MIGRANT WOMEN AND MIGRATION’S EFFECT ON WOMEN’S HEALTH IN TURKEY

Öz

Migration not only afects society and individuals socially, culturally, and physically but it also has a signiicant efect on health care and health variables. Migration process has an impact on physical and mental health, especially of women’s, who are in high risk group. Ensuring women to beneit health services in equal and full terms and in the highest standards is one of the basic conditions of women’s human rights. However, during migration, because of lack of social support, changes in cultural environment and adaptation to a new life, migrant mothers encounter increasing health risks. As a result, women should be supported on adapting to the new culture in terms of language, nutrition and behavior ater migration.

Anahtar Kelimeler

• Migration,migrants,woman,migrant women,women's health

TÜRKİYE’DE KADIN GÖÇMENLİK VE GÖÇÜN KADIN SAĞLIĞI ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Sosyal, kültürel ve fiziksel olarak toplumu ve bireyleri etkileyen göç, sağlık ve sağlık değişkenleri üzerinde de çok önemli etkilere sahiptir. Göç süreci bedensel ve zihinsel sağlığı etkiler. Özellikle riskli gruplar içinde kadınlar bu süreçten daha fazla etkilenmektedir. Kadınların sağlık hizmetlerinden tam, eşit ve en yüksek standartlarda faydalanmalarını sağlamak, kadının insan haklarının tam olarak sağlanmasının temel koşullarından biri olmakla beraber göçmen annelerde yeni yaşama uyum, kültürel çevredeki değişimler ve sosyal destek eksikliği nedeniyle sağlık risklerinde artış olmaktadır. Sonuç olarak göç sonrasında kadınlar dil, beslenme, davranışlar yönünden yeni kültüre uyum sağlaması için desteklenmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Göç,göçmenler,kadın,göçmen kadın,kadın sağlığı

Kaynakça

1. Adaman, F. ve Keyder, Ç. (2005). Türkiye’de büyük kentlerin gecekondu ve çöküntü
2. mahallelerinde yaşanan yoksulluk ve sosyal dışlanma. Erişim tarihi: 20.01.2015,
3. http://ec.europa.eu/employment_social/social_inclusion/docs/2006/study_turkey_
4. tr.pdf
5. Akdeniz, E. B. (2007). Göçmen Türk kadınlarının sorunlarının odak grup görüşmesi
6. yöntemi ile belirlenmesi ve psiko-eğitimsel modele göre danışmanlık hizmeti verilmesi
7. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,
8. Ankara.

9. Aker, T., Ayata, B., Özeren, M., Buran, B. ve Bay, A. (2002). Zorunlu iç göç: Ruhsal ve
10. toplumsal sonuçları. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 3(2), ss. 97-103.
11. Akın, A (2009). Sosyal dışlanma ve kadın sağlığı. Sosyal Hizmet Sempozyumu 2009 kongre
12. kitabı (ss. 35-46). Ankara: Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi.
13. Aksu, H. ve Sevil, Ü. (2010). Göç ve kadın sağlığı. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve
14. Sanatı Dergisi, 2(3), ss. 133-138.
15. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü. (2008). Kadın ve sağlık politika
16. dokümanı. Erişim Tarihi: 26.02.2014, http://kadininstatusu.aile.gov.tr/
17. data/542a8e0b369dc31550b3ac30/saglik.pdf.
18. Battaglini, A., Gravel, S., Poulin, C., Brodeur, J., Durand, D. ve DeBlois, S. (2001).
19. Immigration and perinatal risk. Centres of Excellence for Women’s Health Research
20. Bulletin, 2(2), ss. 8-9.
21. Bayındırlık ve İskân Bakanlığı. (2009). Kentsel yoksulluk, göç ve sosyal politikalar
22. komisyonu raporu. Erişim Tarihi: 15.10.2015, http://www.kentges.gov.tr/_dosyalar/
23. sura_raporlari/kitap7.pdf
24. Çelik, A. B., Gülçubuk, B. ve Aker, A. T. (2006). Ovacık ve Hozat İlçelerinde geriye göç
25. sürecine ilişkin araştırma. Alana ilişkin temel demografik göstergeler ve göç süreçlerinde
26. yaşanan tarımsal değişimler. İstanbul: Ulaşılabilir Yaşam Derneği.
27. Çelik, A. B. (2006). Batman İli alan araştırması değerlendirmesi: Ülke içinde yerinden
28. edilmenin sosyo-ekonomik sonuçları ve geri dönüş önündeki engeller. Zorunlu göç
29. ile yüzleşmek: Türkiye’de yerinden edilme sonrası vatandaşlığın inşası (ss. 177-195).
30. İstanbul: TESEV Yayınları.
31. Demir, G. ve Arıöz, A. (2014). Göç eden kadınların sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve
32. etkileyen faktörler. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 4(2), ss. 1-8.
33. Gönüllü, M. (1996). Dış göç. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, ss. 94-104.
34. Güler, Ç. ve Akın, L. (2006). Halk sağlığı temel bilgiler. Demografi ve sağlık (ss. 54-55).
35. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
36. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (2006). Türkiye göç ve yerinden olmuş
37. nüfus araştırması (TGYONA). Erişim Tarihi: 15.10.2015. http://www.hips.hacettepe.
38. edu.tr/TGYONA-AnaRapor.pdf
39. Hemmasi, M. ve Prorok, C.V. (2002). Women’s migration and quality of life in Turkey.
40. Geoforum, 33(3), ss. 399–411.
41. İçişleri Bakanlığı Araştırma ve Etütler Merkezi. (2010). İç göçten kaynaklanan sorunlar ve
42. çözüm önerileri. Erişim Tarihi: 26.02.2014. http://www.arem.gov.tr/proje/ars_rapor/
43. ic_goc_sorun_cozum.htm
44. İlkaracan, P. ve İlkaracan, İ. (1999). 1990’lar Türkiye’sinde kadın ve göç. Bilanço ’98 dizisi:
45. yılda köylerden şehirlere (ss. 305-322). İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
46. Kaya, İ. (2008). Avrupalı Türkler: Misafir İşçilikten Avrupa Vatandaşlığına. Eastern
47. Geographical Review, 19, ss. 149-166.
48. Kofman, E., Phizacklea, A., Raghuram P. ve Sales, R. (2000). Gender and international
49. migration in Europe: Employment, welfare and politics. London and New York:
50. Routledge.
51. Kristiansen, M., Mygind, A. ve Krasnik, A. (2007). Health efects of migration. Danish
52. Medical Bulletin, 54(1), ss. 46-47.
53. Martin, S. F. (2003). Women and migration. Migration and mobility and how this movement
54. afects women (ss. 26-31). Sweden: United Nations Division for the Advancement of
55. Women.
56. Mcdonough, P., Walters, V. ve Strohschein, L. (2002). Chronic stress and the social
57. patterning of women’s health in Canada. Social Science and Medicine, 54(5), ss. 767-
58. Meadows, M.L., hurston, E.W. ve Melton, C. (2001). Immigrant women’s health. Social
59. Science and Medicine, 52(9), ss. 1451-1458.
60. Özgülnar, N. (2016). Kadınların Sorunları. Savaş, göç ve sağlık (ss. 52-56). Ankara: Türk
61. Tabipleri Birliği Yayınları.
62. Sağlık Bakanlığı. (2007). Türkiye’de sağlığa bakış. Erişim Tarihi: 15.10.2015. http://sbu.
63. saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/200708281545440_sagligabakis20.pdf
64. Şahin, Y. (2013). Kentleşme Politikası. İstanbul: Ekin Yayınevi, 2013.
65. Tomanbay, İ. (1999). Sosyal çalışma sözlüğü. Ankara: Selvi Yayınevi.
66. Topçu, S. ve Beşer, A. (2006). Göç ve sağlık. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu
67. Dergisi, 10(3), ss. 37-42.
68. Tuzcu, A. ve Bademli, K. (2014). Göçün psikososyal boyutu. Psikiyatride Güncel
69. Yaklaşımlar, 6(1), ss. 56-66.
70. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK]. (2015). Erişim tarihi: 30.03.2016, http://www.tuik.gov.
71. tr/UstMenu.do?metod=temelist
72. World Health Organization [WHO]. (2003). International migration, health and
73. human rights. Erişim tarihi: 30.03.2016 http://www.ohchr.org/Documents/Issues/
74. Migration/WHO_IOM_UNOHCHRPublication.pdf
75. World Health Organization [WHO]. (2008). Understanding and tackling social exclusion.
76. Erişim tarihi: 30.03.2016 http://www.who.int/social_determinants/knowledge_
77. networks/final_reports/sekn_final%20report_042008.pdf?ua=1
78. Yılmaz, T. T. (2005). Göç’ün kadın yaşamı üzerindeki etkileri (Yayınlanmamış Yüksek
79. Lisans Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.