6360 Sayılı Yasanın Yerelleşme Bağlamında Değerlendirilmesi

Öz

As the globalization process has created a rapid transformation throughout the world, due to incorporation of the “local” into the “global” brings the localization arguments on our agenda. Localization had created new changes on the status of local administrations within the framework of autonomy and participation. With the effect of neoliberal policies realized in Turkey starting from 1980’s, the reform studies were sped up in the field of public administration. During this process, significant legal amendments were enacted especially on the subject of local administrations. By the final one of these amendments, the 6360 numbered law which is known as “municipality of whole city” rather than the “metropolitan municipality”; new metropolitan municipalities are established and the administrative borders of metropolitan municipalities are extended up to the administrative borders of provincial administrations. In this article, Law No 6360 is reviewed within the context of localization. It is seen within this framework that; the powers of the central administration becomes denser over the local administrations by this law. However, it is also seen that this law has no contributions on the participation and democratization aspects of the local administrations of which are the most important characteristics of local administrations

Anahtar Kelimeler

• -

6360 SAYILI YASANIN YERELLEŞME BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Küreselleşme süreci dünyada hızlı bir dönüşüm yaratırken, yerelin küresele eklemlenmesi yerelleşme tartışmalarını da beraberinde getirmiştir. Yerelleşme, yerel yönetimlerin statüsünde özerklik ve katılımcılık çerçevesinde yeni değişimler yaratmıştır. Türkiye’de de 1980’li yıllardan itibaren neoliberal politikaların etkisiyle kamu yönetiminde reform çalışmalarına hız verilmiştir. Bu süreçte özellikle yerel yönetimler konusunda önemli yasal değişiklikler yapılmıştır. Bu değişikliklerin sonuncusu olan, kamuoyunda “bütünşehir” yasası olarak bilinen 6360 sayılı düzenleme ile yeni büyükşehir belediyeleri kurulmuş ve büyükşehir belediye sınırları il mülki idare sınırlarına kadar genişletilmiştir. Bu çalışmada 6360 sayılı yasa, yerelleşme bağlamında incelenmiştir. Bu çerçevede yasa ile merkezin yerel üzerindeki gücünün yoğunlaştığı; ancak yerel yönetimlerin en önemli özelliği olan katılımcılık ve demokratikleşme açısından yasanın bir katkı sunmadığı görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• 6360 Sayılı Yasa, Küreselleşme, Yerelleşme, Katılım, Demokrasi

Kaynakça

1. ALATA, A. B.,(2008). “Yerel Yönetim AnlayıĢındaki DeğiĢimler ve Türkiye’deki Yansımaları”, (Ed.) GÜNLÜ, R.,Devlet ve Sermayenin Yeni Biçimleri , Dipnot Yayınları, Ankara.
2. ALODALI, M.F.B.,ÖZCAN, L.,ÇELĠK, F. ve USTA, S. (2007). “Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik ġartı ve Türkiye’de Belediyelerde Özerklik”, Selçuk Üniversitesi Karaman Ġ.Ġ.B.F. Dergisi, 9 (11):1-11.
3. ANAYASA MAHKEMESĠ (2008). http://www.kararlar.anayasa.gov.tr/kararYeni.php?l= manage_karar&ref=show&action=karar&id=2636&content=, 15.03.2013.
4. ANAYASA MAHKEMESĠ (2013). “12.09.2013 tarihli Mahkeme Toplantısında GörüĢülen Dosyalar ve Sonuçları”, http://www.anayasa.gov.tr/Gundem/Detay/507/, 15.12. 2013.
5. AVRUPA YEREL YÖNETĠMLER ÖZERKLĠK ġARTI (1985). http://www.avrupakonseyi.org.tr/ antlasma/aas_122.htm, 20 Aralık 2012.
6. AYMAN GÜLER, B. (2006). Yerel Yönetimler, Ġmge Kitabevi, Ankara.
7. AYMAN GÜLER, B. (2012). “Hükümetin 8 Ekim 2012 Günlü BütünĢehir Yasa Tasarısı Üzerine”, http://www.yayed.org/uploads/yuklemeler/B%C3%9CT%C3%9CNSEH%C4%B 0RTASARIBAG.,18.11.2012.
8. BERMAN, G.A. (1994). “TakingSubsidiaritySeriously: Federalism in theEuropeanCommunityandthe United States”, Columbia LawReview, 94 (2): 331-456.

9. CHP, “Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığı’na Ġptal BaĢvuru Dilekçesi”, http://www.chp.org.tr/wp-content/uploads/2013/01/DavaDilekcesi.pdf, 15.03. 2013.
10. CONSEIL DE L’EUROPE (2010). CharteEuropéenne de l’autonumielocale et RapportExplicatif, Local&Regional, Strasbourg.
11. EMREALP, S. (2005). Yerel Gündem 21 El Kitabı, IULA-EMME Yayını, Ġstanbul.
12. GIDDENS, A. (1990). TheConsequences of Modernity, StandfordUniversityPress, Stanford.
13. GIDDENS, A. (2001). Üçüncü Yol, (Çev.) ġAD, N., Phoenix Yayınevi, Ankara.
14. GÖKÇE, G. (2003). “KüreselleĢme ve YerelleĢme ĠliĢkileri Üzerine Bir TartıĢma”, (Ed.) ÇUKURÇAYIR, M.A. ve TEKEL, A.,Yerel ve Kentsel Politikalar, Çizgi Kitabevi, Konya.
15. GÖZLER, K. (2013). “6360 Sayılı Kanun Hakkında EleĢtiriler”, www.idare.gen.tr/6360- eleĢtiriler.htm, 10.03.2013.
16. HIMSWORTH, C. (2007). “Yerel Yönetimlerin Özerkliğine ĠliĢkin Ġlkelere Uyumun Ġzlenmesi”, (Ed.) MENGĠ, A.,Yerellik ve Politika, Ġmge Kitabevi, Ankara.
17. HIRST, P. ve THOMPSON, G. (2003). KüreselleĢme Sorgulanıyor, Dost Kitabevi, Ankara.
18. ĠZCĠ, F., TURAN, M. (2013). “Türkiye’de BüyükĢehir Belediye Sistemi ve 6360 Sayılı Yasa ile BüyükĢehir Belediyesi Sisteminde Meydana Gelen DeğiĢimler: Van Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi Ġktisadi ve Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18 (1): 117-152.
19. ĠZCĠ, Ġ. (2014). “Katılımcı Yerel Yönetime Genel Bir BakıĢ”, (Ed.) ĠZCĠ, Ġ., Katılımcı Yerel Yönetim, Kalkedon Yayınları, Ġstanbul.
20. KELEġ, R. (2000).Yerinden Yönetim ve Siyaset, Cem Yayınevi, Ġstanbul.
21. KELEġ, R. (2006). KentleĢme Politikası, Ġmge Kitabevi, Ankara.
22. KOYUNCU, B. ve COġKUN, B. (2003). “Yerel Yönetimler ve Yerel Özerklik: Modeller ve Uygulamalar”, (Ed.) BALCI, A., NOHUTÇU, A., ÖZTÜRK, N.K.ve COġKUN, B., Kamu Yönetiminde ÇağdaĢ YaklaĢımlar, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
23. KOYUNCU, E. ve KÖROĞLU, N.T. (2012). “BüyükĢehir Tasarısı Üzerine Bir Değerlendirme”, http://www.tepav.org.tr/upload/files/1352462517- 9.Buyuksehirler_Tasarisi_Uzerine_Bir_Degerlendirme.pdf, 19.12. 2012.
24. KÖSE, Ö. (2003). KüreselleĢme Sürecinde Devletin Yapısal ve ĠĢlevsel DönüĢümü, SayıĢtay Dergisi, 49: 3-46.
25. NADAROĞLU, H. (2010). Mahalli Ġdareler, Beta, Ġstanbul. ORTAYLI, Ġ. (1974). Tanzimattan Sonra Mahalli Ġdareler, TODAĠE Yayınları, Ankara. ÖKMEN, M. (2003). Kent, Çevre ve GloballeĢme, Alfa Kitabevi, Bursa.
26. PINAR, A., YILMAZ, H., KOYUNCU, E. (2008). Köy Hizmetlerinin YerelleĢtirilmesi, Tepav,http://www.tepav.org.tr/upload/files/1271234719r8136.Koy_Hizmetlerinin_ Yerellestirilmesi.pdf, 05.06.2014.
27. PRATCHETT, L. (2004). “LocalAutonomy, LocalDemocracyandthe “New Localism”, PoliticalStudies, 52: 358-375.
28. ROBERSON, R. (1997). “Glocalization”, , (Ed.)FEATHERSTONE, M., LASH, S. ve ROBERTSON, R.,Global ModernitiesSage Publications, London.
29. SCHWARTZ, H. (1994). “Small States in BigTrouble: StateReorganisation in Australia, Denmark, New ZealandandSweden in the 1980s”, World Politics, 46(4): 527-555. SEZEN, S. (1998). Kamu Yönetimi Sözlüğü, TODAĠE Yayınları, Ankara.
30. TEKELĠ, Ġ. (2002). “Sivil Toplum KuruluĢları, Yerel Yönetimler ve YerelleĢmenin Ġç Ġçeliği”, STK’lar, YerelleĢme ve Yerel Yönetimler, Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayını, Ġstanbul.
31. TORTOP, N.,ĠSBĠR, E.G., AYKAÇ B., YAYMAN, H., ÖZER M.A. (2007). Yönetim Bilimi, Nobel Yayın-Dağıtım, Ankara.
32. TURGUT, S.R. (2004). Ġstanbul’un Yönetimi Bir Kent Planlama Yönetimi Denemesi, Anahtar Kitaplar, Ġstanbul.
33. ÜNSAL, F. (2004). “YerelleĢme ve Kentsel Planlamanın DönüĢümü”, Kent Gündemi, 6: 41-50.
34. YALÇINTAN, M. C. (2000). “Üçüncü Yol: KüreselleĢen Çağın Evrensel Ġdeolojisi Olabilir Mi?”, (Ed.) YALÇINTAN, M. C. , Üçüncü Yol ArayıĢları ve Türkiye: Siyaset KüreselleĢiyor Mu?, Büke Yayınları, Ġstanbul.
35. YAYED (2013). “Kapanacak Köy ve Beldeler Listesi (BüyükĢehir)”, http://www.yayed.org/id315-incelemeler/kapanacak-koy-ve-beldeler-listesibuyuksehirler.php, 25.03.2013.