Tehlikeli Oyunlar’da Yalnızlık Duygusunun Deneyimini Mekân ve Bedenle Okumak: Fenomenolojik Bir Yaklaşım

İnsan varoluşunun merkezinde olan duygular; bireyin öznelliğini, bilincinin boyutlarını, seçimlerini, özgürlük algısını, edimlerini/edimsizliğini, davranış stratejilerini yorumlamada önemli rol üstlenir. Modern yaşamın çoğulculuğu içinde birey; içinde bulunduğu dünyadaki nesnelerle, başkalarıyla, sıradanın ve yapmacıklığın değer yargılarıyla kuşatılmıştır. Bu kuşatılmışlık, kıstırılmışlık hissini perçinler ve birey kendini her geçen gün daha yalnız, merkezin dışında hisseder. Oğuz Atay’ın Tehlikeli Oyunlar romanında yalnızlık duygusu, Hikmet Benol odağında bireyin başkası ile ilişkisi, bu ilişkiye yönelik algıları, varoluşunun bedenselliği ve mekansallığı bağlamında bir deneyime dönüşür. Bireyin öznel deneyiminde ontolojik boyutuyla beliren yalnızlık duygusunun mekan ve bedenle somutlaşan bağı fenomenolojik yaklaşımın olanaklarıyla irdelenecektir. Bu nedenle çalışmanın kuramsal çerçevesi fenomenolojik yaklaşımla yalnızlık duygusunun deneyimini içerir. Çalışmanın inceleme kısımlarında ise Hikmet Benol’un başkası ile arasındaki gerilimde yalnızlığı nasıl deneyimlediği, yer arayışı ve edimleri öne çıkarılmıştır.

Emotions at the core of human existence play a crucial role in interpreting an individual's subjectivity, dimensions of consciousness, choices, perception of freedom, actions/inactions, and behavioral strategies. Within the plurality of modern life, the individual is surrounded by the objects in their world, others, and the value judgments of the ordinary and artificial. This sense of being surrounded intensifies the feeling of being trapped, and the individual feels increasingly lonely and marginalized. In Oğuz Atay's novel Tehlikeli Oyunlar, the feeling of loneliness, through the lens of Hikmet Benol, becomes an experience grounded in the individual’s relationship with the other, their perceptions of this relationship, and the corporeality and spatiality of their existence. The connection between the feeling of loneliness, which emerges with an ontological dimension in the individual’s subjective experience, and space and body will be examined through the possibilities offered by the phenomenological approach. Therefore, the theoretical framework of this study involves the phenomenological exploration of the experience of loneliness. In the analysis sections, Hikmet Benol's experience of loneliness in the tension between himself and the other, his search for a place, and his actions are emphasized.