İmgebilimsel Bir Karşılaştırma Çalışması: Yonca Kız ve Fadiş

Bu çalışmada Kemal Bilbaşar'ın yazdığı Yonca Kız romanı ile Gülten Dayıoğlu'nun kaleme aldığı Fadiş romanları doküman incelemesi yöntemiyle, imgebilimsel olarak karşılaştırılmıştır. Çocuklar için yazılan ve 1971 yılında yayınlanan iki romanda da kasabalarında yaşayan küçük kız çocukları ana karakterler olarak karşımıza çıkar. İki roman farklılıklar barındırsa da çok fazla benzer yönlere sahiptir. Bu kızlar ilk kez büyükşehre taşınmak ve orada yaşamak durumunda kalırlar. Anneleri zenginlerin evinde hizmetçilik yaparken, aynı zamanda evin çocukları tarafından kendilerine yapılan olumsuzluklara karşı da sabırlı davranırlar. İki romanda da öne çıkan imgeler benzerdir. Büyükşehirler, büyükşehirlerde yanlarında çalıştıkları zengin kadınlar, bu kadınların çocukları, Fadiş ve Yonca Kız'ın babaları olumsuz olarak sunulan imgelerdir. Fadiş, Yonca Kız ve onların anneleri romanlardaki olumlu imgeler olarak okuyuculara tasvir edilmektedir.

In this study, the novel Yonca Kız written by Kemal Bilbaşar and the novel Fadiş written by Gülten Dayıoğlu were compared imagologically using the document analysis method. In both novels, written for children and published in 1971, the main characters are little girls living in their small towns. Although there are differences between the two novels, there are also many similarities. These girls have to move to the big city and live there for the first time. While their mother works as a maid in the house of the rich, they are also patient with the negative behaviour of the children in the house. The prominent images in both novels are similar. Metropolises, the rich women they work for in the metropolises, the children of these rich women and the fathers of Fadiş and Yonca Kız are negative images. Fadiş, Yonca Kız and their mothers are presented as positive images in the novels.