Yaprak Yüzey Alanının Farklı Yöntemlerle Saptanması

Öz

Bu çalışmada, düzenli geometrik şekle sahip olmayan asma, fasulye ve çınar yaprakları materyal olarak alındı. Yaprak yüzey alanının belirlenmesi amacıyla üç farklı yöntem kullanıldı. Ölçüm yöntemlerinden birisi hava akımı prensibine diğer iki yöntem ise tartım ve planimetre yöntemine dayanmaktadır. Denemeler esnasında her bir yöntem için ölçme süresi belirlenmiş ve bu değerlerin 30 ila 220 saniye arasında değiştiği saptanmıştır. Ayrıca, her bir çeşit yaprağın yüzey alanı katsayıları belirlenmiş ve bunun 0.360 ila 0.602 arasında değiştiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yaprak Yüzey Alanı

The Determination by Different Methods of Leaf Surface Area

Abstract

In this study, leafs of vine, bean and plane which have non geometric shapes were used as a material. To determination the leaf surface area was used three different measurement methods one of which was developed in our department workshop. It works according to air flow system. Other measurement methods were based on the weighting and planimeter. During the experiments, for each of methods was determinated the measurement time. This values varied between 30 to 220 second. In addition, for each variety leaf was calculated coefficient of leaf area and also were found varying between 0.360 to 0.602.

Keywords

• Leaf
• Leaf Surface Area
• Methods of Leaf Surface Area

Kaynakça

1. Çelik, S., Y. Fidan, M.S. Tamer, 1982. Asma Çeşitlerinde Yaprak Alanı Katsayılarının Saptanması ve Bunlarla Asma Yaprak Alanının Bulunması. Bahçe, 11 (1): 38-43.
2. Dolph, G.E., 1977. The Effect of Different Calculational Techniques on the Estimation of Leaf Distributions. Bill Torrey Botanical Clup, 104(3): 264-269.
3. Güzel, E., M.T., Özcan, 1991. Bazı Tarımsal Ürünlerin İz Düşüm Alan- larının Belirlenmesi. 13. Ulusal Tarımsal Mekanizasyon Kongresi, 461-469, Konya.
4. Mckee, G.W., 1964. A Coefficient for Computing Leaf Area in Hybrid Corn. Journal of Agronomy, 56: 240-241.
5. Mohsenin, N.N., 1970. Physical Properties of Plant and Animal Materials. Gorden and Breach Science Publishers, New York.
6. Prince, R.P., J.W. Bartok, 1966. A Recording Air-Flow Planimeter. Agricul- tural Engineering, 67.
7. Sıtkei, G., 1986. Mechanics of Agricultural Materials. Akademial Klado, Buda-pest, Hungary.
8. Tunalıgil, B. G., 1993. Biyolojik Malzemelerin Teknik Özellikleri. A.Ü. Zi- raat Fakültesi Yayınları: 1305, Ders Kitabı : 379, Ankara.