THE IMPORTANCE OF DISTANCE EDUCATION ACTIVITIES FOR DEVELOPING VOCATIONAL EDUCATION IN TURKEY

Öz

Education activities play an important role in the life of the individual. They are able to increase their personal capacities by training activities, renew themselves, become easier to adapt to changes and gain the opportunity to increase their performances. By the help of the training activities human resources can be developed and can be directed correctly.With training activities, individuals can identify their own career pathways and create Professional preferences. For developing vocational education activities the usage of communication technology at education is important. Distance education activities give opportunities for developing education. In recent years, with the development of communication technologies, education has gained a different dimension and the concept of "distance education" has emerged. This study’s aim is to analyze the importance of distance education activities for developing vocational education in Turkey. It has been emphasized how the learning environment is affected positively by the development of distance learning activities and the deficiencies about distance learning. In this study, at the first part introduction; at the second part the definition of distance education were given, at the third part the advantages and disadvantages of educational activities were emphasized and at the fourth part the importance of distance education activities for developing vocational education in Turkey and at the fifth part , the total number of students in distance education in Turkey and the number of distance education of some vocational schools were given.At the last part result and evaluation were determined.

Anahtar Kelimeler

• Vocational education,distance education,higher education

TÜRKİYE'DE MESLEKİ EĞİTİMİN GELİŞİMİ AÇISINDAN UZAKTAN EĞİTİM FAALİYETLERİNİN ÖNEMİ

Öz

Eğitim faaliyetleri bireyin hayatında önemli bir rol oynamaktadır. Eğitim faaliyetleriyle bireyler kişisel kapasitelerini arttırma olanağı elde etmekte, kendilerini yenileyebilmekte, değişimlere daha kolay adapte olabilmekte ve performanslarını arttırma olanağına kavuşabilmektedirler. İnsan kaynaklarının geliştirilmesi ve doğru şekilde yönlendirilmesi eğitim faaliyetleriyle mümkün olmaktadır. Eğitim faaliyetleriyle bireyler kendi kariyer yollarını belirleyebilmekte ve mesleki tercihlerini oluşturabilmektedir. Mesleki eğitim faaliyetlerinin gelişimi açısından da eğitimde iletişim teknolojilerinin kullanımı önem arz etmektedir. Uzaktan eğitim faaliyetleri eğitimin gelişmesi açısından birçok fırsatlar sunmaktadır. Son yıllarda iletişim teknolojilerinin gelişimiyle eğitim farklı bir boyut kazanmış ve “uzaktan eğitim” kavramı ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye’de mesleki eğitimin gelişimi açısından uzaktan eğitim faaliyetlerinin öneminin incelenmesidir. Uzaktan eğitim faaliyetlerinin gelişmesiyle öğrenme ortamının olumlu yönde nasıl etkilendiği ve uzaktan eğitimle ilgili eksiklikler üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde giriş, ikinci bölümde uzaktan eğitim kavramı, üçüncü bölümde uzaktan eğitim faaliyetlerinin avantajları ve dezavantajları verilmiş, dördüncü bölümde Türkiye’de mesleki eğitimin gelişmesi için uzaktan eğitim faaliyetlerinin önemi üzerinde durulmuş, beşinci kısımda Türkiye’de uzaktan eğitimde toplam öğrenci sayıları ve uzaktan eğitim veren bazı meslek yüksekokulları verilmiş ve son kısımda sonuç ve değerlendirme yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Mesleki eğitim,uzaktan eğitim,yükseköğrenim

Kaynakça

1. AKŞİT, A., KALFA, V. R. ve ARPAT, B. (2016).“Bir İşveren- Öğrenci Buluşması Modeli-Meslek Yüksekokullarında İşbaşı Eğitimi Programında Öğrenci Algılarının Belirlenmesi: Honaz Meslek Yüksekokulu Örneği”. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Uluslararası Osmaneli Sosyal Bilimler Kongresi, ss.1099-1108.
2. AKTUNA, M. (2007). İKY Eğitim Fonksiyonunun Örgütsel Güvene Etkileri ve Bir Uygulama, Yüksek lisans tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
3. ALTIPARMAK, M., KURT, İ.D. ve KAPIDERE, M. (2011). E-öğrenme ve Uzaktan Eğitimde Açık Kaynak Kodlu Öğrenme Yönetim Sistemleri, Akademik Bilişim’11 - XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri 2 - 4 Şubat 2011 İnönü Üniversitesi, Malatya,319-327, http://ab.org.tr/ab11/kitap/altiparmak_k urt_AB11,15.05.2017.
4. ARAT, T. ve BAKAN, Ö. (2011). “ Uzaktan Eğitim ve Uygulamaları”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(1-2): 363-374.
5. ATEŞ TULUNAY, Ö. (2014). “Yükseköğretimde Uzaktan Eğitimin Sayısal Verilerle Değerlendirilmesi”, Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1): 22-40.
6. AYDIN, C. H. (2003). “Uzaktan Eğitimin Geleceğine İlişkin Eğilimler”, Elektrik Mühendisleri Odası Dergisi, 28-36, http://www.emo.org.tr/ekler/7e8f8e598 2b3298_ek.pdf?dergi=327, 20.01.2017.
7. CARLINER, S. (2002). Designing E- Learning, American Society for Training and Development, United States of America.
8. COPPOLA, N. W., STARR, R. H. ve ROTTER, N. G. (2002). “Becoming a Virtual Professor: Pedagogical Rolesand Asynchronous Learning Networks”, Journal of Management Information Systems, 18(4) :169–189.

9. DEPERLİOĞLU, Ö. ve YILDIRIM, R. (2009). “Mesleki Eğitimin Uzaktan Eğitim ile Desteklenmesi ve Örnek Uygulama”, AKÜ Fen Bilimleri Dergisi, 61-70.
10. EASTON,S. S. (2003). “Clarifying The Instructor’s Role In Online Distance Learning”, Communication Education, 52( 2):87-105.
11. GEDİK, D. (2008). İnsan Kaynakları Yönetiminde Eğitimin Performans Üzerine Etkileri ve Örnek bir Uygulama.Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. GERHARDT, L. A. (2005). The Future of Distance Learning –the Process And The Product, Information Technology Based Higher Education andTraining, ITHET 2005, 9-9 July 2005,6th International Conference,http://ieeexplore.ieee.org/a bstract/document/1560265/?reload=tru e, 15.11.2016.
13. GÖÇMENLER, G. (2002). “Uzaktan Eğitim Teknolojileri ve Çağdaş Yönelimler”, 164-175, dergipark.ulakbim.gov.tr/sakaefd/articl e/download/5000033280/5000033491, 20.01.2017.
14. GÖKMEN, Ö.F.,DUMAN, İ.ve HORZUM, M.B.(2016). “Uzaktan Eğitimde Kuramlar, Değişimler ve Yeni Yönelimler”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi AUAd, 2( 3), 29-51.
15. İŞMAN, A., DABAJ, F.,ALTINAY, Z. ve ALTINAY, F. (2004). “ The Evaluation of Students’ Perceptions of Distance Education”. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, 3( 3),55-61.
16. NOE, R. A. (2009). İnsan Kaynaklarının Eğitimi ve Geliştirilmesi. (Çev.) ÇETİN, C. 4.Baskı, Beta Yayınları,İstanbul.
17. O’LAWRENCE, H. (2007). “ An Overview of The Influences of Distance Learning On Adult Learners”, Journal of Education and Human Development, 1(1),http://www.scientificjournals.org/j ournals2007/articles/1041.htm, 21.01.2017.
18. SOUTHERNWOOD, J. (2008). “Distance Learning: The Future of Continuing Professional Development, Community Pract.”,81(10),21-3.
19. PADEN, N.ve STELL, R. (2009). Student Roles and Expectations In The Distance Education Delivery Process, Proceedings of ASBBS. 19-22 February 2009. http://asbbs.org/files/2009/Papers %20by%20Title.htm,21.01.2017.
20. PERRATON, H.(2010). Teacher Education: The Role of Open and Distance Learning, Common Wealth of Learning, Report, pp.1-16.http://docplayer.net/8532624- Teacher-education-the-role-of-open- and-distance-learning.html, 12.12.2016.
21. ROSENBERG, M. J. (2001). E- learning, Strategies for Delivering Knowledge In the Digital Age, McGrawHill, USA.
22. TUNCER, M. ve TAŞPINAR, M. (2008). “Sanal Ortamda Eğitim ve Öğretimin Geleceği ve Olası Sorunlar”, Sosyal Bilimler Dergisi, 10( 1), 125-144.
23. TORRINGTON, D., HALL, L. ve TAYLOR, S. (2002). Human Resource Management (Fifth edition). Prentice Hall.
24. VERDUIN, J. R. ve CLARK, T. A.(1991). Distance Education, Jossey- BassInc.: San Francisco.
25. YEŞİL, Y. (2015). KOBİ lerde Eğitim ve Geliştirmenin Örgütsel Bağlılıkla İlişkisi: Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesi’nde Bir Araştırma, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
26. YILDIRIM, O. (2006). İşletmelerde Eğitimin Etkinliğine Etki Eden Faktörler ve Bir Araştırma, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
27. YILDIZ, N. (2011). İnsan Kaynaklarında Eğitim ve Geliştirme Faaliyetlerinin Örgütsel Vatandaşlık Davranışına Etkileri Üzerine Uygulamalı Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
28. http://www.qcc.cuny.edu/ SocialSciences/ppecorino/ China- QCC-DE/Advantages- Disadvantages- DE.html, 15.12.201
29. What Is The Future of Distance Learning? (t.y.). http://www.iadl.org.uk/Article17.htm, 16.12.2016.
30. http://www.distance-learning-college- guide.com/advantage-and- disadvantage-of-distance- learning.html, 22.12.2016.
31. T.C.Yükseköğretim Kurulu, Türkiye’nin Yükseköğretim Stratejisi (2007). http://www.yok.gov.tr/documents/1027 9/30217/yok_strateji_kitabi/27077070- cb13-4870-aba1-6742db37696b, 21.12.2016.
32. https://istatistik.yok.gov.tr/,21.01.2017.
33. https://istatistik.yok.gov.tr/yuksekogret imIstatistikleri/2016/2016_T1.pdf,21.0 1.2017.
34. http://uzemgiris.com/node/221,18.01.2 017.