THE RELATIONSHIPS AMONG BURNOUT LIFE SATISFACTION AND WORKLOAD: A STUDY ON ACCOUNTING PROFESSIONALS IN DENİZLİ

Öz

The purpose of this paper is to specify the relationships among the burnout level, life satisfaction and workload in accounting professionals. Data for this survey study were collected from 207 accounting professionals in Denizli. In this survey, Maslach’s Burnout Scale, Diener’s The Satisfaction With Life Scale and Hart ve Staveland’s “NASA-TLX Scale were used. In this study regression model was used. The results demonstrate that emotional exhaustion is negative related to workload and workload to life satisfaction. Additionally mental workload is positive related to burnout.

Anahtar Kelimeler

• Burnout,Life Satisfaction,Workload,Accounting Professionals

TÜKENMİŞLİK YAŞAM DOYUMU VE İŞ YÜKÜ İLİŞKİSİ: DENİZLİ’DE FAALİYET GÖSTEREN MUHASEBE MESLEK MENSUPLARI ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışmada, muhasebe meslek mensuplarının tükenmişlik, yaşam doyumu ve iş yükü ilişkisi incelenmiştir. Bu amaçla Denizli’de faaliyet gösteren 207 Muhasebe meslek mensubu ile anket yapılmıştır. Ankette, Maslach Tükenmişlik Envanteri, Diener Yaşam Doyumu Ölçeği ile Hart ve Staveland’ın “NASA-TLX Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada Regresyon analiz modelinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; duygusal tükenmişlik ile iş yükü, iş yükü ile yaşam doyumu arasında negatif ilişki bulunmuştur. Ayrıca iş yükü ile tükenmişlik arasında pozitif ilişki tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Mesleki Tükenmişlik,Yaşam Doyumu,İş Yükü,Muhasebeciler

Kaynakça

1. ASHILL, N. J., ROD, M., THIRKELL, P. ve CARRUTHERS, J. (2009). “Job Resourcefulness, Symptoms of Burnout and Service Recovery”, Journal of Services Marketing, 23(5): 338-351.
2. AY, M. ve AVŞAROĞLU, S. (2010). “Muhasebe Çalışanlarının Mesleki Tükenmişlik, İş Doyumu ve Yaşam Doyumlarının İncelenmesi 1- Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7 (1): 1170-1189.
3. BAKKER, A. B. ve COSTA, P. L. (2014). “Chronic Job Burnout and Daily Functioning: A Theoretical Analysis”, Burnout Research 1: 112-119.
4. BALCIOĞLU, İ., MEMETALİ, S. ve ROZANT, R. (2008). “Tükenmişlik Sendromu”, Dirim Tıp Gazetesi, 83: 99-104.
5. BRENNINKMEIJER, V. ve VANYPEREN, N. (2003). “How to Conduct Research on Burnout: Advantages and Disadvantages of a Unidimensional Approach in Burnout Research”, Occupational and Environmental Medicine, 60 (1): 16-20.
6. BRUGGEN, A. (2015). “An Empirical İnvestigation of the Relationship Between Workload and Performance”, Management Decision, 53(10): 2377-2389.
7. CAMPBELL, C. ve ROTHMANN, S. (2005). “A Psychometric Assessment of the Maslach Burnout Inventory (General Survey) in a Customer-Service Environment”, Management Dynamics, 14 (2): 16-28.
8. DALĞAR, H. ve TEKŞEN, Ö. (2014). “Muhasebecilerin Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri ile Rol Çelişkisi Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Muhasebe ve Finansman Dergisi, 62: 37-54.

9. DERAN, A. ve BELLER, B. (2015). “Muhasebe Meslek Mensuplarında Tükenmişlik Sendromu Üzerine Giresun İl Merkezinde Yapılan Bir Araştırma”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 45: 69-93.
10. DIENER, E. (2000). “Subjective Well-Being, The Science of Happiness and a Proposal for a National Index”, American Psychologist, 55 (1): 34-43.
11. DİKMEN, A. A. (1995). “İş Doyumu ve Yaşam Doyumu İlişkisi”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 50 (3-4): 115-140.
12. DOĞAN, B. G., LAÇİN, E. ve TUTAL, N. (2015). “Predicatives of the Workers’ Burnout Level: Life Satisfaction and Social Support”, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 191: 1801-1806.
13. DOĞAN, Z. ve NAZLIOĞLU, E. H. (2010). “Muhasebe Meslek Mensuplarında Tükenmişlik Sendromu Üzerine Bir Araştırma”, “İş, Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 12 (3): 97-116.
14. EROĞLU, F. (2015). Davranış Bilimleri, Beta Yayınları 14. Bası, İstanbul.
15. FERNET, C., AUSTIN, S., GENEVİÈVE TRÉPANIER, S. ve DUSSAULT, M. (2013). “How Do Job Characteristics Contribute to Burnout? Exploring the Distinct Mediating Roles of Perceived Autonomy, Competence, and Relatedness”, European Journal of Work and Organizational Psychology, 22 (2): 123- 137.
16. FOGARTY, T. J., SINGH, J., RHOADS, G.K. ve MOORE, R. K. (2000). “Antecedents and Consequences of Burnout in Accounting: Beyond the Role Stress Model”, Behavioral Research in Accounting, 12: 31-67.
17. FREUDENBERGER, H. J. (1974). “Staff Burnout”, Journal of Social Issues, 30: 159 - 165. Aktaran: ARDIÇ, K. ve POLATCI, S. (2009). “Tükenmişlik Sendromu Ve Madalyonun Öbür Yüzü: İşle Bütünleşme”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32: 21-46.
18. GEUENS, N., BRASPENNING, M., BOGAERT, P. V. ve FRANCK, E. (2015). “Individual Vulnerability to Burnout in Nurses: The Role of Type D Personality within Different Nursing Specialty Areas”, Burnout Research, (2): 80-86.
19. GÜREL, E. B. B. ve GÜREL, E. (2015). “Muhasebe Meslek Mensuplarının Mesleki Tükenmişlik Düzeyinin Yaşam Doyumu Üzerine Etkisi: Aydın İli Örneği”, Muhasebe ve Denetime Bakış, 44: 37-47.
20. HACIHASANOĞLU, T. ve KARACA, N. (2014). “Bağımsız Çalışan Muhasebe Meslek Mensuplarının ve Muhasebe Çalışanlarının Tükenmişlik, İş Tatmini ve Stres Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Alan Araştırması”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19 (4): 153-170.
21. KARAKAŞ, A. ve BİLEN, A. (2014). “Muhasebe Meslek Mensuplarının Tükenmişlik Düzeylerinin İşgören Performansına Etkisi”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (8): 139-154.
22. KESER, A. (2006). “Çağrı Merkezi Çalışanlarında İş Yükü Düzeyi ile İş Doyumu İlişkisinin Araştırılması”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11 (1): 100-119.
23. KULAKLIKAYA, K. (2013). “İşkoliklik, Tükenmişlik Sendromu ve İş Yükü Algısı Arasındaki İlişki, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
24. LEAN, Y. ve SHAN, F (2012). “Brief Review on Physiological and Biochemical Evaluations of Human Mental Workload”, Human Factors and Ergonomics in Manufacturing & Service Industries 22 (3): 177–187.
25. MASLACH, C. ve JACKSON, S. E. (1981). “The Measurement of Experienced Burnout, Journal of Occupational Behaviour, 2: 99-113.
26. MASLACH, C. ve JACKSON, S. E. (1984). “Burnout in Organizational Settings”, Applied Social Psychology Annual, Beverly Hills, Ca: Sage., 5: 133-153.
27. McDOWELL, I. (2010). “Measures of Self-Perceived Well-Being, Journal of Psychosomatic Research, 69: 69–79.
28. OKUTAN, E., YILDIZ, Ş., ve KONUK, F. (2013). “İş Hayatında Tükenmişlik Sendromu: Finans ve Muhasebe Çalışanlarının Tükenmişlik Düzeylerinin Belirlenmesine İlişkin Bir Çalışma”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3 (2): 1-17.
29. OMOLAYO, B. O. ve OMOLE, O. C. (2013). “Influence of Mental Workload on Job Performance”, International Journal of Humanities and Social Science, 3 (15): 238-246.
30. ÖZAYDIN, N., SEVİNÇ, S. ve DENİZ, M. E. (2014). “Mesleki Müzik Eğitimi Alan Öğrencilerin Psikolojik İhtiyaçlarının ve Yaşam Doyumlarının İncelenmesi”, Sanat ve Eğitim Dergisi, 2 (1): 102-111.
31. ÖZER, M. Ö. ve KARABULUT, Ö. (2003). “Yaşlılarda Yaşam Doyumu”, Geriatri, 6 (2): 72-74.
32. ÖZGÜR, G., BABACAN GÜMÜŞ, A. ve DURDU, B. (2010). “Evde ve Yurtta Kalan Üniversite Öğrencilerinde Yaşam Doyumu”, Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 1(1): 25-32.
33. ÖZKAN, F. ve AKSOY, C. (2015). “Muhasebe Meslek Mensuplarının Tükenmişliğine Etki Eden Faktörler: Gaziantep İlinde Bir Alan Araştırması”, Journal of Accounting, Finance and Auditing Studies, 1 (4): 23-41.
34. ÖZTÜRK, V., KOÇYİĞİT, S. Ç. ve BAL, E. Ç. (2011). “Muhasebe Meslek Mensuplarının Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri ile İşe Bağlılık Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Ankara İli Örneği”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12 (1): 84-98.
35. PAVOT, W. ve DIENER, E. (2009). “Review of the Satisfaction with Life Scale”, (Ed.) E. Diener AssessingWell-Being: The Collected Works of Ed Diener.
36. PETERSON, U., DEMEROUTI, E., BERGSTRÖM, G., SAMUELSSON, M., ASBERG, M. ve NYGREN A. (2008). “Burnout and Physical and Mental Health among Swedish Healthcare Workers”, Journal of Advanced Nursing, 62(1): 84-95.
37. PLIEGER T., MELCHERS, M., MONTAG, C., MEERMANN, R. ve REUTER, M. (2015). “Life Stress as Potential Risk Factor for Depression and Burnout”, Burnout Research, (2): 19-24.
38. QURESHI, M. I., IFTIKHAR, M., ABBAS, S. G., HASSAN, U., KHAN K. ve ZAMAN. K. (2013). “Relationship Between Job Stress, Workload, Environment and Employees Turnover Intentions: What We Know, What Should We Know”, World Applied Sciences Journal, 23 (6): 764-770.
39. SCHAUFELI, W. B. ve GREENGLASS, E. R. (2001). “Introduction to Special Issue on Burnout and Health”, Psychology and Health, 16: 501-510.
40. SCHAUFELI, W. B., LEITER, M. P., MASLACH, C. (2009). “Burnout: 35 Years of Research and Practice”, Career Development International, 14 (3): 204-220.
41. SHAH, S. S. H., JAFFARI, A. R., AZIZ, J., EJAZ, W., UL-HAQ, I. ve RAZA, S. N. (2011). “Workload and Performance of Employees, Interdisciplinary Journal of Contemporary Research in Business”, 3 (5): 256-267.
42. SHICHMAN, S. ve COOPER, E. (1984). “Life Satisfaction and Sex-Role Concept”, Sex Roles, 11 (3/4): 227-240.
43. SOYSAL, A. (2011). “İş Yaşamında Tükenmişlik”, Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, Kasım, 14-26.
44. SWEENEY, J. T. ve SUMMERS, S. L. (2002). “The Effect of the Busy Season Workload on Public Accountants' Job Burnout”, Behavioral Research in Accounting, 14 (1): 223-245.
45. TUZGÖL DOST, M. (2007). “Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumunun Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (22): 132-143.
46. UYARGİL, C. vd. (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi, 5. Baskı, Beta, İstanbul.
47. VISOTSKAYA, N., CHERKASHINA, E., KATCIN, O. ve LISINA, L. (2015). “Studies on University Professors’ Emotional Burnout”, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 214: 769 - 778.
48. YILMAZ, E. (2014). “Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlerin Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri ile İşe Bağlılık Düzeyleri Arasındaki İlişki: Samsun İlinde Bir Araştırma”, Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi (MUVU), 7 (3): 49-70.