STRATEJİK YÖNETİMİN İLKÖĞRETİM OKULLARINDA UYGULANMA DÜZEYİ: KARABÜK İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın amacı stratejik yönetimim ilköğretim okullarının yönetiminde uygulanma düzeylerini, okul yöneticilerinin ve stratejik plan komisyonunda görevli öğretmenlerin algılarına göre belirlemektir. Konuyla ilgili alan araştırması kapsam içindeki okullarda gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri online anket yöntemiyle elde edilmiştir. Elde edilen veriler güvenirlik, frekans, bağımsız t testi ve Anova istatistiksel test yöntemleriyle analiz edilmiştir. Sonuçlar, stratejik yönetimin okullarda uygulanma düzeyinin uygulayıcıların görevlerine, cinsiyetlerine, yaşlarına ve mesleki tecrübelerine göre değişiklik gösterdiğini, planlama, uygulama ve kontrol değişkenini yöneticilerin öğretmenlerden daha yüksek algıladığını, uygulama değişkenini kadınların erkeklerden daha yüksek algıladığını göstermektedir. Stratejik yönetim bir zorunluluktan çok bir gereklilik olarak görülerek özellikle planlama aşamasında paydaş katılımına önem verilmeli, okuldaki süreç il ve ilçe yönetimi tarafından desteklenmeli, örgütsel performansı iyileştirmeyi hedefleyen, sınırlı kaynakları etkili ve verimli kullanmayı sağlayacak bir stratejik yönetim süreci hayata geçirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• stratejik yönetim
• eğitim örgütleri
• Yönetim

LEVEL OF APPLICATION OF STRATEGIC MANAGEMENT IN PRIMARY SCHOOLS: CASE OF KARABUK

Öz

The aim of this study is the application of levels of strategic management in the management of primary schools; to determine according to the perceptions of school administrators and teachers in the strategic planning commission. Field researches on the subject was carried out in schools within the scope. Research data were obtained by online survey method. Obtained data were analyzed with reliability, frequency, independent t test and Anova statistical test methods. The results show that the level of implementation of strategic management in schools varies according to the duties, gender, age and professional experience of the practitioners. They also demonstrate that the administrators perceive the planning, implementation and control variable higher than the teachers, and the women perceive the implementation variable higher than the men. Strategic management should be seen as a necessity rather than a necessity. Adding to this, stakeholder participation should be given importance especially at the planning stage. The process in the school should be supported by the provincial and district administration. A strategic management process should be implemented that aims to improve organizational performance and to ensure effective and efficient use of limited resources.

Anahtar Kelimeler

• strategic management
• education organization
• management

Kaynakça

1. Acar, A. (2003). Stratejik yönetim ve kamuda uygulanan stratejiler. SÜİİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 3(6), 1-15.
2. Ağın, K. (2020). Stratejik yönetim enstrümanlarının özellikleri ve örgütler üzerindeki etkileri. Academic Review of Humanities and Social Sciences, 3(2), 297-314.
3. Akdemir, B. (2017). Stratejik insan kaynakları yönetimi. (1. Baskı). Beta Yayıncılık.
4. Akdemir, A. (2018). Stratejik yönetim. (1. Baskı). Açık Öğretim Fakültesi Yayınları.
5. Aktaş, K. (2015). (2003). Uluslararası işletmelerde stratejik yönetim. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 1-19.
6. Arıkboğa, Ş. (2010). Stratejik Yönetim. İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim.
7. Armstrong, M. (2017). Armstrong’un stratejik insan kaynakları yönetimi el kitabı. (Y. D. Gürol, Çev.; 6. Baskı), Nobel Yayınevi.
8. Aşgın, S. (2002). Stratejik yönetim. http://www.strateji.gov.tr/ortakicerik/strateji/yazilar/Yay%C4%B1nlar/STRATEJIKYONETIMKITABI.pdf adresinden 22.12.2021 tarihinden erişim sağlanmıştır.

9. Benli, H. & Yıldırım, A. (2020). Ortaokulların Stratejik Planlarının İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 53, 111-136.
10. Barca, M., & Hızıroğlu, M. (2009). 2000’li yıllarda Türkiye’de stratejik yönetim alanının entelektüel yapısı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(1), 113-148.
11. Besler, S. (2003). Stratejik Yönetimin Başarısında Stratejik Liderliğin Rolü. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 75-86.
12. Dinçer, Ö. (1998). Stratejik yönetim ve işletme politikası. (5. Baskı). İstanbul: Beta.
13. Ereş, F. (2004). Eğitim Yönetiminde Stratejik Planlama. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Güzel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi,15, 21-29.
14. Erol, Y. (2017). Stratejik Yönetim ve İşletme Analizi İlişkisi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 12(1), 1-26.
15. Feurer, R. & Chaharbaghi, K. (1997). Strategy Development: Past, Present and Future. Training for Quality, 5(2), 58-70.
16. Fidan, N. & Baykul, Y. (1994). İlköğretimde Temel Öğrenme İhtiyaçlarının Karşılanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10, 7-20.
17. Güçlü, N. (2003). Stratejik Yönetim. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 61-85.
18. Güngör, Ş. & Kutlu, O. (2018). Yerel Yönetimlerde Stratejik Yönetim Yaklaşımı. Kent Kültürü ve Yönetimi Hakemli Elektronik Dergi, 11(2), 305-316.
19. Hatten, K. J., Schendel, D. E. & Cooper, A. C. (2001). A Strategic Model of the US Brewing Industry: 1952-1971. Academy of Management Journal, 21(4), 592-610.
20. Kanış, D. & Songür, N. (2015). Okul Stratejik Yönetim Etkinliklerine İlişkin Öğretmen Görüşleri. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(8), 25-47.
21. Karakaya, A. (2004). Stratejik Yönetim Sisteminin Kriz Yönetimine Katkısı Üzerine Bir Araştırma. Teknoloji Dergisi, 7(2), 225-233.
22. Kosinova, N.N., Tolstel, M.S., Sazonov, S.P. & Vaysbeyn, K.D. (2016). Development of Methodological Approach to Enterprise’s Financial Strategy Based on Comprehensive Evaluation of Its Strategic Potential. European Research Studies, 19(2), 21-33.
23. Kurtuluş, K. (2004). Pazarlama Araştırmaları. İstanbul Yayıncılık.
24. MEB. (2010). Eğitimde stratejik planlama‐okul/kurumlar için. Ankara: Strateji Geliştirme Başkanlığı
25. MEB. (2019). 2019-2023 Stratejik Planı. Ankara: Strateji Geliştirme Başkanlığı.
26. Özer, N., Demirtaş, H. & Ateş, F. (2015). Okulların Mali Durumlarına ve Bütçe Yönetiminde Yaşanan Sorunlara İlişkin Müdür Görüşleri. E-International Journal of Educational Research, 6(1), 17-39.
27. Özgür, H. (2004). Kamu Örgütlerinde Stratejik Yönetim. İçinde M. Acar & H. Özgür. (Eds.). Çağdaş Kamu Yönetimi. Nobel Yayıncılık.
28. Stoney, C. (2001). Strategic Management or Strategic Taylorizm. The International Journal of Public Sector Management, 14(1), 27-42.
29. Şimşek, M. Ş. & Aydoğan, E. (2000). Kriz Ortamında Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Stratejisi. Ankara Üniversitesi İİBF Dergisi, (14), 115-127.
30. Şişman, M. (1994). Örgüt Kültürü. Anadolu Üniversitesi Basımevi.
31. Taner, A. (2015). Kamuda Stratejik Yönetim ve Bütçe. Sayıştay Dergisi, 99, 29-46.
32. Torlak, Ö. & Altunışık, R. (2018). Pazarlama Stratejileri Yönetsel Bir Yaklaşım. 3. Baskı. İstanbul: Beta.
33. Ülgen, H. & Mirze, K. (2020). İşletmelerde Stratejik Yönetim. (10. Baskı). Beta Yayıncılık.
34. Üzüm, P. & Karslı, M. D. (2013). Sınıf Öğretmenlerinin Öğretmen Özerkliğine İlişkin Farkındalık Düzeyleri (İzmir İli Örneği). İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 79-94.
35. Yenipınar, Ş. (2014). Stratejik Yönetimin İlköğretim Okullarında Uygulanma Düzeyi. Yayımlanmamış Doktora Tezi.
36. Yenipınar, Ş., Göksoy, S. & Bal Kusnacı, S. (2016). Okullarda Stratejik Yönetim Uygulamaları. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 5-24.