Modele dayalı uygulamada beden eğitimi öğretmenini güçlendiren ve yavaşlatan ögeler

Cilt: 13 Sayı: 1 1 Nisan 2015
  • Aksoy Gülay Keske
  • Ferda Gürsel
PDF İndir
TR EN

Modele dayalı uygulamada beden eğitimi öğretmenini güçlendiren ve yavaşlatan ögeler

Öz

Beden Eğitimi Lise Öğretim Programı’nda 2009’da yapılan değişiklikle derslerin işlenmesine yönelik yeni model uygulamaları önerilmiştir. Metzler (2005), öğretmenlerin seçebileceği öğretime rehberlik edebilecek 9 farklı öğretim modeli tanımlar. Bu modeller içinde Hellison’ un ortaya koyduğu ‘Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Modeli’ (BSSM) beden eğitiminde özellikle duyuşsal özelliklerin öğrenciye kazandırılmasında yol gösterici olmaktadır. Ancak modelin yürütülmesinde öğretmenin rolünün iyi bilinmesi ve benimsenmesi gerekmektedir. Öğretmenlerin rollerini yerine getirirken modelin yürütülmesini güçlendiren ve yavaşlatan unsurlar, bu modeli uygulamayı düşünen beden eğitimi öğretmenlerine programlarını daha etkili tasarlamalarına yardım edecektir. Bu çalışmanın amacı, bireysel ve sosyal sorumluluk modelini dersinde uygulamış bir öğretmenin uygulamada karşılaştığı yavaşlatıcıları ve güçlendiricileri ortaya koymaktır. Eylem araştırması ile tasarlanan bu çalışmanın veri toplama araçları; öğretmen ve öğrenci günlükleri, danışman ve uzman görüşmelerinden elde edilmiştir. Veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Bulgulara göre, model uygulamasını güçlendiren unsurlar; Öğretmen-uzman işbirliği, içerik seçimi ve iş arkadaşları ile olan etkileşimdir. Model uygulanmasını yavaşlatan unsurlar ise; ders hazırlığı yapma zorluğu (seviyelere göre etkinlik bulmama, ders planı yapma, yansıma alma), zaman yetersizliği ve değişen öğretmen rolüdür. Sonuç olarak, öğretmenler modele dayalı uygulamada kendi rollerini öğrenip deneyimleyerek uygulamalardaki etkililiği arttırabilirler

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Barrett KR, Turner AP (2000): Sandy’s challenge: New game, new Paradigm. Journal of Teaching in Physical Education 19, no. 2: 162-81.
  2. Bechtel PA, O’Sullivan M (2007): Enhancers and inhibitors of teacher change among secondary physical educators. Journal of Teaching in Physical Education, 26 (3), 221-235
  3. Brooker R, Kirk D, Braiuka, ve ark. (2000): Imple- menting a game sense approach to teaching junior high school basketball in a naturalistic setting. Eu- ropean Physical Education Review 6, no. 1: 7-26.
  4. Brunton, JA (2003): Changing hierarchies of power in physical education using sport education. Euro- pean Physical Education Review 9, no. 3: 267–84.
  5. Calderon, M (1999): Teachers Learning Communi- ties for Cooperation in Diverse Settings. Theory in- to Practice 38 (2): 94–99.
  6. Casey A, Dyson B, Campbell A (2009): Action research in physical education: Focusing beyond myself through cooperative learning. Educational Action Research, 17(3), 407-423.
  7. Casey, A (2014): Models-based practice: great white hope or white elephant? Physical Education and Sport Pedagogy.19 (1), 18-34.
  8. Casey A, Dyson B (2009): The implementation of models-based practice in physical education through action research. EPER, 15(2), 175 -199.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Aksoy Gülay Keske Bu kişi benim

Ferda Gürsel Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Nisan 2015

Gönderilme Tarihi

1 Nisan 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2015 Cilt: 13 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Keske, A. G., & Gürsel, F. (2015). Modele dayalı uygulamada beden eğitimi öğretmenini güçlendiren ve yavaşlatan ögeler. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(1), 73-82. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000271

Cited By

Spormetre Journal of Physical Education and Sport Sciences licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-Non-Derivatives 4.0 International Licence (CC BY-NC-ND 4.0).

                                                                                                     Flag Counter