Ecofeminist Survivance and Land-Based Knowledge in Sinister Wisdom 22/23: A Gathering of Spirit

Bu makale, Sinister Wisdom 22/23: A Gathering of Spirit Women’s Issue özel sayısını, Yerli feminist ve ekofeminist düşüncenin dönüm noktası niteliğindeki kolektif bir ifadesi olarak incelemekte; Yerli Amerikalı kadınların edebî, otobiyografik ve görsel üretimler aracılığıyla ortaya koydukları hayatta kalma direnişini (survivance) odağına almaktadır. Farklı kabilesel, coğrafi ve toplumsal arka planlardan gelen Yerli kadınları bir araya getiren bu özel sayı, yalnızca bir antoloji olmanın ötesinde, sömürgeci şiddetin ortak tarihi ve kültürel süreklilik için sürdürülen mücadeleler tarafından şekillenen ilişkisel dünya görüşlerine dayalı kolektif bir anlatı pratiği olarak işlev görmektedir. Biçimsel çeşitliliğine karşın metinler; toprak, akrabalık, direniş ve iyileşme ekseninde ortak bir tematik çerçevede buluşur. Bu ortak söylemin merkezinde yer alan toprak, Yerli kimliğinin hem maddi hem de tinsel temeli olarak kavramsallaştırılır. Toprak, bir mülkiyet nesnesi ya da edilgen bir arka plan olarak değil; belleği, aidiyet duygusunu ve direnişi yapılandıran canlı ve ilişkisel bir varlık olarak temsil edilir. Bu yaklaşım, doğa, kültür ve insan arasındaki Batı-merkezli ikilikleri reddeden Yerli epistemolojilerle örtüşmektedir. Yerli ekofeminist perspektifler doğrultusunda çevresel yıkım, sömürgeci, ataerkil ve ırksallaştırılmış şiddet biçimlerinden ayrı düşünülemez; aksine, Yerli varoluşun kendisine yönelmiş bütüncül bir saldırı olarak ele alınır. Toprakla yakından ilişkili biçimde, aile ve akrabalık ilişkileri, kültürel bellek ve etik bilginin taşıyıcıları olarak öne çıkar. Bu bağlamda survivance, kuşaklararası ve topluluk temelli bir süreç olarak inşa edilir. Gerald Vizenor’un survivance kavramı ile Greta Gaard’ın iç içe geçmiş tahakküm sistemlerine yönelik ekofeminist eleştirisinden hareketle makale, A Gathering of Spirit’in yok oluş, trajedi ve mağduriyet anlatılarına karşı çıkan, etkin ve öz-belirlenimli bir Yerli varlık anlayışını dile getirdiğini savunmaktadır. Kadınları toprağın, kültürün ve yaşamın koruyucuları olarak merkeze alan bu özel sayı, survivance’ı karşılıklılık, özen ve ilişkisel sorumluluk ilkelerine dayanan kolektif bir Yerli feminist pratiğe dönüştürerek, Yerli feminist, ekofeminist ve sömürgecilik karşıtı edebiyat çalışmaları açısından güncelliğini ve önemini sürdürdüğünü ileri göstermektedir.

This article examines Sinister Wisdom 22/23: A Gathering of Spirit Women’s Issue as a landmark collective articulation of Indigenous feminist and ecofeminist thought, foregrounding Native American women’s survivance through literary, autobiographical, and visual materials. Bringing together Indigenous women from diverse tribal, geographic, and social backgrounds, the issue functions not merely as an anthology but as a collective narrative practice grounded in relational worldviews shaped by shared histories of colonial violence and ongoing struggles for cultural continuity. Despite its formal diversity, the contributions converge around a coherent set of thematic concerns, most notably land, kinship, resistance, and healing. Central to this shared discourse is land, which emerges as both a material and spiritual foundation of Indigenous identity. It is represented not as property or backdrop but as a living presence that structures memory, belonging, and resistance, aligning the collection with Indigenous epistemologies that refuse Western separations between nature, culture, and the human. Through Indigenous ecofeminist perspectives, environmental destruction is framed as inseparable from colonial, patriarchal, and racialized violence, constituting an assault on Indigenous existence itself. Closely connected to land is an emphasis on family and kinship, particularly the role of mothers and grandmothers as carriers of cultural memory and ethical knowledge, through whom survivance is enacted as an intergenerational and communal process. Drawing on Gerald Vizenor’s concept of survivance and Greta Gaard’s ecofeminist critique of interlocking systems of domination, the article argues that A Gathering of Spirit articulates an active, self-determined Indigenous presence that resists narratives of disappearance, tragedy, and victimhood. By centering women as protectors of land, culture, and life, the issue expands survivance into a collective Indigenous feminist practice grounded in reciprocity, care, and relational responsibility, securing its ongoing relevance for Indigenous feminist, ecofeminist, and decolonial literary studies.