Biyogübre, Azotlu Gübre Dozları ve Bakteri Aşılamasının Fasulye Bitkisinin (Phaseolus vulgaris L.) Verim ve Bazı Verim Unsurlarına Etkisi

Öz

Bu araştırma, 1998 yılında Konya Ekolojik şartlarında Köy Hizmetleri Araştırma Enstitüsü deneme tarlalarında yürütülmüştür. Araştırmada kullanılan "Yunus-90" bodur kuru fasulye çeşidine iki farklı azotlu biyogübre dozu (0, 60 g/da), azotlu gübre (Amonyum sülfat) ve Rhizobium phaseoli'nin dört dozu (Kontrol, 5 kg/da N, Bakteri ve Bakteri+ 5 kg/da N) uygulanarak kurulan bu deneme faktöriyel deneme deseninde 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada ilk meyve yüksekliği (cm), bitki boyu (cm), bitkide meyve sayısı (adet), meyve eni (cm), meyve boyu (cm), meyvede tane sayısı (adet), bitkide meyve verimi (g/bitki), meyvede kabuk verimi (g/bitki), tane verimi (g/bitki) ve bin tane ağırlığı (g) gibi özellikler üzerinde durulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre yapılan varyans analizinde, uygulamalar bakımından özellikler arasında istatistiki olarak bir farklılık ortaya çıkımamıştır. Yapılan gözlem ve ölçümler sonucunda azot dozlarının ortalaması olarak biyogübre verilen parsellerde, biyogübre verilmeyen kontrol parsellerine göre ilk meyve yüksekliği, bitkide meyve sayısı, meyve eni, meyve boyu, bin tane ağırlığı, meyvede kabuk verimi, meyvede tane sayısı, bitkide meyve verimi, tane verimi azalırken, bitki boyunda artış olmuştur. Bu sonuçlara göre ekolojik tarım çerçevesinde üretilecek fasulyede azotlu biyogübre uygulaması, bu tarım çerçevesinde kullanımı uygun olmayan ticari azotlu gübre uygulamasına bir alternatif olabilir.

Anahtar Kelimeler

• Fasulye
• Biyogübre
• Azot
• Bakteri
• Verim

Destekleyen Kurum

SELÇUK ÜNİVERSİTESİ

The Effect of Bio-Fertilizer, Nitrogenous Fertilizers and Rhizobial Inoculation on The Yield and Yield Characteristics of Common Bean (Phaseolus vulgaris L.)

Öz

This experiment was conducted in the field of Rural Affairs Experimental Institute of Konya in 1998 growing season. Two levels of biological nitrogenous fertilizer (Azotobacter sp. + Azospirillum lipoforum; 0, 600 g/ha), 4 levels of industiral nitrogen and Rhizobium phaseoli peat cultures (Control, 50 kg N/ha, rhizobial inoculation and rhizobial inoculation plus 50 kg N/ha) were inoculated and/or applied before sowing. The experimental was designed factorially with 3 replications. Initial pod height (cm), plant height (cm), pod number per plant, pod width (cm), pod length (cm), grain number per pod, pod yield per plant (g), skin yield per pod (g), grain yield per plant (g) and a thousand grain weight (g) were determined. According to the ANOVA, there was not any statistical difference between the characteristics determined with respect to fertilizer treatments. Although plant height was higher in plots where bio-fertilizer applied, other values such as initial pod height, pod number Per plant, pod width, pod length, 1000 grain weight, skin yield Per pod, pod number Per plant, pod yield Per plant and seed yield were higher in control plots which were not given the biofertilizers. This results may suggest that bio-fertilizer application may be beneficial in ecological agriculture for which industrially obtained fertilizers can not be used.

Anahtar Kelimeler

• Bio-Fertilizer
• Bean
• Nitrogenous
• Rhizobial Inoculation
• Yield

Destekleyen Kurum

SELÇUK ÜNİVERSİTESİ

Kaynakça

1. Ahmet SI., Rizki YM., Askari A., 1983. Effect of nitrogenous biofertilizers for leguminous plant on nodulation and fruiting. Pak. Sci. Ind. Rer. 26 (6): 374-378.
2. Abd El Kariem Gomaa, M. 1998. A review on the biofertilization of cereals. Faculty of Agriculture, Department of Agronomy, Zegazig University, Egypt. Boussiba S., Shadler T., Karamanos Y., Mollion J., Morvan H., Verdus M-C., Christiaen D., 1988. Anabaena azollae as a nitrogen biofertilizers. Algal Biotechnology, s. 169-178.
3. Davison J., 1988. Inoculant beneficial bacteria. Bio/Technology, 6(3): 282-286
4. Fayez M., 1990. Untraditional N2-fixing bacteria as biofertilisiers for wheat and barley. Folia Microbial., 35:3, s. 218-226.
5. Hameed MS., Adayasuriyan V., Raj SA., Oblisami G., Rangasamy SRS., 1986. Response of soybean to biofertilizer and nitrogen fertilizer. National Seminar on Microbial Ecology, s. 1 Coimbarore (India).
6. Önder M., Akçin A., 1991. Çumra ekolojik şartlarında nodozite bakterisi (Rhizobium japonicum) ile farklı seviyelerde azot kombinasyonları uygulanan soya çeşitlerinde tane, yağ ve protein verimi ile verim unsurları arasındaki ilişkiler üzerinde bir araştırma. TÜBİTAK-Doğa. Tr.1. of Agricultural and Foresty. 15:765-776.
7. Önder M., Özkaynak İ., 1994. Bakteri aşılaması ve azot uygulamasının bodur kuru fasulye çeşitlerinin tane verimi ve bazı özellikleri üzerine etkileri. TÜBİTAK-Doğa Tr.1. of Agricultural and Forestry 18:463-471.
8. Önder M., Babaoğlu M., Ceyhan E., Yorgancılar M., 1999. Biyogübre ve fosforlu gübre dozlarının fasulye bitkisinin verim ve verim unsurlarına etkisi. Türkiye I. Ekolojik Tarım Sempozyumu 21-23 Haziran. İzmir.

9. Şehirali S., 1965. Türkiye'de yetiştirilen bodur fasulye çeşitlerinin tarla ziraatı yönünden başlıca morfolojik ve biyolojik vasıfları üzerinde araştırmalar. Doktora Tezi (Basılmamış) A.Ü. Ziraat Fakültesi. Ankara.