Avrupa Siyasetinde Radikal ve Popülist Sağın İdeolojik Yenilenmesi ve Yükselişi Üzerine Bir İnceleme

Öz

Günümüzde Avrupa toplumunda radikal ve popülist sağ ideolojiyi destekleyen siyasi partilerin hızla artan bir kitle desteğine sahip oldukları görülmektedir. Söz konusu toplumsal destek artışı İkinci Dünya Savaşı’nın trajik sonuçları nedeniyle savaş sonrası Avrupa siyasetinde oldukça zayıflayan ve marjinalleşen radikal sağ ideolojinin farklı biçimlerde de olsa yeniden siyasi yapılanmada normalleşmeye başladığını göstermektedir. Zira bu normalleşmenin en belirgin işaretleri 20’inci Yüzyılın son çeyreğinden itibaren Avrupa’da merkez sağ ve merkez sol partilerin radikal ve popülist sağ ideoloji ile uyumlu söylemlerindeki artıştır. Bu çalışmada Avrupa siyasetinde radikal ve popülist sağ ideolojinin neden ve nasıl normalleştiği ve kitlesel desteğini arttırdığı hususunun aydınlatılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda çalışma sürecinde 1960’lı yıllardan itibaren ortaya çıkan ve radikal sağa ideolojide bir yenilenmeye neden olan yeni sağ akımının içeriği üzerinde durulmuştur. Çalışmada ayrıca 1970’li yıllardan itibaren Avrupa toplumunda ciddi ekonomik, sosyal ve siyasi krizlere neden olan küreselleşme, göç ve neoliberal ekonomik yapılanma olguları mercek altına alınmıştır. Çalışmanın sonucunda Avrupa toplumunda 

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Siyaseti,Yeni Sağ İdeoloji,Radikal ve Popülist Sağ,Neoliberalizm,Küreselleşme

Kaynakça

1. Abdelal, R. (2007), The Construction of Global Finance, Cambridge: Havard University Press.
2. Akdeniz, Y. (2016), İnternette Irkçılık, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
3. Arendt, H. (2016), Totalitarizmin Kaynakları 1: Antisemitizm, (Çeviren: B. S. Şener), İstanbul: İletişim Yayınları.
4. Asprem, E. (2011), “The Birth of Counterjihadist Terrorism: Reflections on Some Unspoken Dimensions and Radicallization”, The Pomegranate, C. 13, S.1: s. 17-32.
5. Atikkan, Z. (2006), Amerikan Cinneti: 11 Eylül Amerika’yı Nasıl Değiştirdi?, İstanbul: YKY Yayınları.
6. Atikkan, Z. (2014), Avrupa Benim: Batı Avrupa’da Radikal Sağın Yükselişi, İstanbul: Metis Yayınevi.
7. Baranski, Z. G. ve Lumley, R. (1990), Culture and Conflict in Post War Italy, Londra: Palgrave Macmillian.
8. Bauman, Z. (2016), Modernite ve Holokaust, (Çeviren: S.Sertabiboğlu), İstanbul: Alfa Yayınları.

9. Bernasconi, R. (2015), Irk Kavramını Kim İcat Etti? Felsefi Düşüncede Irk ve Irkçılık, (Çeviren: Z. Direk), İstanbul: Metis Yayınları.
10. Braun, A. ve Scheinberg, F. (1997), The Extreme Right: Freedom And Security At Risk, Londra: Westview Press.
11. Bresheeth, H. ve Jansz, L. (2013), The Holocaust: A Graphic Guide, Londra: Icon Books.
12. Caldwell, C. (2011), Avrupa’da Devrimin Yansımaları: Göç, İslam ve Batı, (Çeviren: H. Kaya), İstanbul: Profil Yayınları.
13. Cheles, L., R. Ferguson ve Vaughan, M. (1991), Neo-Fascism in Europe, East Lansing: Michigan University Press.
14. Chevalier, Y. (1988), L’Antisemitisme: Le Juif Comme Bouc Emissaire, Paris: Cerf.
15. D’Souza, D. (1995), The End of Racism, New York: Free Press.
16. Dumenil, G. ve Levy, G. (2014), Büyük Yol Ayrımı: Neoliberalizme Son Noktayı Koymak, (Çeviren: A. Gür), İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Dumenil, G. (2011), The Crisis of Neoliberalism, Cambridge: Havard University Press.
18. Duval, G. (2013), Made in Gemany: Le Modelle Allemand au-dela des Mythes, Paris: Editions du Seuil.
19. Düzgit, S. A. (2015), Türklük, Müslümanlık, Doğululuk: AB’nin Türkiye Söylemleri, (Çeviren: B. Cezar), İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
20. Ekman, M. (2015), “Online Islamofobia and the Politics of Fear: Manufacturing the Green Scare”, Ethnic and Racial Studies, C. 38, S.11: s.1980-2006.
21. Ellinas, A. A. (2010), The Media and Far Right in Western Europe: Playing the Nationalist Card, Cambridge: Cambridge University Press.
22. Evans, R. J. (2013), Kisses for the Duce, Londra: Review Books.
23. Finkelstein, N. G. (2010), Holokost Endüstrisi: Yahudilerin Çektiği Çilelerin İstismarı, (Çeviren: U.U. Bulsun), İstanbul: Kırmızı Kedi Yayınevi.
24. Galston, W. A. (2018), “The rise of European populism and the collapse of the center-left”, Bookings, 12 Eylül 2018, https://www.brookings.edu/blog/order-from-chaos/2018/03/08/the-rise-of-european-populism-and-the-collapse-of-the-center-left/, (E.T: 21.11.2018).
25. Godechot, I. (2012), “Is Finance Responsible For the Rise in Wage Inequality in France?”, Socio-Economic Review, C.10, S. 11: s. 447-470.
26. Gosfoguel, R., L. Oso, L. Ve Christou A. (2015), “Racisim, Intersectionality and Migration Studies: Framing Some Theorical Reflections. Identities”, Global Studies in Culture and Power, C: 22, S: 6: s.635-652.
27. Göle, N. (2015), Gündelik Yaşamda Avrupalı Müslümanlar: Avrupa Kamusal Alanındaki İslam İhtilafları Üzerine Bir Araştırma, (Çeviren: Z. Cunillera), İstanbul: Metis Yayınları.
28. Groepler, E. (1999), Anti-Semitizm: Antik Çağdan Günümüze Yahudi Düşmanlığı Tarihi, (Çeviren: S. Kaya), İstanbul: Belge Yayınları.
29. Güvenç, B. (2016). “R-Kompleks”, Herkese Bilim ve Teknoloji Platformu, 1 Temmuz 2016, İstanbul. https://www.herkesebilimteknoloji.com/yazarlar/bozkurtguvenc/r-kompleks, (E.T: 20.11.2018).
30. Hafez, F. ve Ansari, H. (2012), From the Far Right to the Mainstream, Chicago: Chicago University Press.
31. Hainsworth, P. (2000), The Politics of the Extreme Right: From the Margins to Mainstream, Londra: Bloomsbury Publishing.
32. Hervik, P. (2011), The Annoying Difference: The Emergence of Danish Neoliberalism, Neoracism and Popularism in the Post -1989, Londra: Berghanh Books.
33. Hilberg, R. (2003), Destruction of the European Jews, New Haven: Yale University Press.
34. Hood, S. ve Jansz, L. (2013), Fascism: A Graphic Guide, Londra: Icon Books.
35. Judt, T. (2008), Reappraisals: Reflections on the Forgotten Twentieth Centruy, Londra: Penguin Books.
36. Karaca, K. (2010), “Sarkozy Romanları Sınır Dışı Etmeyi Sürdürüyor”, NTV Haber Sitesi, 26 Ağustos 2010, https://www.ntv.com.tr/dunya/sarkozy-romanlari-sinirdisi-etmeyi-surduruyor,Cx1yvuM3002Fn2EGaWUZjQ, E.T: 21.11.2018.
37. Laclau, E. ve Mouffe, C. (2001), Hegemony and Socialist Strategy: Towards A Radical Democratic Politics, New York: Verso Books.
38. Legrain, P. (2006), Immigrants: Your Country Needs Them, Londra: Little Brown.
39. Liang, C. S. (2007), Europe for the Europeans, Londra: Ashgate Publishing.
40. Marani, U. (2017), “Italian Neoliberalism and the Decline of the Labor Movement”, New Labor Forum, C: 26, S: 3: s.68-73.
41. Mares, M. (2014), “The Extreme Rights’s Relationship with Islam and Islamısm in East-Central Europe: From Allies to Enemies”, East European Politics and Societies and Cultures, C. 28, S.1: s. 205-224.
42. McCauley, C ve Moskalenko, S. (2008), “Mechanism of Political Radicalization: Pathways Toward Terrorism”, Terrorism and Political Violence, C. 20, S. 3: s.415-433.
43. McKinsey Global Institue (2012), “Growth and Renewal in the Swedish Economy: Development, Current Situations and Priorities in the Future”. 10 Ağustos 2012, Los Angeles, https://www.mckinsey.com/~/media/McKinsey/Featured%20Insights/Europe/Growth%20and%20renewal%20in%20the%20Swedish%20economy/MGI_Swedish_economy_Full_report.ashx, (E.T: 20.11.2018).
44. Meer, N. (2013), “Semantics, Scales and Solidarities in the Study of Antisemitism and Islamofobia”, Ethnic and Racial Studies, C.36, S.3: s.500-513.
45. Milowski, P. ve Plehwe, D. (2009), The Road From Mont Pelerin: The Making of the Neoliberal Thought Collective, Cambridge: Havard University Press.
46. Modood, T. (1992), Not Easy Being British: Colour, Culture and Citizenship, Londra: Trantham Books.
47. Mudde, C. (1996), “The War of Words: Defining the Extreme Right Familiy”, West Europe Politics, C.19, S.2: s.225-248.
48. Piketty, T. (2014), Yirmi Birinci Yüzyılda Kapital, (Çeviren: H.Koçak), İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
49. Plasser, F. ve Ulram, P. A. (2003), Striking a Responsive Chord: Mass Media and Right-Wing Populism in Austria, Viyana: Praeger Publishers.
50. Pratt, D. (2015), “Islamofobia as Reactive Co-Radicalization”, Islam and Christian-Muslim Relations, 26(2), 205-218.
51. Roberts, J. M. (2011), Dünya Tarihi: 18’inci Yüzyıl ve Sonrası, (Çeviren: İ. Erman ve T. Aksu), İstanbul: İnkılâp Yayınevi.
52. Sekman, M. (2017), Her şey Beyinde Başlar: Aklınızı Başınıza Toplama Kılavuzu, İstanbul: Alfa Yayınları.
53. Semerci, P. U. (2013), “Avrupa Birliği ve Sosyal Politika”, Avrupa Birliğine Giriş: Tarih, Kurumlar ve Politikalar, (Ed. A.Kaya) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 207-219.
54. Taguieff, P. A. (2017), Antisemitizm, (Çeviren: I. Ergüden), Ankara: Dost Yayınları.
55. Tamir, B. (2013), Rethinking the French New Right: Alternatives to Modernity, Londra: Routledge.
56. Tamir, B. (2007), Where Have All the Fascists Gone ?, New York: Ashgate.
57. Von Mering, S. ve T. W. Mc.Carty (2013), Right-Wing Radicalism Today: Perspectives From Europe and the US, Londra: Routledge.
58. Wahl, A. (2015), Refah Devletinin Yükselişi ve Düşüşü, (Çeviren: H. Ünal ve B. Öztürk), İstanbul: H2O Yayınları.
59. Werbner, P. ve T. Modood, (2000), Debating Cultural Hybridity, Londra: Zed Books.
60. Wodak, R. (2015), The Politics of Fear: What Right Wing Populist Discourse Mean, Londra: Sage Publications.
61. Woodfin, R. ve O. Zarate, (2012), Marxizm: Sınıfları ve Sınıf Mücadelesini Anlamak, (Çeviren: E. Ünal), İstanbul: NTV Yayınları.