Örgütsel Etik ve Bileşenleri

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

ÖRGÜTSEL ETİK VE BİLEŞENLERİ

Öz

Örgütsel etik ilkeler, işletmelerin kurallı bir rekabet yapılanması oluşturmalarında önemli rol oynamaktadır. Bu ilkeler sayesinde işletmeler bir taraftan iç yapılarındaki tutarlılığı sağlarken diğer taraftan da dış çevre etkileşimlerini kontrol altında tutabilme becerisine sahip olmaktadır. Bu bağlamda işletmeler açısından en önemli çalışma etik ilkelerin oluşumunda toplum ve küresel rekabet yapılanmasının ortak paydalarını göz ardı etmemek olacaktır

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel etik, Örgüt bilinci, İletişim, Rekabet

Kaynakça

1. AKARSU, B., (1965), Ahlak Öğretileri: Mutluluk Ahlakı, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, No: 1144, İstanbul.
2. ARSLAN, A., (1996), Felsefeye Giriş, Vadi Yayınları, 2. Baskı, Ankara.
3. BRICKLEY, J. A., SMITH JR, C. W. and ZIMMERMAN, J. L., “Business Ethics and Organizational Architecture”, Journal of Banking & Finance, Vol:26, 2002, 1821-1835.
4. BRIEN, A., (1998), “Professional Ethics and The Culture of Trust”,
5. Journal of Business Ethics, 17, 392-395
6. ÇALIŞIRLAR, A., (1993), Ansiklopedik Kültür Sözlüğü, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul.
7. CENGİZ, E., (1998), “Törebilimde Değer ve Ölçüt Sorunu”, Etik, 4, 28.
8. CHURCHILL, G. A. ve PETER, J. P., (1995), Marketing Crating Value for Customers, Austen Press, Vurr Ridge.

9. DİNÇER, Ö. ve FİDAN, Y., (1997), İşletme Yönetimine Giriş, Beta Basım Yay. Dağ., 3. Baskı, İstanbul.
10. DİNÇER, Ö., (1998), Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, Beta Basım Yay. Dağ., 5. Baskı, İstanbul.
11. DÖNMEZER, S., (1984), Sosyoloji, Savaş Yayınları, 9. Baskı, Ankara.
12. EREN, E., (1998), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, Beta Basım Yay. Dağ., 5. Baskı, İstanbul.
13. ERTEKİN, Y., (1978), Örgüt İklimi, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Yayınları, No:174, Ankara.
14. HAGEMAN, G., (1997), Motivasyon El Kitabı, Rota Yayınları, İstanbul.
15. İNAL, K., (1996), “Sosyalist Etik”, Gelecek, Y:1, S:1-3, Eylül-Ekim, 43.
16. MC KENNA, E., (1994), Business Psychology and Organizational Behaviour, Çev.İnayet PEHLİVAN, Lavrance Earl Barlbaum Associates Ltd, London.
17. NORTHCRAFT, G. B. ve NEALE, M., (1990), Organizational Behaviour: A Management Challengh, The Dryden Press, Florida.
18. NELSON, W. A., “An Organizational Ethics Decision-Making Process”, Healtcare Executive, Vol:20, No:4, July-August 2005, 9-14.
19. NUTTAL, J., (1997), Ahlak Üzerine Tartışmalar: Etiğe Giriş, Çev.Abdullah YILMAZ, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
20. ÖZLEM, D., (1997), Günümüzde Felsefe Disiplinleri, İnkılap Kitapevi Yayınları, 2. Baskı, İstanbul.
21. PEHLİVAN, İ., (1998), Yönetsel Mesleki Ve Örgütsel Etik, Pegem Yayınları, Ankara.
22. ROSNER, S., (1987), “Consistency in Response to Group Pressures”, Journal of Abnormal and Social Psychology, 55, 145-150.
23. SÖZBİLİR, H., (1999), “Finansal Başarı ve İşletme Etiği”, Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21, 12.
24. TEPE, H., (1998), “Bir Felsefe Dalı Olarak Etik”, Doğu Batı, Y:1, Eylül-Ekim, 4.
25. TEPE, H., (1998-b), “Yüzyılımızın Dönemecinde Etikler Beklenenler ve
26. Etiğin Durumu”, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 2, 56-69.
27. TOSUN, K., (1990), Yönetim ve İşletme Politikası, Yön Ajans, İstanbul.
28. VERESCHOOR, C. C., (1998), “A Study of The Ling Between a
29. Corporations Financial Performance and its Commitment to Ethics”,
30. Journal of Business Ethics, 17, 1503.
31. WELCH, E. J., (1997), “Business Ethics in Theory and Practice: Diagnostic Notes”, Journal of Business Ethics, 16, 312-313.
32. ZADEK, S., (1998), “Balancing Performance, Ethics and Accountability”, Journal of Ethics, 17, 1421-1441.