İmzasız Mektupla İşlenen Tehdit Suçu Üzerine Bir İnceleme

Öz

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106. maddesinde tehdit suçu düzenlenmiş olup, bu suçun imzasız mektupla işlenmesi, TCK m. 106/2-b’de nitelikli hâl olarak hüküm altına alınmıştır. Bu sebeple imzasız mektup ifadesinden ne anlaşılması gerektiği önemlidir. Anonim olarak gerçekleştirilen her türlü yazılı bildirimin bu kapsamda değerlendirilebileceği söylenebilecektir. Tehdit bildiriminin sahte imzalı mektuplarla gerçekleştirilmesi durumunda da imzasız mektup niteliğini haiz olacağını söylemek mümkün olacaktır. Kanun koyucu, tehdit fiilinin mağdur üzerinde objektif olarak ciddi bir kaygı oluşturmaya elverişli bir fiil olmasını tehdit suçunun oluşması bakımından yeterli bulmuştur. Bu çerçevede tehdit suçunun hiçbir imzanın bulunmadığı mektupla veya sahte imzalı mektupla işlenmesinin günlük hayatta hangi şekillerde karşımıza çıkabileceği incelendiğinde; mağdurun özel bir bilgi sahibi olması dolayısıyla imzasız mektubu yazan failin kimliğini hemen veya basit bir araştırma sonucu anladığı durumlarda, imzasız tehdit bildiriminin objektif olarak elverişliliğini etkileyen bir durum mevcut olmadığı için, fail mezkûr nitelikli hâlden sorumlu tutulmalıdır. Yargıtay, bu gibi durumlarda failin kim olduğunun anlaşılması sebebiyle olayda tehdit suçunun imzasız mektupla işlenmesi nitelikli hâlinin bulunmadığını kabul etmekte, faili suçun temel şeklinden ötürü sorumlu tutmaktadır. Ayrıca tehdidin imzasız mektupla işlenmesi, aynı bentte düzenlenen diğer nitelikli hâller olan kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle işlenmesi ve özel işaretlerle işlenmesi nitelikli hâllerinden farklı olup, Yargıtay kararlarında zaman zaman hatalı değerlendirmelere rastlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Tehdit
• Nitelikli Hâl
• İmza
• İmzasız Mektup
• Sahte İmzalı Mektup

Teşekkür

Bu makalenin yazımı sürecinde desteğini esirgemeyen Arş. Gör. Abdullah Enes Karacan'a teşekkür ediyorum.

An Examination of the Crime of Threat Committed through an Anonymous Letter

Öz

The crime of threat is regulated under Article 106 of the Turkish Penal Code No. 5237, when committed via an anonymous letter, being stipulated as a qualified form in Turkish Penal Code Article 106/2-b. Therefore, defining the term anonymous letter is important. Any written communication carried out anonymously can arguably fall within this scope. Also, even a threat conveyed through a forged signed letter is considered to possess the quality of an anonymous letter. For the threat offense to materialize, the legislator only requires the threatening act to be objectively capable of generating serious apprehension in the victim. The examination of how threats committed by anonymous or forged signed letters manifest in daily life focuses on cases where the victim, due to their special knowledge, understands the perpetrator’s identity immediately or through simple inquiry. Since this determination does not negate the objective suitability of the anonymous lettered threat to cause apprehension, the perpetrator should be held accountable for the mentioned qualified form. However, the Court of Cassation frequently rules that, when the perpetrator’s identity is understood by the victim, the qualified form of committing the threat by anonymous letter is not applicable, therefore holding the perpetrator liable only for the basic form of the crime. Furthermore, committing a threat via an anonymous letter is distinct from the other qualified forms in the same subparagraph, such as acting while disguised or using special signs. In this context, inaccurate evaluations by the Court of Cassation are sometimes observed.

Anahtar Kelimeler

• Threat
• Qualified Form
• Signature
• Anonymous Letter
• Forged Signed Letter

Kaynakça

1. Akbulut B, Ceza Hukuku Genel Hükümler (11. Baskı, Adalet Yayınevi 2024)
2. Artuk M E, Gökçen A, Alşahin M E ve Çakır K, Ceza Hukuku Özel Hükümler (19. Baskı, Adalet Yayınevi 2021)
3. Aslan G, ‘Türk Ceza Hukukunda Tehdit Suçu’ (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2015)
4. Aydın D, ‘Tehdit Suçu’ (2020) 9 (42) Ceza Hukuku Dergisi 9–42
5. Bayraktar K, Keskin Kiziroğlu S, Yıldız A K, Sınar H, Zafer H, Akyürek G, Aksoy Retornaz E, Evik A H, Eroğlu Erman F, Altunç S, Aytekin İnceoğlu A ve Erman B, Özel Ceza Hukuku - Cilt III - Hürriyete, Şerefe, Özel Hayata, Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar (TCK m. 106-140) (1. Baskı, On İki Levha Yayıncılık 2018)
6. Bayraktutan S, ‘Hürriyet Aleyhine İşlenen Bir Suç Olarak Tehdit Suçu’ (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2016)
7. Bıçakcı M, ‘5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Tehdit Suçu’ (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2018)
8. Çalışır K T ve Akdemir Çalışır A, Teoride ve Pratikte Tehdit, Şantaj ve Cebir Suçları (1. Baskı, Adalet Yayınevi 2021)

9. Demirtaş S, Tehlike Suçları (Adalet Yayınevi 2023)
10. Düzgün A, ‘Tehdit Suçu’ (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2016)
11. Egemenoğlu A, ‘Yargıtay Kararları Işığında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Tehdit Suçu (TCK m. 106)’ (2017) 4 (1) İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 59–102
12. — —, Türk Ceza Hukukunda Tehdit Suçu (Seçkin Yayıncılık 2023)
13. Erdoğan İ, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (Genişletilmiş 4. Baskı, Gazi Kitabevi 2019)
14. Erem F, ‘Tehdit ve Cebir Kullanma Suçu’ (1952) 2 (7) Adalet Dergisi 863–879
15. Ersoy U, 'Ceza Hukukunun Gri Alanı: Tehlike Suçları' (2020) 41 Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 27–64
16. Kamışlı G ve Taneri G, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar (Seçkin Yayıncılık 2018)
17. Keçelioğlu E, ‘Sırf Hareket Suçu Soyut Tehlike Suçu Mudur?’ (2021) 25 (2) Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 433–465
18. Koca M ve Üzülmez İ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (17. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2024)
19. — — ve Üzülmez İ, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (11. Baskı, Adalet Yayınevi 2025)
20. Kocatürk F, ‘Tehdit Suçu (TCK. m. 106)’ (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2015)
21. Koruculu I, ‘5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nda Tehdit Suçu’ (2021) 9 (18) Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 431–467
22. Önder A, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (4. Bası, Filiz Kitabevi 1994)
23. Özbek V Ö, Doğan K ve Bacaksız P, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (19. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2024)
24. Özgenç İ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (20. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2024)
25. Sözüer A, ‘Tehdit Suçu’ (1994) 54 (1–4) İstanbul Hukuk Fakültesi Mecmuası 125–146
26. Sungur H A, ‘Türk Ceza Kanunu’nda Tehdit Suçunun Nitelikli Halleri’ (2022) 2 (2) Kırıkkale Hukuk Mecmuası 437–461
27. Taneri G, Hürriyete Karşı Suçlar (Seçkin Yayıncılık 2020)
28. Tezcan D, Erdem M R ve Önok R M, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku (23. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2025)
29. Ünal O G, Türk Ceza Hukukunda Tehlike Suçları (1. Baskı, Seçkin Yayıncılık 2023)
30. Üzülmez İ, Tehdit, Şantaj ve Cebir Kullanma Suçları (Turhan Kitabevi 2007)
31. Yılmaz M, ‘Tehdit Suçu’ (2014) 88 (6) İstanbul Barosu Dergisi 216–234