EXAMINATION OF PHYSICAL EDUCATION PREDISPOSITION OF MIDDLE SCHOOL STUDENTS ACCORDING TO TEACHER TEACHING STYLE

Öz

The purpose of this research is to examine physical education predispositions of middle school students according to teacher teaching style. The study group of the research included 1477 students, 743 girls and 734 boys, and 29 physical education teachers, 8 males and 21 females. The data collection instruments used in the research are “Physical Education Predisposition Scale (Öncü, Gürbüz, Küçük-Kılıç and Keskin, 2015)” and “Teaching Style Scale (Sarıtaş and Süral, 2010)”. In the analysis of data, descriptive statistical methods, t-test and ANOVA were used. According to findings obtained from the study, it is determined that middle school students are above the middle level of attitude and self-efficacy towards physical education. The students whose physical education classes are conducted by female physical education teachers have a higher attitude and self-efficacy towards physical education lesson, lastly as the ages of the teachers who carry out the physical education courses increase the attitudes and self-efficacy of the students towards the physical education course decreased. The attitudes and self-efficacy of the students who were taught by physical education teachers with "high" formal authority teaching style was lower, and the attitudes of the students towards the physical education course whose physical education courses were carried out by physical education teachers at the level of facilitator teaching style "middle" were higher. 

Anahtar Kelimeler

• Physical education teacher,teaching style,attitude,self-efficacy,middle school student

ÖĞRETMEN ÖĞRETİM STİLİNE GÖRE ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN BEDEN EĞİTİMİ YATKINLIKLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi yatkınlıklarını öğretmen öğretim stiline göre incelemektir. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 743 kız ve 734 erkek toplam 1477 öğrenci ile bu öğrencilerin beden eğitimi derslerine giren 8 kadın ve 21 erkek toplam 29 beden eğitimi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları “Beden Eğitimi Yatkınlık Ölçeği (Öncü, Gürbüz, Küçük-Kılıç ve Keskin, 2015)” ve “Öğretim Stili Ölçeği (Sarıtaş ve Süral, 2010)”‘dir. Verilerin analizinde betimsel istatistiksel yöntemler, t-testi ve ANOVA kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, ortaokul öğrencilerinin beden eğitimine ilişkin tutum ve öz-yeterliklerinin orta seviyenin üzerinde olduğu belirlenmiştir. Beden eğitimi dersleri kadın beden eğitimi öğretmenleri tarafından yürütülen öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutum ve öz-yeterliklerinin daha yüksek olduğu ve beden eğitimi derslerini yürüten öğretmenlerin yaşları büyüdükçe öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutum ve öz-yeterliklerinin azaldığı görülmüştür. Otoriter öğretim stili düzeyi “yüksek” olan beden eğitimi öğretmenleri tarafından dersleri yürütülen öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutum ve öz-yeterliklerinin daha düşük olduğu; beden eğitimi dersleri rehber öğretim stili düzeyi “orta” olan beden eğitimi öğretmenlerince yürütülen öğrencilerin beden eğitimine ilişkin tutumlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi öğretmeni,öğretim stili,tutum,öz-yeterlik

Kaynakça

1. Afacan, Ş. (2010). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin müzik dersine yönelik öz yeterlilik algı ve tutumlarının değerlendirilmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Akbulut, V. (2017). Öğretmen liderlik stiline göre ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi yatkınlıklarının incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
3. Aktürk, Ü. ve Aylaz, R. (2013). Bir ilköğretim okulundaki öğrencilerin öz yeterlilik düzeyleri. http://www.deuhyoedergi.org/index.php/DEUHYOED/article/viewFile/16/19 adresinden 21.04.2017 tarihinde erişilmiştir.
4. AL-Liheibi, A. H. (2008). Middle and high school students’ attitudes toward physical education in Saudi Arabia (Unpublished doctoral dissertation). University of Arkansas, Arkansas. Aracı, H. (2006). Öğretmenler ve öğrenciler için okullarda beden eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
5. Aras, Ö. (2013). İlköğretim kurumları ikinci kademede öğrenim gören öğrenci ve görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin beden eğitimi dersine ilişkin görüş ve tutumlarının incelenmesi (Kars ili örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Atkinson, R. L., Atkinson, R. C., Smith, E. E., Bem, D. J. and Hoeksema, S. N. (1999). Psikolojiye giriş (Y. Alogon, Çev.) Ankara: Arkadaş Yayınevi.
7. Babadoğan, C. (2000). Öğretim stili odaklı ders tasarımı geliştirme. http://yayim.meb. gov.tr/dergiler/147/babadogan.htm adresinden 24.04.2017 tarihinde erişilmiştir.
8. Balyan, M. (2009). İlköğretim 2. kademe ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları, sosyal beceri ve öz yeterlik düzeylerinin karşılaştırılması (Yayınlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

9. Balyan, M., Balyan-Yerlikaya, K. ve Kiremitçi, O. (2012). Farklı sportif etkinliklerin ilköğretim 2. kademe öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutum, sosyal beceri ve öz yeterlik düzeylerine etkileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 196-201.
10. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Eds.), Encyclopedia of human behavior (pp. 71-81). New York: Academic Press.
11. Başer, S. A. (2009). Öğretmen niteliklerinin beden eğitimi dersi alan öğrencilerin bu derse karşı olan tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
12. Bernstein, E., Phillips, S. R. and Silverman, S. (2011). Attitudes and perceptions of middle school students toward competitive activities in physical education. Journal of Teaching in Physical Education, 30, 69-83.
13. Bilgin, İ. ve Bahar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin öğretme ve öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 19-38.
14. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (16. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
15. Chung, M. and Phillips, D. A. (2002). The relationship between attitude toward physical education and leisure time exercise in high school students. Physical Educator, 59(3), 126-139.
16. Collins, R. (2012). Attitudes of middle school students with disabilities toward physical education: A mixed methods examination (Unpublished doctoral dissertation). Northcentral University, Arizona.
17. Çetin, B. (2009). Yeni öğretim programı (2005) uygulamalarının ilköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin öz-yeterliliklerine etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(25), 130-143.
18. Çetinkaya, Z. (2009). Türkçe öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarının belirlenmesi. İlköğretim Online, 2(8), 298- 305.
19. Demir, B. ve Aydıner-Uygun, M. (2015). Müzik öğretmenlerinin öğretim stillerini tercih etme düzeylerinin incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(5), 469-484.
20. Demirhan, G. ve Altay, F. (2001). Lise birinci sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutum ölçeği II. Spor Bilimleri Dergisi, 12(2), 9-20.
21. Ekiçi, M. ve Kaya, E. (2016). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin epistemolojik inançlarıyla öğretim stilleri arasındaki ilişki. Route Educational and Social Science Journal, 3(1), 195-218.
22. Eyüboğlu, E. (2012). Spor yapan ve yapmayan 12-14 yaş arası ergenlerin öz yeterlik düzeylerinin karşılaştırılması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Haliç Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
23. Feltz, D. L. (1988). Self-confidence and sports performance. In K. B. Pandolf (Eds.), Exercise and sport sciences reviews (pp. 423-457). New York: MacMillan.
24. Girgin-Holoğlu, O. (2006). İlköğretim ikinci kademede öğrenim gören kız öğrencilerin beden eğitimi dersine karşı tutumları (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
25. Grasha, A. F. (1994). A matter of style: The teacher as expert, formal authority, personal model, facilitator and delegator. College Teaching, 42(4), 142-149.
26. Grasha, A. F. (1996). Teaching with style: A practical guide to enhancing learning by understanding teaching and learning styles. Pittsburg PA: Alliance Publishers.
27. Grasha, A. F. (2002). The dynamics of one-on-one teaching. College Teaching, 50(4), 139-146.
28. Grasha, A. F. (2003). The Dynamics Of One-On-One Teaching. The Social Studies. Washington. 94(4), 179.
29. Güllü, M. (2007). Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının araştırılması (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
30. Güçlü, N. (2000). Öğretmen davranışları. Millî Eğitim Dergisi, 147, 21-23.
31. Hilland, T. A., Stratton, G., Vinson, D. and Fairclough, S. (2009). The physical education predisposition scale: preliminary development and validation. Journal of Sport Sciences, 27(14), 1555-1563.
32. Hünük, D. (2006). Ankara ili merkez ilçelerindeki ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının sınıf düzeyi, öğrenci cinsiyeti, öğretmen cinsiyeti ve spora aktif katılımları açısından karşılaştırılması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara. İnceoğlu, M. (2010). Tutum algı iletişim. İstanbul: Beykent Üniversitesi Yayınevi.
33. İnce, M. L. ve Hünük, D. (2010). Eğitim reformu sürecinde deneyimli beden eğitimi öğretmenlerinin kullandıkları öğretim stilleri ve stillere ilişkin algıları. Eğitim ve Bilim, 35(157), 128-139.
34. Kafkas, M. E., Açak, M., Çoban, B. ve Karademir, T. (2010). Investigation of the relationship between preservice physical education teachers’ sense of self-efficacy and professional concerns. Inonu Unıversıty Journal of The Faculty of Educatıon, 11(2), 93-111.
35. Kangalgil, M., Hünük, D. ve Demirhan G. (2006). İlköğretim, lise ve üniversite öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumlarının karşılaştırılması. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 48-57.
36. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
37. Keskin, N. (2015). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutum ve özyeterlikleri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
38. Kılıç, F. ve Alkan-Dilbaz, G. (2013). Fen lisesi öğretmenlerinin öğretim stillerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. International Journal of Social Science, 6(6), 715- 738.
39. Kır, R. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutum ve davranışları (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Kırıkkale Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kırıkkale.
40. King, M. H. (1994). Student attitudes toward physical education at the intermediate school level (Unpublished master's thesis). Memorial University of Newfoundland, Canada.
41. Krouscas, J. A. (1999). Middle school students’ attitudes toward a physical education program (Unpublished doctoral dissertation). Virginia Polytechnic Institute and State University, Virginia.
42. Kumartaşlı, M. (2010). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının ve yaşam doyum düzeylerinin incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
43. Kurbanoğlu, S. S. (2004). Özyeterlik inancı ve bilgi profesyonelleri için önemi. Bilgi Dünyası, 5(2), 137-152. Kuzu, A. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
44. Küçük-Kılıç, S. (2017). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersi yatkınlıklarının incelenmesi: Boylamsal bir çalışma (Yayınlanmamış doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
45. Liu, W., Wang, J. and Xu, F. (2008). Middle school children’s attitudes toward physical activity. Journal of Research, 3(2), 78–85.
46. Maden, S. (2012). Türkçe öğretmenlerinin öğretme stilleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(1), 178-200.
47. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2006). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/13161921_YYretmenlik_MesleYi_Genel__YETERLYKLERi_onaylanan.pdf adresinden 11.03.2018 tarihinde erişilmiştir.
48. Nachmias, C. F. and Nachmias, D. (1996). Research methods in the social sciences (5th ed.). New York: St. Martin's Press.
49. Orhan, N. (2013). An investigation of private middle school students’ common errors in the domain of area and perimeter and the relationship between their geometry self efficacy beliefs and basic procedural and conceptual knowledge of area and perimeter (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
50. Öncü, E. (2007). Ana-babaların çocuklarının beden eğitimi dersine katılımına yönelik tutumları ve beklentileri (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
51. Öncü, E., Gürbüz, B., Küçük-Kılıç, S., and Keskin, N. (2015, Haziran). Psychometric properties of the Turkish version of the physical education predisposition scale. Paper presented at 2015 ERPA International Health and Sports Science Education Congress, Athens, Greece.
52. Phillips, S. R. (2011). Upper elementary school students’ attitudes and perceptions toward physical education (Unpublished doctoral dissertation). Columbia University, New York.
53. Ridgers, N. (2012). ‘Am I able? Is it worth it?’ Adolescent girls’ motivational predispositions to school physical education: associations with health-enhancing physical activity. European Physical Education Review, 18(2), 147-158.
54. Ryan, S., Fleming, D. and Maina, M. (2003). Attitudes of middle school students toward their physical education teachers and classes. The Physical Educator, 60(2), 28-43.
55. Sarı, M. H. ve Aksoy, N. C. (2016). Sınıf öğretmenlerinin matematik öğretimi kaygısı ile öğretme stilleri tercihleri arasındaki ilişki. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(3), 1953-1968.
56. Sarıtaş, E. ve Süral, S. (2010). Grasha - Reichmann öğrenme ve öğretme stili ölçeklerinin Türkçe uyarlama çalışması. e-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 2162- 2177.
57. Senemoğlu, N. (2005). Gelişim öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Ankara: Gazi Kitabevi.
58. Serbes, Ş. ve Cengiz, C. (2015). Sınıf öğretmeni ve beden eğitimi öğretmeni adaylarının tercih ettikleri öğretim stilleri ve stillere ilişkin değer algıları. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 101-114.
59. Silverman, S. and Subramaniam, P. R. (1999). Student attitudes physical education and physical activity: A review of measurement ıssues and outcomes. Journal of Teaching in Physical Education, 19, 97-125.
60. Silverman, S. and Scrabis, K. A. (2004). A review of research on instructional theory in physical education 2002-2003. International Journal of Physical Education, 41(1), 4-12. Soran, H., Akkoyunlu, B. ve Kavak, Y. (2006). Yaşam boyu öğrenme becerileri ve eğiticilerin eğitimi programı: Hacettepe Üniversitesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 201-210.
61. Süral, S. (2013). İlköğretimde görev yapan öğretmenlerin öğretme stilleri, sınıf yönetimi yaklaşımları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişki (Yayınlanmamış doktora tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
62. Şahin, E. (2010). İlköğretim sınıf öğretmenlerinin öğretim stili tercihlerinin, cinsiyetlerinin, mesleki kıdemlerinin, özyeterlik algılarının ve özyönetimli öğrenmeye hazır bulunuşluk düzeylerinin mesleki yeterlikleri üzerindeki etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
63. Şentürk, F. (2010). 7. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile matematik öğretmenlerinin öğretme stillerinin öğrencilerin matematik dersi başarısı üzerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
64. Şentürk, F. ve Yıldız-İkikardeş, N. (2011). Öğrenme ve öğretme stillerinin 7. sınıf öğrencilerinin matematik başarısı üzerine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(1), 250-276.
65. Tavlaş, S. (2012). Erzurum ilindeki ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının araştırılması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
66. Üredi, L. ve Güven, Y. (2007). İlköğretim I. ve II. kademe öğretmenlerinin öğretim stili tercihlerine göre öğretmenlik mesleğine ilişkin algılarının incelenmesi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 26(26), 163-179.
67. Üredi, L. ve Üredi, I. (2007). Sınıf öğretmenlerinin tercih ettikleri öğretim stillerinin yordayıcısı olarak öğretmenlik mesleğine ilişkin algıları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 133-144.