YÖNETİMİN HALKLA İLİŞKİLER ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN WEBER’İN OTORİTE TİPOLOJİSİ VE LİKERT’İN ÖRGÜTSEL SİSTEM SINIFLAMASI ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Halkla ilişkiler, günümüz yönetimleri için her geçen gün önemini artıran bir alandır. Yönetim ile kamuları arasında iki yönlü iletişimi sağlayan ve taraflar arasında bir köprü işlevi gören halkla ilişkiler, üst yönetime destek görevini üstlenen bir yönetim fonksiyonudur. Yönetsel bir işlev olan halkla ilişkiler, yönetimlerin çevrelerini tanımaları, örgüt amaçlarının kamulara aktarılması gibi konularda yönetime destek hizmeti sunmaktadır. Ayrıca araştırma, planlama, uygulama ve değerlendirme süreçlerini içeren stratejik bir süreçtir. Karar alma ve uygulamalarda üst yönetimle yakın işbirliğini gerektirir. Halkla ilişkilerin yönetime katılımı, örgüt başarısı açısından önemlidir. Yönetime katılım ise, yönetim tipleri ile yakında ilişkilidir. Bazı örgütler, halkla ilişkiler uygulayıcılarının ve örgüt üyelerinin kararlara katılımını özendirirken bazı örgütlerde ise kararlar en üst düzeyde alınmaktadır. Yönetimin halkla ilişkiler uygulamaları üzerindeki etkisinin Weber’in “Otorite Tipolojisi” ve Likert’in “Sistem Yaklaşımı” çerçevesinde irdelendiği bu çalışmada literatür tarama metodu kullanılmış; örgütlerde yasal-ussal otoritenin halkla ilişkiler uygulamalar için daha uygun bir yönetici profili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yönetim ve halkla ilişkiler, halkla ilişkiler modelleri, örgütsel sistem yaklaşımı, otorite tipolojisi, mükemmellik teorisi.