ATTITUDES OF STUDENTS RELATED TO SPORT IN THE FACULTY OF DENTISTRY

Öz

The aim of this research is to determine the attitudes of students in the sports activities lesson of the faculty of dentistry, whether those attitudes change according to demographic variables and the effect of the sports activity lesson on the student. Descriptive survey model was used in this study. The study group consists of 108 students from Gazi University Faculty of Dentistry Sports Activity Lesson during the spring semester of 2018 education year. The measuring instrument is the Sports Attitude Scale for University Students developed by Koçak (2014). Confirmatory factor analysis was performed for the validity of the scale. And, goodness-of-fit indexes were found to be acceptable. According to the study of aim and the state of the data, Shapiro Wilks test, the t-test, Mann Whitney U test, variance analysis (ANOVA) and Kruskal Wallis H test were used in the study. When the attitudes of the students towards the sports were evaluated as a total, it was found that 39,6% were high, 47,2% were medium and 13,2% was low. It was determined that the attitudes of the students towards the sports did not show statistically significant differences in terms of age, body mass index, place of growth and active participation status of the lesson (p>0,05). However, it was determined that the attitudes of the students towards the sports showed statistically significant differences in terms of the gender (only in the cognitive development sub-dimension), welfare level (only in the psychosocial development sub-dimension), sporting situation (only in the mental development sub-dimension), and someone sporting in the family (only in the psychosocial development sub-dimension). (p<0,05). In addition, 86.5% of the students who actively participated in the sports activity lesson stated that the sports activity lesson contributed positively to them. It was been seem that Female students have attached importance to contribution of sport to mental development more than male students. In addition, the students with good welfare level think that sports have the contribution to psychosocial development more than the students with normal welfare level. On the other hand, the students who do sports think that sports have the contribution to the mental development more than the students who do not sports. At the same time, the students who are playing sports in their families think that sports have the contribution to the sport's psychosocial development more than those who are not sports. At the same time, the students who are someone sporting in their families think that sports have the contribution to the psychosocial development more than the students who are not someone sporting in their families.

Anahtar Kelimeler

• Attitude,Sport,Higher Education,Dentistry

DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİNDEKİ ÖĞRENCİLERİNİN SPORA YÖNELİK TUTUMLARI

Öz

Bu araştırmanın amacı diş hekimliği fakültesinde spor etkinliği dersindeki öğrencilerin spora yönelik tutumlarını, bu tutuların demografik değişkenlere göre değişip değişmediğini ve spor etkinliği dersinin öğrenci üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu araştırma tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Araştırma grubu 2018 bahar döneminde Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Spor Etkinliği dersindeki 108 öğrenciden oluşmaktadır. Ölçme aracı, Koçak (2014) tarafından geliştirilen “Üniversite Öğrencileri Spora Yönelik Tutum Ölçeği” dir. Ölçeğin geçerliği için doğrulayıcı faktör analizi yapılmış ve uyum iyiliği indekslerinin kabul edilebilir düzeyde olduğu görülmüştür. Ölçeğin Cronbach alfa katsayısı ise toplamda 0,95’dir. Araştırmanın amacı ve verilerin durumuna göre Shapiro Wilks testi, T testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Benforonni ve Mann Whitney U testi, çapraz tablo ve kümeleme analizleri de kullanılmıştır. Öğrencilerin spora yönelik tutumları toplam olarak değerlendirildiğinde %39,6’sının yüksek, %47,2’sinin orta ve %13,2’sinin ise düşük tutuma sahip olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin spora yönelik tutumlarının yaş, vücut kitle indeksi, büyüdüğü yer ve derse aktif katılım durumu değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar göstermediği (p>0,05) tespit edilmiştir. Fakat öğrencilerin cinsiyet (sadece zihinsel gelişme alt boyutunda), refah düzeyi (sadece psiko-sosyal gelişme alt boyutunda), spor yapma durumu (sadece zihinsel gelişme alt boyutunda) ve ailede spor yapan biri olma durumu (sadece psiko-sosyal alt boyutunda) değişkenleri açısından spora yönelik tutumlarının istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gösterdiği (p<0,05) tespit edilmiştir. Bunlara ek olarak spor etkinliği dersine aktif olarak katılan öğrencilerin %86,5’i spor etkinliği dersinin kendilerinde olumlu bir katkısı olduğunu belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Tutum,Spor,Yükseköğretim,Diş Hekimliği

Kaynakça

1. Aktaş İP, Mirzeoğlu DE (2009): İlköğretim II. Kademe Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Okul Başarılarına ve Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumlarına Etkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2009, 7(1), 1-8.
2. Alemdağ, S, Öncü E, Sakallıoğlu F (2014): Sınıf öğretmeni adaylarının beden eğitimi dersine yönelik tutum ve öz-yeterlikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 45-60.
3. Alp H, Süngü B (2016): Üniversite Öğrencilerinin Spora Karşı Tutumlarına Beden Eğitimi ve Spor Dersinin Etkisi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi (jret). 5 (Ö.S), 129-136.
4. Atalay A, Akbulut AK, Yücel, AS, Göral K, Korkmaz M (2015): Analysis of the Attitudes of Student-Atheletes Playing in the Universities Volleyball 2nd League in Turkey towards Sports. Journal of Applied Environmental and Biological Sciences, 5(4), 1-6.
5. Ceyhun S (2017): Validity and Reliability Study of The Scale For Interest Levels of University Students to Sports (USIL). European Journal of Physical Education and Sport Science, 3(11), 305-317.
6. Çağlayan HS, Şirin EF, Lök S, İnce A, Öner M (2010): Yurtdışından Türkiye’ye Eğitim İçin Gelen Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spora İlişkin Tutumlarının Belirlenmesi. 11. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı, Antalya, s.396-399.
7. Çelik Z, Pulur A. (2011): Ortaöğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spora İlişkin Tutumları. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğrt. Kongresi 25-27 Mayıs 2011, VAN/YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi Özel Sayısı,115-121.
8. Demir GT, Cicioğlu Hİ, İlhan EL, Arslan Ö (2017): Sınıf Öğretmeni Adaylarının Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları. International Journal of Sports Exercise & Training Sciences, 3(4)120-128.Demirhan G, Altay F (2001): Lise Birinci Sınıf Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spora İlişkin Tutum Ölçeği II, Spor Bilimleri Dergisi, 12(2), 9-20.

9. Ekici S, Bayrakdar A, Hacıcaferoğlu B (2011): Lise Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersi Tutumlarının Değerlendirilmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8 (1), 829-839.
10. Geri S (2013): Kırgızistan’daki Üniversite Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor Servis Dersine Tutumları ile Akademik Motivasyonlarının İncelenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(4), 31-46.
11. Göksel AG, Caz Ç, Yazıcı ÖF, İkizler HC (2017): Farklı Bölümlerdeki Öğrencilerin Spora Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması: Marmara Üniversitesi Örneği. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 8(2), 123-134.
12. Güllü M, Güçlü M, Arslan C (2009): Ortaöğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi. e-Journal of New World Sciences Academy Sports Sciences, 4(4), 273-288.
13. İlhan EL, Esentürk OK, Yarımkaya E (2016): Zihinsel Engelli Bireylerin Sportif Etkinliklerine Yönelik Tutum Ölçeği (zebseytö): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1141-1160. doi:10.14687/ijhs.v13i1.3656
14. Kangalgil M, Hünük D, Demirhan G (2006): İlköğretim, Lise ve Üniversite Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spora İlişkin Tutumlarının Karşılaştırıması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 48-57.
15. Keskin, N, Öncü E, Küçük Kılıç S (2016): Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutum ve Öz-Yeterlikleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14 (1), 93-107.
16. Kırımoğlu H, Dallı M, Yılmaz A, Say M (2017): Öğretmen Adaylarının Zihinsel Engelli Bireylerin Sportif Etkinliklerine Yönelik Tutum Düzeylerinin İncelenmesi (Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Örneği). Journal of Human Sciences, 14(4), 3116-3125.
17. Koca C, Aşçı H (2004): Atletik Yeterlik Düzeyi ve Cinsiyetin Beden Eğitimine Yönelik Tutum Üzerine Etkisi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 15 – 24.
18. Koç Y (2017): The Effect of “Physical Education and Sport Culture” Course on the Attitudes of Preservice Classroom Teachers towards Physical Education and Sports. International Journal of Higher Education, 6(4), 200-209.
19. Koçak F (2014): Üniversite Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumları: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Dergisi, 12 (1), 59-69. DOI:10.1501/Sporm_0000000254
20. Maslow A, Lewis, KJ (1987): Maslow's hierarchy of needs. Salenger Incorporated, 14, 987. http://www.researchhistory.org/2012/06/16/maslows-hierarchy-of-needs/ adresinden 30.09.2018 tarihinde alınmıştır.
21. Önal L, Yılmaz HH, Kaldırımcı M, Ağduman F (2017): Atatürk Üniversitesi Öğrencilerinin Spora Karşı Tutumları İle Yaşam Kaliteleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 26-34.
22. Özkurt R, Pepe K (2016): Kadın ve Erkek Lise Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Tutumlarının Araştırılması. Uluslararası Spor, Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 2 (3), 93-101.
23. Özmutlu İ, Sivrikaya AH, Gürkan AC, Dalkılıç M (2013): An Investigation Into Secondary School Students’ Attıtudes Towards Physical Education and Sports Lessons (The Example of Kars Province). International Journal of Academic Research Part B, 5(3), 52-57. DOI: 10.7813/2075-4124.2013/5-3/B.9
24. Sivrikaya Ö, Kılçık M (2017): İlköğretim Okulları 2. Kademe Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersine İlişkin Tutumlarının Belirlenmesi (Düzce Örneği). CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 1-15.
25. Sunay H (2003): Türk Spor Politikasına Analitik Bir Bakış. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 39-42.
26. Sunay H, Balcı V (2003): Bazı Türk Televizyonlarının Yayınladığı Reklamlarda Spor İmajının Kullanımı. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 107-110.
27. Şentürk HE (2012): Spora Yönelik Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, Geçerliliği ve Güvenirliği. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(2), 8-18.
28. Türkmen M, Abdurahimoğlu Y, Varol S, Gökdağ M (2016): İslami İlimler Fakültesi Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumlarının İncelenmesi (Bartin Üniversitesi Örneği). Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi (UGEAD), 2(1): 48-59.
29. Varol R, Varol S, Türkmen M (2017): Bartın Üniversitesinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Spora Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 3(2), 316-329.
30. Yenel F, Güngörmüş HA (2006): Türkiyedeki İllerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması İle Sportif Gelişmişlik Düzeylerinin Belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 61-72.
31. Yetim E, Demir Y, İlker GE (2014): Beden Eğitimi Derslerinde Motivasyon: Tutum ve Motivasyonel Sratejilerin Tahmin Edici Etkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(2), 139-146.
32. Yıldıran, İ. & Yetim, A.A. (1996). Orta Öğretimde Beden Eğitimi Dersinin Öncelikli Amaçları Üzerine Bir Araştırma. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(3), 36-43.
33. Yıldız AB, Arı Ç, Yılmaz B (2017): Üniversite Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumlarının İncelenmesi (Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Örneği). Muş Alparslan Üniversitesi Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 35-45.