Yerel Yönetişimde Farkındalık: Antalya İli Örneği

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

YEREL YÖNETİŞİMDE FARKINDALIK: ANTALYA İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, belediye meclisi üyeleri ve kent konseyi üyelerinin, kent konseyleri ve fonksiyonları hakkındaki farkındalık düzeylerinin tespit edilmesidir. Bu amaçla Antalya Büyükşehir Belediye Meclisi üyelerine ve Antalya Kent Konseyi üyelerine anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Anket verilerinin frekans dağılımları hesaplanarak, gruplar arası farklılıkları ölçmek için Mann-Whitney U Testi ve Kruskall H Testi yapılmıştır. Anketlerden elde edilen bulgulara göre; kent konseyi üyelerinin farkındalık düzeyinin belediye meclisi üyelerinin farkındalık düzeyinden yüksek olduğu; kent konseyinin en önemli görevinin, kalkınmayı sağlama, şehirleri daha yaşanılır hale getirme, halk ile belediye arasında köprü olma, toplumu bilinçlendirme ve toplumsal sorunları tespit ederek çözüm üretmek olduğu; kent konseyi üyelerine göre kent konseylerinin yasal bir zorunluluk değil, kentin gelişmesi ve demokratikleşmesi için bir gereklilik olduğu tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Yönetişim, Yerel Yönetişim, Kent Konseyi, Farkındalık

Kaynakça

1. 1. ADIGÜZEL, Şenol (2003), “Yerel düzeyde yönetime katılım ve yerel yönetim sürecindeki işlevleri açısından “Yerel Gündem 21”: Malatya Belediyesi Yerel Gündem 21 Örneği”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, C.12, S.1, (45-63).
2. 2. BARTLE, Phil “Farkındalık Yaratmak: Toplumu Büyük Beklentiler İçerisine Sokmamak” Çeviren: Sinem Alpaslan, http://cec.vcn.bc.ca/gcad/modules/sta-awtu.htm, 20.03.2012.
3. 3. BM, (1991), Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu, “Ortak Geleceğimiz” (Our Common Future), Oxford University Press adına Türkiye Çevre Sorunları Vakfı, Ankara.
4. 4. BM, (1996), İnsan Yerleşimleri Konferansı Habitat II İstanbul Deklerasyonu, T.C.Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı, Ankara. http://www.toki.gov.tr/habitat/habitat/index.html, 20.02.2012.
5. 5. BM, What Is Good Governance?, http://www.unescap.org/huset/gg/governance.htm, 12.06.2010.
6. 6. BM, Yerel Gündem 21 Türkiye Ofisi, http://www.la21turkey.net/index.php?pages=topic&op=cat&cid=101&ti d=259, 15.04.2011.
7. 7. EMREALP, Sadun (2005), Yerel Gündem 21 El Kitabı, IULA-EMME Yayını, İstanbul.
8. 8. EMREALP, Sadun (2010) Kent Konseyleri, UCLG-MEWA İstanbul.

9. 9. FIELD, Andy (2005), Discovering Statistics Using SPSS, Second Edition, Sage Publication, London.
10. 10. GAUDIN, Jean-Pierre (1998), “Modern Governance, Yesterday and Today Some Clarifications to be Gained From Government Politics”, İnternational Social Science Journal, No:155, (47-56).
11. 11. GÖKTÜRK, Atilla ve Sultan Kavili (2000), “Yerel Gündem 21 ve Katılım…!”, Yerel Yönetimler Sempozyumu Bildiriler Kitabı, TODAİE, Ankara, (237-249).
12. 12. GÖYMEN, Korel (1999), “Türk Yerel Yönetiminde Katılımcılığın Evrimi: Merkeziyetçi Bir Devlette Yönetişim Dinamikleri”, Amme İdaresi Dergisi, C.32, S.4, (67-83).
13. 13. HABITAT İnsan Yerleşimleri, Çevre, Eğitim ve Sağlık Derneği, “Gündem 21 Nedir?”, 10.11.2011.
14. 14. http://habitat.org.tr/gundem21/40-gundem21/47-gundem-21.html,
15. 15. KARAMAN, Zerrin Toprak (1998), “Habitat II ve Yerel Gündem 21 Sorumluluğu”, Türk İdare Dergisi, S.421, (347-364).
16. 16. KAYA, Erol, Hulusi Şentürk, Osman Danış ve Sami Şimşek, (2007), Modern Kent Yönetimi – I, Okutan Yayıncılık, İstanbul.
17. 17. KÖSECİK, Muhammet ve Hüseyin Özgür (2010), “Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Yerel Yönetişime Doğru Değişimi ve Dönüşümü”, 5. Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Konya, (39-59).
18. 18. MACLAREN, Virginia W., (1996), “Urban Sustainability Reporting”, Journal Of The American Planning Association, Vol.62, No.2. (184-202)
19. 19. NEWBY, Les (1999), “Sustainable Local Economic Development: A New Agenda For Action”, Local Environment, Vol.4, No.1. (67-72).
20. 20. ÖKMEN, Mustafa ve Kemal Görmez (2009), “Türkiye’de Yerel Gündem 21 ve Yerel Yönetişim Uygulamaları”, Edt. Kemal Görmez ve Mustafa Ökmen, Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Güncel Sorunları, Beta Yayın, İstanbul.
21. 21. ÖKMEN, Mustafa ve Bekir Parlak (2008), Kuramdan Uygulamaya Yerel Yönetimler: İlkeler, Yaklaşımlar ve Mevzuat, Alfa Yayınları, İstanbul.
22. 22. ÖZCAN, Lütfi ve Fatma Yurttaş (2010), “Kent Konseyleri Müzakereci Demokrasinin Uygulama Alanı Olarak Düşünülebilir mi?”, Edt. Bekir Parlak, Yerel Yönetimler, Yerel Siyaset ve Kentsel Politikalar, Dora Yayıncılık, Bursa.
23. 23. RHODES, R. A. W., (1996), “The New Governance: Governing Without Government”, Political Studies, XLIV, 1996, (652-667).
24. 24. STOKER, Gery (1998), “Governance As Theory: Five Propositions”, İnternational Social Science Journal, No:155, (17-28).
25. 25. SVENSSON, Arne (1997), “Decentralization in Governance”, United Nations International Conference on Governance for Sustainable Growth and Equity, New York, 28-30 July 1997.
26. 26. TOPRAK, Zerrin (2006), Yerel Yönetimler, Nobel Yayın, 6. Baskı, İstanbul.
27. 27. TORLAK, S. Evinç ve Zuhal Önez (2005), “Bir Katılım Modeli Olarak Yerel Gündem 21’e Bakış”, Edt. Hüseyin Özgür ve Muhammet Kösecik, Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar- I (Reform), Nobel Yayın, Ankara.
28. 28. Türkiye Yerel Gündem 21 Ofisi, http://www.la21turkey.net/index.php?pages=topic&op=cat&cid=101&ti d=260, 15.04.2011.
29. 29. KERMAN, Uysal, Mehmet Aktel, Yakup Altan ve Mustafa Lamba, (2011), “Yerel Yönetişim ve Kent Konseyleri”, I. Ulusal Kent Konseyleri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Bursa.
30. 30. ÜZAN, Nizam (1999), “Belediyeler ve Yerel Gündem 21”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, C.8, S.2, (96-101).
31. 31. WORLD BANK, (1989), Sub Saharan Africa: From Crisis to Sustainable Development, Washington D. C.
32. 32. 08.10.2006 tarih ve 26313 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, “Kent Konseyi Yönetmeliği”.
33. 33. 13.07.2005 tarih ve 25874 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 5393 sayılı “Belediye Kanunu”.