Dijital Öyküleme Çalışmalarının Öğretmen Adaylarının Dijital Yazmaya İlişkin Tutumlarına Etkisi

Öz

Dijital öyküleme, eğitim sürecinin çoğu aşamasında yazma becerisini geliştirmeye uygun bir yazma süreci içermektedir. Öğrenciler metin, video, görsel ve ses gibi unsurları kullanarak bilgisayar, cep telefonu vb. ortamındaki uygulamalarla dijital öykülerini çoklu ortamda oluştururlar. Bu süreçte çok sayıda medya unsuru, dijital öykü içerisinde farklı duyulara hitap edecek şekilde kullanılarak öğrenmede kalıcılığa yardım etmeye çalışmaktadır. Bu çalışmanın amacı dijital öyküleme çalışmalarının öğretmen adaylarının dijital yazmaya ilişkin tutumlarına etkisini ve sürece ilişkin görüşlerini tespit etmektir. Araştırma kapsamında nicel ve nitel araştırmanın bir arada kullanıldığı karma yöntem tercih edilmiştir. Çalışmanın nicel boyutu tek grup ön test son test deney deseni ile gerçekleştirilmiştir. Nitel boyutunda ise öğretmen adaylarının sürece ilişkin yazdığı günlükler değerlendirilmiştir. Çalışma Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi sınıf öğretmenliği bölümü öğrencileri (n=31) ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri Kırmızı, Kapıkıran ve Akkaya (2021) tarafından geliştirilmiş olan “Dijital Ortamda Yazmaya İlişkin Tutum Ölçeği (DOYAT)” ve katılımcıların günlükleri yardımıyla toplanılmıştır. Yapılan çalışma sekiz hafta boyunca, haftada iki ders saati olarak uygulanmıştır. Araştırma kapsamında öğrencilerin ön test son test sonuçları ve günlüklerin bulguları karşılaştırıldığında dijital öyküleme çalışmalarının öğretmen adaylarının dijital yazmaya ilişkin tutumlarını olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Öğretmen adaylarının görüşlerinden elde edilen bulgular onların dijital yetkinliklerini, dijital yazma becerilerini ve sosyal becerilerini geliştirdiklerini ifade etmişledir. Diğer taraftan resimleri düzenlemede, ses eklemede, öyküleri kurgulamada ve geçişlerin sıralanmasında zorluklar yaşadıklarını belirtmişlerdir. Dijital öykü için animasyon oluşturma süreci öğretmen adaylarının en fazla zaman kaybı yaşadığı sorun olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen adayı
• Dijital öykü
• Tutum
• Dijital yazma

The Effect of Digital Storytelling Activities on Prospective Teachers’ Attitudes Towards Digital Writing

Öz

Digital storytelling includes a writing process that is conducive to enhance writing skills at various stages of the educational process. By incorporating elements such as text, video, visuals, and sound, students create digital stories through applications on computers, mobile phones, and other digital platforms, employing multimedia formats. This approach leverages multiple media components, appealing to different senses within the digital story, and aims to aid in the retention of learning. The purpose of this study is to determine the impact of digital storytelling activities on preservice teachers' attitudes toward digital writing and to gather their perspectives on the process. A mixed-method approach, combining both quantitative and qualitative research methods, was adopted for this study. The quantitative dimension adopted a single-group pretest-posttest experimental design, whereas the qualitative dimension involved evaluating the preservice teachers' reflective journals on the process. The study was conducted with students (n=31) from the primary education department of Faculty of Education at Pamukkale University. Research data were collected via the "Attitude Scale for Writing in Digital Environments (DOYAT)," developed by Kırmızı, Kapıkıran, and Akkaya (2021), and the participants' reflective journals. The study was implemented over eight weeks, with sessions held twice per week. Upon comparing the pretest-posttest results and the journal findings, it was observed that digital storytelling activities positively influenced preservice teachers' attitudes toward digital writing. Findings from their reflections indicate improvements in their digial competencies, digital writing skills, and social skills. On the other hand, participants reported facing challenges in editing images, adding sound, structuring stories, and sequencing transitions. The process of creating animations for digital stories emerged as the most time-consuming difficulty for the preservice teachers.

Anahtar Kelimeler

• Pre-service teacher
• Digital storytelling
• Attitude
• Digital writing

Kaynakça

1. Alanazi, M. A. (2013). Usıng electronic writing to promote students writing [Unpublished master thesis]. Eastern Washington University.
2. Alismail, H. A. (2015). Integrate digital storytelling in education. Journal of Education and Practice, 6(9), 126-129.
3. Bal, D. & Onay, A. (2018). Yeni medya ve dijital hikâye anlatıcılığının geleceği. In 16th International Symposium Communication in The Millennium CIM (Vol. 863, p. 875).
4. Baki, Y. & Feyzioğlu, N. (2020). Dijital öykülerin 6. sınıf öğrencilerinin öykü yazma becerilerine etkisi. International Online Journal of Educational Sciences, 9(3), 686-704.
5. Baki, A. & Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1-21.
6. Bonk, C. J. (2010). For openers: How technology is changing school. Educational Leadership, 67(7), 60-65.
7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
8. Chan, B. S., Churchill, D. & Chiu, T. K. (2017). Digital literacy learning in higher education through digital storytelling approach. Journal of International Education Research (JIER), 13(1), 1-16.

9. Chiang, M. H. (2020). Exploring the effects of digital storytelling: A case study of adult l2 writers in Taiwan. IAFOR Journal of Education, 8(1), 65-82.
10. Choo, Y. B., Abdullah, T. & Nawi, A. M. (2020). Digital storytelling vs. oral storytelling: An analysis of the art of telling stories now and then. Universal Journal of Educational Research, 8(5A), 46-50. https://doi.org/10.13189/ujer.2020.081907
11. Chung, S. K. (2006). Digital storytelling in integrated arts education. The International Journal of Arts Education, 4(1), 33-50.
12. Condy, J., Chigona, A., Gachago, D. & Ivala, E. (2012). Pre-service students’ perceptions and experiences of digital storytelling in diverse classrooms. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(3), 278-285.
13. Corbetta, P. (2003). Social research: Theory, methods and techniques. Sage.
14. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (2nd ed.). Sage.
15. Creswell, J. W. (2013). Araştırma Deseni: Nitel, Nicel ve Karma Yöntem Yaklaşımları (SB Demir, Çev. Ed.). Eğiten Kitabevi.
16. Creswell, J. W. & Plano Clark. V. (2018). Karma yöntem araştırmaları tasarım ve yürütülmesi. (Y. Dede, & S. B. Demir, Çev. Ed.). Anı Yayıncılık.
17. Demir, S. & Kılıçkıran, H. (2018). Dijital öykü uygulamasının özel yetenekli öğrencilerin yazma becerilerine etkisi. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 12-18.
18. Demir, E. & Köse, M. (2016). Öğretmenlerin rol modelliği hakkında öğretmen görüşleri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (53), 38-57.
19. Demirer, V. & Baki, Y. (2018). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital öyküleme sürecine ilişkin görüşleri ve algıları. Journal of Theoretical Educational Science, 11(4), 718-747. https://doi.org/10.30831/akukeg.392654
20. Dola, N. & Aydın, İ. S. (2020). Dijital öykü yazarlığının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Journal of Language Education and Research, 6(1), 17-34. https://doi.org/10.31464/jlere.637597
21. Dörner, R., Grimm, P. & Abawi, D. F. (2002). Synergies between interactive training simulations and digital storytelling: a component-based framework. Computers & Graphics, 26(1), 45-55. https://doi.org/10.1016/S0097-8493(01)00177-7
22. Duman, B. & Göçen, G. (2015) The effect of the digital storytelling method on pre-service techers’ creative writing skills. Anthropologist, 20(1-2). 215-222.
23. Duran, E. & Özen, N. E. (2018). Türkçe derslerinde dijital okuryazarlık. Türkiye Eğitim Dergisi, 3(2), 31-46.
24. Duveskog, M., Tedre, M., Sedano, C. I. & Sutinen, E. (2012). Life planning by digital story telling in a primary school in Rural Tanzania. Educational Technology & Society, 15(4), 225-237. https://www.j-ets.net/ETS/journals/15_4/20.pdf sitesinden 14.07.2023 tarihinde erişilmiştir.
25. Eiris, R., Jain, A., Gheisari, M. & Wehle, A. (2020). Safety immersive storytelling using narrated 360-degree panoramas: A fall hazard training within the electrical trade context. Safety science, 127, 104703. https://doi.org/10.1016/j.ssci.2020.104703.
26. Ekıcı, F. T., & Dereli, F. (2023). Dijital öyküleme uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgilerine etkisi. Journal of Individual Differences in Education, 5(2), 149-163. https://doi.org/10.47156/jide.1231688
27. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri: Yaklaşım, yöntem ve teknikler. Anı Yayıncılık.
28. Erişti, S. D. (2017). Çocuklarda teknoloji odaklı görsel iletişim ve dinamik bir görsel iletişim yolu olarak dijital öyküleme. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (52), 25-38. https://doi.org/10.17064/iuifd.333102
29. Erkuş, A. (2003) Psikometri üzerine yazılar. Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
30. Ertem, İ. S., Çetinkaya Özdemir, E., Güllü Egin, E. & Palabıyık, E. (2018). Sınıf öğretmeni adaylarının dijital çocuk edebiyatı ürünü hazırlama deneyimlerine yönelik görüşleri. Electronic Turkish Studies, 13(27), 23-736. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14384
31. Foley, L. M. (2013). Digital storytelling in primary-grade classrooms. Arizona State University.
32. Gay, L. & Airasian, P. (2000) Educational Research: Competencies for analysis and experience. Pearson.
33. Hepler, J. & Albarracín, D. (2013). Attitudes without objects: evidence for a dispositional attitude, its measurement, and its consequences. J. Personal. Soc. Psychol. 104(6), 1060–76. http://doi.org/10.1037/a0032282
34. Kabaran, G. G., Karalar, H., Altan, B. A. & Altıntaş, S. (2019). Sınıf öğretmeni ve sınıf öğretmeni adayları dijital öykü atölyesinde. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 8(1), 235-257. https://doi.org/10.30703/cije.469461
35. Kafyulilo, A., Fisser, P., Pieters, J., & Voogt, J. (2015). ICT use in science and mathematics teacher education in Tanzania: Developing technological pedagogical content knowledge. Australasian Journal Of Educational Technology, 31(4), 381-394. https://doi.org/10.9779.pauefd.684858
36. Kırmızı, F., Kapıkıran, Ş. & Akkaya, N. (2021). Dijital ortamda yazmaya ilişkin tutum ölçeği (DOYAT): Ölçek geliştirme çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 52, 417-444. https://doi.org/10.14742/ajet.1240
37. Kotluk, N. & Kocakaya, S. (2015). 21. yüzyıl becerilerinin gelişiminde dijital öykülemeler: Ortaöğretim öğrencilerinin görüşlerinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 354-363.
38. Lambert, J. (2010). Digital storytelling cookbook (4th ed.). Digital Diner Press.
39. Long, B. (2011). Digital storytelling and meaning making: Critical reflection, creativity and technology in pre-service teacher education. Paper presented at the 4th International Digital Storytelling Conference, Lillehammer, Norway, 5-7 February, 2011.
40. Maden, S., Banaz, E. & Maden, O. A. (2018). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital ortamlardaki yazma alışkanlıkları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 103-112. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.889022
41. Maio, G. R., & Haddock, G. (2007). Attitude change. Social psychology: Handbook of basic principles, 2, 565-586.
42. Mayers, A. (2013). Introduction to statistics and SPSS in psychology, Pearson Education Limited, Edinburg Gate.
43. MEB (2019). Türkçe Dersi Öğretim Programı. Devlet Kitapları Basım Müdürlüğü.
44. Merriam, S. B. (1988). Case study research in education: A qualitative approach. Jossey-Bass.
45. Miles, M, B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. (2nd ed). Sage.
46. Mirza, H. S. (2020). Improving university students' English proficiency with digital storytelling. International Online Journal of Education and Teaching, 7(1), 84-94.
47. Morgan, H. (2014). Using digital story projects to help students improve in reading and writing. Reading Improvement, 51(1), 20-26.
48. NAEYCF (National Association for the Education of Young Children and Fred Rogers Center for Early Learning and Children’s Media). (2012). Technology and interactive media as tools in early childhood programs serving children from birth through Age 8.
49. Onwuegbuzie, A. J. & Collins, K. M. T. (2007). A typology of mixed methods sampling designs in social science research. The Qualitative Report, 12(2), 281-316. https://doi.org/10.46743/2160-3715/2007.1638
50. Ohler, J. (2005). The World of digital storytelling. Educational Leadership, 63(4), 44-47.
51. Özerbaş, M. A. & Öztürk, Y. (2017). Türkçe dersinde dijital hikâye kullanımının akademik başarı, motivasyon ve kalıcılık üzerinde etkisi. TÜBAV Bilim Dergisi, 10(2), 102-110.
52. Özkaya, P. G. (2020). Dijital öykülerin Türkçe dil becerilerinin gelişimine etkisi: Bir meta analiz çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1386-1405. https://doi.org/10.16916/aded.787093
53. Özsoy Yener, F. (2011). Sorunlu öğrenci davranışlarının çözümünde yönetici ve öğretmenlerin rol model davranışlarının önemi. [Yüksek lisans tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
54. Razmi, M. Pourali, S. & Nozad, S. (2014). Digital storytelling in EFL classroom (Oral presentation of the story): A Pathway to improve oral production. Procedia - Social and Behavioral Sciences,98, 1541 - 1544. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.03.576
55. Robin, B. (2007). The Convergence of digital storytelling and popular culture in graduate education. Proceedings of society for information technology & teacher education international conference, (pp.643-650). Chesapeake, VA: AACE.
56. Robin, B. R. (2008). Digital storytelling: A powerful technology tool for the 21st century classroom. Theory Into Practice, 47, 220-228. https://doi.org/10.1080/00405840802153916
57. Robbins, S. (1994) Örgütsel davranışın temelleri (Çev: Sevgi Ayşe Öztürk). Eskişehir ETAM Basım Yayın.
58. Ryan, A. W. & Aasetre J. (2021) Digital storytelling, student engagement and deep learning in geography. Journal of Geography in Higher Education, 45(3), 380-396, https://doi.org/10.1080/03098265.2020.1833319
59. Sadık, A. (2008). Digital storytelling: A meaningful technology-integrated approach for engaged student learning. Educational Technology Research and Development, 56(4), 487-506. https://doi.org/10.1007/s11423-008-9091-8
60. Sayan, H. (2016). Okul Öncesi eğitimde teknoloji kullanımı. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 5 (13), 67-83.
61. Shelton, C., Archambault, L.M. & Hale, A.E. (2017). Bringing digital storytelling in the elementary classroom: Video production for preservice teachers. Journal of Digital Learning in Teacher Education,33, 58–68. https://doi.org/10.1080/21532974.2016.1276871
62. Story Center. (2022). Temel prensipler. https://www.storycenter.org/values adresinden 03.12.2023 tarihinde erişilmiştir.
63. Susar Kırmızı, F. & Altuğ A. (2021). Dijital öyküleme. Susar Kırmızı, F. (Edt). Dijital dönüşümde Türkçe öğretimi içinde (s. 243- 270). Anı Yayıncılık.
64. Şimşek, B., Usluel, Y. K., Sarıca, H. Ç. & Tekeli, P. (2018). Türkiye’de eğitsel bağlamda dijital hikâye anlatımı konusuna eleştirel bir yaklaşım. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 158-186. https://doi.org/10.17943/etku.332485
65. Tatlı, Z. & Bayramoğlu, A. (2015). Öğretmenlik uygulaması sürecinin dijital öyküler ile yansıtılması. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 4(2), 16-28.
66. Tashakkori, A. & Teddlie, C. (2008). Quality of inferences in mixed methods research: Calling for an integrative framework. Advances in Mixed Methods Research, 53(7), 101-119.
67. Tetik, T. (2020). Özel yetenekli ilkokul öğrencilerinin yazma becerilerinin desteklenmesinde dijital öyküleme etkinlikleri. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi.
68. Torres, A., Ponce, E. & Pastor, D. (2012). Digital storytelling as a pedagogical tool within a didactic sequence in foreign language teaching. Digital Education Review, (22), 1-18. https://doi.org/10.1344/der.2012.22.1-18
69. Turgut, G. & Kışla, T. (2015). Bilgisayar destekli hikâye anlatımı yöntemi: Alanyazın araştırması. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 6(2), 97-121. https://doi.org/10.17569/tojqi.57305
70. TÜİK. (2021). 2021 yılı Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cocuklarda-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2021-41132 adresinden 27.09.2023 tarihinde erişilmiştir.
71. TÜİK. (2023). Hanehalkı Bilişim Teknolojileri (BT) Kullanım Araştırması. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Hanehalki-Bilisim-Teknolojileri-(BT)-Kullanim-Arastirmasi-2023-49407 adresinden 12.10.2023 tarihinde erişilmiştir.
72. Tüzel, S. & Tok, M. (2012). Öğretmen adaylarının dijital yazma deneyimlerinin incelenmesi. Tarih Okulu Dergisi, 6(15), 577-596. https://doi.org/10.14225/Joh292
73. Ulum, E. & Yalman, F. E. (2020). Yedinci sınıf öğrencilerinin fen bilimleri konularında dijital öykü hazırlama deneyimleri. International Journal of Educational Spectrum, 2(1), 1-24.
74. Uygun, T. (2022). Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisinin Gelişimi: Dijital Öykülemenin Etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 10(2) 595-614. https://doi.org/10.47156/jide.1231688
75. Uslupehlivan, E., Erden, M. K. & Cebesoy, Ü. B. (2017). Öğretmen adaylarının dijital öykü oluşturma deneyimleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(ERTE Özel Sayısı), 1-22.
76. Ustabulut, M. Y. (2021). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital yazmayla ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 300-311. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.889022
77. Watch, E. (2013). Learning about qualitative document analysis. Ids Practice Paper in Brief.
78. Wu, J. & Chen, D. T. V. (2020). A systematic review of educational digital storytelling. Computers & Education, 147, 1-16. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103786.
79. Yamaç, A. (2019). Dijital okuma ve yazma uygulamalarının ilkokul düzeyinde kullanımına yönelik sınıf öğretmeni adaylarının algıları. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 1-25. https://doi.org/10.33206/mjss.484876
80. Yamaç, A. & Ulusoy, M. (2016). The effect of digital storytelling in improving the third graders' writing skills. International Electronic Journal of Elementary Education, 9(1), 59-86.
81. Yang, Y. T. C. & Wu, W. C. I. (2012). Digital storytelling for enhancing student academic achievement, critical thinking, and learning motivation: A year-long experimental study. Computers & education, 59(2), 339-352. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.12.012
82. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
83. Yılmaz, D. & Turan, H. (2019). Dijital hikaye anlatımı ve 2018 Türkçe dersi öğretim programının karşılaştırılması. Turkish Studies-Educational Sciences, 14(3), 949-962. http://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.22662
84. Yılmaz, Y., Üstündağ, M. T. & Güneş, E. (2017). Öğretim materyali olarak dijital hikâye geliştirme aşamalarının ve araçlarının incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (3), 1621-1640. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2017.17.31178-338851