Yetiştirme yurtlarında kalan sosyal uyum ve davranış problemi olan ergen kızların uyum problemlerinin azaltılmasında takım sporlarından futbolun etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı yetiştirme yurtlarında kalan sosyal uyum ve davranış problemi olan ergen kızların uyum problemlerinin azaltılmasında takım sporlarından futbolun etkisini araştırmaktır. Belirlenen amaç doğrultusunda, 13–17 yaş aralığında bulunan, Aydın Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu İl Müdürlüğüne bağlı yurtlarda kalan çocuklardan deney (n=12) ve kontrol (n=10) olmak üzere, toplam 22 ergen kız çalışmaya katılmıştır. Çalışma sonunda değerlendirme yapabilmek için çalışmaya alınan bütün çocukların kaldıkları yurttaki sorumlu annelerine ön-test ve son-test olmak üzere "Sosyal Uyum ve Davranış Ölçeği, (AAMD_BS)” uygulanmıştır. Çalışmaya ait veriler SPSS 17 programı ile sınanmıştır. Sınama işleminde, gruplar arası ortalama farklarının karşılaştırmasına Mann-Whitney U NanPar testle bakılırken; grup içi ortalama farklarının karşılaştırmasına Wilcoxon Nan Par testle bakılmıştır. Sonuç olarak, yetiştirme yurdunda kalan, ergenlik çağındaki sosyal uyum problemi olan kız çocuklarında, takım sporu olan futbola katılmaları sonucu uyum problemlerinin azaldığı tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Sosyal uyum, spor, futbol, ergen ve spor

THE EFFECT OF FOOTBALL AS A TEAM SPORT IN REDUCING THE COHESION PROBLEMS OF ADOLECSENT GIRLS WITH SOCIAL COHESION AND BEHAVIORAL PROBLEMS LIVING IN ORPHANAGES

Abstract

The aim of this study is to examine the effect of football as a team sport in reducing the cohesion problems of adolescent girls with social cohesion and behavioural problems living in orphanages. Experimental research design was used; pre-test and post-test study design was conducted. A total of 22 adolescent girls (12 in the experimental group and 10 in the control group) aged 13-17, living in the orphanages of provincial directorate of Social Services and Child Protection Agency in Aydın participated in the study. At the end of the study, “American Association on Mental Deficiency Adaptive - Behavior Scale_AAMD-BS” was administered as a pre-test and post-test to the social workers who look after the children chosen for the sample to evaluate the intervention. SPSS 17 was used. Mann-Whitney U Nan-Par test was used to compare the mean difference between groups and Wilcoxon Nan Par test was used to compare mean difference in-groups. As a result, it was found that the participation of adolescent girls with social cohesion problems living in orphanages in football as a team sport can reduce their social cohesion problems

Keywords

• Social cohesion, sports, football, adolescent and sports

Kaynakça

1. Ağrı Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü, (2007): Özel Eğitim ve Kaynaştırma Uygulamaları, 2003, s: 98-103, www.agriram.org.tr.tc/2007.
2. Ahioğlu -Lindberg, EN. (2011): Piaget Ve Ergen- likte Bilişsel Gelişim, Kastamonu Eğitim Dergisi Cilt:19 No:1 S:1-10.
3. Akkoyunlu., Y. (1996 ): Beden Eğitimi Ve Spor, PAÜ. Eğitim Fak. Derg., s: 80–81.
4. Akıncı, AY. (2007): Orta öğretim Kurumlarında Beden Eğitimi ve Spor Etkinliklerinin Sosyalleşme Süreci ve Şahsiyetin Oluşmasında Katkısı, Yüksek Lisans Tezi, Kütahya.
5. Alparslan, AH. (2012): Ergen Ruh Sağlığı ve Spor, Kocatepe Tıp Dergisi, 13, 181-185.
6. Başer, E. (1994): Futbolda Psikoloji ve Başarı, Birinci Basım, Yayınevi Yayınları, İstanbul.
7. Bayramkaya, E., Toros, F., Özge, C. (2005): Ergen- lerde Sosyal Fobi İle Depresyon, Öz Kavram, Siga- ra Alışkanlığı Arasındaki İlişki, Klinik Psikofarma- koloji Bülteni; 15: 165-173.
8. Bıyıklı, L. (1987): Yetiştirme yurtlarındaki çocukla- rın zihinsel ve psiko-sosyal gelişimlerinin incelen- mesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakülte- si Dergisi, Cilt: 20, Sayı: 1.

9. Bildik, T. (2013): Ölüm, Kayıp, Yas ve Patolojik Yas, Ege Tıp Dergisi; 52(4):223-229.
10. Cebe, F. (2005): Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esir- geme Kurumu Yetiştirme Yurtlarında Barınan Ço- cukların Benlik Saygısı, Depresyon, Kaygı Skorla- rının Ailesi Yanında Kalan Çocuklarla Karşılaştı- rılması, İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
11. Çamlıyer, H., Çamlıyer H. (2011): Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun, C.B.Ü. Matbaası, Manisa, 2011, s.116–117–122.
12. Çankaya, B. (2007): Lise I. Ve II. Sınıf Öğrencileri- nin Algılanan Benlik Saygısının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üni- versitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Çavdar, B. (2011): Öğretilebilir Zihinsel Engelli Öğrencilerde Beden Eğitimi Ve Spor Aktivitelerinin Toplumsallaşma Düzeylerine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, İzmir-2011 s: 60.
14. Erginöz,E., Alikaflifoğlu, M., Ercan, O., ve ark. (2011): Relationship Between Physical Activity Level and Demographic Characteristics, Eating Habits and Sedantary Behaviors of Turkish School Children Aged 11, 13 and 15 Years, Türk Ped Arşi- vi, 46: 12-9.
15. Eriş, Y., Ekiz FE. (2013): Ergenlerin Benlik Saygısı ve Sosyal Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişki ve Kişi- sel Değişkenlerin Etkileri, International Periodical For The Languages, Literature and History of Tur- kish or Turkic, 8 (6): 179-193.
16. Göksu, Ö., Yüksek, S. (2003): Elit Bayan Futbolcu- ların Sezon Boyunca Bazı Fiziksel Ve Fizyolojik Parametrelerinde Meydana Gelen Değişikliklerin Belirlenmesi, İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 11 (3), 74-79.
17. Güler, D. (2009): The Evaluation of Some Physical And Physiological Characteristics of the 10-13 Ye- ars-Old Group Boys that Participate In Summer Football Courses, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (17), 17-27.
18. Karatosun, H. (1993): Futbol, Çocuk ve Gençlerin Eğitimi. İkinci baskı, Kolka Matbaacılık. Ankara.
19. Karabulut, EO., Ulucan, H., (2011): Yetiştirme Yurdunda Kalan Öğrencilerin Problem Çözme Be- cerilerinin Çeşitli Değişkenler Bakımından İnce- lenmesi, Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (1): 227-238,
20. Karabulut, EO., Atasoy M., Kaya, K., Karabulut, K. (2013): 13-15 Yaş Arası Erkek Futbolcuların Du- rumluk ve Sürekli Kaygı Düzeylerinin Farklı De- ğişkenler Bakımından İncelenmesi”, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KE- FAD) 14 (1), 243-253.
21. Kavanoz, A. (1999): Özel Eğitim Sınıflarına ve Kaynaştırma Eğitimine Devam Eden Eğitilebilir Zi- hinsel Engellilerin Uyumsal Davranışlarının Karşı- laştırılması, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 1999, Trabzon, s. 1
22. Kirkcaldy, BD., Shephard, RJ., Siefen, RG. (2002): The Relationship Between Physical Activity and Selfimage and Problem Behaviour Among Adoles- cents. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol, 37(11): 544-50.
23. Ögel, K. Ermağan, E., Eke, CY., Taner, S. (2007): Madde Deneyen ve Denemeyen Ergenlerde Sosyal Aktivitelere Katılım, İstanbul Örneklemi”, Journal of Dependence, 8(1): 18-23.
24. Özbar, N. (2009): Çocuğunuz İçin Futbol”, Türkiye Futbol Federasyonu, Elma Basım, İstanbul, 1.Baskı,
25. Özer S., Özer K. (2002): Çocuklarda Motor Geli- şim, İstanbul, Atlas Yayın Dağıtım, 2.Basım, 225- 227
26. Parfitt, G., Eston, RG. (2005): The relationship Between Children’s Habitual Activity Level and Psychological Well-Being. Acta Paediatr, 94(12): 1699-701.
27. Parlaz, EA., Tekgül, N., Karademirci, E., Öngel, K. (2012): Ergenlik Dönemi: Fiziksel Büyüme, Psiko- lojik ve Sosyal Gelişim Süreci, Turkish Family Phy- sician, 3 (4):10-16.
28. Penedo, FJ., Dahn, JR. (2005): Exercise and Well- Being: A Review of Mental and Physical Health Benefits Associated with Physical Activity. Curr Opin Psychiatry, 18(2): 189-93.
29. Strong, WB., Malina, RM., Blimkie, CJ., ve ark. (2005): Evidence Based Physical Activity for School-Age Youth, Journal Pediatrics, 146(6), 732- 737,
30. Suitor, CW., Kraak, VI. (2007): Adequacy of Evidence Development: Workshop Summary. Institute of Medicine. Washington, DC: National Academies Press. Activity Guidelines
31. Taylor, CB., Sallis, JF. ve Needle, R. (1985): The Relation Of Physical Activity and Exercise to Mental Health. Public Health Rep, 100(2): 195- 211.
32. Tel, M. (2008): Çocuklarda Sosyalleşme Araçları- nın Spora Yönlendirme Durumları, Fırat Üniversi- tesi Sivrice Meslek Yüksekokulu – Elazığ, s: 2-8
33. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Mesleki Eğitim Ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi. (2007): Çocuk Gelişimi Ve Eğitimi Uyum Güçlüğü Gösteren Çocuklar, Ankara.
34. Woodward-Lopez, G., Mattes, M., Baecker, A., ve ark. (2010): Physical Education Research for Kids: Physical Education and Physical Activity in California Public Schools. The Dr. Robert C. and Veronica Atkins Center for Weight and Health University of California, Berkeley January.
35. Yıldız, MC. (2008): Yetiştirme Yurdunda Kalanların Toplumsal Bütünleşme Problemleri, www.sosyalhizmetuzmani.org erişim 22.12.2014.