INVESTIGATION OF ATTENTION AND DECISION-MAKING PROPERTIES IN 11-16 YEARS OLD CHILDREN PLAYING BADMINTON SPORT AS A SPORTIVE RECREATION ACTIVITY

Abstract

The aim of this study is to investigate the attention and decision making characteristics of 11-16 years old children who play Badminton as a sportive recreation activity. In the 2018-2019 academic year, 201 secondary school and high school students with a mean age of 13.18 ± 1.76 studying in different schools in the province of Muğla and engaged in Badminton sport as a recreational recreation activity joined to this survey voluntarily. In addition to the personal information form prepared by the researcher, Bourdon Attention Test (1955) was used to determine attention levels, and Adolescent Decision Making Scale (EIBS) developed by Mann, Harmoni and Power (1989) was used to determine decision-making skills. Frequency analysis, Kruskal Wallis Test, t test, ANOVA and pearson correlation and regression analysis were used to evaluate the data. As a result, it was found that the level of attention and self-esteem of the students differed significantly according to family income. It is a remarkable finding that students, whose monthly income is low, have high levels of self-esteem. Significant relationship was found between students' sleep time and indifference dimension of decision making. We can say that students who have a short sleep time act unconcerned when they need to decide. We can say that the age, sports age and income level of the students affect the attention level of students. It has been found that attention quality decreases as the indifference and avoidance of responsibility, which are sub-dimensions of decision making skills, increase.

Keywords

• Recreation,badminton,attention,decision-making

INVESTIGATION OF ATTENTION AND DECISION-MAKING PROPERTIES IN 11-16 YEARS OLD CHILDREN PLAYING BADMINTON SPORT AS A SPORTIVE RECREATION ACTIVITY

Öz

: Bu araştırmanın amacı, sportif rekreasyon faaliyeti olarak badminton sporunu yapan 11-16 yaş çocuklarda, dikkat ve karar verme özelliğinin incelenmesidir. Araştırmaya, 2018-2019 eğitim öğretim yılında, Muğla ilinde farklı okullarda öğrenim gören, sportif rekreasyon faaliyeti olarak badminton sporu ile uğraşan yaş ortalaması 13.18 ± 1.76 olan, 201 ortaöğretim ve lise öğrencisi gönüllü katılmıştır. Öğrencilere araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu yanında, dikkat düzeylerini belirlemek için Bourdon Dikkat testi (1955), karar verme becerilerini belirlemek için Mann, Harmoni ve Power (1989) tarafından geliştirilen Ergenlerde Karar Verme Ölçeği (EKVÖ) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, frekans analizi, Kruskal Wallis Testi, t testi, ANOVA ve pearson korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, öğrencilerin dikkat düzeyi ve özsaygı düzeyinin aile gelir durumuna göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur. Aylık geliri düşük olan öğrencilerin özsaygı düzeylerinin yüksek olması dikkat çekici bir bulgudur. Öğrencilerin uyku süreleri ile karar verme becerisi umursamazlık boyutu arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Uyku süresi kısa olan öğrencilerin karar vermesi gereken durumlarda umursamaz davrandığını söyleyebiliriz. Öğrencilerin yaşı, spor yaşı ve gelir durumunun dikkat düzeyini etkilendiğini söyleyebiliriz. Karar verme becerisi alt boyutları umursamazlık ve sorumluluktan kaçma özelliği arttıkça dikkat düzeyinin de azaldığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon,Badminton,Dikkat

Kaynakça

1. Adsız E. (2010). İlköğretim çağındaki öğrencilerde düzenli yapılan sporun dikkat üzerine etkisinin araştırılması. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
2. Akandere M., Baştuğ G., Aşan R., Baştuğ K. (2010). The effect of educational game over attention in children, Of 10. International Scientific Conference Perspectives in Physical Education and Sport, Ovidius University of Constanta Faculty of Physical Education and Sport, 21-23 May. Constanta, Romania, 22.
3. Akçay Ö.Ş. (2019). Examining the relationship between the thinking styles and some demographical variables of the students receiving professional music education. Kastamonu Education Journal, 27 (2), 683-700. doi: 10.24106/kefdergi.2687
4. Aşan R. (2011). The effect of eight-week table tennis exercise related to the attention among 9–13 aged children. Selçuk Üniversitesi, Sağlık bilimleri enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Konya.
5. Avşaroğlu S., Üre Ö. (2007). Üniversite öğrencilerinin karar vermede özsaygı, karar verme ve stresle başa çıkma stillerinin benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 85-100.
6. Baron R, Petschnig R, Bachl N, Raberger G, Smekal G, Kastner P. (1992). Catecholamine excretion and heart rate as factors of psychophysical stress in table tennis. Int J Sports Med, 13(7), 501-5. doi:10.1055/s-2007-1021306
7. Baştuğ G., Mollaoğulları H., Göral K., Kocacan S.A. (2015). Investigation of the effect of mental training method on balance and attention of 10-12 years old football players. UHPPD, International Journal of Psychiatry and Psychological Researches, 4,167-176.
8. Baştuğ G., Ağılönü A., Balkan N. (2017). A study of attention and imagery capacities in badminton players. Turkish Journal of Sport and Exercise, 19 (2), 307-312. doi: 10.15314/tsed.325694

9. Baştuğ G. (2018). Investigation of attention, concentration and mental toughness properties in tennis, table tennis, and badminton athletes. The Sport Journal, 21, Jul-3, 1-7.
10. Baştuğ, G., Dikici, İ. (2019). Üniversite öğrencilerinin kampüs içinde serbest zaman tatmin düzeylerinin incelenmesi. Journal of Recreation and Tourism Research /JRTR, 6(4), 351-359. doi: 10.31771/jrtr.2019.37
11. Craig C., Watson G. (2011). An affordance based on approach to decision making in sport: discussing a novel methodological framework. Revista de Psicologia del Deporte, 20(2), 689-708.
12. Çağlar E., Koruç Z. (2006). d2 Dikkat testinin sporcularda güvenirliği ve geçerliği. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 58-80.
13. Çetin M.Ç. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin karar verme stilleri, sosyal beceri düzeyleri ve stresle başa çıkma biçimlerinin bazı değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
14. Çolakkadıoğlu O. (2003). Ergenlerde karar verme ölçeği’nin uyarlama çalışması. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek lisans Tezi, Adana.
15. Çolakkadıoğlu O., Güçray S.S. (2007). Ergenlerde Karar Verme Ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlama çalışması. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 26, 61-71.
16. Deniz M. E. (2004). Investigation of the relation between decision self-esteem, decision making style and problem-solving skill of the university students. Eurasian Journal of Educational Research, 4, 15, 23-35.
17. Dereceli Ç. (2011). Tai Chi programına katılımın dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan ilköğretim 1. kademe öğrencilerinin iç- dış denetim odağı ve dikkat düzeylerine etkisinin araştırılması. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
18. Doğan T., Yıldırım İ. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin arkadaşlık ve sevgi boyutlarının incelenmesi. Eğitim Araştırmaları, 24, 77-86.
19. Faude O., Meyer T., Rosenberger F., Fries M., Huber G., Kindermann W. (2007). Physiological characteristics of badminton match play. Eur J Appl Physiol, 100, 479–485. doi:10.1080/02640410903352907
20. Göktepe M., Akalın C.T., Göktepe M.M. (2016). Kayak sporu yapan çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 4(3), 724. doi: 10.14486/ıntjscs620
21. Graf C., Klein D. (2011). Bewegung bei vorschulkindern: empfehlungen und wirklichkeit. Journal für Klinische Endokrinologie und Stoffwechsel, 4(2), 16-20.
22. Gordon A.D., Montenegro L., Culbertson W., Zillmerb E.A. (1997). A normative study of the d2 test with american adults. Arch Clin Neuropsychol, 12(4), 325. doi: 10.1080/14330237.2019.1568074
23. Karaduman B.D. (2004). Dikkat Toplama Eğitim Programının İlköğretim 4. ve 5. Sınıf Öğrencilerinin Dikkat Toplama Düzeyi, Benlik Algısı ve Başarı Düzeylerine Etkisi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Karasar N. (2004). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
25. Kartal R., Dereceli Ç., Karatal A. (2016). Eskrim sporu yapan ve yapmayan 10-12 yaş arası çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 82-88.
26. Kelecek S., Altıntaş A., Aşçı F.H. (2015). Determinations of athletes’ decision-making styles. CBU Journal of Physical Education and Sport Sciences, 8(1), 21-27.
27. Maggil R.A. (2004). Motor learning and control: Concepts and applications. Mc Graw Hill, Boston.
28. Mann L., Harmoni R., Power C. (1989). Adolescent decision-making: The development of competence. Journal of Adolescence, 12, 265-278. doi: 10.1016/0140-1971(89)90077-8
29. Memedov R.C., Kale R. (1994). Uçan tüy top badminton. Başak Ofset, İstanbul.
30. Mercan O. (2019). Ergenlerde karar verme stillerinin öznel iyi oluş ve umut ile ilişkisi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
31. Mincemoyer C.C., Perkins D.F. (2003). Assessing decision-making skills of youth. Family and Consumer Sciences, 8 (1), 1-9.
32. Orhan R., Ayan S. (2018). Psiko-motor ve gelişim kuramları açısından spor pedagojisi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(8), 523-540.
33. Orhan R. (2019). The importance of physical activity and sports in child development. Kırıkkale University Journal of Social Sciences, 9(1), 157-176.
34. Öztürk B. (1995). Genel öğrenme stratejilerinin öğrenciler tarafından kullanılma durumları. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
35. Philipp T. (2017). Bewegungsentwicklung und -förderung im Kindesalter - im Speziellen in Kinderbildungs- und -betreuungseinrichtungen. https://www.eltern-bildung.at/expert-innenstimmen/bewegungsentwicklung-und-foerderung-im-kindesalter. Erişim Tarihi: 19.10.2018.
36. Popham F., Mitchell R. (2006). Leisure time exercise and personal circumstances in the working age population: longitudinal analysis of the british household panel survey. J Epidemiol Community Health, 60, 270–274. doi:10.1136/jech.2005.041194
37. Salo I., Allwood C.M. (2011). Decision-making styles, stres and gender among investigators. An International Journal of Police Strategies & Management, 34(1), 97-119
38. Sancez A. C. J., Calvo A.L., Bunuel P.S., Godoy S.J.I. (2009). Decision-making of spanish female basketball team players while they are competing. Revista de Psicologia del Deporte, 18, 369-373.
39. Schuller I. (2010). Decision-making under time pressure regard to preffered cognitive style (Analytical-Intutıve) and study orientation. Studia Psychologia, 52(4), 285-290. doi:10.1016/j.obhdp.2012.03.005
40. Topçu B., Yıldız S., Bilgen Z.T. (2007). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda folklor egzersizinin etkisi. Genel Tıp Dergisi, 17, 89-93.
41. Tunç A. (2013). Golf sporu yapan çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Konya.
42. Tunç A., Akandere M. Baştuğ G. (2014). The analysis of the attention levels of individuals playing golf. Turk J Sport Exe, 16(1), 104-115. doi:10.15314/tjse.201416171
43. Ulaş H.A., Epçaçan C., Epçaçan C., Koçak B. (2015). Examining self-respect level of pre-service teachers in decision-making and their decisionmaking modes. Turkish Studies International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish, 10(3), 1031-1052.
44. Ün E. (2010). Satranç eğitiminin, problem çözme yaklaşımları, karar verme ve düşünme stillerine etkisinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Konya.
45. Wagner H. L. (1990). The Spontaneous facial expressions of differential positive and negative emotions. Motivations and Emotions, 14(1), 27-43. doi:10.1007/bf00995547
46. Zahner L., TW-Team. (2013). Bedeutung von sport und bewegung für die entwicklung von kindern und jugendlichen. Institut für Sport und Sportwissenschaften, Universität Basel.