Relationships Among Firm Age and Size, Managerial Social Capital and Firm Reputation

Öz

This study investigated the effects of firm age and firm size on corporate reputation and managerial social capital's moderating role in this relationship. To investigate these relations, we have examined Turkey's largest 500 industrial enterprises of 2018, determined by the Istanbul Chamber of Industry. We have reached 208 of these companies' complete data, and we have analyzed the data with regression and moderation analysis. As a result, we have found a positive relationship between the firm's size and corporate reputation. However, there is no moderating effect of managerial social capital. Families and/or board members are more effective than managers in companies in Turkey. It can be interpreted as the reason why the managerial social capital moderating effect could not be detected.

Anahtar Kelimeler

• Firm size
• firm age
• Social Capital
• managerial social capital
• Corporate Reputation

Firma Yaşı ve Büyüklüğü, Yönetici Sosyal Sermayesi ve Firma İtibarı Arasındaki İlişkiler

Öz

Bu çalışmada firma yaşı ve firma büyüklüğünün kurumsal itibar üzerindeki etkisi ve bu ilişkide yönetici sosyal sermayesinin düzenleyicilik rolü araştırılmaktadır. Bu kapsamda 2018 yılına ait İstanbul Sanayi Odası’nın belirlediği Türkiye’nin en büyük 500 sanayi kuruluşu incelenmiştir. Bu firmalardan 208 firmanın tam verilerine ulaşılmış ve analizler bu ikincil veriler ile yapılmıştır. Veriler regresyon ve düzenleyicilik analizleri yapılarak incelenmiştir. Sonuç olarak firmanın büyüklüğü ile kurumsal itibar arasında olumlu bir ilişki bulgulanmıştır. Diğer taraftan sosyal sermayenin herhangi bir düzenleyicilik etkisi bulunmamıştır. Türkiye’de ailelerin ve yönetim kurullarının yöneticilerden daha etkin olması bu sonucun nedeni olarak yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Firma büyüklüğü
• firma yaşı
• Sosyal Sermaye
• Yönetici Sosyal Sermayesi
• Kurumsal İtibar

Kaynakça

1. Akçomak, S. (2011). Social Capital of Social Capital Researchers, Review of Economics and Institutions, 2(2), 1-28. http://dx.doi.org/10.5202/rei.v2i2.32
2. Ali, R., Lynch, R. Melewar, T. C. ve Jin, Z. (2015). The Moderating Influences On The Relationship Of Corporate Reputation With Its Antecedents And Consequences: A Meta-Analytic Review, Journal of Business Research, 68(5), 1105-1117. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2014.10.013
3. Alnıaçık, E. (2011). Kurumsal İtibarın Paydaş Davranışları Üzerindeki Etkisi: Ampirik Bir Araştırma [Yayımlanmamış doktora tezi], Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Arrow, K. J. (1999). Observations on Social Capital, P. Dasgupta ve I. Serageldin (Der), Social Capital:A Multifaceted Perspective (1. Baskı, ss. 3-5), The World Bank. https://doi.org/10.1596/978-0-8213-5004-1
5. Aydın, H. İ. (2016). Sosyal Sermaye ve Kalkınma (1. baskı), Efil Yayınevi.
6. Bakker, R. M. ve Josefy, M. (2018). More Than Just a Number? The Conceptualization and Measurement of Firm Age in an Era of Temporary Organizations, Academy of Management Annals, 12(2), 510–536. https://doi.org/10.5465/annals.2017.0035
7. Barnett, L. M., Jermier, J. M. ve Lafferty, A. B. (2006). Corporate Reputation: The Defi nitional Landscape, Corporate Reputation Review, 9(1), 26-38. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1550012
8. Belliveau, M.A., O'Reilly, C. A. ve Wade, J. B. (1996). Social Capital at the Top: Effects of Social Similarity and Status on CEO Compensation, Academy of Management, 39(6), 1568-1593. https://doi.org/10.5465/257069

9. Bennett, R. ve Kottasz, R. (2000). Practitioner Perceptions Of Corporate Reputation: An Empirical İnvestigation, Corporate Communications: An International Journal, 5(4), 224-235. https://doi.org/10.1108/13563280010357349
10. Bhandari, H. ve Yasunobu, K. (2009). What Is Social Capital? A Comprehensive Review of the Concept, Asian Journal of Social Science, 37(3), 480- 510. https://doi.org/10.1163/156853109X436847
11. Brammer, S. J. ve Pavelin, S. (2006). Corporate Reputation and Social Performance: The Importance of Fit, Journal of Management Studies, 43(3), 435- 455. https://doi.org/10.1111/j.1467-6486.2006.00597.x
12. Cambridge Dictionary, https://dictionary.cambridge.org/tr/, 17 Şubat 2021.
13. Carroll, C. E. ve McCombs, M. (2003). Agenda-setting Effects of Business News on the Public's Images and Opinions about Major Corporations, Corporate Reputation Review, 6(1), 36-46. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1540188
14. Claridge, T. (2004). Social Capital and Natural Resource Management: An important role for social capital [Yayımlanmamış doktora tezi], Queensland Üniversitesi.
15. Coleman, J. (1988). Social Capital in the Creation of Human Capital, American Journal of Sociology, 94, 95-120.
16. Deephouse, D. L. (1996). Does Isomorphism Legitimate?, The Academy of Management Journal, 39(4), 1024-1039. https://doi.org/10.2307/256722
17. Demirkan, I., Deeds, D. L. ve Demirkan, S. (2013). Exploring the Role of Network Characteristics, Knowledge Quality, and Inertia on the Evolution of Scientific Networks, Journal of Management, 39(6), 1462-1489. https://doi.org/10.1177/0149206312453739
18. Eşki Uğuz, H. (2010). Kişisel ve Kurumsal Gelişmeye Farklı Bir Yaklaşım: Sosyal Sermaye (1. baskı), Orion Kitabevi.
19. Feldman, P. M., Bahamonde, R. A. ve Bellido, I. V. (2014). A New Approach For Measuring Corporate Reputation, Revista de Administração de Empresas, 54(1), 53-66. https://doi.org/10.1590/S0034-759020140102
20. Field, J. (2006). Sosyal Sermaye (B. Bilgen ve B. Şen, Çev.; 1. baskı) Bilgi Üniversitesi Yayınları. (Orijinal çalışma 2003 yılında yayımlanmıştır).
21. Fombrun C. J. (2012). The Building Blocks of Corporate Reputation: Definitions, Antecedents, Consequences, İçinde Timothy G. Pollock ve Michael L. Barnett (Eds), The Oxford Handbook of Corporate Reputation (1. Baskı, ss. 94-113), Oxford University Press. 10.1093/oxfordhb/9780199596706.013.0005
22. Fombrun, C. J. ve Riel, C. V. (1997). The Reputational Landscape, Corporate Reputation Review, 1(1-2), 5-13. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1540008
23. Fukuyama, F. (2001), Social Capital, Civil Society and Development, Third World Quarterly, 22(1), 7-20. https://doi.org/10.1080/713701144
24. Hayes, A. F. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A Regression-Based Approach (2. Baskı). The Guilford Press.
25. Kacperczyk, A. J. (2012). Opportunity Structures in Established Firms: Entrepreneurship versus Intrapreneurship in Mutual Funds, Administrative Science Quarterly, 57(3), 484–521. https://doi.org/10.1177/0001839212462675
26. Kangal, N. (2013). Sosyal Sermaye Teorileri Ve Sosyal Sermaye Kalkınma İlişkisi: Türkiye Örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi], Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Krause, R., Semadeni, M. ve Withers, M. C. (2015). That Special Someone: When The Board Views İts Chair As A Resource, Strategic Management Journal, 37(9), 1990-2002. https://doi.org/10.1002/smj.2444
28. Lin, N. (2001). Social Capital: A Theory of Social Structure and Action (1. baskı), Cambridge University Press.
29. Luoma-aho, V. (2013). Corporate Reputation and the Theory of Social Capital, Craig E. Carroll (Eds.), The Handbook of Communication and Corporate Reputation (1. baskı, ss. 279-290) , Wiley-Blackwell.
30. Martin, B. (2005). Managers after the era of organizational restructuring: towards a second managerial revolution?, Work, employment and society, 19(4), 747-760. https://doi.org/10.1177/0950017005058058
31. Narayan, D. and Cassidy, M. F. (2001). A Dimensional Approach toMeasuring Social Capital:Development and Validation of a Social Capital Inventory, Current Sociology, 49(2), 59-102. https://doi.org/10.1177/0011392101049002006
32. Olegario, R. ve McKenna, C. (2013). Introduction: Corporate Reputation in Historical Perspective, Business History Review, 87(4), 643-654. https://doi.org/10.1017/S0007680513001074
33. Öz, İ. (2014). Sosyal Sermaye Düzeyini Belirleyen Faktörler: Dumlupınar Üniversitesi Örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi], Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
34. Özdemir, A. A. (2007). Sosyal Ağ Özellikleri Bakış Açısıyla Sosyal Sermaye Ve Bilgi Yaratma İlişkisi: Akademisyenler Üzerinde Yapılan Bir Alan Araştırması [Yayımlanmamış doktora tezi], Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
35. Özer, F. (2016). Kapalı ve Güçlü Bağlara Dayalı Sosyal Sermayede Değişim: Türkiye Örgütsel Yaşamında İslami Sosyal Sermayenin Yapısal Evrimi [Yayımlanmamış doktora tezi], Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
36. Power, E. A. ve Ready, E. (2018). Building Bigness: Reputation, Prominence, and Social Capital in Rural South India, Amerıcan Anthropologist, 120(3), 444-459. https://doi.org/10.1111/aman.13100
37. Putnam, R. D. (1993). What Makes Democracy Work?, National Civic Review, 82(2), 101-107. https://doi.org/10.1002/ncr.4100820204
38. Rademacher, M. A. ve Wang, K. Y. (2014). Strong-Tie Social Connections Versus Weak-Tie Social Connections, K. Harvey (Eds.), Encyclopedia of Social Media and Politics (1. baskı, ss. 1213-1216), George Washington University.
39. Rhee, M. ve Valdez, M. E. (2009). Contextual Factors Surrounding Reputation Damage With Potential Implications for Reputation Repair, Academy of Management Review, 34(1), 146-168. https://doi.org/10.5465/amr.2009.35713324
40. Rindova, V. P., Williamson, I. O., Petkova, A. P. ve Sever, J. M. (2005). Being Good or Being Known: An Empirical Examination of the Dimensions, Antecedents, and Consequences of Organizational Reputation Author, Academy of Management Journal, 48(6), 1033-1049. https://doi.org/10.5465/amj.2005.19573108
41. Rose, C. ve Thomsen, S. (2004). The Impact of Corporate Reputation on Performance: Some Danish Evidence, European Management Journal, 22(2), 201-210. https://doi.org/10.1016/j.emj.2004.01.012
42. Sakman, N. F. (2003). Kurumsal İtibarın Önemi ve Değişkenleri İncelemesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi], İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
43. Sözen, C. (2007). Bağlam Kapsamında Örgütler Arası Ağ Düzenekleri: Dayanıklı Ev Aletleri Sektörü Örneği [Yayımlanmamış doktora tezi], Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
44. Staw, B. M. ve Epstein, L. D. (2000). What Bandwagons Bring: Effects of Popular Management Techniques on Corporate Performance, Reputation, and CEO Pay, Administrative Science Quarterly, 45(3), 523-556. https://doi.org/10.2307/2667108
45. Sundaramurthy, C., Pukthuanthong, K. ve Kor, Y. (2014). Positive And Negative Synergies Between The Ceo’s And The Corporate Board’s Human and Social Capital: A Study Of Biotechnology Firms, Strategic Management Journal, 35(6), 845-868. https://doi.org/10.1002/smj.2137
46. Türk Dil Kurumu, http://sozluk.gov.tr/, 17 Şubat 2021.
47. Walsh, G., Mitchell, V. W., Jackson, P. R. ve Beatty, S. E. (2009). Examining the Antecedents and Consequences of Corporate Reputation: A Customer Perspective, British Journal of Management, 20(2), 187-203. https://doi.org/10.1111/j.1467-8551.2007.00557.x
48. Wiersema, M. F., Nishimura, Y. Ve Suzuki, K. (2018). Executive succession: The importance of social capital in CEO appointments, Strategic Management Journal, 39(5), 1473-1495. https://doi.org/10.1002/smj.2766
49. Woolcock, M. (1998). Social capital and economic development: Toward a Theoretical Synthesis and Policy Framework, Theory and Society, 27(2), 151-208. https://doi.org/10.1023/A:1006884930135
50. Woolcock, M. and Narayan, D. (2000). Social Capital: Implications for Development Theory, Research, and Policy, The World Bank Research Observer,15(2), 225-249. https://doi.org/10.1093/wbro/15.2.225
51. Yarcı, S. (2011). Pierre Bourdieu’da Sosyal Sermaye Kavramı, Akademik İncelemeler Dergisi, 6(1), 125-135.