AN ECONOMETRIC APPLICATION ON FOREIGN DIRECT INVESTMENT, ECONOMIC GROWTH AND CARBON DIOXIDE EMISSIONS RELATION: BRICS AND MINT COUNTRIES

Öz

Economic growth has become important for countries with the impact of globalization today. Capital inadequacy is one of the major problems facing developing countries. Capital requirements have driven countries to benefit from foreign direct investments. Therefore, developed and developing countries are working hard to attract foreign direct investments to their countries. But the policies that countries have applied in order to attract production and foreign direct investment to their countries, with the desire for growth, increase the release of carbon dioxide around the world. Increasing carbon dioxide leads to environmental degradation. In this study, it is examined the relationship between foreign direct investment, economic growth and cointegration of carbon dioxide emissions of BRICS and MINT countries during the period 1997-2013. According to the test results in the study, it has been found the data’s moving together for long term between foreign direct investments and economic growth. Also similar findings were found between foreign direct investments and carbon dioxide emissions. On the other hand, cointegration could not be detected also according to two tests statistically between economic growth and carbon dioxide emissions.

Anahtar Kelimeler

• Foreign Direct Investment,Economic Growth,Carbon Dioxide Emission

DOĞRUDAN YABANCI YATIRIMLAR, EKONOMİK BÜYÜME VE KARBONDİOKSİT EMİSYONU İLİŞKİSİ: BRICS VE MINT ÜLKELERİ ÜZERİNDE EKONOMETRİK BİR UYGULAMA

Öz

Küreselleşmenin etkisiyle günümüzde ekonomik büyüme ülkeler için önemli hale gelmiştir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin karşılaştığı önemli sorunlardan birisi sermaye yetersizliğidir. Sermaye ihtiyacı, ülkeleri doğrudan yabancı yatırımlardan yararlanma yoluna itmiştir. Dolayısıyla gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler doğrudan yabancı yatırımları kendi ülkelerine çekebilmek için yoğun çaba göstermektedirler. Ancak ülkelerin büyüme arzusu ile gerçekleştirmiş oldukları üretim ve doğrudan yabancı yatırımları ülkelerine çekebilmek için uyguladığı politikalar dünya genelinde karbondioksit salınımını artırmaktadır. Artan karbondioksit miktarı da çevresel bozulmaya yol açmaktadır. Bu çalışmada BRICS ve MINT ülkelerinin 1997-2013 dönemleri için doğrudan yabancı yatırımlar, ekonomik büyüme ve karbondioksit emisyonu eşbütünleşme ilişkisi incelenmiştir. Çalışmada yapılan test sonuçlarına göre doğrudan yabancı yatırımlar ve ekonomik büyümenin uzun dönemli birlikte hareket ettikleri bulgularına ulaşılmıştır ayrıca doğrudan yabancı yatırımlar ve karbondioksit emisyonu arasında da benzer bulgular elde edilmiştir öte yandan ekonomik büyüme ve karbondioksit emisyonu arasında iki test istatistiğine göre de eşbütünleşme tespit edilememiştir.

Anahtar Kelimeler

• Doğrudan yabancı yatırımlar,Ekonomik Büyüme,Karbondioksit Emisyonu

Kaynakça

1. ACHARYYA, J. (2009). FDI, growth and the environment: Evidence from India on CO2 emission during the last two decades, Journal of economic development, 34(1), 43-58.
2. AKIN, C. S. (2014). Yabancı Sermaye Yatırımlarının CO2 Emisyonu, Akademik Bakış Dergisi, (44), 1-15.
3. ALFARO, L. & Charlton, A. (2007). Growth and the Quality of Foreign Direct Investment: Is All FDI Equal?. Centre for Economic Performance, 1- 43.
4. ALKHATHLAN, K., & Javid, M. (2013). Energy consumption, carbon emissions and economic growth in Saudi Arabia: An aggregate and disaggregate analysis. Energy Policy, 62, 1525-1532.
5. AL-MULALI, U. (2012). Factors affecting CO 2 emission in the Middle East: a panel data analysis. Energy, 44(1), 564-569.
6. ANG, J. B. (2007). CO2 emissions, energy consumption, and output in France. Energy Policy, 35(10), 4772- 4778.
7. ANG, J. B. (2008). Economic development, pollutant emissions and energy consumption in Malaysia. Journal of Policy Modeling, 30(2), 271-278.
8. ARISOY, İ., (2012). The impact of foreign direct investment on total factor productivity and economic growth in Turkey, The Journal of Developing Areas, 46(1), 17-29.

9. ARTAN, S., Hayaloğlu, P., ve Seyhan, B. (2015). Türkiye’de Çevre Kirliliği, Dışa Açıklık ve Ekonomik Büyüme İlişkisi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(1), 308-325.
10. ASGHARI, M. (2013). Does FDI Promote MENA Region’s Environment Quality? Pollution Halo or Pollution Haven Hypothesis, International Journal of Scientific Research in Environmental Sciences, 1(6), 92-100.
11. ASLAN, F. (2010). İktisadi Büyümenin Ekolojik Sınırları ve Kalkınmanın Sürdürülebilirliği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. BALASUBRAMANYAM, V. N., Salisu, M. A. & Sapsford, D. (1996). Foreign Direct Investment and Growth in EP and is Countries, The Economic Journal, 106 (434), 92-105.
13. BASU, P., Chakraborty, C., & Reagle, D. (2003). Liberalization, FDI, and growth in developing countries: A panel cointegration approach. Economic Inquiry, 41(3), 510-516.
14. BORENSZTEIN, E., De Gregorio, J., & Lee, J. W. (1998). How does foreign direct investment affect economic growth?. Journal of international Economics, 45(1), 115-135.
15. CARKOVIC, M. V., & Levine, R. (2002). Does foreign direct investment accelerate economic growth? U of Minnesota Department of Finance Working Paper, 1-23.
16. CHEBBI, H. E. (2010). Long and short-run linkages between economic growth, energy consumption and CO2 emissions in Tunisia. Middle East Development Journal, 2(1), 139-158.
17. CHOWDHURY, A. & Mavrotas, G., (2006), FDI and growth: What causes what?, The World Economy, 29(1), 9- 19.
18. CO, C. Y., List, J. A. & Qui, L. D. (2004), Intellectual Property Rights, Environmental Regulations and Foreign Direct Investment, Forthcoming in Land Economics, 80(2), 153-173.
19. COLE, M. A., Elliott, R. J., & Fredriksson, P. G. (2006). Endogenous pollution havens: Does FDI influence environmental regulations?, The Scandinavian Journal of Economics, 108(1), 157-178.
20. COONDOO, D., & Dinda, S. (2002). Causality between income and emission: a country group-specific econometric analysis. Ecological Economics, 40(3), 351-367.
21. DOĞAN, E. (2013). Foreign Direct Investment and Economic Growth: A Time Series Analysis of Turkey, 1979- 2011, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 239-252.
22. DPT, (2000). Doğrudan Yabancı Sermaye Yatırımları Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, 1-32.
23. DRITSAKI, M., Dritsaki, C. ve Adamopoulos, A. (2004). A Causal Relationship between Trade, Foreign Direct Investment and Economic Growth in Greece. American Journal of Applied Sciences, 1(3), 230-235.
24. DUNNING, J. H. (1994). Re- Evaluating the Benefits of Foreign Direct İnvestment, Transnational Corporations, 23-51.
25. EKİNCİ, A. (2011). Doğrudan yabancı yatırımların ekonomik büyüme ve istihdama etkisi: Türkiye uygulaması (1980‐ 2010), Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 71-96.
26. ERGÜN, S. ve Atay Polat, M. (2015). OECD Ülkelerinde CO2 Emisyonu, Elektrik Tüketimi Ve Büyüme İlişkisi, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (45), 115- 141.
27. ESKELAND, G. S., & Harrison, A. E. (2003). Moving to greener pastures? Multinationals and the pollution haven hypothesis. Journal of development economics, 70(1), 1-23. GERÇEKER, M., (2010). Vektör Otoregresif Model Yardımıyla Türkiye Ekonomisinde Doğrudan Yabancı Sermaye Yatırımlarının Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi İ.İ.B.F., Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(1-2), 385-403.
28. GRIMES, P., & Kentor, J. (2003). Exporting the Greenhouse: Foreign Capital Penetration and CO? Emissions 1980-1996. journal of world-systems research, 9(2), 261-275.
29. GÜLMEZ, A. (2015). OECD Ülkelerinde Ekonomik Büyüme ve Hava Kirliliği İlişkisi: Panel Veri Analizi. Kastamonu Üniversitesi İİBF Dergisi, 9, 18-30.
30. GÜVENEK, B. ve Alptekin, V. (2010). Enerji Tüketimi ve Büyüme İlişkisi: OECD Ülkelerine İlişkin Bir Panel Veri Analizi. Enerji, Piyasa ve Düzenleme, 1(2), 172-193.
31. HALICIOĞLU, F. (2009). An econometric study of CO2 emissions, energy consumption, income and foreign trade in Turkey. Energy Policy, 37(3), 1156-1164.
32. HOFFMANN, R., Lee, C. G., Ramasamy, B., & Yeung, M. (2005). FDI and pollution: a granger causality test using panel data. Journal of international development, 17(3), 311- 317.
33. HSIAO, F. S., & Hsiao, M. C. W. (2006). FDI, exports, and GDP in East and Southeast Asia - Panel data versus time-series causality analyses. Journal of Asian Economics, 17(6), 1082-1106.
34. JALIL, A., & Mahmud, S. F. (2009). Environment Kuznets curve for CO 2 emissions: a cointegration analysis for China. Energy Policy, 37(12), 5167- 5172.
35. KARAKAŞ, A. (2016). Yaklaşan Tehlikenin Farkına Varmak: İktisadi Büyüme, Nüfus ve Çevre Kirliliği İlişkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 19, 57-73.
36. KIVYIRO, P., & Arminen, H. (2014). Carbon dioxide emissions, energy consumption, economic growth, and foreign direct investment: Causality analysis for Sub-Saharan Africa. Energy, 74, 595-606.
37. KÖPRÜCÜ, Y., (2016), Doğrudan Yabancı Yatırımların Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi: Türkiye Örneği, International Conference On Eurasian Economies, 809-813.
38. KUMBAROĞLU, G., Karalı, N., & Arıkan, Y. (2008). CO 2, GDP and RET: an aggregate economic equilibrium analysis for Turkey, Energy Policy, 36(7), 2694-2708.
39. LEE, J. W. (2013). The contribution of foreign direct investment to clean energy use, carbon emissions and economic growth. Energy Policy, 55, 483-489.
40. LETCHUMANAN, R., & Kodama, F. (2000). Reconciling the conflict between the “pollution-haven” hypothesis and an emerging trajectory of international technology transfer. Research policy, 29(1), 59-79.
41. LI, X., & Liu, X. (2005). Foreign direct investment and economic growth: an increasingly endogenous relationship, World development, 33(3), 393-407.
42. LIST, J. A., & Co, C. Y. (2000). The effects of environmental regulations on foreign direct investment. Journal of Environmental Economics and Management, 40(1), 1-20.
43. LONG, X., Naminse, E. Y., Du, J., & Zhuang, J. (2015). Nonrenewable energy, renewable energy, carbon dioxide emissions and economic growth in China from 1952 to 2012. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 52, 680-688.
44. MERCAN, M., ve Karakaya, E. (2015). Energy consumption, economic growth and carbon emission: Dynamic panel cointegration analysis for selected OECD countries. Procedia Economics and Finance, 23, 587-592.
45. MERT, M., ve Bölük, G. (2016). Do foreign direct investment and renewable energy consumption affect the CO2 emissions? New evidence from a panel ARDL approach to Kyoto Annex countries, Environmental Science and Pollution Research, 23(21), 21669-21681.
46. NASIR, M., & Rehman, F. U. (2011). Environmental Kuznets curve for carbon emissions in Pakistan: an empirical investigation. Energy Policy, 39(3), 1857-1864.
47. ÖZTÜRK, M. B., Demirgüneş, K. & Gözbaşı, O. (2012). Gelişmekte Olan Ülkelerde Uluslararası Doğrudan Yatırımlar ve Ekonomik Büyüme Etkileşimi: Panel Eşbütünleşme ve Nedensellik Analizi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi, 14(2), 1-16.
48. PAO, H. T., ve Tsai, C. M. (2011). Multivariate Granger causality between CO 2 emissions, energy consumption, FDI (foreign direct investment) and GDP (gross domestic product): evidence from a panel of BRIC (Brazil, Russian Federation, India, and China) countries, Energy, 36(1), 685-693.
49. PESARAN, M. H., Ullah, A., & Yamagata, T. (2008). A bias‐ adjusted LM test of error cross‐ section independence. The Econometrics Journal, 11(1), 105-127.
50. SABOORI, B., Sulaiman, J., & Mohd, S. (2012). Economic growth and CO 2 emissions in Malaysia: a cointegration analysis of the environmental Kuznets curve. Energy Policy, 51, 184-191.
51. SEVER, E., Özdemir, Z., ve Mızrak, Z. (2010). Finansal Globalleşme, Krizler Ve Ekonomik Büyüme: Yükselen Piyasa Ekonomileri Örneğinde Bir İnceleme. Akademik Araştırmalar ve 64.
52. SEYİDOĞLU, H. (1993b). Uluslararası İktisat Teori, Politika ve Uygulama, Güzem Yayınları, İstanbul.
53. SEYİDOĞLU, H. (2003a). Uluslararası İktisat Teori, Politika ve Uygulama, Güzem Yayınları, İstanbul.
54. SMARZYNSKA, B. K., & Wei, S-J., (2001). Pollution Havens and Foreign Direct Investment: Dirty Secret or Popular Myth?”, National Bureau of Economic Research Workıng Paper Series, 1-32.
55. SOTHAN, S. (2017). Causality between foreign direct investment and economic growth for Cambodia. Cogent Economics & Finance, 5(1).
56. SOYTAS, U., ve Sari, R. (2009). Energy consumption, economic growth, and carbon emissions: challenges faced by an EU candidate member. Ecological economics, 68(6), 1667-1675.
57. STERN, D. I., Common, M. S., & Barbier, E. B. (1996). Economic growth and environmental degradation: the environmental Kuznets curve and sustainable development, World development, 24(7), 1151-1160.
58. SULIMAN, A. H., ve Elian, M. I. (2014). Foreign direct investment, financial development, and economic growth: a cointegration model. The Journal of developing areas, 48(3), 219-243.
59. ŞAHİN, M., (1975). Türkiyede Yabancı Sermaye Yatırımları, Ekonomik ve Sosyal Yayınlar, Ankara.
60. ŞENGELEN, H. E., (2016), Yenilenebilir Enerji Kaynakları İle Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin Panel Veri Analizi İleincelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
61. TABAN, S., (2008). İktisadi Büyüme, Kavram ve Modeller, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
62. TAY Bayramoğlu, A. ve Koç Yurtkur, A. (2016). Türkiye’de Karbon Emisyonu ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Doğrusal Olmayan Eşbütünleşme Analizi, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(4), 31- 45.
63. TIWARI, A. K., & Mutascu, M. (2011). Economic growth and FDI in Asia: A panel-data approach. Economic analysis and policy, 41(2), 173-187.
64. TOPALLI, N. (2016). CO2 Emisyonu ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: Hindistan, Çin, Brezilya ve Güney Afrika için panel veri analizi, Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 1-21.
65. ÜNSAL, E. M., (2007). İktisadi Büyüme, İmaj Yayıncılık, Ankara.
66. ÜZÜMCÜ, A., (2012). İktisadi Büyüme Teori, Model ve Türkiye Üzerine Gözlemler, Beta Yayınları, İstanbul.
67. YANG, W-P., Yang Y. & Xu, J. (2008). The impact of foreign trade and FDI on environmental pollution, China-USA Business Review, 7(12), 1- 11.
68. YILMAZ, Ö., Vedat, K., & Akıncı, M. (2011). Türkiye'de Doğrudan Yabancı Yatırımlar Ve Ekonomik Büyümeye Etkisi (1980-2008). Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(3-4), 13-30.
69. YILMAZER, M. ve Açıkgöz Ersoy, B., (2009), Kirlilik sığınağı hipotezi Doğrudan yabancı yatırımlar ve kamu politikaları, Ege Akademik Bakış, 9(4), 1441-1462.
70. YÜKSELER, Z., (2005). Doğrudan Yabancı Sermaye Yatırımları Ve İş/Yatırım Ortamı İlişkisi. Türkiye Ekonomi Kurumu, 1-39.
71. ZEREN, F. (2015). Doğrudan Yabancı Yatırımların CO2 Emisyonuna Etkisi: Kirlilik Hale Hipotezi mi Kirlilik Cenneti Hipotezi mi?. Journal of Yaşar University, 10(37), 6442-6448.
72. ZHANG, K. H. (2001). How does foreign direct investment affect economic growth in China?. Economics of Transition, 9(3), 679-693. ZHANG, X. P., & Cheng, X. M. (2009). Energy consumption, carbon emissions, and economic growth in China. Ecological Economics, 68(10), 2706-2712.
73. ZHENG, J., & Sheng, P. (2017). The Impact of Foreign Direct Investment (FDI) on the Environment: Market Perspectives and Evidence from China. Economies, 5(1), 1-15.