Characteristic Human Figure Interpretations Based on Experimental Approach in Painting

Öz

Artists who aim to offer a different perspective by transcending traditional methods in painting seek to develop their artistic expression in freer and more innovative ways. While traditional materials and techniques limit artistic production within a certain framework, artists who desire to go beyond these boundaries believe that these methods are inadequate in expressing the depths of their individual, emotional and spiritual worlds. These artists believe that their creative process should offer a wider range of expression, and for this reason they embrace experimental approaches that go beyond traditional norms. Experimentation not only allows artists to go beyond known techniques, but also pushes boundaries and allows for the discovery of entirely new techniques and tools. This process enables art to experience a great expansion and transformation in terms of form and content. Artists have the opportunity to re-identify the boundaries of art by using previously unexplored forms of expression through experimental approaches. In this context, artists show the courage to create original and innovative works by using different materials, colors and textures, either consciously or accidentally. The aim of this research is to bring experimentation to the forefront by going beyond the boundaries of traditional methods in painting and to develop original and creative pictorial applications. The research aims to examine the aesthetic and creative results that emerge when the random use of random elements, textures, stains and materials are combined with characteristic human figures.

Anahtar Kelimeler

• Experimental art
• Coincidence
• Stain
• Texture
• Characteristic human figure.

Resim Sanatında Deneysel Yaklaşıma Bağlı Olarak Karakteristik İnsan Figürü Yorumlamaları

Öz

Resim sanatında geleneksel yöntemlerin dışında farklı bir bakış açısı sunmayı amaçlayan sanatçılar, sanatsal ifadelerini daha özgür ve yenilikçi yollarla geliştirme arayışındadırlar. Geleneksel malzemeler ve teknikler, sanat üretimini belirli bir çerçevede sınırlarken, bu sınırların ötesine geçme arzusunda olan sanatçılar, söz konusu yöntemlerin bireysel, duygusal ve ruhsal dünyalarının derinliklerini ifade etme konusunda yetersiz kaldığını düşünmektedirler. Bu sanatçılar, yaratıcı süreçlerinin daha geniş bir ifade yelpazesi sunması gerektiğine inanmakta ve bu sebeple geleneksel normların dışına çıkarak deneysel yaklaşımları benimsemektedirler. Deneysellik, sanatçılara yalnızca bilinen tekniklerin ötesine geçme imkânı sunmakla kalmaz; aynı zamanda sınırları zorlayarak tamamen yeni malzemeler, teknikler ve uslüpların keşfine de olanak tanır. Bu süreç, sanatın form ve içerik açısından büyük bir genişleme ve dönüşüm yaşamasını sağlar. Sanatçılar, deneysel yaklaşımlar sayesinde daha önce keşfedilmemiş ifade biçimlerini kullanarak sanatın sınırlarını yeniden tanıma fırsatı elde ederler. Bu bağlamda, sanatçılar bilinçli veya tesadüfi olarak farklı malzeme, renk ve doku kullanımlarıyla özgün ve yenilikçi çalışmalara imza atma cesareti gösterirler. Bu araştırmanın amacı, resim sanatında geleneksel yöntemlerin sınırlarını aşarak deneyselliği ön plana çıkarmak ve özgün, yaratıcı resimsel uygulamalar geliştirmektir. Araştırma, tesadüfi unsurların, doku, leke ve malzemenin rastlantısal kullanımı ile karakteristik insan figürleri birleştirildiğinde ortaya çıkan estetik ve yaratıcı sonuçları incelemeyi hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Deneysel sanat
• Rastlantı
• Leke
• Doku
• Karakteristik insan figürü.

Kaynakça

1. Akyürek, M. (2018). Çağdaş Türk Resim Sanatında Anadolu İnsanı Yorumları: Neşet Günal Örneği. Turkish Studies Social Sciences, 13(18), 75- 92.
2. Antmen, A. (2008). 20. yüzyıl batı sanatında akımlar. İstanbul: Sel Yayıncılık.
3. Aydoğan, Y. (2015). Kültür varlığı niteliği taşıyan saat görünümlerinin yüksek baskıresim tekniğiyle çözümlenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Resim Ana Sanat Dalı, Malatya.
4. Baş, T. ve Akturan, U. (2008), Nitel araştırma yöntemleri Nvivo 7. 0 ile Nitel Veri Analizi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
5. Berger, J. (1972). Görme biçimleri (Y. Salman, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
6. Beyoğlu, A. (2015). Sanat eğitiminde algı, görsel algı ve yanılsama: Victor Vasarely’nin çalışmaları üzerine bir inceleme. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 333- 348.
7. Creswell, J. (2013). Nitel araştırma yöntemleri (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Ankara: Siyasal Kitabevi.
8. Çellek, T. (2002). Sanat ve Bilim Eğitiminde Yaratıcılık. Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 2/ (8), 3- 11.

9. Dinçeli, D. (2020). Yaratıcılık ve sanat. Sanat Eğitimi Dergisi, 1(8), 43-55.
10. Dülgeroğlu, Y. (1997). “Doku”, Eczacıbaşı Ansiklopedisi, C. III (Ed.: Ş. Eczacıbaşı). İstanbul: Yem Yayınları.
11. Düz, N. (2017). Sanatta özne-nesne ilişkisi ve yaratıcılık. MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 28-36.
12. Ersoy, A. (2015). Doktora öğrencilerinin ilk nitel araştırma deneyimlerinin günlükler aracılığıyla incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(5), 549- 568.
13. Gombrich, E. H. (2007). Sanatın öyküsü. İstanbul: Remzi Kitabevi Yayınları.
14. Güllülü, S. (1994). Sanat ve toplum. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü Yayınları.
15. İnam, A. (1993). “Yaratıcılık (Temel Kavramlar ve Kuramlar)” içinde Yaratıcılık ve eğitim (Ed.: A. Ataman). Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
16. İskender, K. (1997). “Figür”, Eczacıbaşı ansiklopedisi, C. III (Ed.: Ş. Eczacıbaşı). İstanbul: Yem Yayınları. Kaplan, M. (2019). Kültür ve Dil, İstanbul, Dergâh Yayınları.
17. Keser, N. (2019). “Resim”, Güzel sanatlar, C. I (Ed.: H. T. Ünalan). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
18. Kılıç Ateş, S. (2017). Baskı sanatlarının günümüz örnekleri. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 7(15), 199- 210.
19. Kılıçkan, H. (2006). Resim bilgisi. İstanbul: İnkılap Kitapevi.
20. Koca, B. (2017). Kavramsal Sanat. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi. 3/(2), 97-103.
21. Lynton, N., (2015), Modern Sanatın Öyküsü, çev. Cevat Çapan ve Sadi Öziş, İstanbul: Remzi Kitabevi Yayınları.
22. Ocvirk, O. G., Stinson, R. E., Wigg, P. R., Bone, R. O., & Cayton, D. L. (2015). Sanatın temelleri teori ve uygulama (N. Balkır Kuru ve A. Kuru, Çev.). İzmir: Karakalem Kitabevi Yayınları.
23. Onur, D. ve Zorlu, T. (2017). Yaratıcılık kavramı ile ilişkili kuramsal yaklaşımlar. İnsan ve Toplum Bilimler Araştırmaları Dergisi, 6 (3), 1535-1552.
24. Özderin, S. (2018). Deneysel tipografide özgün araştırmalar. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6 (79), 277-287.
25. San, İ. (1993). “Sanatta yaratıcılık (Oyun, Drama)” içinde Yaratıcılık ve eğitim (Ed.: A. Ataman). Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
26. San, İ. (2019). Sanat ve eğitim. Ankara: Ütopya Yayınları.
27. Soylu, R. (2018). Fikret Otyam Resimlerinde Üzerlik ve Nazarlık Figürlerinin Yorumlanması. Kalemişi- Türk Sanatları Dergisi, 6/ (12), 153- 168.
28. Sözen, M. ve Tanyeli, U. (2022). Sanat kavram ve terimleri sözlüğü. İstanbul: Remzi Kitabevi Yayınları.
29. Subaşı, M. ve Okumuş K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419- 426.
30. Tatar, M. (2017). Resim sanatında parodi, pastiş ve intihal. Sanat-Tasarım Dergisi, (8), 7- 12.
31. TDK, (2022). sozluk.gov.tr (Erişim Tarihi: 29.11.2022).
32. TDK, (2023). sozluk.gov.tr (Erişim Tarihi: 16.03.2023).
33. Turani, A. (1975). Sanat terimleri sözlüğü. Ankara: Toplum TR Yayınevi.
34. Turani, A. (2022). Dünya sanat tarihi. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
35. Uğrul, D. E. (2022). Sanatta Malzemeyle İfadenin Doku Bağlamında İncelenmesi, (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Anadolu Üniversitesi, Resim Anasanat Dalı, Eskişehir.
36. Wölfflin, H. (2020). Sanat tarihinin temel kavramları (A. Cemal, Çev.). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
37. Yeşilyurt, E. (2020). Yaratıcılık ve yaratıcı düşünme: tüm boyut ve paydaşlarıyla kapsayıcı bir derleme çalışması. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(25), 3876-3915.
38. Yıldırım, K. (2010). Nitel araştırmalarda niteliği artırma. İlköğretim Çevrimiçi, 9(1), 79- 92.
39. Yıldız, E. M. ve Aslan, M. (2019). Disiplinlerarası Etkileşimlerin Baskıresim Sanatına Yansımaları. Uluslararası Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırma Dergisi, 6 (44), 3153- 3161.
40. Yılmaz, M. (2013). Modernden post moderne sanat. Ankara: Ütopya Yayınevi.