Kamu Sektöründe Dijital Dönüşümün Kurumsal Etkileri: Türkiye Üzerine Bir İnceleme

Öz

Bu çalışma, dijital dönüşümün Türkiye kamu sektöründe kurumsal yönetim, şeffaflık ve mali verimlilik üzerindeki etkilerini akademik bir perspektiften incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, yorumlayıcı (interpretivist) bir epistemolojik duruştan hareketle nitel bir tasarım benimsemiş; ulusal e-devlet strateji belgeleri, OECD ve BM raporları ile 2019–2025 yılları arasında yayımlanmış akademik çalışmalar sistematik doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bulgular, Türkiye’nin e-Devlet Kapısı kullanıcı sayısının 2023 sonu itibarıyla 64,3 milyona ulaştığını, Avrupa Komisyonu e-Devlet Kıyaslama Raporu’nda 35 ülke arasında 10. sıraya yükseldiğini ve BM E-Devlet Gelişim Endeksi 2024’te küresel sıralamada 27. konuma eriştiğini ortaya koymaktadır. COVID-19 pandemisi dijital dönüşümü hızlandırmış; ancak bölgesel eşitsizlikler, siber güvenlik riskleri ve kurumsal kapasite eksiklikleri yapısal sorun olmayı sürdürmektedir. Sürdürülebilir bir dijital dönüşüm için teknolojik altyapının ötesinde kurumsal liderlik, kapsamlı veri yönetişimi ve sosyal kapsayıcılık politikalarının bütüncül biçimde ele alınması zorunludur.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Dönüşüm
• e-Devlet
• Türkiye
• Dijital Eşitsizlik
• Kurumsal Yönetim

Institutional Effects of Digital Transformation in the Public Sector: A Review on Türkiye

Öz

This study aims to examine the effects of digital transformation on institutional governance, transparency, and financial efficiency in the Turkish public sector from an academic perspective. Adopting an interpretivist epistemological stance, the research employs a qualitative design and utilizes a systematic document analysis method to examine national e-government strategy documents, OECD and United Nations reports, as well as academic studies published between 2019 and 2025. The findings reveal that the number of users of Türkiye’s e-Government Gateway reached 64.3 million by the end of 2023, that Türkiye ranked 10th among 35 countries in the European Commission’s eGovernment Benchmark Report, and that it advanced to the 27th position globally in the United Nations E-Government Development Index 2024. The COVID-19 pandemic significantly accelerated digital transformation processes; however, regional inequalities, cybersecurity risks, and deficiencies in institutional capacity continue to constitute structural challenges. For a sustainable digital transformation, it is essential to address not only technological infrastructure but also institutional leadership, comprehensive data governance, and policies promoting social inclusion through a holistic approach.

Anahtar Kelimeler

• Digital Transformatione
• e-Government
• Türkiye
• Digital Inequality
• Corporate Governance

Kaynakça

1. Atzori, L., Iera, A., & Morabito, G. (2010). The Internet of Things: A survey. Computer Networks, 54(15), 2787–2805. https://doi.org/10.1016/j.comnet.2010.05.010
2. Avrupa Komisyonu. (2023). eGovernment Benchmark 2023: Connecting digital governments. Publications Office of the European Union.
3. Bayansar, R. (2026). Türk kamu yönetiminde denetim ve dijital dönüşüm. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 22(1), 498–512. https://doi.org/10.17130/ijmeb.1867153
4. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
5. Brennen, J. S., & Kreiss, D. (2016). Digitalization. In K. B. Jensen, R. T. Craig, J. D. Pooley, & E. W. Rothenbuhler (Eds.), The International Encyclopedia of Communication Theory and Philosophy. Wiley. https://doi.org/10.1002/9781118766804.wbiect111
6. Castells, M. (2010). The rise of the network society (2nd ed.). Wiley-Blackwell.
7. Chen, H., Chiang, R. H. L., & Storey, V. C. (2012). Business intelligence and analytics: From big data to big impact. MIS Quarterly, 36(4), 1165–1188.
8. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Sage Publications.

9. Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi. (2023). 2023 Faaliyet Raporu. .
10. Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi. (2024). e-Devlet Kapısı istatistikleri. https://www.turkiye.gov.tr
11. Çarıkçı, O. (2010). Türkiye'de e-devlet uygulamaları üzerine bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 95–122. https://izlik.org/JA54UA68KK
12. Çeliksoy, E., & Akça, A. (2024). Türkiye’de kamu yönetiminde yaşanan dijital dönüşüm süreci. ÇAKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 445–486. https://doi.org/10.54558/jiss.1426480
13. Devlet Planlama Teşkilatı. (2006). Bilgi toplumu stratejisi (2006–2010). Ankara: DPT.
14. ENISA. (2023). ENISA threat landscape 2023. European Union Agency for Cybersecurity.
15. European Union. (2016). Regulation (EU) 2016/679 of the European Parliament and of the Council of 27 April 2016 on the protection of natural persons with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data (General Data Protection Regulation). Official Journal of the European Union, L 119, 1–88.
16. Gökçe, O., & Turan, E. (2008). Kamu yönetiminin dönüşümü ve dönüşümün temel unsurları. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 8(15), 175-200. https://izlik.org/JA37NY53NL
17. Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19. https://doi.org/10.1111/j.1467-9299.1991.tb00779.x
18. Janowski, T. (2015). Digital government evolution: From transformation to contextualization. Government Information Quarterly, 32(3), 221–236. https://doi.org/10.1016/j.giq.2015.07.001
19. Kaya, E. (2024). Kamu Yönetiminde Dijital Dönüşüm ve Yapay Zeka Uygulamaları. Hitit Ekonomi ve Politika Dergisi, 4(2), 126-141. https://doi.org/hepdergi.1588634
20. Koç Baykara, F. (2024). Türk kamu yönetiminde dijital dönüşüm ofisi’nin fonksiyonu. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 28(1), 101–112. https://doi.org/10.20296/tsadergisi.1036446
21. Marston, S., Li, Z., Bandyopadhyay, S., Zhang, J., & Ghalsasi, A. (2011). Cloud computing—The business perspective. Decision Support Systems, 51(1), 176–189. https://doi.org/10.1016/j.dss.2010.12.006
22. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2019). Artificial intelligence in society. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/eedfee77-en
23. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2020). Blockchain policy series. OECD Publishing.
24. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2023). OECD digital government review of Türkiye: Towards a digitally enabled government. OECD Publishing.
25. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2024). OECD Digital Government Index 2023: Results and key findings. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/1a89ed5e-en
26. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2026). OECD Digital Government Outlook 2026. OECD Publishing.
27. Pierre, J., & Peters, B. G. (2000). Governance, politics and the state. Macmillan Press.
28. Roehl, R., & Hansen, M. (2024). Automated administrative decision-making and good governance: Synergies, trade-offs, and limits. Public Administration Review. 84(6):1184-1199. https://doi.org/10.1111/puar.13799
29. Trajkovski, G. (2024). Bridging the public administration–AI divide: A skills perspective. Public Administration and Development, 44(5), 412–426. https://doi.org/10.1002/pad.2061
30. Turan, A., & Doğan, O. (2025). Digital leadership in the context of society and state 5.0: Recommendations for policymakers based on public employees’ perceptions. Akademik Hassasiyetler, 12(27), 52–80. https://doi.org/10.58884/akademik-hassasiyetler.1544708
31. Türkiye Cumhuriyeti. (2016). 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu. Resmî Gazete (Sayı: 29677, 7 Nisan 2016).
32. UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO.
33. United Nations. (2024). United Nations E-Government Survey 2024: Accelerating digital transformation for sustainable development. United Nations.
34. Uysal, Y., & Malkoç Yılmaz, K. (2025). Türkiye’de Kamu Yönetimin Dijital Kültür Üzerine Etkileri. Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 7(1), 74-102. https://doi.org/10.58307/kaytek.1523213
35. Vial, G. (2019). Understanding digital transformation: A review and a research agenda. The Journal of Strategic Information Systems, 28(2), 118–144. https://doi.org/10.1016/j.jsis.2019.01.003
36. World Bank. (2022). GovTech maturity index 2022 update: Trends in public sector digital transformation. World Bank.
37. Yıldız, M., & Kocaoğlu, M. (2024). Türkiye'de dijital devletin yapısı ve işleyişi: OECD perspektifinden bir değerlendirme. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 7(1), 47–57. https://doi.org/10.33712/mana.1513599
38. Yoo, Y., Henfridsson, O., & Lyytinen, K. (2010). The new organizing logic of digital innovation: An agenda for information systems research. Information Systems Research, 21(4), 724–735. https://doi.org/10.1287/isre.1100.0322