Kartografi ve Fotoğraf Sanatı Diyaloğu Bağlamında Psikocoğrafya Olgusu

Coğrafya ve sanat, tarihin farklı dönemlerinde peyzaj dışavurumunun yönelimleri bağlamında kesişmeler yaşamış, disiplinler arası bir diyalog ortaya koyulmuştur. Kartografinin her şeyden önce bir tasarım olması durumu ve sürekli gelişen bir modellemeye ihtiyaç duyması dolayısıyla sanatın yaratıcılık stratejilerinden faydalanılmıştır. Sanatın genişleyen alanı çerçevesinde coğrafya ve sanatsal dışavurumların birlikteliği özellikle modernist dönemle birlikte kendisinin göstermiştir. Fotoğraf alanının icadıyla birlikte coğrafya disipliniyle iç içe geçen tarihsel birlikteliği kartografi dolayısıyla etkili olmuştur. Avangard anlayışın gündelik hayat ve sanatın birleştiği noktada kent ve insan düşüncesine yönelik stratejileri Sitüasyonist Enternasyonel kurucuları tarafından Psikocoğrafya bağlamında geliştirilmiştir. Söz konusu yöntem kentsel yaşamı, küresel dönüşümler ve ideolojiler bağlamında inceler ve kentin özgürleştirici yapısını kapsar. Psikocoğrafya, kentin bireylerin duygu ve düşüncelerinin ön planda olduğu bir çerçeveden öznel haritalarını öne çıkararak ortaya koymaktadır. Bu bağlamda Fotoğraf Sanatının kent ile olan diyaloğunu, benimsenen harita tasarımı perspektifinde ortaya koymak yeni ve estetik bir özgürleştirilmiş kentsel düşünme pratiğine imkân sağlamıştır. Söz konusu araştırma, fotoğraf tekniğinin tarihsel vizyonda harita yapımına ve coğrafi bilgi sistemlerine bilimsel amaçlarla katkılarına değinmeyi amaçlamaktadır. Harita ve sanatın karşılaşmaları, sanatçıların bu çerçeveye yönelim biçimlerine ve temsillerine bir bakış sunulacaktır. Modernizm ile birlikte dönüşen kent algısını Psikocoğrafi bakış açısıyla irdeleyerek, sanatsal pratikte ifade biçimlerini ortaya koymak hedeflemektedir. Öte yandan araştırma, güncel örmekler eşliğinde psikocoğrafi bakış açısıyla kent ve sanatsal duyarlılık bağlamında sunulan üretim biçimlerini içermektedir.