Türkiye’de Bilimsel Toplantıların Organize Edilmesi: TÜBİTAK Üzerine Bir Örgüt Geliştirme Önerisi

Öz

Bilimsel toplantılar, akademisyenlerin bir araya gelerek ilgili oldukları alanlara katkı sağladıkları toplantılardır. Türkiye’de bilimsel toplantıların düzenlenmesi ve organize edilmesine yönelik sistematik bir uygulama bulunmamaktadır. Bu çalışma, bahsi geçen eksikliği gidermek adına TÜBİTAK’a bir örgüt geliştirme önerisi getirmektedir. Öneri, Türkiye’de yapılacak bilimsel toplantıların bilgilerini ve zaman çizelgelerini içeren ve TÜBİTAK bünyesinde kurulacak olan, ortak bir platform modelidir. Çalışmanın ilk bölümünde, örgüt geliştirmenin ile ilgili kavramsal çerçeve çizilmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde, örgüt geliştirmenin kökenleri ve kamuda örgüt geliştirme konuları ele alınmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise önerilen modelin uygulanabilirliğini sorgulamak adına TÜBİTAK uzmanları ile yapılan görüşmeye ve model için potansiyel talebi sorgulamak adına Türkiye’de seçilen, akademik başarısı yüksek 6 üniversitedeki 73 öğretim üyesine uygulanan ankete yer verilmiştir. Çalışma sonucuna göre, akademisyenlerin önerilen modele talebi son derece ilgi çekici düzeydedir.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye,Örgüt Geliştirme,TÜBİTAK,Model,Düzenleme

The Organization of The Scientific Conferences in Turkey: An Organizational Development Suggestion on TUBITAK

Öz

Scientific conferences are organizations where academicians get together and contribute their related fields. In Turkey, there is not a systematic implementation intended for the regulation and organization of the scientific conferences. This study suggests a organizational development on TUBITAK to eliminate this aforementioned lack. The suggestion consist of a model that will be a platform which will include the timetables and informations of the scientific conferences which will be organized in Turkey. In the first part of the study, the conceptual framework of organizational development was presented. In the second part of the study, the roots of the organizational development and organizational development in govermental organizations were handled. In the last part of the study, the interview made with the experts of TUBITAK to investigate the applicability of the model has been presented. And, results of the questionnaire conducted on 73 instructors at selected six regional universities in Turkey with high academic success, to investigate the potential demand for the model has benn included. According to result of the study, the potential demand by the academicians to suggested model is quite remarkable

Anahtar Kelimeler

• Turkey,Organizational Development,TUBITAK,Model,Regulation,Organizing

Kaynakça

1. Balcı, A. (2015), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Akademi.
2. Burke, W. (1994). Organizational Development: A Process of Learning and Changing, Reading Mass. Addisonwesley Publishing
3. Bushe Gervase. R, & Marshak Robert. J. (2009), Revisioning Organizational Deveopment, The Journal of Applied Behavioral Sciences, Volume:45, Issue: 3, p.348-368.
4. Cummings, Thomas, G. & Worley, Christopher, G. (2009), Organizational Development & Change, South-Western Engage Learning, Usa, OH. Dergipark. (2015), “Dergipark Akademik”, http://dergipark.ulakbim.gov.tr/, 02.06.2015.
5. Dinçer, Ö. (1992), Örgüt Geliştirme Teori Uygulama ve Teknikleri, Alfa Yayınları, İstanbul.
6. Elwyn G. & Hockıng P. (2000), Organisational Development in General Practice and Professional Development Plans, BMS Family Practice, United Kingdom.
7. Fox, Heather L. (2013), “The Promise of Organizational Development in Non Profit Human Services Organizations”, Organization Development Journal, Volume: 31, Number: 2, p.72-81.
8. Helvacı, Akif (2008), Örgüt Geliştirme Üzerine Kavramsal Bir İnceleme, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:1, Sayı: 2, s:173-183.

9. Karadağ Metin (2000), Devlet Personel Başkanlığı: Bir Örgüt Geliştirme Örnek Olayı, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:33, Sayı:1, s.133-152
10. Kondalkar, V. G. (2009), Organisation Development. New Age International Publishers, New Delhi.
11. Mclagan, P. (1989), Models For HRD practice. Alexandria, Va: American Society For Training and Development, Washington D.C.
12. Mclean, G. Neil. (2006), Organization Development, Principles, Processes, Performance, Berrett- Koehler Publishers Inc: San fransisco
13. Öktem, M. Kemal. ve Kocaoğlu, B. Uçar. (2012), “Kamu Kurumlarında Örgüt Geliştirme Üzerine Bir Araştırma”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:30, Sayı: 2, s.111-136
14. Resnick, H. & Menefee, D. (1993), “A Comparative Analysis of Organization Development and Social Work, With Suggestions for What Organizational Development Can Do for Social Work”, Journal of Applied Behavioral Science, Special Issue: Emerging Developments in Action Research, Volume: 29, Issue: 4, p.432-444.
15. Scott, W. Richard (2003), Organizations: Rational, Natural, and Open Systems, Prentice Hall, New Jersey.
16. Selvi, G. (2008), Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasında Örgüt Geliştirme, İnsan Kaynakları Yönetimi ve Kariyer Danışmanlığı ABD. Yüksek Lisans Projesi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Tezbaşaran, A. Ata (2008), Likert Tipi Ölçek Hazırlama Klavuzu, 3. Sürüm, e-kitap, erişim, https://www.academia.edu/1288035/likert_tipi_olcek_hazirlama_kilav uzu, 28.05.2015.
18. TKD. (2015), “31. Türk Kardiyoloji Kongresi”, http://www.tkd.org.tr/, 30.05.2015
19. Resmi Gazete (1963), Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu Kurulması Hakkında Kanun, T.C. Resmi Gazete, 11462, 27 Temmuz 1963