Değişen Aile Dinamikleri Açısından Erken Yaşta Evlilikler Sorunu ve Toplumsal Önemi

Öz

The problems of women all around the world are common and a generally known truth. Every year, the levels of violence and discrimination against women trigger seriously. This truth is valid for Turkey, too. It is a normal and acceptable situation for women to stay behind the man in the society. Although this issue is not evaluated as normal in the society, there is not any attempt for providing a consensus on the solution. Marriage of little girls in their childhood is one the prior matters. This issue, which causes regression in education, health and psychology fields, is one of the important matters that Turkey has to pay attention on. There is illiteracy, financial deficiencies and extreme loyalty on cultural values in the basis of matter. On the other hand, it was observed that sweeping changes of cultural structure in Turkey caused dilemmas in the perception of society. Lastly, it was identified that the women movements and creations’ support on women assumed an active and an effective role on marriages of little girls and women’s general matters

Anahtar Kelimeler

• -

DEĞİŞEN AİLE DİNAMİKLERİ AÇISINDAN ERKEN YAŞTA EVLİLİKLER SORUNU VE TOPLUMSAL ÖNEMİ

Öz

Kadınların dünya genelinde yaşadıkları sorunlar ortaktır ve bilinen bir gerçektir. Her yıl kadınların yaşadıkları şiddet ve ayrımcılık olaylarının boyutları ciddi şekilde tırmanmaktadır. Bu gerçek Türkiye için de geçerlidir. Toplumsal olarak kadının, erkeğin gerisinde kalması ülkede kabullenilen ve normal görülen bir durumdur. Her ne kadar bu yaşananlar değişen toplum yapısı ile artık normal olarak değerlendirilmese de sorunların çözümüne dair toplumsal bir konsensüs de sağlanamamıştır. Bu sorunların başında da kız çocuklarının küçük yaşta evlendirilmesi gelmektedir. Eğitim, sağlık ve psikoloji alanlarında bir toplumun gerilemesine neden olan bu olay Türkiye’nin üzerinde düşünmesi gereken, önemli sorunlardan biridir. Bu sorunun temelinde eğitimsizlik, maddi eksiklikler ve kültürel değerlere aşırı bağlılık yatmaktadır. Ancak tüm dünya genelinde olduğu gibi Türkiye’de de derin bir kültürel değişim söz konusudur ve bu değişim kadının toplumdaki konumunu da değiştirmiştir. Bu çalışma, kız çocuklarının küçük yaşta evlilikleri üzerine toplumsal bir değerlendirme yapmak adına gerçekleştirilmiştir. Son olarak da Türkiye’deki kadın hareketlerinin ve kadınları destekleyen oluşumların küçük yaşta evlilik ve kadınların diğer sorunlarına dair daha aktif ve etkili olarak görev aldıkları tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Evlilik, Kadın, Kültür, Toplumsal

Kaynakça

1. ADAK, N. (2012). Değişen Toplumda Değişen Aile, Siyasal Kitabevi, Ankara.
2. AİLE VE SOSYAL POLİTİKALAR BAKANLIĞI (2013). Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Faaliyet Raporu 2012, Ankara.
3. AKINTÜRK, T. ve KARAMAN, D.A. (2013). Medeni Hukuk, Beta Yayıncılık, İstanbul.
4. AKŞİT, B. (2007). “Küresel Akışkanlık ve Sivil Toplum, 80. Yılında Cumhuriyet’in Türkiye Kültürü”, Mimarlar Odası ve SANART Görsel Kültür ve Estetik Derneği ortak yayını, Ankara.
5. AKŞİT, B. ve COŞKUN, M.K. (2004). “Türkiye’nin Modernleşmesi Bağlamında İmam Hatip Okulları, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce”, İslamcılık İletişim Yayınları, İstanbul.
6. AKŞİT, B. (1987). “Kırsal Dönüşüm ve Köy Araştırmaları”, 11.Tez, (7): 179–195.
7. BERKTAY, F. (2004). “Kadınların İnsan Haklarının Gelişimi ve Türkiye, Sivil Toplum ve Demokrasi Konferans Yazıları”, No: 7.
8. ÇAKMAK, D. (2009). “Türkiye'de Çocuk Gelinler", Birinci Hukukun Gençleri Sempozyumu-Hukuk Devletinde Kişisel Güvenlik, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Ankara.

9. DOĞAN, İ. (1999). “Sivil Toplumun Kültürel Temelleri”, Polis Bilimleri Dergisi, Cilt:1, (4): 133-146.
10. ERÖZ, M.ve GÜLER, A. (1988). Türk Ailesi, AYKAKM Yayınları, Ankara.
11. GÖKÇE, B. (1991). Aile ve Aile Tipleri Üzerine Bir Araştırma, Aile Yazıları 1, Temel Kavramlar, Yapı ve Tarihi Süreç, TC BAAKB Yayınları, Ankara.
12. HOLTON, R. (2013). “Küreselleşmenin Kültürel Sonuçları”, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, (47): 59-75.
13. KARA, B. (2013). “Erken Yaşta Evliliğin Aile Kurumuna Etkileri: Niğde Örneği”, Uluslararası Katılımlı VII. Ulusal Sosyoloji Kongresi (Yayınlanmamış Makale), Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi, Muğla, 02-05 Ekim 2013.
14. ÖZCEBE, H. ve Biçer, B.K. (2013). “Önemli Bir Kız Çocuk Ve Kadın Sorunu: Çocuk Evlilikler”, Türk Pediatri Arşivi Dergisi, (48): 86-93.
15. ÖZGÜVEN, E. İ. (2001). Ailede İletişim ve Yaşam , Pdrem Yayınları, Ankara.
16. RAS-WORK, B. (2006). “The Impact of Harmful Traditional Practices on the Girl Child - Elimination of All Forms of Discrimination and Violence Against the Girl Child”,
17. UNICEF Innocent Research Center.
18. SANCAR, S. (2011). “Türkiye’de Kadın Hareketinin Politiği: Tarihsel Bağlam, Politik Gündem ve Özgünlükler”, Koç Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
19. TÜİK (2011). Aile ve Demografik Araştırmalar Verileri 2011- 2012, Ankara.
20. UNDP (2014). “Kadının Güçlendirilmesi ve Toplumsal Cinsiyet Eşitliği”, BM 2007-2008 İnsaniGelişmeRaporu,http://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/ourwork/de mocraticgovernance/in_depth/WomenEmpowermentandGenderEquality.html.
21. YASA, İ. (1991). “Gecekondu Ailesi: Geçiş Halinde Bir Aile Tipolojisi”, Aile Yazıları-1, Temel Kavramlar, Yapı ve Tarihi Süreç, TC BAAKB Yayınları, Ankara.