URDU HİKÂYECİLİĞİNDE KADIN TEMASI VE KADIN HİKÂYE YAZARLARINA GENEL BİR BAKIŞ
Öz
1870'de Sir Seyyid Ahmet Han'ın yazdığı "Guzra Hua Zamane" adlı kıssayla başlayıp, batı edebiyatından yapılan çeviriler ve özgün toplumcugerçekçi hikayelerin yazılmasıyla devam eden hikaye sürecinde, erkek nesir yazarlarının ve kadın dergilerinin etkisiyle kadın, bu alanda görülmeye başlar. Bağımsızlık sonrası kadın yazarların sayısında belirgin bir artış
gözlenir. Bu makalede kadın hikayeciliğinin başlangıcı olan "Islah -un Nisa" dan çağdaş hikayelere kadar birçok eser ele alınmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ABBAS, Hoca Ahmed, (1977), Nei Dharti Nee İnsan, Delhi.
- AHTAR, Selim, (1976), Afsana, Hakikat se Alamet tak, Lahor,
- AHTAR, Selim, (1999), Afsana aor Afsana Nigar, Lahor, Seng-i Mil Publications.
- AHTAR, Selim, “Hadica Mastur”, Risale Fünun, c.119.
- ANSARİ, Ahtar, Urdu min Muhtasar Afsâna ki İhtida : Prem Çand, Delhi Daru'ş — Şa’at Terakki.
- ANSARİ, Hayatuliah, (1956), “Bara Bans ke Ba’a”, Mecmu’a Şakta, Kangore Delhi.
- ANVAR, Dr. Mahnaz, (1985), Urdu Afsana ka Tankidi Mutala’a, Lakhnow.
- AŞRAF, Dr. Ahmet Bahtiyar, Mesail—i Adab Tankidru Tacziyah, Lahor,
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Arkeoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nuray Özenç
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
13 Şubat 2007
Gönderilme Tarihi
13 Şubat 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2007 Sayı: 17