THE IMPACT OF UNION IMAGE ON UNION LOYALTY IN HEALTH SECTOR: EVIDENCE FROM PUBLIC UNIONS IN MALATYA

Öz

More and more the number of trade union members in the health sector is increasing with each passing day. The competition among trade unions operating in this sector has been differentiated. It is clear that the trade unions which are strong enough would be the winners in a competition. One of the instruments of being strong for trade unions is the positive image in the presence of the members. It is widely accepted that a positive union image perceived by their members leads to a number of positive attitudes and behaviors, such as union loyalty. The main aim of this study is to determine the impact of union image on union loyalty, and to explain how union loyalty and image differentiate in terms of demographic variables. In an attempt to answer the research questions, regression, ANOVA and t-tests were employed. SPSS 21.0 software was also utilized for the research analyses. The scope of the research involved in 182 healthcare workers in public hospitals in the city center of Malatya province. This paper concludes that union image has a determining impact on union loyalty, and union image perception and union loyalty differentiate with respect to various demographic features. In particular, it is observed that union image and union loyalty are lower in women than in men.

Anahtar Kelimeler

• Union image,Union loyalty,Health Sector

SAĞLIK SEKTÖRÜNDE ÜYE ALGILARINA GÖRE OLUŞAN SENDİKAL İMAJIN, SENDİKAL SADAKATE ETKİSİ: MALATYA MERKEZDE MEMUR SENDİKA ÜYELERİ ÜZERİNDE İNCELENMESİ

Öz

Sağlık sektöründe, sendikalı memur sayısı her geçen gün artmaktadır. Bu sektörde faaliyet gösteren sendikalar arası rekabet de farklılaşmaktadır. Rekabette güçlü olan kazanır. Sendikaların güçlü olmasının bir aracı da üyeleri nezdinde oluşturacakları olumlu imajdır. Üyeleri tarafından olumlu algılanan sendikal imajın, sendikal sadakat gibi bir takım olumlu tutum ve davranışa yol açacağı düşünülmektedir. Bu araştırmanın temel amacı; “sendikal imajın, sendikal sadakat üzerindeki etkisini belirlemek ve sendikal sadakat ve sendikal imajın demografik değişkenlere göre nasıl farklılaştığını ortaya koyabilmektir. Araştırma sorularına cevap verebilmek için regresyon, Anova ve t testleri yapılmıştır. Analizler için SPSS 21.0 programından yararlanılmıştır. Malatya İl Merkezi’nde bulunan kamuya ait hastanelerde çalışan 182 sağlık çalışanının katıldığı bu araştırmayla; sendikal imajın, sendikal sadakat üzerinde, önemli belirleyici etkiye sahip olduğu, sendikal imaj ve sendikal sadakatin çeşitli demografik özelliklere göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Özellikle sendikal imaj ve sendikal sadakatin kadınlarda, erkeklere göre daha düşük olduğu gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sendikal İmaj,Sendikal Sadakat,Sağlık Sektörü

Kaynakça

1. AKBIYIK N. (2012). “Sendika Üyeliği Ve Sendikal Bağlılığı Etkileyen Unsurlar”, Hikmet Yurdu, 5(9):37-64.
2. AKYİĞİT E. (2014). İş hukuku, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
3. ALP E., YENİHAN B. (2015). “Değişen Sendikal Anlayış Ve Sendika-Kadın İlişkisine Eleştirel Bir Yaklaşım”, Kafkas Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi KAÜ İİBF Dergisi, 6(11):125-148.
4. ALPAR, C. R. (2003). Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemlere Giriş,Nobel Yayınevi, Ankara.
5. ALPER AY F., ULUSOY H. ve TOSUN N. (2015). “Akademisyenlerin Çalıştıkları Bölüme ve Üniversiteye Olan Bağlılık Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (36):749-762.
6. ANGLE HAROLD L. (1986). “Dual Commitment and Labor-Management Relationship Climates”, Academy of Management Journal , 29 (1):31-50.
7. ANURADHA M. (2011). “Unionism as Collective Action: Revisiting Klandermans’ Theory”, The Indian Journal of Industrial Relations,46(3):412-422.
8. AYTEMİZ SEYMEN O. (2005). “Çok Uluslu İşletmecilik Kapsamında Sendikacılık, Değişen, Çalışma İlişkileri ve İnsan Kaynakları Yönetimi Üzerindeki Etkileri”, (Ed): AYTEMİZ SEYMEN O. ve BOLAT T. Küreşelleşme ve Çok Uluslu İşletmecilik, Nobel Yayınları, Anakara.

9. BAMBERGER P.A., KLUGER N. ve SUCHARD R. (1999). “Research Notes The Antecedents and Consequences of Union Commitment:A Meta-Analysis”, Academy of Management Journal, 42(3):304-318.
10. BAŞARAN F. (2010). “Sendikal Yenilenme ve İletişim Teknolojileri”, Çalışma ve Toplum, 1:11-32.
11. BAYDUR R. (2008). Türk Sendikacılığı, İşçi ve İşveren, Sinemis Yayınları Ankara.
12. BİLGİN L. (2003). “Sendikaya Bağlılık Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 5(4):12-31.
13. BİLGİN L. (2007). Sendikalı İşçi Davranışlarının Psikolojik Boyutları, Anadolu Üniversitesi Yayınları, No:1737,Eskişehir.
14. BULDUKLU Y. (2015). “Kurumsal Vatandaşlığın Kurum İmajı Üzerindeki Etkisi”, Selçuk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi,17(1 ):1-20.
15. BÜYÜKÖZTÜRK Ş. (2011). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, Pegem Yayıcılık, Ankara.
16. CLARK F.P, (1989). “Union Image Building at the Local Level”, Labor Studies Journal, 14(3):48-68.
17. COHEN1A. (2005). “Dual Commitment to the Organization and the Union a Multi-Dimensional Approach”, Relations Industrielles / Industrial Relations, 60(3):432-454.
18. COŞKUN G. (2010). Kurumsal Pazarlama ve Sosyal Sorumluluk, Nobel Yayıncılık, Ankara.
19. CREGAN C., BARTRAM T.ve PAULİNE S. (2009). “Union Organizing as a Mobilizing Strategy: The Impact of Social Identity and Transformational Leadership on the Collectivism of Union Members”, British Journal of Industrial Relation, 47(4):701–722.
20. ÇAĞLAYAN H. (2002). “Kadın işçilerin Sendikal ve Demokratik Katılımı”, (Ed). IŞIKLI A. Türkiye’de Sendikacılık Hareketleri İçinde Demokrasi Kavramının Gelişimi, T.C Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara.
21. DEMİR Ş. (2009). İlköğretim Okullarında Çalışan Öğretmenlerin Sendikal Bağlılıklarının Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. DEMİRBİLEK T. (2003). “Liderlik Tipleri Açısından İşçi Sendikası Yöneticileri Üzerine Bir Araştırma”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 5(1):22-37.
23. DERELİ T. (1998). Sendikacılık Ansiklopedisi, Cilt:3 İstanbul, Tarih Vakfı-Kültür Bakanlığı Yayını.
24. DESHPANDE S.P.ve FİORİTO J. (1989). “Specific and general beliefs in union voting models”, Academy of Management Journal, 32(4):883-897.
25. DURSUN S. (2014), “Üniversite Öğrencilerinin Sendikalara Yönelik Tutumları”, Sosyoloji Konferansları, 49: 33-46.
26. EKİN N. (1968). İşgücü ve Ekonomik Gelişme, İstanbul Üniversitesi Yayını, İstanbul.
27. EKİN N. (1976). Endüstri İlişkileri, İstanbul Üniversitesi Yayını, İstanbul.
28. ERDAYI A.U. (2009). “Türk Mevzuatının Sendika Özgürlüğüne İlişkin 87 Sayılı Uluslararası Çalışma Örgütü Sözleşmesi’ne Uyum Sorunu”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(3): 201-226.
29. FULLAGAR C. ve BARLING J. (1989). “A longitudinal test of a model of the antecedents and consequences of union, Loyalty”, Journal of Applied Psychology, 14, 213-227.
30. FULLAGAR C. ve BARLİNG J. (1991). “Predictors and outcomes of different patterns of organizational and union loyalty”, Journal of Occupational Psychology,64, 129-143.
31. GANİ A., (1996). "Who joins the unions and why? Evidence from India", International Journal of Manpower, 17 (6/7, 54 – 65.
32. GEARY J. (2008). “Do Unions Benefit fromWorking in Partnership with Employers? Evidence from Ireland”, Industrial Relations , 47(4): 531-568.
33. GÜRBÜZ S. ve ŞAHİN F. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
34. IŞIK A. (1990). “Türkiye’de Memur Sendikacılığı”, Uluslararası Sempozyum, Mülkiyeliler Vakfı Yayınları, Ankara.
35. IVERSON R. D. ve KURUVILLA S. (1995). “Antecedents of union loyalty: the influence of individual dispositions and organizational Context”, Journal Of Organizational Behaviour, 16, 557-582.
36. KAZANÇOĞLU İ., (2011). “Havayolu Firmalarında Müşteri Sadakatinin Yaratılmasında Kurum İmajının Ve Algılanan Hizmet Kalitesinin Etkisi”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, (21):130-158.
37. KELLOWAY E.K., CATANO V.M.,ve SOUTHWELL R. (1992). “The construct validity of union commitment: Development and dimensionality of a shorter scale”, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 65, 197-211.
38. KOCABAŞ F. (2002). “Küreselleşme Sürecinde İşveren Sendikalarında Yeniden Yapılanma Gereksinimi, Sosyal Bilimler Dergisi, 2002-2003, 39-60.
39. KOCABAŞ F. ve CANBAY ÖZGÜLER V. (2005). “Türkiye’de Sendikaların Web Sitelerinin İçerik Analizi Yoluyla İncelenmesi, Ankara Üniversitesi”, SBF Dergisi, 60(4):157-194.
40. KORAY M. (1992). Çalışma Yaşamında Kadın Gerçekleri. Amme İdaresi Dergisi, 25(1), 93-122.
41. KURTULDU H. ve KESKİN H.D. (2002). “Değişen Sosyo-Kültürel Faktörlerin Kurum İmajına Etkileri”, 7.Ulusal Pazarlama Kongresi, Haziran
42. LEE, S.M. (1971). “An Empirical Analysis of Organizational Identification”, Academy of Management Journal, The Academy of Management Journal, 14(2), 213-226.
43. LORDOĞLU K. (2004). “Türkiye’de Mevcut Bazı Sendikaların Liderlik ve Yönetim Anlayışları ve Bazı Sendikal Sorunlardan Örnekler”, Çalışma ve Toplum, Sayı:1, 81-96.
44. MARTİNEZ A.D. ve FİORİTO J. (2009). “General Feelings Toward Unions and Employers as Predictors of UnionVoting Intent”, J Labor Re, (30): 120–134.
45. MORROW P.C. ve MCELROY J.C. (2006). “Union Loyalty Antecedents: A Justice Perspective”, Journal of Labor Research, 28(1): 75-87.
46. MORRALL A. (1999). “The Survivor Loyalty Factor”, Human Resource Development Quarterly, 10(1): 95-99.
47. MUTLU L. (2001). “Memurların Sendikalaşması ve Ekonomik-Sosyal Haklara Etkisi”, Sayıştay Dergisi, 42:20-36.
48. NAKİP, M. (2006). Pazarlama Araştırmaları, Teknikler ve (SPSS destekli) Uygulamalar, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
49. NİSSEN B. (2003). “The Recent Past and Near Future of Private Sector Unionism in the U.S.: An Appraisal”, Journal of Labor Research, 24 (2):323–38.
50. OFLUOĞLU G.ve DOĞAN Ş. (2009). “İşletmelerde Dış Kaynaklardan Yararlanma Yönteminin Organizasyon Yapısı İle Çalışma İlişkilerine Etkileri”, Kamu-İş, 11(1), 139-165.
51. ÖNDER Ö.R.ve BAYIN G. (2014). “Poliklinik ve Klinik Hastalarının Kurum İmajı ve Hasta Bağlılığı Algılarının Karşılaştırılması: Ankara’da Bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Örneği”, İşletme Araştırmalar Dergisi, 6(4), 120-138.
52. ÖZDAMAR, K. (2003). Modern Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Kaan Kitapevi, Eskişehir.
53. PHİLLİPS B., CURTİSS P. ve LUNDSKOW G. (2010). “Workers’ relationships to their union: The effects of transfer status and race at a U.S. automobile plant”, TheSocial Science Journal,47, 392–417.
54. SAĞLIK-SEN (2013). Sendikal Bağlılık, Algı, Memnuniyet ve Beklenti Araştırması, Sağlık-Sen Yayınları–17, Ankara.
55. SEÇER B. (2009). “Kadınların Sendikalara Yönelik Tutumları İle Cinsiyet Ayrımcılığı Algılarının Sendika Üyesi Olma İsteğine Etkisi”, Çalışma ve Toplum, 4, 27-59.
56. SELAMOĞLU A. (2004). Örgütlenme Sorunu ve Sendikal Yapıda Değişim Arayışı, Çalışma ve Toplum, 2, 39-54.
57. SNAPE E., RADMEN T. ve CHAN A.W. (2000). Commitment to the Union: a Survey of Research and the Implications for Industrial Relations and Trade Unions, International Journal of Management Reviews, 2(3), 205-230.
58. SUR E., (2014). Sendikal Bağlılık ve Tatmin, https://prezi.com/zlsg5nblheyy/copy-of-sendikal-baglilik-ve-tatmin/, 11-Eylül-2016;
59. ŞİMŞEK H. ve SEASHORE K (2008). “Teacher Unions, New Unionism and Shifting Cultural Metaphors”, Eurasian Journal of Educational Research, 31, 93-113.
60. TETRİCK L., SHORE L., MCCLURG, L. ve VANDENBERG R. (2007). “A model of union participation: The impact of perceived union support, union instrumentality, and union loyalty”, Journal of Applied Psychology, 93(3), 820–828.
61. TÜRKDOĞAN O. (1988). Değişme-Kültür ve Sosyal Çözülme, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayını, İstanbul.
62. TÜRKKAHRAMAN M. (2004). "Günümüzün Büyüsü İmaj ve Gerçek Hayat." Sosyoloji Konferansları Dergisi, 30, 1-14.
63. UÇKAN B. (2000). “Sendikalar Arası Rekabet Politikalarında Yeni Arayışlar”, Türk Ağır Sanayi ve hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası yayını, Yayın No:38.
64. UÇKAN B. ve KAĞNICIOĞLU D., (2009). “İşçilerin Sendikalara İlişkin Algı ve Tutumları: Eskişehir Örneği”, Çalışma ve Toplum,3, 35-56.
65. URHAN B. (2005). “Türkiye’de Sendikal Örgütlenmede Yaşanan Güven ve Dayanışma Sorunları”, Çalışma ve Toplum, 1, 57-88.
66. URHAN B. ve SELAMOĞLU A. (2008). İşçilerin Sendikalara Yönelik Tutum ve Davranışları; Kocaeli Örneği, Çalışma ve Toplum, 3, 171-197.
67. UYGUR A.,ve KOÇ H. (2010). “Örgütsel Sadakat ve Örgütsel Bağlılık: Siyasi Partiler Açısından Bir Analiz”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(4): 79-94.
68. UYSAL Ş., ve KÖSE S. (2014). “Kamu Görevlilerinin Sendika Faaliyetlerine Bakışı Üzerine Manisa İlinde Bir Araştırma”, CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2):99-124.
69. YASİN B. (2015). “Kurumsal Vatandaşlığın Kurum İmajı Üzerindeki Etkisi”, Selçuk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 17(1):1-20.
70. YILDIRIM E. (2008). “Sendikalar ve Kriz”, Çalışma ve Toplum, 3, 199-206.
71. YILMAZ G., KESER A. ve YORGUN S. (2010). “Konaklama İşletmelerinde Çalışan Sendika Üyelerinin İş Ve Yaşam Doyumunu Belirlemeye Yönelik Bir Alan Araştırması”, Paradoks: Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 6(1):87-107.
72. YILMAZ Ç. (2015). İşçilerin Sendikal Örgütlenmeye Dair Tutumları: Petro-Kimya Sektörü Örneği, Çalışma ve Toplum, 4, 95-130.
73. YORGUN S. (2007). Dirilişin Eşiğinde Sendikalar Yeni Eğilimler Yeni Stratejiler, Ekin Basın Yayın Dağıtım, Bursa.
74. YOUNGBLOOD S.A., DENİSİ A.S., MOLLESTON J.L., ve MOBLEY W.H. (1984). “The Impact of Work Environment, Instrumentality Beliefs, Perceived Labor Union Image, and Subjective Norms on UnionVoting Intentions”, Academy of Management Journal, 27(3), 576-590.
75. ZAİM S. (1975). Çalışma Ekonomisi, İstanbul Üniversitesi Yayını, İstanbul.