The Relationships Between Curriculum Responsibility, School Autonomy and Academic Achievement in Turkey, Finland and Germany: A Comparative Analysis Based on PISA 2022 Data

Öz

This study aims to comparatively examine the relationships between curriculum responsibility, school autonomy and academic achievement in Turkey, Finland and Germany based on PISA 2022 data. The study employed the correlational survey model, one of the quantitative research methods and analyzed the relationships between variables through correlation analysis, while differences between countries were assessed using ANOVA. The sample of the study, derived from the PISA 2022 dataset, consists of 196 schools and school administrators, 322 teachers and 7,250 students from Turkey; 241 schools and school administrators, 434 teachers and 10,239 students from Finland; and 257 schools and school administrators, 400 teachers and 6,116 students from Germany. The findings reveal that Finland achieved the highest academic achievement due to its decentralized and autonomous education system, Germany exhibited intermediate values with its federal structure and Turkey demonstrated the lowest performance due to its centralized structure. According to the correlation analysis, significant relationships were found between curriculum responsibility, school autonomy and academic achievement, with school autonomy showing a stronger relationship with academic achievement. ANOVA results confirmed that the differences between the countries were statistically significant. In conclusion, decentralized education systems enhance academic achievement by granting schools greater autonomy. While Finland’s decentralized structure ensures high performance, Turkey’s centralized decision-making mechanism leads to lower performance. Germany, on the other hand, achieves positive outcomes by reducing regional disparities through its federal structure. Decentralized systems are more successful compared to centralized ones.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum Responsibility
• School Autonomy
• Decentralization

Türkiye, Finlandiya ve Almanya'da Eğitim Programı Sorumluluğu, Okul Öz-Yönetimi ve Akademik Başarı Arasındaki İlişkiler: PISA 2022 Verileriyle Karşılaştırmalı Bir Analiz

Öz

Bu çalışma, Türkiye, Finlandiya ve Almanya’nın eğitim programı sorumluluğu ve okul öz-yönetimi ile akademik başarı arasındaki ilişkilerini PISA 2022 verileri üzerinden karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel yöntemlerden ilişkisel tarama modeli kullanılmış ve değişkenler arasındaki ilişkiler korelasyon analiziyle, ülkeler arasındaki farklılıklar ise ANOVA testiyle değerlendirilmiştir. Çalışmanın örneklemi, PISA 2022 veri setinden alınan, Türkiye’den 196 okul ve okul yöneticisi, 322 öğretmen ve 7250 öğrenci; Finlandiya’dan 241 okul ve okul yöneticisi, 434 öğretmen ve 10239 öğrenci; Almanya’dan 257 okul ve okul yöneticisi, 400 öğretmen ve 6116 öğrenciden oluşturmaktadır. Araştırma bulguları, Finlandiya’nın yerelleşmiş ve özerk eğitim sistemi sayesinde en yüksek akademik performansa ulaştığını, Almanya’nın federal yapısıyla orta düzeyde değerlere sahip olduğunu ve Türkiye’nin merkeziyetçi yapısının en düşük performansı sergilediğini ortaya koymuştur. Korelasyon analizine göre, eğitim programı sorumluluğu ve okul öz-yönetimi ile akademik başarı arasında anlamlı ilişkiler bulunmuş, okul öz-yönetiminin akademik başarıyla olan ilişkisinin daha güçlü olduğu belirlenmiştir. ANOVA sonuçları ise ülkeler arasındaki farkların istatistiksel olarak anlamlı olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, yerelleşmiş eğitim sistemleri, okullara daha fazla özgürlük tanıyarak akademik başarıyı artırmaktadır. Finlandiya’nın yerelleşmiş yapısı yüksek performans sağlarken, Türkiye’nin merkezi karar alma mekanizması düşük başarıya yol açmıştır. Almanya ise federal yapısıyla bölgesel farklılıkları azaltarak olumlu sonuçlar elde etmiştir. Yerelleşmiş sistemler, merkeziyetçi yapılara kıyasla daha başarılıdır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Programı Sorumluluğu
• Okul öz-yönetimi
• Yerelleşme

Kaynakça

1. Bobbitt, F. (1918). The curriculum. U.S.A.: The Riverside Press.
2. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
3. Caldwell, B. J., & Spinks, J. M. (2008). Raising the stakes: From improvement to transformation in the reform of schools. London: Routledge.
4. Darling-Hammond, L. (2010). The flat world and education: How America's commitment to equity will determine our future. New York: Teachers College Press.
5. Eurydice. (2022). The structure of the European education systems 2022/23: Schematic diagrams. Brussels: European Commission.
6. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
7. Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York: Teachers College Press.
8. Hanushek, E. A., & Woessmann, L. (2011). The economics of international differences in educational achievement. In E. A. Hanushek, S. Machin, & L. Woessmann (Eds.), Handbook of the economics of education (Vol. 3, pp. 89–200). Amsterdam: Elsevier.

9. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler ve teknikler (20. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. Leithwood, K., & Menzies, T. (1998). Forms and effects of school-based management: A review. Educational Policy, 12(3), 325–346.
11. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2023a). Eğitimde yerelleşme ve reform çalışmaları. Ankara: MEB Yayınları.
12. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2023b). Türkiye eğitim sistemi raporu. Ankara: MEB Yayınları.
13. Nataño, N. M. (2023). Perspectives on curriculum contextualization and localization as integral to promoting indigenous knowledge. International Journal of Academic and Practical Research. Retrieved from https://www.academia.edu/download/116524443/08-202212026.pdf
14. OECD. (2016). School leadership for learning: Insights from TALIS 2013. Paris: OECD Publishing.
15. OECD. (2022). PISA 2022 results: Excellence and equity in education. Paris: OECD Publishing.
16. Örnek, A. (2020). Okul öz-yönetiminin akademik başarı üzerindeki etkileri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 45(3), 234–245.
17. Print, M. (1993). Curriculum development and design (2nd ed.). Sydney: Allen & Unwin.
18. Sahlberg, P. (2015). Finnish lessons 2.0: What can the world learn from educational change in Finland? New York: Teachers College Press.
19. Schleicher, A. (2018). World class: How to build a 21st-century school system. Paris: OECD Publishing.
20. Smith, J., & Brown, T. (2018). Decentralization in education: Impacts on student outcomes. Educational Policy Journal, 32(4), 456–478