Evaluation Of Exceptional Regulations Regarding The Execution Region System For Organized Crimes In The Light Of Constitutional Court Decisions

Abstract

As in the legislation of many countries, persons who convicted of organized cri-mes are considered dangerous criminal in Turkish law, and different execution law rules are applied about them separately other convicts. On the other hand, some general execution law rules such as conditional release and probation are heavily applied to persons convicted of organized crimes. It is observed that some of the rights granted to convicts during the execution of the sentence are also rest-ricted for organized crimes, in order to ensure that the criminal is rehabilitated and reintegrated into society, which is the main purpose of the penal execution law. In this study, the aforementioned exceptional execution rules applied to organized crime offender in the Turkish penal execution system will be exami-ned. In addition, whether these different execution systems applied for organized crimes violate the principles of equality, rule of law and principle of legality will be analyzed in the light of decisions of the Turkish Constitutional Court.

Keywords

• Organized Crime
• Law on Criminal Execution
• Conditional Release
• Principle of Equality
• Rule of Law Principle

Örgütlü Suçlar İçin Öngörülen İnfaz Rejimine İlişkin Ayrıksı Düzenlemelerin Anayasa Mahkemesi Kararları Işığında Değerlendirilmesi

Öz

Birçok ülke hukukunda olduğu gibi, Türk hukukunda da örgütlü suçlardan mahkûm olan kişiler tehlikeli suçlu olarak kabul edilip, bunlar hakkında diğer hükümlülerden farklı infaz hukuku müesseseleri uygulanmaktadır. Koşullu salıverilme, denetimli serbestlik gibi bazı genel infaz hukuku müesseseleri ise örgütlü suçlardan mahkûm olan kişiler hakkında daha ağır şekilde tatbik edilmektedir. Ceza infaz hukukunun temel amacı olan suçlunun ıslah edilerek yeniden topluma kazandırılmasının sağlanması noktasında, hükümlülere cezanın infazı sırasında tanınan bazı hakların da örgütlü suçlardan mahkûm olan kişiler için sınırlandırıldığına rastlanmaktadır. Bu çalışmada, Türk ceza infaz sisteminde örgütlü suçlardan mahkûm olan kişiler hakkında uygulanan söz konusu ayrıksı infaz müesseseleri incelenecektir. Ayrıca, örgütlü suçlardan mahkûm olan kişiler hakkında uygulanan bu ayrıksı infaz düzenlemelerinin eşitlik, hukuk devleti ve kanunilik ilkelerini ihlal edip etmediği, Anayasa Mahkemesi kararları doğrultusunda analiz edilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Örgütlü Suçluluk
• Ceza İnfaz Hukuku
• Koşullu Salıverilme
• Eşitlik İlkesi
• Hukuk Devleti İlkesi

Kaynakça

1. AKKAŞ, Ahmet H., “Koşullu Salıverilme”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 12, S. 1-2, Y. 2008, s. 305-335.
2. AKKAYA, Aybüke, Türk Hukukunda Denetimli Serbestlik, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir, 2016.
3. ARTUK, M. Emin/ GÖKCEN, Ahmet/ ALŞAHİN, M. Emin/ ÇAKIR, Kerim, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 14. Baskı, Ankara 2020.
4. ATİLA, Mesude, “Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Hukuku’nda Af Kurumu”, Ankara Barosu Dergisi, C. 68, S. 1, Y. 2010, s. 275-284.
5. CAN, Sibel, “Türk Hukukunda Af Kurumu”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 65, S. 4, Y. 2016, s. 1292-1312.
6. ÇAKIR, Kerim, “Hapis Cezasının Koşullu Salıverilme Uygulanarak İnfazı”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, C. 26, S. 2, Y. 2020, s. 669-698.
7. DEMİRBAŞ, Timur, “Af Tartışmaları”, Prof. Dr. Mahmut Tevfik Birsel’e Armağan, Ankara 2001.
8. DEMİRBAŞ, Timur, “7242 Sayılı Kanun ve Dolaylı Af”, Suç ve Ceza Dergisi, C. 13, S. 2, Y. 2020, s. 387-405.

9. DEMİRBAŞ, Timur, İnfaz Hukuku, 8. Baskı, Ankara 2021.
10. DÖNMEZER, Sulhi/ ERMAN, Sahir, Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku Cilt III, 19. Baskı, İstanbul 2020.
11. ERSAN, Aykut: “Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma Suçu (TCK md. 220)”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. 71, S. 1, Y. 2013, s. 381-407.
12. GÖZLER, Kemal, “ Karşılaştırmalı Anayasa Hukukunda Af Yetkisi”, Anayasa Yargısı, C. 18, Y. 2001, s. 298-329.
13. GÜNGÖR, Burak, “Hükümlülerin Haberleşme Hürriyetine Anayasa Mahkemesinin Yaklaşımı”, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, C. 6, S. 12, Y. 2018, s. 511-536.
14. HAKERİ, Hakan, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 22. Baskı, Ankara 2019.
15. KARTAL, Pınar M., “Cezanın İnfazının Ertelenmesi Sebeplerinin Güncel Gelişmeler Çerçevesinde Değerlendirilmesi”, Suç ve Ceza Dergisi, C. 14, S. 1, Y. 2021, s. 1-24.
16. KAVLAK, Cihan, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma Suçu, 3. Baskı, Ankara 2017.
17. KEYMAN, Selahattin, Türk Hukukunda Af, Ankara 1965.
18. KOCA, Mahmut, “Özel Af İle İnfaz Rejimine İlişkin Düzenlemelerin Özellikleri”, Anayasa Yargısı, C. 38, S. 1, Y. 2021, s. 1-41.
19. KOCA, Mahmut/ ÜZÜLMEZ, İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 14. Baskı, Ankara 2021.
20. MACİT, Kemal, İnfaz Hukuku, 4. Baskı, Ankara 2017.
21. MADEN, Mehmet, “Koşullu Salıverilmenin Mahiyeti ve Hukuki Niteliği”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, C. 26, S. 2, Y. 2020, s. 633-651.
22. MERAY, Seha L., Ceza Hukukunda Af, 1. Baskı, Ankara 1944.
23. ORHAN, Uğur, “Cezaları Ağırlaştırmak Caydırıcılığı Artırır mı?”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 156, Y. 2021, s. 63-85. ÖNCÜ, Mehmet, “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 3. Maddesi ve İndirimsiz Müebbet Hapis Cezaları”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 115, 2014, s. 13-36.
24. ÖNDER, Ayhan, Ceza Hukuku Genel Hükümler Cilt: II-III, 2. Baskı, İstanbul 1992.
25. ÖZBEK, V. Özer, “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi Hakkındaki Değerlendirmelerimiz”, Ceza Hukuku Dergisi, C. 15, S. 42, Y. 2020, s. 301-312.
26. ÖZBEK, V. Özer, İnfaz Hukuku, 14. Baskı, Ankara 2021.
27. ÖZBEK, V. Özer/ DOĞAN, Koray/ BACAKSIZ, Pınar, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Ankara 2018.
28. ÖZBEY, Özcan: “Suçta Tekerrür ve Mükerrirlere Özgü Güvenlik Tedbirleri”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 88, Y. 2010, s. 55-105. ÖZDEMİR, Orhan: “7242 Sayılı Kanun Sonrası Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılmaları”, Adalet Dergisi, S. 67, Y. 2021, s. 379-410.
29. ÖZGENÇ, İzzet/ ŞAHİN, Cumhur, İnfaz Hukuku, 2. Baskı, Ankara 2019.
30. ÖZGENÇ, İzzet/ BAYRAKTARLI, İhsan Yılmaz, “İnfaz Kurumlarındaki Hükümlü Sayısındaki Artış Sorunu ve Çözüm Önerisi”, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 23, S. 1, Y. 2019, s. 129-139.
31. ÖZGENÇ, İzzet, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 17. Baskı, Ankara 2021.
32. ÖZTÜRK, Bahri/ ERDEM, M. Ruhan, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, 15. Baskı, Ankara 2016.
33. ROSENAU, Hennig, “Jakobs’un Düşman Ceza Hukuku Kavramı Hukukun Düşmanı”, çev. Erhan Temel, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 57, S. 4, Y. 2008, s. 391-402.
34. SANIVAR, Ramadan, Modern İnfaz Hukuku ve Koşullu Salıverilme (Şartlı Tahliye) Kurumu, 1. Baskı, Ankara 2020.
35. SARITAŞ, Erkan, Suç İşlemek Amacıyla Örgütlenme Suçları (TCK m.220-221), 1. Baskı, İstanbul 2018.
36. SÖZÜER, Adem, “Türk Hukukunda Af, 4454 ve 4616 Sayılı Kanunlarda Öngörülen Şartla Salıverilme ve Ertelemeye İlişkin Hükümlerin Anayasaya Uygunluğu Sorunu”, Anayasa Yargısı, C. 17, S. 1, Y. 2001, s. 219-253.
37. ŞEN, Ersan/ ERYILDIZ, H. Sefa, Suç Örgütü, 4. Baskı, Ankara 2021.
38. ŞEN, Ersan, “Türk Ceza İnfaz Sistemi ve 4616 Sayılı Kanun”, İdare Hukuku ve İlimleri Dergisi, C.14, S. 1, Y. 2000, s. 387-398. TOROSLU, Nevzat, Ceza Hukuku Genel Kısım, 19. Baskı, Ankara 2013.
39. TOZMAN, Önder, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma Suçu, 2. Baskı, Ankara 2017.
40. TURHAN, Faruk/ ALTIKAT, Abdurrahim, “Yeni Bir Ceza İnfaz Usulü Olarak Denetimli Serbestlik ve Bu Usulden Yararlanma Şartları”, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 2, S. 2, Y. 2012, s. 1-46.
41. YANPAR ÇAMAK, Sultan, “Hükümlünün Avukat İle Görüşme Hakkı”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 16, S. 199-200, Y. 2021, s. 797-819.
42. YAŞAR, Ercan: “Alman Ceza Hukukunda Bir Emniyet Türü Olarak Güvenlik Amaçlı Müşahede Altında Tutma”, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 22, S. 3-4, Y. 2018, s. 263-288.
43. YENİDÜNYA, A. Caner/ İÇER, Zafer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, İstanbul 2014.