THE EFFECTS OF THE FIREARM PURCHASINGS ON THE OTTOMAN FINANCIAL STRUCTURE DURING THE MILITARY MODERNIZATION (1853-1908)

Öz

Reforms implemented for the Ottoman army began to be institutionalized in the middle of the 19th century. The basic idea was to restore the former power of the army. Since the changing conditions of war had shown that reform was possible only with the application of modern methods to every field, the works made on the modernization of the Ottoman army gained momentum after the Crimean War. The effort to establish an army in-line with the requirements of modern warfare was the Ottoman administration’s primary aim during the Reorganization and Constitutional periods. The provision of resources required to sustain military modernization led to different measures in the Ottoman economy such as domestic and foreign borrowing, interest postponement, transfer of revenues, and ultimately the allocation of revenues to creditors. In this process, while the Ottoman economy became integrated into the international economy, it gradually became dependent on foreign sources. Despite the economic measures taken did not reduce dependency on international resources and the heavy financial burden, the Ottoman administration sustained military reforms and modernization.

Anahtar Kelimeler

• Modern Warfare
• Crimean War
• Military Modernization
• Ottoman Economy

Kaynakça

1. OSA-MA, Walter Schmid, Vor 100 Jahren: Türkenzeit in Oberndorf, 10.02.1987
2. “Modern Turkish reforms” (1835, June 12), Public Ledger and Daily Advertiser.
3. “Officers for the Turkish army” (1839, February 2), Windsor and Eton Express.
4. “The moral and the physical conditions of the Turkish army” (1853, June 3), Bucks Herald.
5. “Treaty of Berlin” (1878, July 20), Manchester Times.
6. “The Turkish government wanted to buy twenty six quick-firing field guns” (1902, August 1), Western Times.
7. “Turkish sultan’s dilemma, no money no guns” (1905, May 1), Freemans Journal.
8. A Century of Deutsche Bank in Turkey. (2009). İstanbul: Historical Association of Deutsche Bank.

9. Agoston, G. (2006). Barut, Top ve Tüfek Osmanlı İmparatorluğu’nun Askeri Gücü ve Silah Sanayisi(T. Akad, Trans.). İstanbul: Kitap Yayınevi
10. Agoston, G. (2013), Osmanlı’da Savaş ve Serhad, (K. Şakul, Trans.), İstanbul: Timaş Yayınları.
11. Ahmet Lûtfî Efendi, (1993), Vak’a-Nüvis Ahmed Lûtfî Efendi Tarihi, XV, (M. Aktepe, Prep.). Ankara: TTK.
12. Akad, M. T. (2011). Savaş tarihinin dönüm noktaları. Ankara: Kitap Yayınevi.
13. Akdemir, T. & Yeşilyurt, Ş. (2018). Tanzimat sonrası Osmanlı’da bütçe açıkları ve mali konsolidasyon uygulamaları. Maliye Dergisi, 174, 240-269.
14. Akdemir, T. & Yeşilyurt, Ş. (2017). Borç etiği ve borç etiği perspektifinden Osmanlı Devleti’nde dış borçlar. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22/2, 379-405.
15. Akkuş, Y. (2018). Modern dönem Osmanlı maliyesine analitik bir bakış. İstanbul İktisat Dergisi, 68(1), 113-160.
16. Akyıldız, A. (2018). Osmanlı bürokrasisi ve modernleşme. İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Avcı, A. (1963). Türkiye’de askerî yüksek okullar tarihçesi (cumhuriyet devrine kadar). Ankara: Genelkurmay Basımevi.
18. Aybet, G. (2010). Avrupalı seyyahların gözüyle Osmanlı ordusu [1530-1699]. İstanbul: İletişim Yayınları.
19. Bakeless, J. (1921). The economic causes of modern war. New York: Moffat, Yard and Company.
20. Berkes, N. (2010). Türkiye’de çağdaşlaşma. İstanbul: YKY.
21. Beşirli, M. (2004a). II. Abdülhamid döneminde Osmanlı ordusunda Alman silahları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(16), 121-139.
22. Beşirli, M. (2004b). Birinci dünya savaşı öncesinde Türk ordusunu top mühimmatı alımında pazar mücadelesi: Alman Friedrich Krupp firması ve rakipleri. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 15, 169-203.
23. BEYDİLLİ, K. (1985). Büyük Friedrich ve Osmanlılar- XVIII. Yüzyılda Osmanlı-Prusya İlişkileri-, İstanbul: İstanbul University Publications.
24. Birdal, M. (2010). The political economy of Ottoman public debt. London: I. B. Tauris Publishers.
25. Black, J. (2013). War and technology. Indianapolis: Indianapolis University Press.
26. Bloch, I. S. (1900). Modern weapons and modern war. London: Grant Richards.
27. Browning, O. (1903). Wars of the century and the development of military science. London: W. & R. Chambers Limited.
28. Clausewitz, C. V. (2015). Savaş üzerine (S. Koçak, Trans.). İstanbul: Doruk Yayınları.
29. Childs, J. (2000). The military revolution I: The transition to modern warfare. C. Townshend (Ed.), The Oxford History of Modern Warfare in (p. 20-39). Oxford: Oxford University Press.
30. Çelik, Y. (2013). Şeyhü’l-Vüzerâ Koca Hüsrev Paşa: II. Mahmud devrinin perde arkası. Ankara: TTK.
31. Çetin, M. & Kök, R. (2015). Kırım Savaşı’nda Osmanlı Ordusu’nda yaşanan lojistik problemler. Turkish Studies, 10(10), 313-340.
32. Demir, U. (2015), Osmanlı hizmetinde bir mühtedi: Humbaracı Ahmed Paşa. İstanbul: Yeditepe Yayınevi.
33. Ebubekir Râtib Efendi’nin Nemçe Sefâretnâmesi (2012). (A. Uçman, Prep.). İstanbul: Kitabevi Yayınları.
34. Efe, Z. & İnanç, H. (2016). Teşkilat, teçhizat ve tefekkürât (Doktrin) (3T) perspektifinde dumansız barut teknolojisi (18. yy ve 20. yy Osmanlı ordusu örneği). Yeni Fikir, 6, 86- 103.
35. Findley, C. V. (1980). Bureaucratic reform in the Ottoman Empire the sublime porte, 1789-1922. Princeton: Princeton University Press.
36. Gencer, A. İ., Örenç, A. F. & Ünver, M. (2008). I/Belgeler Türk-Amerikan silah ticareti tarihi. İstanbul: Doğu Kütüphanesi.
37. Gencer, F. (2011). Merkezileşme politikaları sürecinde yurtluk-ocaklık sisteminin değişimi. Tarih Araştırmaları Dergisi (TAD), 30(49), 75-96.
38. Geyikdağı, V. N. (2008). Osmanlı Devleti’nde yabancı sermaye 1854-1914. İstanbul: Hil Yayınları.
39. Gezer, Ö. & Yeşil, F. (2018). Osmanlı İmparatorluğu’nda “sürat” topçuluğu I (1773-1788): Top döküm teknolojisi, bürokratik yapı ve konuşlanma. Osmanlı Araştırmaları, 52(52), 135-180.
40. Goldstone, J. A. (2007). Why Europe? The rise of the west in world history 1500-1800. Boston: The McGraw-Hill.
41. GOLTZ, C. F.v. d. (2017). Plevne Tarih-i Harbden Asâkir-i Redîfe Kısmına Dâir Tedkîkât, (H. Kazancıoğlu, Prep.), İstanbul: Kayıhan Yayınları.
42. Grant, J. A. (2003). Arms trade in Eastern Europe 1870-1914. D. J. Stoker Jr & J. A. Grant (Ed.), Girding for battle: the arms trade in the global perspective 1815-1940 in (p. 25-43). Westport: Praeger.
43. Gürsakal, G. G. (2010). Osmanlı ve büyük güçlerin askeri harcamalarına karşılaştırmalı bir bakış (1840-1900). Gazi Akademik Bakış, 4(7), 115-131.
44. İnalcık, H. (2012). Timar, İslam Ansiklopedisi (Vol. 41, p. 168-173). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
45. İnce, Y. (2013), Osmanlı barut üretim teknolojisinde modernleşme: Azadlu baruthanesi (1794-1878). (Unpublished Ph. D. Thesis), Selçuk University, Institute of Social Sciences, Konya.
46. Karabekir, K. (2001). Türkiye'de ve Türk Ordusunda Almanlar. (O. Hülagü & Ö. H. Özalp, Prep.). İstanbul: Emre Yayınevi.
47. Karpat, K. H. (2002). Osmanlı modernleşmesi toplum, kurumsal değişim ve nüfus (A.& K. Durukan, Trans.). İstanbul: İmge Kitabevi.
48. Kepenek, Y. & Yentürk, N. (1994). Türkiye ekonomisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
49. Kış, S. (2017). Osmanlı’da Alman ekolü Von der Goltz Paşa (1883-1895). Konya: Palet Yayınları.
50. Kurat, A. N. (2011). Türkiye ve Rusya XVIII. yüzyıl sonundan kurtuluş savaşına kadar Türk-Rus ilişkileri (1789-1919). Ankara: TTK.
51. Longridge, J. A. (1890). Smokeless powder and its influence on gun construction. London: E. & F. N. Spon.
52. Mahmut Muhtar Paşa (1988). Maziye bir nazar: Berlin Andlaşması’ndan Harb-i Umûmî’ye kadar Avrupa ve Türkiye-Almanya münasebetleri (E. Kılınç, Prep). İstanbul: Ötüken Neşriyat.
53. Mehmed Es’ad (1310). Mirât-ı Mekteb-i Harbîye. İstanbul: -Artin Asaduryan- Şirket-i Mürettibîye Matba’sı.
54. Ortaylı, İ. (1998). Osmanlı İmparatorluğu’nda Alman nüfuzu. İstanbul: İletişim Yayınları.
55. Ortaylı, İ. (2006). İmparatorluğun en uzun yüzyılı. İstanbul: Alkım Yayınevi.
56. Ortaylı, İ. (2008). Osmanlı'da değişim ve anayasal rejim sorunu. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
57. Ortaylı, İ. (2010). Osmanlı İmparatorluğu ve Alman ilişkileri. I. Baytar (Ed.), İki dost hükümdar Sultan Abdülhamid Kaiser II. Wilhelm in (p. 1-17). İstanbul: Türkiye Büyük Millet Meclisi, Milli Saraylar İdaresi Başkanlığı.
58. Ortenburg, G. (2002). Waffen der Millionenheere 1871-1914. Augsburg: Bechtermünz.
59. Osmanlı Belgelerinde Kırım Savaşı (1853-1856). (2006). (K. Güralkan & M. Küçük et.al. Prep.) Ankara: Prime Ministry Ottoman Archives Department Publications.
60. Önsoy, R. (1982). Türk-Alman İktisadî Münasebetleri (1871-1914). İstanbul: Enderun Yayınları.