Probation in Antalya: Urban Experiences of Convicts Under Community Service

Öz

This study includes a discussion about the findings of in-depth interviews with convicted 16 female and 26 male doing “community service” in Antalya Probation Directorate. Probation is a punishment practice that he/she experiences his/her punishment in social life and in which the integration of the individual with the society who is inclined to crime is observed. “Community service” is also included in probation as an alternative sanction. Community service is based on the convict's compensation for the harm he/she has caused to the society by working unpaid for the public interest in any public institution or a private organization and in this way, he/she becomes reintegrated with the society. The Convicts who doing community service as a part of probation are on a kind of social threshold at which they experience state of being free, on one hand they are under control as the criminal process continues, on the other hand they are expected to continue their routine life. The conviction continues to keep the one on the threshold due to criminal sanctions in the context of using urban spaces. Moving from this main problem, data on the ways of accessing urban opportunities and form of interaction with the city under the influence of criminal sanctions are discussed in the context of approaches related to the right to the city and the threshold experience.

Anahtar Kelimeler

• Probation
• Community Service
• Right to the City
• Threshold Space
• Common Space

Proje Numarası

218K151

ANTALYA'DA DENETİMLİ SERBESTLİK: KAMU HİZMETİ CEZASI ALTINDAKİ YÜKÜMLÜLERİN KENT DENEYİMLERİ

Öz

Bu çalışma Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde “kamuya yararlı bir işte ücretsiz olarak çalıştırılma yaptırımına” tabi olan 16 Kadın 26 Erkek yükümlü ile yapılan derinlemesine görüşme verilerine ilişkin bulguların tartışılmasını içermektedir. Denetimli serbestlik, suça yönelen bireyin toplumla bütünleşmesinin gözetildiği ve cezasını toplumsal hayat içinde deneyimlediği bir ceza uygulamasıdır. Çeşitli ceza yaptırımları ile suça yönelen bireyin rehabilitasyonu, toplumla bağının onarılması ve güçlendirilmesi amaçlanmaktadır. “Kamuya yararlı bir işte ücretsiz olarak çalıştırılma” diğer adıyla “kamu hizmeti” cezası da bir seçenek yaptırım olarak denetimli serbestlik kapsamında yer almaktadır. Kamu hizmeti cezası, yükümlünün topluma verdiği zararı herhangi bir kamu kurumu veya kamu yararına çalışan özel bir kuruluşta kamu yararı için ücretsiz çalışarak gidermesini ve bu yolla toplumla yeniden uyumlu hale gelmesini esas almaktadır. Denetimli serbestlik kapsamında kamu hizmeti yapan yükümlüler bir yandan ceza süreci devam ettiği için denetimde ama aynı zamanda rutin hayatlarını sürdürmeleri beklendiği için de özgür olma durumlarını deneyimledikleri bir tür sosyal eşiktedirler. Yükümlülük, kentsel mekanları kullanma bağlamında da ceza yaptırımlarından dolayı bireyi eşikte tutmaya devam etmektedir. Bu temel sorundan hareketle çalışma kapsamında yükümlülerin ceza yaptırımlarının etkisinde kentsel fırsatlara erişim ve kentle ilişkilenme biçimlerine dair veriler kent hakkı ve eşik deneyimine ilişkin yaklaşımlar bağlamında tartışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Denetimli Serbestlik
• Kamu Hizmeti Cezası
• Kent Hakkı
• Eşik Mekan
• Müşterek Mekan
• Probation
• Community Service
• Right to the City
• Threshold Space
• Common Space

Destekleyen Kurum

Tübitak

Proje Numarası

218K151

Teşekkür

Tübitak

Kaynakça

1. Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği, Beşinci Bölüm Birinci Kısım Madde 81/1. (2021, 10 Kasım). Resmi Gazete (Sayı : 31655). 10 Ocak 2023 tarihinde https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/11/20211110-1.htm adresinden alındı.
2. De CERTEAU, M. (2009). Gündelik Hayatın Keşfi I Eylem, Uygulama ve Üretim Sanatları, [(L. A. Özcan, Çev.)]. Ankara: Dost Kitabevi.
3. DEMEZ, G., TUNCA, T. & CANKURTARAN, S. (2018). Kent ile Bütünleşme ve Kent Ekolojisi Anlamında Ceza Uygulamaları: Antalya’da Denetimli Serbestlik, B. Koçakoğlu vd. (Ed.) içinde, Antalya Kitabı 1 Selçukludan Cumhuriyet’e Sosyal Bilimlerde Antalya, 1 (s. 1096-1103). Antalya : Antalya Büyükşehir Belediyesi.
4. GIDDENS, A. & SUTTON P.W. (2016). Sosyoloji [(M. Şenol, Çev.)]. İstanbul: Kırmızı Yayınları.
5. HARRIS, C. D. & ULLMAN, E. L. (2002). Kentin Doğası. B. Duru ve A. Alkan (Ed.) içinde, 20. Yüzyıl Kenti, (s. 55-76). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
6. HARVEY, D. (2015). Asi Şehirler Şehir Hakkından Kentsel Devrime Doğru, [(A. D. Temiz, Çev.)]. İstanbul: Metis Yayınları.
7. HARVEY, D. (2016). Kent Deneyimi, [(E. Soğancılar, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.
8. HESS, R. (2014). Fransızca Dördüncü Baskıya Önsöz Henri Lefevbre ve Mekân Düşüncesi. H. Lefevbre içinde, Mekânın Üretimi. (s.9-19). [(I. Ergüden, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.

9. LEFEBVRE, H. (2012). Gündelik Hayatın Eleştirisi I, [(I. Ergüden, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.
10. LEFEBVRE, H. (2014). Mekânın Üretimi, [(I. Ergüden, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.
11. LEFEBVRE, H. (2016). Şehir Hakkı, [(I. Ergüden, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.
12. PARK, R. E. & BURGESS, E. W. (2016). Şehir Kent Ortamındaki İnsan Davranışlarının Araştırılması Üzerine Öneriler, [(P. K. Kayalıgil, Çev.)]. Ankara: Heretik Yayıncılık.
13. STAVRIDES, S. (2018a). Kentsel Heterotopya Özgürleşme Mekânı Olarak Eşikler Kentine Doğru, [(C. Saraçoğlu, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.
14. STAVRIDES, S. (2018b). Müşterek Mekân Müşterekler Olarak Şehir, [(C. Saraçoğlu, Çev.)]. İstanbul: Sel Yayıncılık.
15. TURHAN, F. VE ALTIKAT, A. (2016). Yeni Bir Ceza İnfaz Usulü Olarak Denetimli Serbestlik ve Bu Usulden Yararlanma Şartları. Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2 (2), s. 1-46. https://dergipark.org.tr/en/pub/sduhfd/issue/22976/245785 adresinden erişildi.
16. WACQUANT, L. (2012). Ruh ve Beden Acemi Bir Boksörün Defterleri, [(N. Ökten, Çev.)]. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
17. WACQUANT, L. (2013). İleri Marjinallik Çağında Bölgesel Damgalanma. Ö. Aytaç, S. İlhan (Ed.) içinde, Kentsel Yoksulluğu Yeniden Düşünmek, (s. 125-142). Ankara: Birleşik Kitabevi.
18. WACQUANT, L. (2015). Kent Paryaları İleri Marjinalliğin Karşılaştırmalı Sosyolojisi, [(M. Doğan, Çev.)]. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
19. WIRTH, L. (2002). Bir Yaşam Biçimi Olarak Kentlileşme. B. Duru ve A. Alkan (Ed.) içinde, 20. Yüzyıl Kenti, (s. 77-106). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.