Yeni(den) Şarkiyatçılık

Orientalism is one of the leading theories of postcolonial literary studies. This article investigates whether there are still orientalist representations or not and if so, it searches for them and how they funtion. While looking for its ties with the past, their present changes are not overlooked. It argues how a new binarism transforms into ‘Civilization Clash’ and Occidentalists fall into this trap. This study is after the new Orientalized and the representations of them by the new Orientalists. Without creating a new East-West binarism, it unravels how these representations function by examining them. It opposes ensuing homogeneity and by defending mutiple Easts and Wests, it separates itself from Occidentalists. In so doing, it withdraws from offering a new representational hegemony. Rather than having the last word, it aims to spark the first light by presenting a fresh breath. By introducing decoloniality as the follower of postcolonialism which have resisted Orientalism, this study ends.

Şarkiyatçılık, postkolonyal edebiyat kuramının en önde gelen teorilerinden biridir. Bu çalışma, emperyal şarkiyatçı temsillerin bugün var olup olmadığını varsa nerede olduklarını ve nasıl işlev gördüklerini irdeler. Bu yeni anlatıların geçmişle olan bağlarını ararken, günümüzdeki değişimleri de göz ardı edilmez. Yeni bir Batı-Doğu ikileminin varlığının bir tür medeniyetler çatışmasına nasıl dönüştüğünü ve garbiyatçıların bu tuzağa nasıl düştüğü tartışılır. Yeni şarklıların kimler olduğunun peşine düşen bu çalışma, yeni garplıların sahip olduğu yeni görsel temsil araçlarının da üzerinde durur. Geçmişe nazaran bu temsillerin bugün ne işe yaradığını da sorgulayan bu araştırma, Doğu-Batı ikileminin karşısında durur. Geçmişte olduğu gibi bugün de devam eden homojenleştirmeye karşı çıkıp, tek bir Doğunun olmadığı gibi tek bir Batının da olmadığını savunarak Garbiyatçı çalışmalardan ayrılır. Bunu yaparken eleştirel bir tavır alan bu çalışma, yeni bir temsil hegemonyası oluşturmaktan sakınır. Şarkiyatçılık alanına yeni bir soluk getirmeyi amaçlayan bu araştırma son sözü söylemez; aksine, yeni bir tartışma için ilk kıvılcımı çakmayı hedefler. Şarkiyatçılığa direnen postkolonyal teorinin bugünkü devamı niteliğinde olan sömürgesizleştirme (decoloniality) kuramı da tanıtılırak çalışma noktalanır.