DEVLET, ARKEOLOJİ VE ÂSÂR-I ATÎKA: VİLAYET MÜZECİLİĞİ ÖRNEĞİ OLARAK MÜZE-İ HÜMÂYÛN BURSA ŞUBESİ
Öz
Batının kendi tarihi mirası olarak gördüğü, ancak Osmanlı topraklarında bulunan eski eserlerin talanı ve kaçakçılığı meselesi tarihimizi uzun yıllar meşgul etmiştir. Osmanlı Devleti’nde müzecilik faaliyetlerinin başlaması ve bunu takiben eski eser hukukunun hayata geçirilmesi, âsâr-ı atîkanın değer kazanmasını, kültürel mirasın bir parçası olarak görülmesini ve eskiye atfedilen anlamın değişmesini sağlamıştır. Merkezde başlayan müzecilik çalışmaları, XIX. yüzyılın sonu ve XX. yüzyılın başında eski eserlerin kaynağı olan Osmanlı taşrasına da yaygınlaştırılmaya çalışılmış, ayrıca arkeolojik kazılar ve yüzey araştırmaları daha sıkı kurallarla idare edilmeye başlanmıştır. Bu makalede öncelikle Osmanlı modernleşmesinin mikro düzeyde, kurumlar boyutunda incelenebileceği bir kent olan Bursa örneğinde, arkeoloji, siyaset ve eski eser anlayışı konuları ele alınacaktır. İkinci olarak ise çalışmanın gerçek öznesi olan Müze-i Hümâyûn Bursa Şubesi’nin kuruluş ve gelişim süreci incelenecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bab-ı Ali Evrak Odası Evrakı (BEO.)
- Dahiliye Nezareti Mektubi Kalemi Evrakı (DH.MKT.)
- Dahiliye Nezareti Şifre Kalemi Evrakı (DH.ŞFR.)
- Hariciye Nezareti Tercüme Odası Evrakı (HR.TO.)
- İrade Hariciye (İ.HR.)
- İrade Maarif (İ.MF.)
- İrade Şura-yı Devlet (İ.ŞD.)
- Maarif Nezareti Mektubi Kalemi Evrakı (MF.MKT.)
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
31 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
11 Mayıs 2018
Kabul Tarihi
17 Mayıs 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 19 Sayı: 35
