DİJİTALLEŞME SÖYLEMİNİN KAMU YÖNETİMİ DİSİPLİNİNE OLASI ETKİSİ: 1950 DENEYİMİNDEN YOLA ÇIKAN BİR ÖNGÖRÜ

Öz

Türkiye’de dijital kamu yönetimi göreli olarak kamu yönetiminde kırtasiyeciliğin azaltılması, katılımcılığın artırılması, kamu hizmetlerinin verimli, etkin, şeffaf ve hızlı biçimde sunulması ile ilişkilendirilmiştir. Bu çalışma şu temel soruyu sormaktadır: Dijitalleşme söylemi Türk kamu yönetimi disiplininin gelişimine nasıl bir katkı sunacaktır? Çalışma, bu soruyu “çağdaş kamu yönetiminin başlangıç yılları” olarak kabul edilen; disiplinin “sorunlu” olarak inşa edildiği 1950’li yıllarda elde edilen deneyimden yararlanarak cevaplama çabasındadır. Çalışmanın amacı dijitalleşme söyleminin kamu yönetimi disiplinine olası etkisi-katkısını tartışmaktır. Bu amaca ulaşmak için çalışmada dikey karşılaştırma yöntemi benimsenmiştir. Çalışma, 1950 dönemi kamu yönetimi disiplininin kurgulanış biçimi; konu, alan, kavram ve terminoloji seçimi ile günümüz kamu yönetiminde dijitalleşme söylemi arasında benzerlikler olduğunu varsaymaktadır. Bu benzerlikten yola çıkarak dijitalleşme söyleminin, disiplini “teknik” bir alanla sınırlama olasılığı irdelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme,dijital çağda kamu yönetimi,kamu yönetimi disiplini,1950’li yıllar

THE POSSIBLE EFFECT OF THE DIGITALIZATION DISCOURSE TO THE DISCIPLINE OF PUBLIC ADMINISTRATION: A PREDICTION FROM THE 1950 EXPERIENCE

Öz

Relatively, digital public administration in Turkey has been regarded as a reduction of the paperwork, an increase in participation, an efficient, transparent and fast way to delivery of public services. This study asks the following main question: How will the digitization discourse contribute to the development of Turkish public administration discipline? This study aims to answer the aforementioned question pertaining to the experience obtained during the 1950’s; regarded as the “starting period of contemporary public administration”; where the discipline was “problematical”. The purpose of this study is to discuss the possible effect or contribution of the “digitization discourse" to the discipline of public administration. In order to achieve that; the vertical comparative method is adopted. This study assumes that there are similarities between with the choice of subject, field, concept, and terminology, the form of generation the discipline of public administration in the period of 1950 and current discourse of digitalization in public administration. From this analogy, the possibility of limiting the discipline of the digitization discourse to a "technical" field is discussed.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization,public administration in the digital age,the discipline of public administration,1950s

Kaynakça

1. ALTUNOK, M. (2012). Türkiye’de Kamu Yönetimi Düşüncesi: Tarihsellik ve Disipliner Bağımlılık, Gazi Kitabevi, Ankara.
2. BALCI, A. (2008). “e-Devlet: Kamu Yönetiminde Yeni Perspektifler, Fırsatlar ve Zorluklar”, s. 317-336, (Ed.) BALCI, A. vd., Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar, Seçkin, Ankara.
3. BERKMAN, A. Ü. (1987). "Amme İdaresi Dergisi’nde Yayımlanan Makaleler ve Türk Yönetim Bilimi”, AİD, 20/4: 19-42.
4. BERKMAN, A.Ü. ve KOZAN, K. (1979). “Amme İdaresi Dergisi’nde Yayımlanan Makaleler Üzerine Bir İnceleme”, AİD, 12/1:9-26.
5. DİMOCK, M. (1954). “Amme İdaresinde Yeni Gelişmeler”, AÜSBF Dergisi, X/1: 59-85.
6. EMRE, C. (2003). “Yönetim Bilimi”, s.3-23, Yönetim Bilimi Yazıları, İmaj Yayıncılık, Ankara.
7. ERGUN, T. vd. (1995). Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyum Bildirileri, Cilt I, TODAİE Yayını, Ankara.
8. GÜLER, B. A. (2010). Türkiye’nin Yönetimi-Yapı, İmge Yayınevi (4.baskı), Ankara.

9. GÜLER, B.A. (2008). “1950’li Yıllarda Kamu Yönetimi Disiplini: Disiplinin Kuruluşu Nasıl Gerçekleşmişti?”, Memleket Siyaset Yönetim, 7: 6-28.
10. GÜLER, B. A.(1994). “Nesnesini Arayan Disiplin: Kamu Yönetimi”, AİD, 27/4: 3-19.
11. HEPER, M. (1973). Modernleşme ve Bürokrasi: Karşılaştırmalı Kamu Yönetimine Giriş, Sosyal Bilimler Derneği Yayını, Ankara.
12. HİRSCHMAN, A.O. (2015). “Kalkınma İktisadının Yükselişi ve Gerilemesi”, s.23-52, (ed.) ŞENSES, F., Kalkınma İktisadı Yükselişi ve Gerilemesi, İletişim Yayınları, Ankara.
13. KALKINMA BAKANLIĞI (2013). “Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018)”, http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Kalknma%20Planlar/Attachments/12/Onuncu%20Kalk%C4%B1nma%20Plan%C4%B1.pdf (Erişim Tarihi: Eylül 7, 2017).
14. KAYA, B. T.(2011). “Yönetim Bilişim Sistemleri Disiplininin Yönetim Bilimi ile Kuramsal Etkileşimleri”, s. 628- 669, (Der.), ASLAN, O. E. vd., Kamu Yönetimi ve Teknoloji, KAYFOR 2010, TODAİE Yayını, Ankara.
15. KESKİN, N. E. (2008). “Türkiye’de Yönetim Biliminin Gelişimi: 1870-1910”, Amme İdaresi Dergisi, 41/4: 1-25.
16. KESKİN, N. E. (2006). “Türkiye’de Kamu Yönetimi Disiplininin ‘Köken’ Sorunu”, Amme İdaresi Dergisi, 39/2: 1-28.
17. MIHÇIOĞLU, C. (1990). Yönetim Bilimi Ders Notları, AÜSBF, Ankara.
18. MIHÇIOĞLU, C.(1988). Türkiye’de Çağdaş Kamu Yönetimi Öğretiminin Başlangıç Yılları, AÜSBF Yayınları, Ankara.
19. ONAR, S. S. (2003). “İdare İlmi ve İdare Hukuku Bakımından Türkiye’nin ve Hukuki Bünyesinin Geçirdiği İstihaleler ve Bugünkü Durum”, s. 3-34, (der.) AYKAÇ, B. vd., Türkiye’de Kamu Yönetimi, Yargı Yayınevi, Ankara.
20. ÖZATA, M ve SEVİNÇ, İ. (2010). Türk Kamu Yönetiminde Bilgi Sistemleri ve E-Dönüşüm, Eğitim Akademi Yayınları, Konya.
21. ÖZEN, Ş.(1995). “Kamu Yönetimi Yazınımız ve Örgütler- Yönetim Çalışma Alanı: Tehlikeli İlişkiler”, s.71-96, (Der) ERGUN, T., Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, TODAİE Yayını, Ankara.
22. SAN, Ç. (1993). “Karşılaştırma Yönteminde Zaman ve Mekân Boyutları,” AÜSBF Dergisi, 48/1: 155-159.
23. SCHWAB, K. (2017). Dördüncü Sanayi Devrimi, (Çev.) DİCLELİ, Z., Optimist, İstanbul.
24. SİMON, H. A. (1952). “Development of Theory of Democratic Administration: Replies and Comments”, The American Political Science Review, 46/2: 494-496.
25. SOBACI, Z. (2012). “E-Devlet: Kuramsal Bir Bakış”, s.3-37, (Ed.) SOBACI, Z. ve YILDIZ, M., E-Devlet Kamu Yönetimi ve Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Nobel, Ankara.
26. SOYSAL, M. (2010). “Kamu Yönetiminde Kurthan Fişek İlginçliği”, (Ed.) SAYAN, İ.Ö., Prof. Dr. Kurthan Fişek İçin: Yönetim Üzerine, KAYAUM, Ankara.
27. SÜRGİT, K.(1979). “Kuruluşundan Günümüze Dek (1952-1974) Türkiye ve Amme İdaresi Enstitüsünün Organizasyon ve Metot Etkinlikleri”, AİD, 12/1:27-53.
28. ŞAYLAN, G. (2000). “Kamu Yönetimi Disiplininde Bunalım ve Yeni Açılımlar Üzerine Düşünceler”, Amme İdaresi Dergisi, 33/2: 1-22.
29. TÖRENLİ, N. (2012). “E-devlet Alanında Başlıca Sorunlar ve Eleştiriler”, s. 599-622, (Ed.) SOBACI, Z. ve YILDIZ, M., E-Devlet Kamu Yönetimi ve Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Nobel, Ankara.
30. TÜRKİYE BİLİŞİM DERNEĞİ (TBD).(2002). E-Devlet Yolunda Türkiye, Kamu-BİB- Kamu Bilgi İşlem Yöneticileri Birliği.
31. ULUSAL E-DEVLET STRATEJİSİ VE EYLEM PLANI (2016): http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2016/07/20160719M2-1-1.pdf (Erişim Tarihi: Eylül 7, 2017)
32. ÜSDİKEN, B. ve ÇETİN, D. (1999). “Türkiye’de Akademik Dünyanın Yönetme İşine Yaklaşımında 1950’li Yıllarla Birlikte Ne Değişti?”, AİD, 32/4: 48‐65.
33. ÜSTÜNER, Y. (2011). “Kamu Yönetimi ve Teknoloji”, s. 3-11, (Der.), ASLAN, O. E. vd., Kamu Yönetimi ve Teknoloji, KAYFOR 2010, TODAİE Yayını, Ankara.
34. ÜSTÜNER, Y. (1995). “Kamu Yönetimi Disiplininde ‘Kimlik Sorunsalı’ ”, s. 59-69, (Der) ERGUN, T., Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, TODAİE Yayını, Ankara.
35. WALDO, D. (1952a). “The Development of Theory of Democratic Administration”, The American Political Science Review , 46/1: 81-103.
36. WALDO, D.(1952b). “Development of Theory of Democratic Administration: Replies and Comments”, The American Political Science Review, 46/2: 500-503.
37. YILDIZ, M. (2014). “Elektronik (E)-Devlet Kuram ve Uygulamasına Genel Bir Bakış ve Değerlendirme”, s. 303-324, (Ed.) ACAR, M. ve ÖZGÜR, H., Çağdaş Kamu Yönetimi I, Nobel, Ankara.
38. YILDIZ, M. (2007). “Uluslararası Kuruluşların Türkiye’nin E-Devlet Siyasalarına Etkisi”, AİD, 40/2: 39-55.
39. YILDIZ, M. ve POLAT, R.K. (2012). “Türkiye’deki E-Devlet Araştırma ve Uygulamalarının Eleştirel Bir Değerlendirmesi ve Öneriler”, s.623-647, (Ed.) SOBACI, Z. ve YILDIZ, M., E-Devlet Kamu Yönetimi ve Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Nobel, Ankara.
40. ZENGİN, O. (2011). “ Verimlilik ve Teknoloji”, s. 254-278, (Der.), ASLAN, O. E. vd. , Kamu Yönetimi ve Teknoloji, KAYFOR 2010, TODAİE Yayını, Ankara.
41. HÜKÜMET PROGRAMI (2006), https://www.akparti.org.tr/site/haberler/65.-hukumet-programi/84149#1 (Erişim Tarihi: Eylül 7, 2017).