Kültürel Etkinliklerin Sosyal Sermaye Üretimine Katkısı (Sakarya Büyükşehir, Adapazarı, Erenler ve Serdivan İlçe Belediye Çalışanları Örneği)
Öz
Bu çalışmanın temel amacı; Sakarya merkezinde yer alan ve örneklemini Sakarya Büyükşehir, Adapazarı, Erenler ve Serdivan Belediyelerinin oluşturduğu yerel yönetim birimlerince yapılan kültürel faaliyetlerin sosyal sermaye üretimine katkı sağlayıp sağlamadığı, sağlıyorsa ne derece katkı sağladığı konusunu çalışanlar özelinde araştırmaktır. Böylelikle daha önceden fazlaca çalışılmamış olan yerel yönetimler ve onların sosyal sermaye üretme kapasiteleri hakkında yeni ve geçerli bilgilere ulaşılması hedeflenmektedir.
Çalışmada nitel araştırma desenlerinden eylem araştırması yöntemi kullanılacaktır. Araştırma verileri, sosyal sermaye ölçeğindeki boyutlar ve göstergeler üzerinden yarı yapılandırılmış form kullanılarak örneklemi oluşturan belediyelerde görev yapan 16 çalışan ile yapılan mülakatlarla olasılıksız (amaçlı) örnekleme yöntemlerinden benzeşik (homojen) örnekleme yöntemiyle toplanmış, tümevarımsal nitel veri analizi yaklaşımından istifade edilerek MAXQDA 24 programı aracılığıyla karşılaştırmalı analizi yapılmıştır.
Çalışma kapsamında, örneklemi oluşturan belediyelerin çalışanlar nezdinde yüksek seviyede kolektif sosyal sermayeye sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır Araştırma Sakarya’daki dört belediye ile sınırlı olmasına rağmen, sonraki çalışmalara ışık tutacağı ve kurumların güçlü ya da iyileştirmeye açık yönlerini sosyal sermayenin boyutları kullanarak belirlemede ve geliştirmede yöneticiler için yol gösterici olup katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Sosyal Sermaye, Yerel Yönetim, Sakarya, Belediye, Kültürel Faaliyetler
Kaynakça
- Akman, A. Z., & Arıcıoğlu, M. A. (2019). Şehirlerin rekabetinde sosyal sermayenin önemi üzerine bir araştırma. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 21(36), 19-33.
- Altan, R. (2007). Sosyal sermaye ve kalkınma. Türk İdare Dergisi, 455, 223-229.
- Arıkboğa, E. (2020). Türkiye’de yerel yönetimlerin temel çerçevesi. Yurttaşlık Derneği Yayınları, 1-38.
- Aslan, S. (2016). Küresel bir tehdit (Covid-19 salgını) ve değişime yolculuk. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7(2), 181-204.
- Aydemir, M. A. (2011). Topluluk duygusu ve sosyal sermaye araştırması. Çizgi Kitabevi Yayınları.
- Çalışkan, D. (2010), Yenilikçi oluşumlarda sosyal sermayenin rolü ve Burdur ili üzerine bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=zD1B0cW7zVr3VcnZjitVXrtgPR-gkmCFKnpeDIOCMFLMUx3r94LJzJBKIlTLBMdF
- Demirağ, B., & Çavuşoğlu, S. (2019). Sosyal sermayede mütekabiliyet ilkesinin işletme yönetimindeki etkileri üzerine teorik bir değerlendirme. Akademik Matbuat 3(3), 17-41.
- Ercoşkun, Ö. Y., Akünal-Öcalır, E. V., Yenigül, S. B., & Alkan, L. (2016). Kentlilik bilincini oluşturan göstergeler ve kentlilik bilincini geliştirme yolları. Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 11(3), 4-23.
- Erder, N. (2003). Kültürel gelişme ve devlet. T. Fişekçi (Eds.), Türkiye’de Kültür Politikaları. Doğan Kitapçılık.
- Ersözlü, A. (2008). Sosyal sermayenin ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin iş doyumuna etkisi, Tokat ili örneği. [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi].
