Türk Anayasasında Kişinin Maddi ve Manevi Varlığını Koruma ve Geliştirme Hakkı
Öz
İnsan haklarını oluşturan bütün hürriyetler gibi, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkı da, insanın ahlaki doğasını oluşturan insan onurundan kaynaklanır. Fakat bütün hürriyetler esasında, kişinin maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılayarak, kişinin maddi ve manevi yönlerden korunmasına ve geliştirilmesine hizmet ederler. Bu husus bütün hürriyetlerin, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının sonuçları olduğu ve kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına hizmet ettiği anlamına gelmektedir. Bütün hürriyetlerin kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının sonuçları olması; Anayasal temel haklar içinde bir hiyerarşi olarak yorumlanmaktadır. Böylelikle insan haklarının en üst basamağında yer alan, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkı, İnsanın varolma amacını teşkil ettiği gibi, bütün hürriyetlerin de varlık nedenini teşkil etmektedir. Bu husus Anayasamız tarafından da kabul edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- UYGUN, Oktay, İnsan Hakları Kuramı, İnsan Hakları (Cogito), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2000.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Hukuk
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ali Tarık Gümüş
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
20 Aralık 2005
Gönderilme Tarihi
25 Aralık 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2005 Cilt: 13 Sayı: 2
Cited By
Analık Haline Bağlı Olarak Sağlanan Hakların ve Yardımların Temel Anayasal Haklar ve Eşitlik İlkesi Çerçevesinde Değerlendirilmesi
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.34246/ahbvuhfd.1425527TUTUKLU VE HÜKÜMLÜLERİN YÜKSEKÖĞRENİM HAKKININ SINIRLANDIRILMASI
Kırıkkale Hukuk Mecmuası
https://doi.org/10.59909/khm.05.02.005İşçinin Anlık İleti (Sohbet) Gruplarındaki İfadeleri Nedeniyle İş Sözleşmesinin Feshi (Alman Federal İş Mahkemesinin “Haklı Gizlilik Beklentisi” Kararı (2 AZR 17/23) Çerçevesinde Bir Değerlendirme)
Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.33433/maruhad.1675863