A COMPARATIVE ANALYSIS OF CIVIL SOCIETY ORGANIZATIONS IN ANTALYA

Öz

Present study examines the physical and technological infrastructure, financial, human and social capital of the civil society organizations (CSOs) in Antalya in a comparative framework, with data from overall Turkey. The study utilizes original survey data collected from the CSOs in Antalya. The social capital literature’s suggestion of the special interest/public interest classification for the CSO analysis has directed the study’s sample selection. In line with this classification, the business CSOs in Antalya were chosen as the sample for the special-interest oriented CSOs, whereas, the women’s CSOs were chosen as the sample for public-interest oriented CSOs. The study shows that the business CSOs perform better in terms of the physical and technological infrastructure, financial and human capital, whereas the women’s CSOs perform better in terms of social capital. This finding underlines the significance of social capital, especially in countries where the CSOs’ other types of resources are limited. In this vein, the study underscores social capital as a significant resource for civil society development in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Civil society,financial capital,human capital,social capital,Turkey

ANTALYA’DAKİ SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZİ

Öz

Bu çalışma, Antalya’daki STK’ların fiziksel ve teknolojik altyapıları ile birlikte mali, beşeri ve sosyal sermayelerini Türkiye verisi ile karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışmanın Antalya verisi, Antalya’daki STK’lardan toplanan orijinal anket verisine dayanmaktadır. Çalışmanın örneklemi, sosyal sermaye çalışmalarının öne çıkardığı özel yarar/kamu yararı sınıflandırması gözetilerek seçilmiştir. Bu sınıflandırmaya göre, Antalya’daki işveren kuruluşları özel yarar önceliği olan STK örneklemi olarak; kadın kuruluşları ise kamu yararı önceliği olan STK örneklemi olarak seçilmiştir. Çalışma, Antalya’daki STK’ların fiziksel ve teknolojik altyapı ile beşeri sermaye bakımlarından Türkiye ortalamasına benzerlikler gösterdiğini ortaya koymuştur. Mali ve sosyal sermaye boyutlarında ise Antalya’daki STK’ların Türkiye ortalamasından daha güçlü oldukları gözlenmiştir. Çalışma, ayrıca, işveren STK’ların fiziksel ve teknolojik altyapıları ile mali ve beşeri sermaye bakımlarından daha güçlü olduklarını ortaya koyarken; kadın STK’ların sosyal sermaye bakımından daha güçlü olduğunu göstermiştir. Bu bulgu, sosyal sermaye kavramının, STK’ların diğer kaynaklarının kısıtlı olduğu ülkelerde önemli bir kaynak olabileceğini göstermektedir. Bu çerçevede çalışma, sosyal sermayenin Türkiye’de sivil toplum gelişimi için faydalanılabilecek önemli bir kaynak olabileceğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sivil toplum,mali sermaye,beşeri sermaye,sosyal sermaye,Türkiye

Kaynakça

1. ACOCK, A.C. (2006) A Gentle Introduction to STATA, Second Edition. STATA Press Publication, Texas.
2. ADAMAN, F. ve ARSEL, M. (2005). Environmentalism in Turkey: between democracy and development. Ashgate, Aldershot.
3. BORGATTI, S.P., EVERETT, M. G., ve JOHNSON, J.C. (2013). Analying Social Networks. Los Angeles, Sage.
4. CARE (1993). “Assessing Management Capacity Among Non- Governmental Organizations” https://www.msh.org/sites/msh.org/file s/A-Guide-to-Assessing Management- Capacity-Among-Non-Governmental- Organizations-NGOs.pdf 23.06.2017 CIVICUS. (2017) “CIVICUS Civil Society Index” http://www.civicus.org/index.php/what-we-do/knowledge-analysis/civil- society-index. 29.06.2017.
5. COŞAR, S. ve GENÇOĞLU-ONBAŞI, F. (2008). Women’s Movement in Turkey at a Crossroads: From Women’s Right Advocacy to Feminism, South European Society and Politics 13 (3): 325-244. doi: 10.1080/13608740802346585
6. ÇARKOĞLU, A. ve CENKER, C. I. (2011) “On the Relationship between Democratic Institutionalization and Civil Society Involvement: New Evidence from Turkey.” Democratization 18 (3) : 751-773. doi: 10.1080/13510347.2011.563112
7. DERNEKLER DAİRESİ BAŞKANLIĞI (2017). “İllere Göre Faal Dernek Sayıları,” https://www.dernekler.gov.tr/tr/Anasay falinkler/IllereGoreIstatistik.aspx, 07.04.2017.
8. DERNEKLER DAİRESİ BAŞKANLIĞI (2017). “Derneklerin Bölgelere Göre Dağılımı,” https://www.dernekler.gov.tr/tr/Anasay faLinkler/derneklerin-bolgelere- gore.aspx, 07.04.2017.

9. ERGUN, A. (2010) “Civil Society in Turkey and Local Dimensions of Europeanization,” Journal of European Integration 32 (5) : 507-522. doi: 10.1080/07036337.2010.498634
10. FAROLE, T. RODRIGUEZ-POSE, A. ve STORPOER, M. (2007). Social Capital, Rules, and Institutions: A Cross-Country Investigation (Working Paper No. 12) Instituto Madrileño de Estudios Avanzados (IMDEA) Ciencias Sociales.
11. İÇDUYGU, A., MEYDANOĞLU, Z. ve SERT, D. Ş. (2011). “Türkiye’de Sivil Toplum: Bir Dönüm Noktası”, Türkiye Üçüncü Sektör Vakfı, http://www.tusev.org.tr/tr/arastirma-ve- yayinlar/online-yayinlar/step-raporu- turkiyede-sivil-toplum-bir-donum- noktasi, 03.04.2017.
12. İÇDUYGU, A. (2011) “Interacting Actors: The EU and Civil Society in Turkey,” South European Society and Politics 16 (3): 381-394.
13. KALAYCIOĞLU, E. (2001) “Turkish Democracy: Patronage versus Governance,” Turkish Studies 2 (1) : 54-70.
14. KALİBER, A. ve TOCCI, N. (2010) “Civil Society and the Transformation of Turkey’s Kurdish Question.” Security Dialogue 41: 191-215. doi:10.1177/0967010610361890
15. KEYMAN, F. ve IÇDUYGU, A. (2003) “Globalization, Civil Society, and Citizenship in Turkey: Actors, Boundaries and Discourses,” Citizenship Studies 7 (2): 219-234. doi:10.1080/1362102032000065982
16. KNACK, S. ve KEEFER, P. (1997) “Does Social Capital Have an Economic Pay-off?A Cross-Country Investigation,” The Quarterly Journal of Economics, 112 (4) : 1251-1288.
17. KNACK, S. (2003) “Groups, Growth, and Trust: Cross-country Evidence for Olson and Putnam Hypotheses,” Public Choice 117 (3-4): 341-355.
18. KUZMANOVIC, D. (2012) Refractions of Civil Society in Turkey. Palgrave Macmillan, New York.
19. LANDMAN, T. (2003) Issues and Methods in Comparative Politics. Oxon: Routledge.
20. LERMİOĞLU-YILMAZ, S. ve VARON, L. (2015) “Sivil Toplum İhtiyaç Analizi Raporu,” Sivil Toplum Kuruluşları için Teknik Destek- TACSO Türkiye Ofisi, http://www.tacso.org/doc/Ihtiyac_Anali zi_Raporu.pdf, 03.04.2017.
21. OLSON, M. (1982) The Rise and Decline of Nations: Economic growth, Stagflation, and Social Rigidities. Yale University Press, New Haven.
22. ÖZLER, İ. Ş. ve SARKISSIAN, A. (2011) “Stalemate and Stagnation in Turkish Democratization: The Role of Civil Society and Political Parties,” Journal of Civil Society 7 (4): 363-384. Doi: 10.1080/17448689.2011.626204
23. PRELL, C. (2012) Social Network Analysis. Los Angeles: Sage.
24. PUTNAM, R., NANETTI, R. ve LEONARDI, R. (1993) Making Democracy Work: Civic Traditions in Modern Italy. Princeton University Press, Princeton, New Jersey.
25. STOLLE, D. (2003). “The Sources of Social Capital,” s.19-43, (Ed.) HOOGHE, M. ve STOLLE, D., Generating Social Capital, Palgrave, MacMillan, New York.
26. ŞİMŞEK, S. (2004) “The Transformation of Civil Society in Turkey: From Quantity to Quality,” Turkish Studies 5 (3): 46-74.
27. T.C. BAŞBAKANLIK VAKIFLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ. (2017) “Vakıf İstatistikleri” http://www.vgm.gov.tr/. 06.07.2017.
28. VARON, L., HALİLCİKOĞLU, Ö., DERECİ, S., ve ERSEN, T. B. (2015). “Sivil Toplum İzleme Raporu, 2013- 2014- Yönetici Özeti”, Türkiye Üçüncü Sektör Vakfı, http://www.tusev.org.tr/tr/arastirma-ve- yayinlar/sivil-toplum-izleme-raporu- 1/sivil-toplum-izleme-raporu-2013- 2014, 03.04.2017.
29. TÜRKİYE ÜÇÜNCÜ SEKTÖR VAKFI. (2017). “Sivil Toplum Endeksi Projesi” http://www.step.org.tr/ 28.06.2017.
30. WNUK-LIPINSKI, E. (2009). “Civil Society and Democratization,” s.675- 693, (Eds.) DALTON, R.J. ve KLINGEMANN, H., Political Behavior, Oxford University Press, Oxford.
31. WORLD VALUES SURVEY 1981- 2014 LONGITUDINAL AGGREGATE v.20150418. (2017) World Values Survey Association. www.worldvaluessurvey.org. Aggregate File Producer: JD Systems, Madrid, Spain, 10.09.2016.
32. YAŞAMA DAİR VAKIF (2017). “Verilerle Sivil Toplum Kuruluşları,” http://en.yada.org.tr/pdf/c9b3f2a6d159 5bde1124f6df6e830903.pdf, 03.04.2017.
33. YEREL YÖNETİMLER MERKEZİ (2017). “Antalya İlçeleri Nüfus Listesi,” http://antalya.yerelnet.org.tr/il_ilce_nuf us.php?iladi=ANTALYA, 05.04.2017