Maârifî ve Nakd ve Tahlîl-i Şurûh-i Mesnevî: Şurûh-i Farsî ve Mevcûd der Îrân

Öz

Mevlânâ’nın Mesnevî’si muhtevası ve tesiri bakımından Türk ve dünya edebiyatında seçkin bir yere sahiptir. Hicri sekizinci yüzyıldan günümüze kadar Mesnevî’ye birçok şerh yazılmıştır. Bu şerhlerin yazımı Anadolu’da başlayıp İran, Hindistan, Avrupa, Suriye ve Mısır’a kadar uzanmıştır. Mesnevî şerhleri sayesinde Mevlânâ’nın düşüncesi birçok insana ulaşmıştır. Mesnevî Farsça yazıldığı için şerhlerin çoğu Farsça yazılmıştır. Hindistan ve Anadolu’da bazı şârihler de şerhlerini Farsça kaleme almıştır. Bu çalışmada Rızâ Şecerî’nin “Mesnevî Şerhlerinin Tanıtımı, Eleştirisi ve Tahlîli: Farsça Şerhler ve İran’da Bulunanlar” adlı eseri ele alınacak ve bu eserde geçen Farsça Mesnevî şerhleri hakkında kısaca bilgi verilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Mevlânâ
• Şerh
• Farsça
• İran
• Rızâ Şecerî

Introduction, Criticism And Analysis Of Mathnawi Commentaries: Persian Commentaries And Those Found In Iran

Öz

Mathnawī of Mawlānā has an outstanding place in both Turkish and world literatures in terms of its content and influence. Many commentaries have been written for Mathnawī from the eighth century to the present day. The writing of these commentaries started in Anatolia and extended to Iran, India, Europe, Syria, and Egypt. Thanks to Mathnawī commentaries, thoughts and ideas of Mawlānā have reached many people. Since Mathnawī was written in Persian, most of the commentaries were written in Persian. Some commentators in India and Anatolia also wrote their comments in Persian. In this study, work of Rezā Shajarī titled “Introduction, Criticism and Analysis of Mathnawī Commentaries: Persian Commentaries And Those Found In Iran” will be discussed and will be given brief information about Persian Mathnawī commentaries in this work.

Anahtar Kelimeler

• Mawlana
• Mathnawī
• Commentary
• Persian
• Rezā Shajarī

Kaynakça

1. Şecerî, Rızâ, Ma’arifî ve Nakd ve Tahlîl-i Şurûh-i Mesnevî: Şurûh-i Farsî ve Mevcûd der Îrân, Tahran: Müesses-i İntişârât-ı Emîr Kebir, 1386.