Eğitimsel Açıdan Uygur ve Kıbrıs Türk Masal Kahramanları Bağlamında İletilen Olumsuz Mesajlar
Öz
1571’deki fetihten sonra Kıbrıs’a yerleştirilen Türkler son yüzyılda çok
büyük bir var olma mücadelesi vermişler, büyük baskı ve zulümlerin ardından 15 Kasım 1983’te Türkiye’nin desteğiyle
KKTC’yi kurmuşlardır. Çalışmada yer alan diğer Türk soylu devlet ise yaklaşık 24
milyonluk Uygur nüfusunun bulunduğu Doğu Türkistan’dır. Doğu Türkistan çok
önemli ekonomik kaynaklara sahip olan fakat bunları Çin’in baskıları ve
politikaları nedeniyle gerektiği gibi kullanamayan bir ülkedir. Milletlerin
edebî ürünlerine ve sözlü kültür ürünlerine bakıldığında yaşadıkları
sosyal-siyasî olayların yansıması açık bir şekilde görülmektedir. Bu anlamda
iki halkın sözlü ürünlerinin her yönüyle incelenmesi büyük önem arz etmektedir.
Bu sözlü ürünlerden olan masal bir konuda öğüt ve ders verme, çocukları eğitme
vb. işlevleri olan, formel unsurlar, motifler ve tasvirler içerebilen,
anlaşılır, sade bir dili olan, zamanın ve mekânın kesin olarak belli olmadığı
sözlü, anonim halk edebiyatı türü olarak tanımlanabilir. Masalların eğitimsel
işlevi özellikle üzerinde durulması gereken bir husustur. Çünkü çocuğun
eğitiminde kullanılacak masalların özenle seçilmesinin gerekliliği ortadadır.
Çalışmamızda her iki Türk toplumunun masallarında yer alan olumsuz unsurlar
masal kahramanlarından hareketle gösterilmeye ve incelenmeye çalışılmıştır.
Eğitimsel anlamda bakıldığında Kıbrıs Türk halk masallarında çocuklar açısından
olumsuz olduğu düşünülen birtakım unsurları şu şekilde sıralamak mümkündür:
Öldürme, şiddet, kıskançlık, açgözlülük, yalan söylemek, ahlâksızlık,
dilencilik, sözden dönmek vs. Ele alınan metinlerden hareketle Uygur Türk halk
masallarında rastlanan olumsuz unsurlar ise şunlardır: Rüşvet, açgözlülük,
yalan söyleme, hırsızlık, afyon kullanımı, beddua, öldürme vs. İncelenen
metinlerde yer alan olumsuz unsurlardan ve masalların olay örgülerinden
hareketle Uygur Türk halk masallarının eğitimsel açıdan Kıbrıs Türk halk
masallarına göre daha zayıf olduğunu söylemek mümkündür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ALPTEKİN, Ali Berat (2005). Hayvan Masalları. Ankara: Akçağ Yay.
- BİLKAN, Ali Fuat (2001). Masal Estetiği. İstanbul: Timaş Yay.
- ERCİLASUN, Ahmet Bican (1997). Türk Dünyası Üzerine İncelemeler. Ankara: Akçağ Yay.
- GÖKBULUT, Burak (2010). Kıbrıs Türk Masalları ile Uygur Türk Masalları Üzerinde Karşılaştırmalı Bir Araştırma (İnceleme-Metinler). Doktora Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi.
- KARATAY, Halit (2007). “Dil Edinimi ve Değer Öğretimi Sürecinde Masalın Önemi ve İşlevi”. Gazi Üniversitesi Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 5 (3): 463-475.
- LETİP, Tursun-YUNUS, Hocahmet (1982). Uygur Helk Çöçekliri. C. 3. Urumçi: Şincan Helk Neşriyati.
- ŞİMŞEK, Esma (2001). Yukarıçukurova Masallarında Motif ve Tip Araştırması C.1. Ankara: Kültür Bakanlığı Yay.
- YAKUP, Mirkamil-ELİ, Hesen (1982). Uygur Helk Çöçekliri C. 6. Urumçi: Şincan Helk Neşriyati.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
18 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
10 Temmuz 2017
Kabul Tarihi
3 Ekim 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Sayı: 38
Cited By
ANADOLU VE KIBRIS TÜRK HALK MASALLARINDA YER ALAN KÜLTÜREL UNSURLAR ÜZERİNE BİR KARŞILAŞTIRMA*
Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.21563/sutad.986484ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL BECERİ ÖĞRETİMİNDE KIBRIS MASALLARININ KULLANIMINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ
Erciyes Akademi
https://doi.org/10.48070/erciyesakademi.1194232The Impact of Turkish Cypriot Folktales on Middle School Students' Social Skills
Participatory Educational Research
https://doi.org/10.17275/per.24.81.11.6Uygur Sihir Masallarındaki Kılavuz: Bovay
Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.61729/uhad.1652154