A RESEARCH ON THE POWER RELATIONSHIP BETWEEN CIVIL SOCIETY ORGANIZATIONS AND THEIR ENVIRONMENT

Öz

In this study, power relations with environment of civil society organizations, specifically with the state, are tried to be understood. Research about Turkey context-specific civil society organizations as an organization and their relationship with environment are limited, that is the basis of the original value of this work. In this study, resource based theory is used as the main theoretical framework. The method used in the study is a qualitative method. In the interviews held within this scope, findings were obtained on the social context, autonomy and power dimensions in the relations of civil society organizations with their environment. In the last part of the study, the findings were discussed and forward-looking suggestions were made.

Anahtar Kelimeler

• civil society organizations
• resource dependence theory
• power
• turkey

SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ ÇEVRELERİ İLE OLAN GÜÇ İLİŞKİLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışmada sivil toplum kuruluşlarının çevreleri ile, spesifik olarak devlet ile, olan güç ilişkileri anlaşılmaya çalışılmıştır. Türkiye bağlamına özgü sivil toplum kuruluşlarının bir örgüt olarak çevreleri ile olan ilişkilerini inceleyen çalışmaların sınırlı olması, bu çalışmanın temel özgün değerini oluşturmaktadır. Çalışmanın temel kuramsal çatısını kaynak bağımlılığı kuramı oluşturmaktadır. Çalışmada kullanılan yöntem niteliksel yöntemdir. Bu kapsamda yapılan görüşmelerde, sivil toplum kuruluşlarının çevreleri ile olan ilişkilerinde sosyal bağlam, özerklik ve güç boyutları üzerinden bulgular edinilmiştir. Çalışmanın son kısmında bulgular tartışılmış ve ileriye yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sivil Topluk Kuruluşları
• Kaynak Bağımlılığı Teorisi
• Güç
• Türkiye

Kaynakça

1. Ali, T. M., & Gull, S. (2016). Government Funding to the NGOs: A Blessing or a Curse?. International Journal of Research in Business and Social Science, 5(6), 51.
2. Arslan, O. (2001). Kuramsal ve tarihsel aşamalarıyla sivil toplum ve Türkiye gerçeği. Bayrak Yayınları.
3. Avrupa Birliği, Devlet ve STK’lar (2001), Türkiye’de Sivil Toplum Kurulusları Sempozyumu VII, Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul.
4. Batley, R. (2011). Structures and strategies in relationships between non‐government service providers and governm ents. Public Administration and Development, 31(4), 306-319. Bayhan, V. (2002). Demokrasi ve Sivil Toplum Örgütlerinin Engelleri: Patronaj ve Nepotizm. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 1-13.
5. Çaha, Ö., & Özensel, E. (1996). Sivil kadın: Türkiye'de sivil toplum ve kadın. Vadi Yaynları.
6. Davis, G. F., & Adam Cobb, J. (2010). Chapter 2 Resource dependence theory: Past and future. In Stanford's organization theory renaissance, 1970–2000 (pp. 21-42). Emerald Group Publishing Limited.
7. Durgun, Ş. (1997). Türkiye’de Sivil Toplum ve Devlet. Yeni Türkiye Dergisi Sivil Toplum Özel Sayısı, 18, 218-223.
8. Emini, F. T. (2015). Sivil Toplum Kuruluşlarinin Politika Belirleme Sürecindeki Rolü: Tüsiad Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36).

9. Erdem, T., & Öztaş, N. (2015). İmge ve Gerçeklik Olarak Sivil Toplum ve Stk’lar. Sosyoloji Konferansları, (52).
10. Froelich, K. A. (1999). Diversification of revenue strategies: Evolving resource dependence in nonprofit organizations. Nonprofit and voluntary sector quarterly, 28(3), 246-268.
11. Güneş, M., & Güneş, H. (2004). Türkiye'de eğitim politikaları ve sivil toplum. Anı Yayıncılık.
12. Hasmath, R., & Hsu, J. Y. (2014). Isomorphic Pressures, Epistemic Communities and State–NGO Collaboration in China. The China Quarterly, 220, 936-954.
13. Khieng, S., & Dahles, H. (2015). Resource dependence and effects of funding diversification strategies among NGOs in Cambodia. VOLUNTAS: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 26(4), 1412-1437.
14. Miller, V. (1994). NGOs and grassroots policy influence: What is success. IDR Reports, 11(5), 2-24.
15. Mitchell, G. E. (2014). Strategic responses to resource dependence among transnational NGOs registered in the United States. Voluntas: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 25(1), 67-91.
16. Oliver, C. (1991). Strategic responses to institutional processes. Academy of management review, 16(1), 145-179.
17. Özen, S. (2011). Polity Bias in the New Institutional Theory: Some Lessons From a Statist Polity. In 27th EGOS Colloquium, Gothenburg, Sweden, 7-9.
18. Sarıbay, A. Y. (1995). Postmodernite, sivil toplum ve İslam (Vol. 50). İletişim Yayınları.
19. Talas, M. (2011). Sivil Toplum Kuruluşları ve Türkiye Perspektifi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 29(29), 387-401.
20. Yıldız, Ö. (2007). Sivil Toplum Örgütleri,‘Özerklik’: Kavramsal Bir Açılım. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 53-58.