OTTOMAN ISLAMISTS AND ISLAMIC RENOVATORS: CONVERGENCE AND SEGREGATION

Öz

At first this article determines the appropriate properties of İslamism of the Second Constitutional period. Secondly this research establish through examples at which point the Ottoman Islamists have developed similar ideas with İslamic Renovators and at which point they are different. In fact, the Ottoman Islamists are in line with İslamic Renovators and its modern representatives, like Ahmad Sirhindi, Jamal ad-Din al-Afghani and Muhammad Abduh Indian and Egyptian Sayyid Ahmed Khan. This study will try to determine what kind of specific link exist between Ottoman Islamists and İslamic Renovators.

Anahtar Kelimeler

• Islamists,Second Constitutional Monarchy,innovative,politics,modernity

OSMANLI İSLAMCILARI VE İSLAMİ YENİLİKÇİLER: YAKINSAMA VE AYRIŞMA

Öz

Bu makale ikinci Meşrutiyet İslamcılığının dönemin şartlarına uygun özelliklerini belirledikten sonra Osmanlı İslamcılarının hangi noktada İslami Yenilikçilerle benzer düşünceler geliştirdiklerini, hangi noktada ise ayrıştıklarını örneklerle ortaya koymaya çalışacak. Aslında, Osmanlı İslamcıları, İslami yenilikçilik ve modern temsilcilerinin, Ahmed Sirhindi, Cemaleddin Afgani ve Mısırlı Muhammed Abduh ile Hindistanlı Seyyid Ahmet Han çizgisinde oldukları söylenebilir. Bu çalışma, Osmanlı İslamcıları ve İslami yenilikçiler arasında nasıl bir bağ bulunduğunu belirlemeye çalışacak.

Anahtar Kelimeler

• İslamcılar,İkinci Meşrutiyet,Yenilikçiler,siyaset,modernite

Kaynakça

1. AKÇURA, Yusuf. (1991). Üç Tarz-ı Siyaset, Ankara: Türk Tarih Kurumu.
2. ARABACI, Fazlı. (2004). Yeni Osmanlıların Dini ve Siyasi Görüşleri, Ankara : Platin.
3. ARNALDEZ, Roger. (2002). Fakhr al-Dîn al-Râzî : commentateur du Coran et philosophe, France : Vrin.
4. DAVUDOĞLU.Ahmet. (2001). “Modernleşme Sürecinde Entellektüel Dönüşüm ve Zihniyet Parametreleri”, Modernleşme İslam Dünyası ve Türkiye: Milletlerarası Tartışmalı İlmi Toplantı, 17-19 Kasım 2000, İstanbul : Ensar Neşriyat.
5. BULAÇ, Ali. (2004).“İslam’ın Üç Siyaset Tarzı”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Islamcılık, Istanbul : Iletişim.
6. DUMONT, Louis. (1983). Essais sur l’individualisme: une perspective anthropologique sur l’idéologie moderne, Paris : Seuil.
7. EDİB, Eşref. (1959). “Dinde Reformcular ”, Dinde Reformcular, éd par E.Edib, A.F Başgil et al., Istanbul, Sebilürreşad, s.3-32.
8. ERSOY, M.Akif. (1989). Safâhat, Ankara: Başbakanlık Basımevi.

9. KARA, İsmail. “İslamcılık”, in SBA, c.II: 261-267.
10. ______(1997). Türkiye’de İslamcılık Düşüncesi, c.I, İstanbul: Kitabevi.
11. ______(1998). Şeyhefendinin Rüyasındaki Türkiye, İstanbul : Kitabevi.
12. _____ (2008). Cumhuriyet Türkiye’sinde bir Mesele Olarak İslam, İstanbul: Dergâh Yayınları.
13. _____ (2004). “İslamcı Söylemin Kaynakları ve Gerçeklik Değeri”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce : İslamcılık, İstanbul: Iletişim, s.34-47.
14. KARAMAN, Hayrettin. (2003). İslam’ın Işığında Günün Meseleleri, İstanbul: Iz Yayıncılık.
15. KARPAT, Kemal. “Nursî”, E.I²,t VIII, s.145-146.
16. ________ (1998).“Cumhuriyet Rejiminin Tarihî Kökenleri Üzerine”, YTD, 23-24: 220-228.
17. KEDDİE, Nikki. (1963). “Symbol and Sincerity in Islam”, Studia Islamica, XIX : 27-63.
18. KEMAL, Namık. (1908). Renan Müdafaanamesi, İstanbul: Mahmud Bey Matbaası.
19. KODAMAN, Bayram.“1876-1920 Arası Osmanlı Siyasi Tarihi”, DGBIT, c.XII : 19-200.
20. LAROUİ, Abdallah. (1978). La Crise des intellectuels arabes, traditionalisme ou historicisme, Paris : François Maspero.
21. MAİLA, Joseph. (1997). “L’islam moderne : entre le réformisme et l’islam politique”, Encyclopédie des religions, Fayard, s.847-860.
22. MARDİN, Şerif. (1996).“Islam d’hier et d’aujourd’hui”, Islam et laïcité, approches globales et régionales, Paris : L’Harmattan, s.87-94.
23. _______ (1962). The Genesis of Young Ottoman, New Jersey: Princeton University Press.
24. MOLLA SAİD-İ KÜRDİ. (1909). “Nutk-u Sâbıkın Neticesi”, Kürt Teâvün ve Terakki Gazetesi, 6:44.
25. MUSA KAZIM. (1920). Külliyat, İstanbul: Evkaf-ı İslamiyye Matbaası.
26. MÜCAHİD, Hüriye. (1995). Farabî’den Abduh’a Siyasi Düşünce, İstanbul: Iz Yayıncılık.
27. NURSİ, Said. (2001). Kaynaklı Indeksli Risâle-i Nûr Külliyatı, RNK, Istanbul: Nesil Yayınları.
28. ÖZCAN, Azmi.“Islamcılık”, DIA, XXIII:62-65.
29. PAGANİ, Samuela. (2007). “Renewal Before Reformism. Abd al-Ghanî al-Nâbulisî’s Reading of Ahmad Sirhindî’s Ideas on Tajdîd”, Journal of the History of Sufism, V:291-317.
30. RENAN, Ernest. (1948).OEuvres complètes d’Ernest Renan, Paris : Calmann-Lévy.
31. ROY, Olivier. (1992). L’Échec de l’islam politique, Paris : Seuil.
32. SAİD HALİM PAŞA. (1991). Buhranlarımız, İstanbul: İz Yayıncılık.
33. ______________ (1337). İslamlaşmak, İstanbul.
34. ŞİMŞEK, Said. (2004) “İslamcılık ve Kur’an”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık, İstanbul: Iletişim, s.698-714.
35. TANSUĞ, Feryal. (1998).“II. Meşrutiyet Döneminde İslamcılık ve Şeyhülislam Musa Kâzım Efendi”, Doğu Batı, III:119-132.
36. TUNAY, Tarık. (1962). İslamcılık Cerayanı, İstanbul: Baha Matbaası.
37. TÜRKÖNE, Mümtazer. (2001). Siyasi İdeoloji Olarak İslamcılığın Doğuşu, İstanbul, İletişim Yayınları.
38. _______ (1993). “Modern İslam Düşüncesinin Başlangıcı Meselesi ve Cemalettin Efgani Efsanesi”, BHD, II: 91-96.
39. _______.“İslamcılık”, DIA, XXIII: 60-62.
40. ÜLKEN, Hilmi. (1996).Tükiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi, Konya: Selçuklu Yayınları.
41. VOLL, John. (1991).“The Revitalist Heritage”, The Contemporary Islamic Revival, London: Greenwood Press.
42. WAARDENBURG, Jacques. (1978).“Official and Popular Religion in Islam”, SC, 3-4: 23-36.
43. YARDIM, Müşerref. (2006). La Purification de l’âme, Tazkiyat al-Nafs, chez Said Nursî, mémoire de master II à la Section des Sciences Religieuses sous la direction de P.Lory à l’Ecole Pratique des Hautes Etudes, Paris.
44. ________ (2008).“La Purification de l’âme, Tazkiyat al-Nafs, chez Said Nursî”, Phoenix, I : 297-321.
45. YAVUZ, Hakan. (2003). Islamic Political Identity in Turkey, Oxford: Oxford University Press.
46. ZARCONE, Thierry. (2004). La Turquie moderne et l’islam, Paris : Flammarion.