TRANSFORMATIONAL LEADERSHIP AND TRANSACTIONAL LEADERSHIP IN LOCAL GOVERNMENTS: A RESEARCH ON EMPLOYEES OF ISPARTA MUNICIPALITY

Öz

Recent developments in technology, changes in the demographic structure and competition between countries have paved the way for the leadership to be defined with different approaches. The transformational leadership is defined as a leadership that is open to innovation and seeks to reveal the potential of its employees while the transactional leadership is based on the fact that to what extent it meets the needs of its employees. Today, local leaders who meet the expectations of the society and innovations of the era that can anticipate the developments in the future and can meet the needs of the employees are required. It can be stated that leadership characteristics of the local leaders or administrators are of high importance to realize the mission of the institution with their visions generated on a local basis and fulfil the transformation that is required for economic, social, cultural and technological changes by means of their employees. Accordingly, it is aimed to reveal the leadership attitudes of the government officials working in Isparta Municipality about the mayor. In that context, the descriptive analysis method and survey technique being one of the quantitative research methods were used. As the result of the survey analysis made on the municipality employees, it has been noted that the employees are not sure whether their leaders are transformational and transactional leaders.

Anahtar Kelimeler

• Leadership,Transformational Leadership,Transactional Leadership,Municipality,Isparta

YEREL YÖNETİMLERDE DÖNÜŞTÜRÜCÜ VE ETKİLEŞİMCİ LİDERLİK: ISPARTA BELEDİYESİ ÇALIŞANLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Son yıllarda teknolojide yaşanan gelişmeler, demografik yapıda meydana gelen değişimler ve ülkeler arasındaki rekabet liderlik olgusunun farklı yaklaşımlarla açıklanmasına neden olmaktadır. Bu yaklaşımlardan dönüştürücü liderlik yeniliğe açık ve çalışanların potansiyellerini ortaya çıkarmaya çalışan, etkileşimci liderlik ise çalışanların ihtiyaçlarını hangi ölçüde karşılayabildiğine dayanan liderlik yaklaşımı olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde, çağın gerektirdiği yenilikleri ve toplumun beklentilerini yerine getiren hatta gelecek yıllarda yaşanacak gelişmeleri öngörebilen ve çalışanlarının ihtiyaçlarını da bu doğrultuda karşılayabilen yerel liderlere gereksinim duyulmaktadır. Yerel liderlerin ya da yöneticilerin; yerel düzeyde oluşturdukları vizyon doğrultusunda kurumun misyonunu gerçekleştirmek ve ekonomik, sosyal, kültürel ve teknolojik değişimlere uygun olarak gerekli dönüşümü çalışanları aracılığı ile gerçekleştirebilmesi için liderlik özelliklerinin oldukça önemli olduğu söylenebilir. Bu doğrultuda çalışmada, Isparta Belediyesinde çalışan memurların belediye başkanı hakkındaki liderlik tutumlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu kapsamda hazırlanan çalışmada betimsel analiz yönteminden ve nicel araştırma yöntemlerinden birisi olan anket tekniğinden yararlanılmıştır. Bu bağlamda belediye çalışanlarına yapılan anketlerin analizi neticesinde çalışanların liderlerinin dönüştürücü ve etkileşimci bir lider olup olmadığı konusunda kararsız oldukları tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Liderlik,Dönüştürücü Liderlik,Etkileşimci Liderlik,Belediye,Isparta

Kaynakça

1. Bass, B. M. (1990). “From Transactional to Transformational Leadership: Learning to Share the Vision”, Organizational Dynamics, 18(3): 19-31. (http://discoverthought. com/Leadership/References_files/Bass%20leadership%201990.pdf).
2. Batmaz Yücel, N. (2016). “Dönüştürücü Liderliğin Çalışanların İçsel Motivasyonu Üzerindeki Etkisi: Yerel Yönetimlerde Karşılaştırmalı Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2): 477- 492.
3. Bozkurt, Ö. ve Göral, M. (2013). “Modern Liderlik Tarzlarının Yenilik Stratejilerine Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Çalışma”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(4): 1-14.
4. Çelik, C. ve Sünbül, Ö. (2008). “Liderlik Algılamalarında Eğitim ve Cinsiyet Faktörü: Mersin İlinde Bir Alan Araştırması”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(3): 49-66.
5. Çetin, N. (2008). “Kuramsal Liderlik Çözümlemelerinin Işığında, Okul Müdürlüğü ve Eğitilebilir Durumsal Liderlik Özellikleri”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23: 74-84.
6. Efekan, H. (2007). Kara Harp Okulu Olimpik Spor Branşlarında Yapılan Bireysel Sporlar ile Takım Sporlarının Harbiye’lilerin Liderlik Özelliklerine Sağladığı Etkilerin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
7. Eryeşil, K. ve İraz, R. (2017). “Liderlik Tarzları İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesine Yönelik Bir Alan Araştırması”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 20(2): 129-139.
8. Eymen, U. E. (2007). SPSS Kullanma Kılavuzu, İstatistik Merkezi Yayın No: 1,http://yunus.hacettepe.edu.tr/~tonta/courses/spring2009/bby606/SPSS_15.0_ile_Veri_Analizi.pdf (Erişim Tarihi: 01.11.2018).

9. İntepeler, Ş. S.ve Barış, V. K. (2018). “Dönüşümcü ve Etkileşimci Lider-İzleyen İlişkilerinin Hemşirelik ve Sağlık Hizmetlerine Etkisi”, ACU Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(2): 97-104.
10. Jandaghi, G.; Matin, H. Z. ve Farjami, A. (2009). “Comparing Transformational Leadership in Successful and Unsuccessful Companies”, The Journal of International Social Research, 2(6): 356-372.
11. Judge, T. A.ve Piccolo, R. F. (2004). “Transformational and Transactional Leadership: A Meta-Analytic Test of Their Relative Validity”, Journal of Applied Psychology, 89(5): 755–768.
12. Karip, E. (1998). “Dönüşümcü Liderlik”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 4(4): 443-465.
13. Liu, J., Siu, O-L. ve Shi, K. (2010). “Transformational Leadership and Employee Well-Being: The Mediating Role of Trust in the Leader and Self-Efficacy”, Digital Commons@Lingnan University, Lingnan Staff Publication, http://commons.ln.edu.hk/cgi/viewcontent.cgi?article=1008&context=sw_master, 1-24.
14. MacKenzie, S. B., Podsakoff, P. M. ve Rich, G. A. (2001). “Transformational and Transactional Leadership and Salesperson Performance”, Journal of the Academy of Marketing Science, 29(2) :115-134.
15. McCleskey, J. A. (2014). “Situational, Transformational, and Transactional Leadership and Leadership Development”, Journal of Business Studies Quarterly, 5(4): 117-130.
16. Nazim, F. ve Mahmood, A. (2016). “Principals’ Transformational and Transactional Leadership Style and Job Satisfaction of College Teachers”, Journal of Education and Practice, 7(34): 18-22.
17. Odumeru, J. A. ve Ifeanyi, G. O.(2013). “Transformational vs. Transactional Leadership Theories: Evidence in Literature”, International Review of Management and Business Research, 2(2): 355–61. Özdemir, V. (2014). “Dönüştürücü (Transformasyonel) Liderliğin Kaynağı Olarak Hz. Muhammed (S.A.S.)”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(7): 27-52.
18. Özkan, M. (2016). “Liderlik Hangi Sıfatları, Nasıl Alıyor? Liderlik Konulu Makalelerin İncelenmesi”, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2): 615-639.
19. Polat, M. ve Arabacı, İ. B. (2015). “Liderliğin Kısa Tarihi ve Açık Liderlik”, Route Educational and Social Science Journal, 2(1): 207-232.
20. Saylı, H. ve Baytok, A. (2014). Örgütlerde Liderlik Teori, Uygulama ve Yeni Perspektifler, 1.Basım, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
21. Simić, I. (1998). “Transformational Leadership-The Key to Successful Management of Transformational Organizational Changes”, Unıversity of Nıš The Scientific Journal Facta Universitatis, Editor of Series: Dragiša Grozdanović, 1(6): 49-55.
22. Smith, B. N., Montagno, R. V. ve Kuzmenko, T. N. (2004). “Transformational and Servant Leadership: Content and Contextual Comparisons”, Journal of Leadership and Organizational Studies, 10(4): 80-91.
23. Sökmen, A. (2010). Yönetim ve Organizasyon, Detay Yayıncılık, Ankara.
24. Şentürk, F. K.; Durak, M.; Yılmaz, E.; Kaban, T.; Kök, N. ve Baş, A. (2016). “Dönüşümcü ve Etkileşimci Liderlik Tarzlarının Bireysel Yenilikçiliğe Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(17): 173-198.
25. Tabak, A.; Sığrı, Ü.; Eroğlu, A. ve Hazır, K. (2009). “Örgütlerde Yöneticilerin Dönüştürücü Liderlik Algılamalarının Problem Çözme Becerilerine Etkisi: Kamu Sektöründe Bir Uygulama”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(2): 387-397.
26. Tanrıbil, S. (2015). “Vizyoner Liderlik Davranışlarının Örgütsel Bağlılık ve Adalet Algısına Etkisi”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
27. Taslak, S. (2008). “Göreve İlişkin Çatışmalarda Etkileşimci ve Dönüşümcü Liderlik Üzerine Etiksel Bir Değerlendirme”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31: 121-144.
28. Tengilimoğlu, D. (2005). “Kamu ve Özel Sektör Örgütlerinde Liderlik Davranışı Özelliklerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Alan Çalışması”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14): 1-16.
29. Tetik, S. (2014). “Yerel Yönetimler Açısından Dönüştürücü Liderlik: Belediye Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 21(1): 267-280.
30. Tutar, H.; Tuzcuoğlu, F., Argun, Ç. ve Akman, E. (2009). “Dönüştürücü/Etkileşimci Liderliğin Örgütsel Adanmışlık Üzerine Etkisi: Karşılaştırmalı Bir Çalışma”, Uluslararası Davraz Kongresi Bildiriler Kitabı, Isparta, 1384-1396.
31. Yeşil, A. (2016). “Liderlik ve Motivasyon Teorilerine Yönelik Kavramsal Bir İnceleme”, Uluslararası Akademik Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(3): 158-180.
32. Yavuz, E. ve Tokmak, C. (2009). “İşgörenlerin Etkileşimci Liderlik ve Örgütsel Bağlılık İle İlgili Tutumlarına Yönelik Bir Araştırma”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 1(2): 17-34.