KÜRESEL KURULUŞLARIN EĞİTİM VE KÜLTÜREL KONULARLA İLGİLİ FAALİYETLERİ

Öz

Bu çalışma, küresel kuruluşların eğitim ve kültürel faaliyetleri ile geleceğin eğitim politikaları üzerindeki etkilerini ele almaktadır. Politikaların oluşturulmasında, çeşitli kesimleri temsil eden paydaşların görüşlerine dayanmanın önemi vurgulanmıştır. Dolayısıyla bu araştırmanın amacı, küresel kuruluşların eğitim ve kültürel faaliyetleri üzerinden geleceğin eğitim politikalarına dair önemli görüşleri ve düşüncelerini ortaya koymaktır. Bu araştırma, genellikle tekli veya ikili küresel kuruluş ekseni üzerinde yapılan literatür çalışmalarının ötesine geçerek çok eksenli uluslararası kuruluşların eğitim faaliyetlerine odaklanmıştır. İncelenen küresel kuruluşlar arasında Birleşmiş Milletler, Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği, Dünya Bankası, İslam İşbirliği Teşkilatı, OECD, ASEAN, AU, Türk Devletleri Teşkilatı ve Greenpeace bulunmaktadır. Bu çalışmada, seçilen kuruluşların eğitim ve kültürel faaliyetlerini, amaçlarını, hedeflerini, politikalarını ve beklentilerini sistematik bir şekilde derlenerek özetlenmiştir. Bu kuruluşların seçilme gerekçeleri arasında, bölgesel ve küresel karar alma yetenekleri, farklı sosyo-ekonomik düzeyleri, üye sayıları ve konu kapsamındaki farklılıkları olarak açıklanmıştır. Çalışmanın sonuçları göre, küresel kuruluşların eğitim ve kültürel faaliyetleri mevcut literatürle uyumlu bir biçimde ele alınmış ve gelecekteki eğitim politikalarının, toplumların değişen ihtiyaçlarına ve koşullarına uygun olarak şekillenmesinin önemli olduğuna vurgu yapmaktadır. Genel değerlendirmelerde, küresel kuruluşların eğitim ve kültürel faaliyetlerine dair, eğitim politikalarının esnek ve sürekli bir şekilde güncellenmesi gerektiği, böylece toplumların değişen sosyal ihtiyaçlarına ve teknolojik gelişmelere uyum sağlayabileceği ifade edilmektedir. Bu süreçte, küresel kuruluşların eğitim ve kültürel faaliyetlerini en çok etkileyen temel konunun sürdürülebilir kalkınma olduğu vurgulanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Küresel kuruluş
• Küresel örgütler
• eğitim
• kültür
• politika
• faaliyetler

The Activities of Global Organizations Related to Education and Cultural Issues

Öz

This study examines the educational and cultural activities of global organizations and their impact on future education policies. The importance of relying on the views of stakeholders representing various segments in the formulation of policies is emphasized. This research goes beyond the literature, which usually focuses on a single or dual axis of global organizations, and focuses on the educational activities of multi-axis international organizations. The global organizations examined include The United Nations, Council of Europe, European Union, World Bank, Organization of Islamic Cooperation, OECD, ASEAN, AU, Organization of Turkish States and Greenpeace. The study systematically compiles and summarizes the educational and cultural activities, goals, objectives, policies and expectations of the selected organizations. The reasons for the selection of these organizations are explained in terms of their regional and global decision-making capabilities, their different socio-economic levels, the number of their members and the differences in their subject matter. This article presents important views and opinions on future education policies through the educational and cultural activities of global organizations. According to the results of the study, the educational and cultural activities of global organizations are discussed in line with the existing literature and emphasize the importance of shaping future education policies in accordance with the changing needs and conditions of societies. In general evaluations, the educational and cultural activities of global organizations suggest that educational policies should be updated in a flexible and continuous manner so that they can adapt to the changing social needs of societies and technological developments. In this process, it is emphasized that the main issue that most affects the educational and cultural activities of global organizations is sustainable development.

Anahtar Kelimeler

• Global organization
• education
• culture
• politics
• activities

Kaynakça

1. ABDULLAEV, A., & ODILOVA, M. (2024). The Role of WTO in İmproving the Quality of Education. Yosh Tadqiqotchi Jurnali, 3(1), 140-148.
2. African Union [AU], (2023, 19 Kasım). Education. https://au.int/en/directorates/education. (Erişim Tarihi : 19.11.2023).
3. ARI, C. (2021). Uluslararasi İlişkiler Teorileri, (10. Baskı). Bursa: Alfa Aktüel.
4. BHAGAT, R. S., TRIANDIS, H. C., & MCDEVITT, A. S. (2012). Managing Global Organizations: A Cultural Perspective. MA : Edward Elgar publishing.
5. BİLGİÇ, E. (2021). Küresel Eğitim Reformunun Bir Parçası Olarak Türkiye’de Eğitimde Yerelleşme. (Basılmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara https://teav.ankara.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12575/76377/678337.pdf?sequence=1&isAllowed=y
6. BIRCHLER, K., & MICHAELOWA, K. (2013). Making Aid Work for Education in Developing Countries: An Analysis of Aid Effectiveness for Primary Education Coverage and Quality. International Journal of Educational Development, 48, 37-52.
7. CALMA, A., SUDER, G., & KENWORTHY, T. P. (2024). Focus on Education: Taking Stock of Key Themes, Topics, Trends and Communities ın International Business and International Management Education Research. The International Journal of Management Education, 22(1), 100902.
8. DAĞLI, A. (2007). Küreselleşme Karşısında Türk Eğitim Sistemi. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 9, 1-13.

9. DALE, R. (2000). Globalization and Education: Demonstrating A Common World Educational Culture or Locating a Globally Structured Educational Agenda?. Educational Theory, 50(4), 427.
10. DE SIQUEIRA, A. C. (2002). Education: Are They Contributing to Reduce the Knowledge Gapin The World? In. Paper presented at the Annual CIES (Comparative an International Education Society) Conference. (March 6-9, 2002). Orlando : FL.
11. DEMİRBAŞ, İ. F. (2010). Avrupa Birliği Eğitim Politikaları ve Türkiye. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.
12. DOĞAN, E. (2002). Eğitimde Küreselleşme, Eğitim Araştırmaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
13. ERGÜN, M. (2019). Modern Eğitim Sistemlerinin Doğuşu ve Gelişimi. Cilt II. Ankara: Pegem Akademi.
14. ERTÜRK KESKİN, N. (2008). Dünya Bankası ve Eğitimde Yerelleşme: Kamu Okullarında İşletmecilik. İçinde. Küreselleşme ve Demokratikleşme. Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı, (s. 617-624). Antalya: Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F.
15. FINK, A. (2019). Conducting Research Literature Reviews : From the Internet to Paper. USA : Sage publications.
16. FISKE, E. B. (2000). World Education Forum Final Report. Paris: UNESCO
17. GLEWWE, P. & KREMER, M. (2006). Schools, Teachers, and Education Outcomes. In, Developing Countries, (pp. 945–1017). Handbook Econ. Educ. 2.
18. GÖZEN, R. (Ed.) (2021). Uluslararası İlişkiler Teorileri, İstanbul: İletişim.
19. GREENPEACE (2023, 15 Kasım). Dergiler ve Konular. https://www.greenpeace.org/turkey/greenpeace-dergi-arsivi/. (Erişim Tarihi: 15.11.2023).
20. GÜLLÜ, G. (2022). Küresel Sağlık Krizi (COVID-19) OECD Ülkelerinin Uyguladığı Sosyal Politikalar Sağlık, İstihdam, Eğitim. İstanbul: Kriter Basım Yayın Dağıtım.
21. HÄFLIGER, U. & HUG, S. (2012). International Organizations, Their Employees, Volunteers and Their Values. In, Paper Presented at the IPSA XXII World Congress of Political Science, Madrid, July 8–12.
22. HALLS, W. D. (1976). Education, Culture and Politics in Modern France. UK: Pergamon Press.
23. HEYNEMAN, S. P. & LEE, B. (2016). International Organizations and The Future of Education Assistance. International Journal of Educational Development. 48, 9-22. http://dx.doi.org/10.1016/j.ijedudev.2015.11.009.
24. HEYNEMAN, S. P. (2003). Education, Social Cohesion, and the Future Role of International Organizations. Peabody Journal of Education, 78(3), 25-38.
25. HOGONNIER, B. (2007). Globalization and Education : Can the World Meet. In Suárez-Orozco, M. (Ed.) in, Learning in the Global Era; International Perspectives on Globalization and Education, (pp. 158-174). California: University of California Press.
26. ISESCO (2017). Strategy for the Development of Educatıon in The Islamic World. Morocco: ISESCO Publications.
27. JOYNER, C. C. & SCOTT, A. L. (1986). The United States and UNESCO: Rethinking the Decision to Withdraw. International Journal, 41(1), 37–71.
28. MANSILLA, V. B. & GARDNER H. (2007). From Teaching Globalization to Nurturing Global Consciousness in Suárez-Orozco, M. (Ed.) in, Learning in the Global Era; International Perspectives on Globalization and Education, (pp. 47-66). California : University of California Press.
29. MCNEELY, C. L. (1995). Prescribing National Education Policies: The Role of International Organizations. Comparative Education Review, 39(4), 483-507.
30. MERRYFIELD, M. M. (1995). Institutionalizing cross-cultural experiences and international expertise in teacher education: The development and potential of a global education PDS network. Journal of Teacher Education, 46(1), 19-27.
31. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB], (2023). Öğretim programları. https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx
32. NIEMANN, D. (2022). International Organizations in Education: New takes on old paradigms. Martens, K., Windzio, M. (eds) in, Global Pathways to Education. Global Dynamics of Social Policy. London : Palgrave Macmillan.
33. OECD (2018). Preparing Our Youth for and Inclusive and Sustainable, World The OECD PISA Global Competence Framework, Paris : OECD.
34. OECD. (2023, 13 Kasım). Education. https://www.oecd-ilibrary.org/education. (Erişim Tarihi: 13.11.2023).
35. ÖLÇER ÖZÜNEL, E. (2013). Yeni Miraslar ve Uluslararası Sözleşmelerde Sürdürülebilir Kalkınma Stratejileri. Millî Folklor, 25 (100). http://www.millifolklor.com.
36. PATUROCHMAN, I. R., RAMLI, S., RIDWAN, I., NASUTION, F., & ARIFUDIN, O. (2024). Pluralism and Multiculturalizm Education. International Journal of Society Reviews, 2(3), 564-573.
37. RESNIK, J. (2006). International Organizations, the “Education–Economic Growth” Black Box, and The Development of World Education Culture. Comparative Education Review, 50(2), 173-195.
38. SINGH, J. P. (2010). United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization (UNESCO): Creating norms for a complex world. Oxfordshire : Routledge.
39. SPRING, J. (2015). Economization of Education. New York: Roudledge.
40. SÜSSMUTH. R. (2007). On the Need for Teaching Interculturel Skills: Challenges for Education in a Globalization World. Suárez-Orozco, M. (Ed.) in, Learning in the Global Era; International Perspectives on Globalization and Education, (pp. 195-203). California : University of California Press.
41. TERZİ, Ç. (2005). Uyum Sürecinde Türkiye Eğitim Politikalarının Avrupa Birliği Eğitim Politikaları Doğrultusunda Değerlendirilmesi. (Basılmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir.
42. The Association of Southeast Asian Nations [ASEAN], (2023, 12 Kasım). Cultur and Art. https://asean.org/our-communities/asean-socio-cultural-community/culture-and-information/ (Erişim Tarihi: 12.11.2023).
43. The Council of Europe [CE], (2023a, 14 Kasım). Culture, Heritage, Natüre. https://www.coe.int/en/web/culture-and-heritage/strategy-21. (Erişim Tarihi: 14.11.2023).
44. The Council of Europe [CE], (2023b, 14 Kasım). Global-Education-Guidelines. https://rm.coe.int/global-education-guidelines-tr/1680968104. (Erişim Tarihi: 14.11.2023).
45. The Council of Europe [CE], (2023c, 14 Kasım). Education. https://edoc.coe.int/en/224-education. (Erişim Tarihi : 14.11.2023).
46. The Council of Europe [CE], (2024, 30 Ocak). Our History. https://www.coe.int/en/web/about-us/founding-fathers (Erişim Tarihi: 30.01.2024).
47. The European Union [EU] (2023, 14 Kasım). Learning in Europe. https://european-union.europa.eu/live-work-study/studying-and-training-eu_en (Erişim Tarihi: 14.11.2023).
48. The European Union, European Commission (2023a, 18 Kasım). Culture and Creativity. https://culture.ec.europa.eu/policies/international-cultural-relations (Erişim Tarihi: 18.11.2023). (Erişim Tarihi: 18.11.2023).
49. The European Union, European Commission (2023b, 18 Kasım). EU Policy for Cultural Heritage. https://culture.ec.europa.eu/cultural-heritage/eu-policy-for-cultural-heritage. (Erişim Tarihi: 18.11.2023).
50. The Organisation of Islamic Cooperation [OIC] (2023, 21 Kasım). Science and Technology (including environment, health and higher education). https://www.oic-oci.org/home/?lan=en (Erişim Tarihi: 21.11.2023).
51. The United Nations. [UN] (2023, 20 Kasım). Global Issues. https://www.un.org/en/ (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
52. The World Bank [WB], (2023, 10 Kasım). Education. https://www.worldbank.org/en/topic/education/overview#1 (Erişim Tarihi: 10.11.2023).
53. The United Nations Children's Fund (UNICEF). (2020). UNICEF Annual Report 2020, https://www.unicef.org/what-we-do#education (Erişim Tarihi: 01.02.2024).
54. Türk Devletleri Teşkilatı, [TDT], (2023, 20 Kasım). Eğitim İş Birliği. https://www.turkicstates.org/tr/isbirligi-alanlari#6-egitim-isbirligi (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
55. Türk Devletleri Teşkilatı, [TDT], (2023, 20 Kasım). Türk Keneşi-Ortak Eğitim Televizyonu Toplantısı İstanbul’da Gerçekleştirildi. https://www.turkicstates.org/tr/haberler/turk-kenesi-ortak-egitim-televizyonu-toplantisi-istanbulda-gerceklestirildi_9 (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
56. Türk Kültür ve Miras Vakfı. (2023, 20 Kasım). https://www.turkicstates.org/tr/iliskili-kurumlar/turk-kultur-ve-miras-vakfi_5 (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
57. UNICEF Türkiye Milli Komitesi. (2023, 20 Kasım). İş birliği Olanakları. https://www.unicefturk.org/yazi/isbirligi-olanakları (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
58. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO). (2020). Global education monitoring report 2020: Inclusion and education: All means all. 92310038. (Erişim Tarihi: 01.01.2024).
59. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, [UNESCO], (2023, 20 Kasım), Global Education Monitoring Report, Paris : UNESCO. (Erişim Tarihi: 20.11.2023).
60. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, [UNESCO], (2024, 30 Ocak). Financial Accountability. https://en.unesco.org/about-us/financial-accountability (Erişim Tarihi: 30.01.2024).
61. YETİŞİR, İ. (2022). Avrupa Birliği Eğitim Politikasının Gelişim Süreci. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
62. YOLCU, H. (2020). Uluslararası Örgütler ve Eğitim: Unesco ve Unicef Örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (57), 273-30.
63. YURDABAKAN, İ. (2002). Küreselleşme Konusundaki Yaklaşımlar ve Eğitim. Eğitim Araştırmaları. Ankara : Anı Yayıncılık.
64. ZAPP, M. (2019). Empowerment for individual agency: an analysis of international organizations’ curriculum recommendations. Globalisation, Societies and Education, 17(2), 231–260. https://doi.org/10.1080/14767724.2019.1577717