Modernden Klasiğe: Puşkin’in Yüzbaşının Kızı’nı Stahov’un Generalin Kızı’nda “Yeniden Yapım”

Russian literature of the 21st century is notable for its rich and varied texture. Unlike previous centuries, when it was subjected to numerous interventions such as censorship, restriction, control and guidance, contemporary literature is witnessing the emergence of new literary genres and methods daily. One of the most prominent of these is the technique of remaking. The term 'remake', which entered the Russian language directly from the English word 'remake' and whose Russian equivalent is 'римейк', means 'to remake' and corresponds to the expressions 'reproduced from scratch, reconsidered'. This method, which originated in cinema, has subsequently been employed extensively in literature. The act of remaking is an attempt to adapt classical literature to modern literature. In other words, it is the translation of a well-known work of classical literature into contemporary language. In this method, which reflects Russian culture and is therefore challenging for the contemporary reader, there is no criticism of the classical text. In the role of a workshop master, a remaker engages with the modern classic by adapting the original text to reflect the contemporary reality. Accordingly, a work of remake frequently follows in the footsteps of the classical one, citing it as a contemporary reference. This study will examine the similarities and differences between Dmitriy Stahov's The General's Daughter, written in the context of the remake technique, which is an increasingly researched area, and A. S. Pushkin's The Captain's Daughter, which it is an adaptation. Thus, the characteristics of the remaking technique, which represents a novel analytical approach, will be elucidated through the use of quotations from the works and an attempt will be made to contribute to contemporary researches.

XXI. yüzyıl Rus edebiyatı organik dokusu gereği çok renklidir. Sansür, kısıtlama, denetim ve kontrol gibi geçmiş yüzyıllarda maruz kaldığı çok sayıdaki müdahaleden özgür kalan çağdaş dönem edebiyatı, içerisinde her geçen gün yeni yazın türlerine ve yöntemlerine yer vermektedir. Bunlardan başlıcası, “yeniden yapım”dır. Rus diline İngilizce “remake” sözcüğünden doğrudan giren ve Rus dilindeki karşılığı “римейк, ремейк” olan kavram, “yeniden yapmak” anlamına gelmekte olup “baştan üretilen, yeniden ele alınan” ifadelerini karşılamaktadır. İlk olarak sinemada ortaya çıkan bu yöntem, zamanla edebiyatta da geniş bir kullanıma sahip olur. Yeniden yapım, klasik edebiyatı modern dönem yazınına uyarlama çabasıdır. Bir diğer ifadeyle, iyi bilinen bir klasik edebiyat eserinin günümüz diline ‘çevrilmesidir’. Çağdaş okura uzak olan Rus kültürüne ayna tutulan bu yöntemde, klasik metne yönelik bir eleştiri yoktur. Bir atölye ustası misyonunda yeniden yapımcı, eski metni çağdaş gerçekliğe uyarlayarak moderniten klasiğe dokunur. Bu noktada bir yeniden yapım eseri, çoğunlukla klasik olanın izinde gider, onu ‘bugüne’ alıntılar. Bu çalışmada her geçen gün araştırma alanını daha da artıran yeniden yapım tekniği bağlamında kaleme alınan Dmitriy Stahov’un Generalin Kızı eserinin, uyarlaması olduğu A. S. Puşkin’in Yüzbaşının Kızı ile olan benzerlikleri ve farklılıkları üzerinde durulacaktır. Böylelikle yeni bir inceleme yöntemi olan yeniden yapım tekniğinin nitelikleri eserlerden yapılan alıntılarla gün yüzüne çıkarılarak çağdaş araştırmalara katkı sağlanmaya çalışılacaktır.