Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma

Emine Karasu Avcı; İlkay Ergin; Saim Turan

doi:10.54971/synergy.2008106

TR EN

Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının müze eğitimi sürecinde yaşadıkları kültürel miras deneyimlerini incelemektir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımlarından temel nitel araştırma desenine göre yürütülmüştür. Çalışma grubunu, bir devlet üniversitesinin Sosyal Bilgiler Öğretmenliği programında öğrenim gören ve müze eğitimi etkinliğine katılan 10 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve verilerden anlamlı ifadeler belirlenerek kodlar, alt kategoriler ve kategoriler oluşturulmuş, bulgular doğrudan katılımcı görüşleriyle desteklenmiştir. Bulgular, öğretmen adaylarının müze eğitimi deneyimi sonrasında kültürel mirası tarihî eserlerin ötesinde yaşam biçimleri, değerler, kimlik ve toplumsal hafıza ile ilişkilendirdiklerini göstermektedir. Katılımcılar, müze ortamını deneyim temelli ve kalıcı öğrenmeyi destekleyen bir öğrenme ortamı olarak değerlendirmiştir. Ayrıca müze eğitimi deneyiminin kültürel mirasın korunmasına yönelik sorumluluk ve farkındalıklarının yanı sıra mesleki bakış açılarıyla da ilişkilendirildiği belirlenmiştir. Öğretmen adayları, müzelerin gelecekte sosyal bilgiler öğretiminde planlı ve etkin biçimde kullanılabileceğine yönelik görüşler ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

Müze eğitimi, Kültürel miras, Öğretmen adayları, Fenomenoloji, Sosyal bilgiler eğitimi

Etik Beyan

Bu araştırmanın etik ilkelere uygunluğu Kastamonu Üniversitesi Etik Kurulu’nun 02/07/2026 tarih ve 99 sayılı kararı ile onaylanmıştır.

Pre-service Teachers’ Cultural Heritage Experiences During the Museum Education Process: A Basic Qualitative Study

Öz

This study aims to examine pre-service teachers’ cultural heritage experiences during the museum education process. The study was conducted using a basic qualitative research design. The study group consisted of 10 pre-service teachers enrolled in the Social Studies Teacher Education program at a public university who participated in a museum education activity. Data were collected through a semi-structured interview form developed by the researcher. Meaningful statements were identified from the data, and codes, subcategories, and categories were developed, with the findings supported by direct quotations from the participants. The findings revealed that, following the museum education experience, pre-service teachers associated cultural heritage with ways of life, values, identity, and collective memory beyond historical artifacts. Participants perceived the museum environment as a learning setting that supports experiential and lasting learning. The museum education experience was also associated with awareness of and responsibility for the preservation of cultural heritage, as well as participants’ professional perspectives. Pre-service teachers expressed views that museums could be used in a planned and effective manner in future social studies teaching.

Anahtar Kelimeler

Museum education, Cultural heritage, Pre-service teachers, Phenomenology, Social studies education

Etik Beyan

The compliance of this research with ethical principles was approved by the Kastamonu University Ethics Committee (Decision No. 99, dated 02/07/2026).

Kaynakça

Aktın, K. (2017). Okul öncesi dönemde müze eğitimi ile çocuklarin tarihsel düşünme becerilerinin geliştirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 465-486. https://doi.org/10.17860/mersinefd.336734
Alkar, E., Demirci, Ş., & Şenyurt, S. (2025). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının somut olmayan kültürel miras farkındalığı, algıları ve deneyimlerinin incelenmesi. International Journal of Geography and Geography Education, 55, 25-40. https://doi.org/10.32003/igge.1655598
Anderson, B. (2006). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism. Verso.
Bulut, Ü., & Atilla, U. (2017). Müze eğitiminin çocuğun görsel sanatlar eğitimine etkileri. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 7(3), 705-714.
Avcı, M., & Memişoğlu, H. (2016). Kültürel miras eğitimine ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşleri. İlköğretim Online 15(1), 104-124.
Aydoğan, Y. & Toprak, M. (2024). Kültürel miras bilinci kazanımıyla ilgili müze eğitimi dersi üzerine bir durum çalışması. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, 10(2), 127-146.
Azrak, S., & Yalçınkaya, E. (2020). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin tarihi kültürel miras eğitimine ilişkin görüşleri (Denizli şehri örneği). Kastamonu Educational Journal, 28(3), 1307- 1320. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3866
Batmaz, O., & Yurtbakan, E. (2023). İlkokul Türkçe, hayat bilgisi ve sosyal bilgiler ders kitaplarının kültürel miras unsurları açısından incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 1-21. https://doi.org/10.37217/tebd.1115153
Batuhan, T. (2023). Cultural heritage museum relationship: Mardin museum. Journal of Literature and Humanities, 70, 85-91.
Bond, A., Langstaff, L., & Baster, R., et all. (2004). Dealing with the cultural heritage aspect of environment impact assessment in Europe. Impact Assessment And Project Appraisal, 22(1), 37-45. https://doi.org/10.3152/147154604781766085

Bozkurt, Ş. S., & Tezel Şahin, F. (2023). Müzede etkinlik var: Oyuncak müzesinde uygulanan eğitim etkinliklerinin çocukların problem çözme ve sosyal becerilerine etkisi. Journal of International Museum Education, 5(“Cumhuriyetin 100. Yılında Türkiye’de Müzecilik ve Müze Eğitimi” Özel Sayısı), 34-51. https://doi.org/10.51637/jimuseumed.1341365
Bülbül, H. (2016). Müze ile eğitim yoluyla ortaokul öğrencilerinde kültürel miras bilinci oluşturma. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 6(3), 681-694.
Cantürk, A., & Ablak, S. (2024). Geçmişten günümüze ortaokul sosyal bilgiler dersi öğretim programlarında somut kültürel mirasın yeri. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(2), 50-67.
Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (4th ed.). SAGE Publications.
Çığır-Dikyol, D., & Pamuk, İ. (2017). Kültürel ve tarihsel mirasın sosyal bilgiler öğremen adaylarına katkıları: “Derslerde Anlatılanlar Gerçekmiş”. Kesit Akademi Dergisi, 3(8), 123-142.
Demirel, İ. N. (2020). Sınıf eğitimi öğretmen adaylarinin müzelerde eğitim uygulamalarına yönelik öz yeterlikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 585-604. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020.20.52925-635352
Demirezen, S. & Aktaş, G. (2020). Sosyal bilgiler derslerinde drama yöntemiyle öğretimin sosyal beceri, empatik beceri ve akademik başarıya etkisi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(30), 413-434. https://doi.org/10.35675/befdergi.699782
Dönmez, C., & Yeşilbursa, C. C. (2014). Kültürel miras eğitiminin öğrencilerin somut kültürel mirasa yönelik tutumlarına etkisi. Elementary Education Online, 13(2), 425-442.
Egüz, Ş. (2020). Sosyal bilgiler dersinde müze eğitimi uygulamalarının öğrenciler üzerindeki etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 245-270.
Er, H. & Yılmaz, R. (2020). Sosyal Bilgilerde Öğretmen Adaylarının Objektifinden “Müze Kullanımı”. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 4(2), 165-181
Ergin, İ., & Karasu Avcı, E. (2026). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Sosyal Bilgiler Öğretim Programı’nda kültürel mirasın incelenmesi. (Ed. Büşra Nakış Yıldırım) Ases XI. Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi, 161-175.
Ergin, İ., & Karasu Avcı, E. (2026). Sosyal Bilgiler Ders Kitaplarinda Kültürel Mirasin İncelenmesi: 5. Sinif Sosyal Bilgiler Ders Kitabi Örneği. 9. International Mediterranean Scientific Research Conference, (Ed. Sabina MALİOKVA), 28-30 Nisan, Çukurova Üniversitesi, Türkiye.
Falk, J. H., & Dierking, L. D. (2013). The museum experience revisited. Left Coast Press.
Gökkaya, A. K., & Yeşilbursa, C. C. (2009). Sosyal bilgiler öğretiminde tarihi yerlerin kullanımının akademik başarıya etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 483-506.
Güneş, E., & Alagöz, G. (2018). Turizm eğitimi alan öğrencilerin kültürel miras tutumları üzerine bir araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 753-777. https://doi.org/10.14520/adyusbd.397551
Gümüş, N., & Adanalı, R. (2011). Buca’da (İzmir) tarihi ve kültürel mirasa yönelik ortaöğretim öğrencilerinin tutum ve davranışları. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 87-102.
Gürdoğan-Bayır, Ö., & Çengelci Köse, T. (2019). Kültürel miras ve korunmasına ilişkin ortaokul öğrencilerinin görüşleri. Kastamonu Educational Journal, 27(4), 1827-1840. https://doi.org/10.24106/kafdergi.3393
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage Publications.
Hein, G. E. (1998). Learning in the museum. Routledge.
Hooper-Greenhill, E. (2007). Museum and education: Purpose, pedagogy, performance. Routledge.
International Council of Museums. (2022). Museum Definition. ICOM.
Kamçı, S., & Memişoğlu, H. (2020). Öğretmen adaylarının sosyal bilgiler öğretiminde müze kullanımına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(4), 1755-1772. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020.20.58249-528471
Kara, İ., & Tokmak, A. (2023). Doğal ve kültürel mirasin öğretiminde sosyal bilgiler dersinin yeri ve önemi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(İhtisaslaşma), 177-199. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1312336
Karaca, Ş., Akkuş, G., Şahbudak, E., & Işkın, M. (2017). Kültürel miras farkındalığı: Cumhuriyet Üniversitesi öğrencilerine yönelik bir uygulama çalışması. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 9(16), 86-100. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.295701
Karadeniz, C., & Aybek, E. C. (2019). T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı’na bağlı özel müzelerde çalışan müze uzmanlarının kültürel çeşitliliğe yaklaşımları. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 53-63. https://doi.org/10.30794/pausbed.457729
Karagözoğlu, N. (2020). Ortaokul öğrencilerinin etkinliklerle müze eğitimine ilişkin görüşleri: Yozgat Müzesi örneği. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 33-50. https://doi.org/10.31592/aeusbed.610442
Karasu-Avcı, E. ve Faiz, M. (2018). Sınıf eğitmi öğretmen adaylarının müze eğitimine ilişkin görüşleri. 2. Uluslararasi Eğitim ve Değerler Sempozyumu, 17-20 Ekim 2018, Antalya.
Kayaalp, F., Başçı Namlı, Z., & Meral, E. (2024). My museum: A study of pre service social studies teachers’ experience in designing virtual museums. Education and Information Technologies, 29, 24047–24085. https://doi.org/10.1007/s10639-024-12742-8
Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Körükçü, M. (2019). Değişen müze eğitimi algısı çerçevesinde sosyal bilgiler ve tarih öğretmen adaylarının müze eğitimine yönelik özyeterlik inançları. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(29), 759-771. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.542284
Lincoln, Y.S. & Guba, E.G. (1985) Naturalistic Inquiry. SAGE, Thousand Oaks, 289-331. http://dx.doi.org/10.1016/0147-1767(85)90062-8
Merriam, S. B., & Tisdell, E. J. (2016). Qualitative research: A guide to design and implementation (4th ed.). Jossey-Bass.
Meydan, A., & Akkuş, A. (2014). Sosyal bilgiler öğretiminde müze gezilerinin tarihi ve kültürel değerlerin kazandırılmasındaki önemi. Marmara Coğrafya Dergisi, 29. https://doi.org/10.14781/mcd.92390
O’Connor, C., & Joffe, H. (2020). Intercoder reliability in qualitative research: Debates and practical guidelines. International Journal of Qualitative Methods, 19, 1–13. https://doi.org/10.1177/1609406919899220
Özşen, Z. S., & Gülcan, B. (2021). Rekreasyon etkinlikleri için müzelendirilmiş soküm’ün önemi: Beypazarı yaşayan müze örneği. SAKTAD, 4(3), 326-341.
Sağlamgöncü, A. (2023). Türkiye’de sosyal bilgiler eğitiminde müze eğitimi ile ilgili yapılan araştırmalara yönelik bir meta-sentez çalışması. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (AUJEF), 7(1), 308-334.
Savenije, G. M., & de Brujin, P. (2017). Historical empathy in a museum: uniting contextualization and emotional engagement. International Journal of Heritage Studies, 23(9), 832-845. https://doi.org/10.1080/13527258.2017.1339108
Selanik-Ay, T. ve Kurtdede-Fidan, N. (2014). Öğretmen adaylarının sosyal bilgiler dersinde müzelerden yararlanmaya ilişkin görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(48), 69-89.
Sevi, E., & Er Türküresin, H. (2023). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının sanal müzelerde değer kazanımına ilişkin görüşleri. Journal of International Museum Education, 5(“Cumhuriyetin 100. Yılında Türkiye’de Müzecilik ve Müze Eğitimi” Özel Sayısı), 16-33. https://doi.org/10.51637/jimuseumed.1351676
Sevigen, E., Acun, İ. & Üztemur, S. (2022). Müze eğitimi uygulamalarının öğrencilerin somut kültürel miras ve sosyal bilgiler dersine yönelik tutum ve görüşlerine etkisi: Bir karma yöntem araştırması. Journal of History School, 58, 1718-1752.
Sivri-Gökmen, H., & Özdemir, N. (2019). Çocuklarda kentsel koruma ve kültürel miras kavramlarının gelişiminde müzelerin rolü: Santralistanbul örneği. İDEALKENT, 10(27), 538-572. https://doi.org/10.31198/idealkent.635171.
Smith, L. (2006). Uses of heritage. Routledge.
Soybalı, H. H., Çoban, E., & Türkoğlu, T. (2022). Turizm Rehberliği bölümü öğrencilerinin somut olmayan kültürel miras değerlerine yönelik bilgi, deneyim ve tutumlarının belirlenmesi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 5(2), 161-181. https://doi.org/10.34090/tured.1201059
Şanda, E., & Demirel, İ. N. (2024). Pre-service teachers’ opinions on educational practices in museums. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 14(1), 89-113. https://doi.org/10.18039/ajesi.1337006
Şen, E. N., Tan, B., & Çoban, E. (2025). Culture and cultural heritage in the social studies course curricula (2018 and 2024). International Journal of Turkish Education Sciences, 13(3), 1770-1830. https://doi.org/10.46778/goputeb.1719668
Tekin, G. (2017). Dönüşen müzecilik ve müzede öğrenme: Ankara somut olmayan kültürel miras müzesi örneği. Milli Eğitim Dergisi, 46(214), 155-166.
UNESCO. (1972). Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage. UNESCO
UNESCO. (2003). Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage. UNESCO.
Uppin, H., & Timostsuk, I. (2019). “We’ll be back by Christmas”: Developing historical empathy during a museum activity. Journal of Museum Education, 44(3), 310-324. https://doi.org/10.1080/10598650.2019.1612660
Uzun, A. (2025). Ortaokul öğrencilerinin kültürel mirasa yönelik farkındalıkları: sivas ili örneği. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 14(2), 532-544. https://doi.org/10.30703/cije.1604095
Üztemur, S., Dinç, E., & Acun, İ. (2018). Müzeler ve tarihi mekanlarda uygulanan etkinlikler aracılığıyla öğrencilerin sosyal bilgilere özgü becerilerinin geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, 46, 294-324. https://doi.org/10.21764/maeuefd.349442
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yıldırım, G. (2021). Somut Olmayan kültürel mirasın eğitim programlarına yansıması: Hayat Bilgisi öğretimi. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 16, 231-247. https://doi.org/10.20860/ijoses.974198
Yılmaz, S. (2023). İlkokul öğrencilerinin kültürel mirasa duyarlılıklarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 451-510. https://doi.org/10.29299/kefad.1225890

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sosyal Bilgiler Eğitimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Emine Karasu Avcı
Türkiye

İlkay Ergin ^*
Türkiye

Saim Turan
0000-0003-0298-8609
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

9 Ekim 2026

Gönderilme Tarihi

31 Temmuz 2026

Kabul Tarihi

8 Ekim 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 7 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.54971/synergy.2008106

IZ

https://izlik.org/JA86XP24CK

APA

Karasu Avcı, E., Ergin, İ., & Turan, S. (2026). Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 7(1), 109-133. https://doi.org/10.54971/synergy.2008106

AMA

1.Karasu Avcı E, Ergin İ, Turan S. Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma. SİNERJİ. 2026;7(1):109-133. doi:10.54971/synergy.2008106

Chicago

Karasu Avcı, Emine, İlkay Ergin, ve Saim Turan. 2026. “Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma”. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi 7 (1): 109-33. https://doi.org/10.54971/synergy.2008106.

EndNote

Karasu Avcı E, Ergin İ, Turan S (01 Ekim 2026) Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi 7 1 109–133.

IEEE

[1]E. Karasu Avcı, İ. Ergin, ve S. Turan, “Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma”, SİNERJİ, c. 7, sy 1, ss. 109–133, Eki. 2026, doi: 10.54971/synergy.2008106.

ISNAD

Karasu Avcı, Emine - Ergin, İlkay - Turan, Saim. “Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma”. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi 7/1 (01 Ekim 2026): 109-133. https://doi.org/10.54971/synergy.2008106.

JAMA

1.Karasu Avcı E, Ergin İ, Turan S. Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma. SİNERJİ. 2026;7:109–133.

MLA

Karasu Avcı, Emine, vd. “Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma”. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, c. 7, sy 1, Ekim 2026, ss. 109-33, doi:10.54971/synergy.2008106.

Vancouver

1.Emine Karasu Avcı, İlkay Ergin, Saim Turan. Müze Eğitimi Sürecinde Öğretmen Adaylarının Kültürel Miras Deneyimleri: Temel Nitel Bir Araştırma. SİNERJİ. 01 Ekim 2026;7(1):109-33. doi:10.54971/synergy.2008106

Amaç ve Kapsam

SİNERJİ Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi eğitim bilimleri ile farklı bilim dallarını disiplinlerarası bir yaklaşımla kaynaştırarak eğitim sürecinde uygulamaya dönük bilgi ve becerilere dönüştürmeyi amaçlayan alan eğitimi ile ilgili Türkçe ve İngilizce dillerinde hazırlanmış farklı nitelikteki bilimsel-akademik araştırmaların yayınlandığı uluslar arası hakemli bir dergidir.

SİNERJİ Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, açık erişimli, uluslararası ve kör hakemli (blind-reviewed) bilimsel bir dergidir. SİNERJİ’ye gönderilen çalışmalar, derginin odak ve kapsamına uygun olduğu doğrulandıktan sonra değerlendirmek için iki hakeme gönderilir. Makalenin yayına kabulü için en az iki hakemin olumlu görüşü gerekmektedir. Hakemlerden birinin olumsuz, diğerinin olumlu görüş bildirmesi halinde çalışma Yayın Kurulu tarafından incelenerek üçüncü bir hakeme gönderilir ya da yazara iade edilir.
Haziran ve Aralık aylarında olmak üzere yılda iki kez yayımlanmaktadır. Makaleler yayımlanmak üzere Türkçe ve İngilizce olarak düzenlenebilir. Dergiye gönderilen yazıların daha önce başka bir yerde yayımlanmamış veya başka bir dergide yayımlanmak üzere sunulmuş olmaması gerekmektedir.
Hakemler tarafından olumlu rapor verilmeyen yazılar yayımlanmaz ve yazarına iade edilmez. Yazılar yayımlanmak üzere kabul edildiği taktirde SİNERJİ Dergisi bütün yayım haklarına sahiptir.
Dergimize gönderilen çalışmalar iThenticate programı kullanılarak intihale (Plagiarism) karşı incelenmektedir.

Adalet ve Hukuk Eğitimi
Almanca Eğitimi
Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi
Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi
Biyoloji Eğitimi
Coğrafya Eğitimi
Çocuk Gelişimi ve Eğitimi
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Eğitimi
Ev Ekonomisi Eğitimi
Fen Bilgisi Eğitimi
Fizik Eğitiimi
Fransızca Eğitimi
İlköğretim Matematik Eğitimi
İngilizce Eğitimi
Kimya Eğitimi
Matematik Eğitimi
Müzik Eğitimi
Okul Öncesi Eğitimi
Özel Eğitim
Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Eğitimi
Resim İş Eğitimi
Sağlık Eğitimi
Sınıf Eğitimi
Sosyal Bilgiler Eğitimi
Tarih Eğitimi
Teknoloji ve Tasarım Eğitimi
Ticaret ve Turizm Eğitimi
Türkçe Eğitimi
Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi
Mesleki ve Teknik Eğitim Kapsamındaki Tüm Alanlar
Sağlık Eğitimi Kapsamındaki Tüm Alanlar
Adalet ve Hukuk Eğitimi Kapsamındaki Tüm Alanlar
Tarım /Ziraat Eğitimi Kapsamındaki Tüm Alanlar

Yazım Kuralları

MAKALE YAZIM KURALLARI

Sayfa Düzeni: Makaleler A4 sayfa boyutunda ve her kenardan 2,5 cm boşluk bırakılarak yazılmalıdır.
Başlık ve Dipnotlar: Makale başlığı iki yana yaslı, 14 punto, koyu ve Cambria yazı tipinde yazılmalıdır. Başlık en fazla 15 sözcük olmalı, bağlaçlar hariç olmak üzere her sözcüğün ilk harfi büyük harfle yazılmalıdır. Türkçe yazılmış makalelerde makalenin İngilizce başlığı da aynı biçimde yazılmalıdır. Makale ile ilgili belirtilmesi gereken özel hususlar makale kabul edildikten sonra başlığına konulacak (*) ile sayfa altında açıklanacaktır. Çalışmanın kabul edilmesinden sonra yazar(lar)ının adı soyadı ortalı, koyu, 12 punto, Cambria yazı tipinde, soyadı büyük harflerle ve ortalanmış olarak, yazar sayısı birden fazla ise yazarlar tarafından belirlenen sırayla yazılacaktır. Yazar(lar)ın unvanıyla birlikte, çalıştığı yerin açık adı, şehir-ülke bilgisi, e-posta adresi ve ORCID numarasına dipnot olarak makalenin ilk sayfasında yer verilmelidir. Dipnotlardaki tüm bilgiler Palatino Linotype yazı tipinde, girintisiz ve 10 punto olmalıdır.
Makalenin Yazım Dili: Dergiye Türkçe ve İngilizce çalışmalar yayınlanmak üzere kabul edilmektedir. Türkçe hazırlanan çalışmalarda Cambria yazı tipinde, 10 punto ve 200 sözcüğü geçmeyecek şekilde Türkçe özet ve 300 sözcüğü aşmayacak şekilde hazırlanan İngilizce kısa özet (Abstract) yer almalıdır. Aynı şekilde İngilizce hazırlanan çalışmalarda Türkçe kısa özete yer verilmelidir. Türkçe ve İngilizce kısa özetlerin altında 3-5 anahtar sözcüğe yer verilmelidir.
Bölümler ve Alt Bölümler: Çalışmalarda ana bölüm başlıkları (birinci düzey başlıklar) Arabik rakamlarla numaralandırılarak Cambria yazı tipinde, 12 punto, koyu, sola yaslı ve tümü büyük harf biçiminde yazılmalıdır. Alt bölüm başlıkları (ikinci düzey başlıklar) Cambria yazı tipinde, 11 punto, koyu, sola yaslı, her sözcüğün ilk harfi büyük olarak yazılmalıdır. Üçüncü düzey başlıklar ise Cambria, 11 punto, koyu, italik, sola yaslı, yalnızca ilk sözcüğün ilk harfi büyük olacak biçimde yazılmalıdır. Çalışmalarda ana metin Cambria 11 punto ile yazılmalıdır.
Metin içindeki paragraflar en az üç cümleden oluşmalı ve paragraflar arasında bir satır boşluğu bırakılmalıdır. Aynı şekilde başlıkların öncesinde ve sonrasında da bir satır boşluk verilmelidir. Makalenin tamamında girintiye yer verilmemeli, paragraflar arasında önce ve sonra aralık değerleri 0 olmalıdır. Metin içi atıfların yazımında, tablolarda, şekillerde ve kaynakça yazımında APA 6 yazım stili kullanılmalıdır.
Çalışmalarda araştırmanın özelliğine göre GİRİŞ, YÖNTEM (Evren ve örneklem/çalışma grubu vb.) Veri toplama yöntemleri/teknikleri/araçları ve verilerin analizi), BULGULAR, TARTIŞMA, SONUÇ VE ÖNERİLER ve KAYNAKLAR bölümlerine yer verilmelidir. Ancak araştırmanın özelliğine göre yazarlar gerek duymaları halinde farklı bölümler de oluşturabilirler. Bölümlere yeni sayfadan başlanmamalı, bir bölüm bittikten sonra, aynı sayfada diğeri onu izlemelidir. Makale metninin tamamının yazımında APA 6 yazım stili kullanılmalıdır.
Şekiller ve Tablolar: Şekiller yazım alanından taşmayacak şekilde makale içinde uygun görülen yerlere ortalı olacak şekilde yerleştirilebilir. Ana metinden şekle atıfta bulunulmalı ve mümkünse şekil açıklamalıdır. Her bir şeklin altında Arabik rakamlarla numaralandırılmış bir şekil başlığı yerleştirilmeli, makale boyunca aynı numaralandırma devam etmeli ve APA 6 yazım stiline uygun olarak yazılmalıdır. Şekil başlıkları biçim olarak Cambria yazı tipinde, 10 punto, sola yaslı, yalnızca ilk sözcüğün ilk harfi büyük olacak şekilde yazılmalıdır. Şekil başlığında kaynak kullanılmış ise parantez içinde kaynak bilgisi eklenmelidir. Eğer şekil içinde yazılar varsa, 9 veya 10 punto olacak şekilde Cambria yazı tipiyle yazılmalıdır.
Tablolar sola dayalı olacak şekilde ve tamamında Cambria yazı tipi kullanılarak hazırlanmalıdır. Tablo başlığı, 10 punto ile yazılmalı, başlığın her kelimesinin sadece ilk harfi büyük olmalı ve başlık, tablo sayısının altında verilmelidir. Tablolarda APA 6 yazım stili kullanılmalıdır. Tablolara metin içinde tablo sayısı belirtilerek atıfta bulunulmalı ve tablo bittikten sonra yorumlanmalıdır. Tablolar, metin içinde kullanıldıkları yerde veya izleyen sayfada yer almalıdır. İlgili not ve kaynaklar, tablonun altında, “Not:” veya “Kaynak:” ifadelerinden sonra belirtilebilir.
Kaynakça: Makalede yararlanılan kaynaklar “KAYNAKÇA” başlığı altında ve varsa ek(ler)den önce APA 6 yazım stiline uygun olarak verilmelidir. Kaynakların tamamı, 11 punto ile ve her bir kaynağın arasında 1 satır boşluk verilerek, Cambria yazı tipinde ve iki yana yaslı, tek satır aralığında, önce ve sonra paragraf değerleri 0 olacak şekilde, girintiye yer vermeden yazılmalıdır. Kaynakçada yer alan her kaynağa metin içinden atıfta bulunulduğundan, yine aynı şekilde metin içinde kullanılan her bir kaynağa da kaynakçada yer verildiğinden emin olunmalıdır.
Ekler: İhtiyaç duyulması halinde kaynakçadan sonra ve geniş özetten önce, Ekler bölümü oluşturulabilir. Burada makale içinde atıfta bulunulan eklere yer verilmelidir. Birden fazla ek kullanılması halinde numaralandırılması gerekir. Makale içinde tablo veya şekil olarak verilebilecek unsurlara “Ekler” bölümünde yer verilmemelidir.
Geniş Özet: Yazar makalesinde isteğe bağlı olarak varsa Ekler, yoksa Kaynakça kısmından sonra gelecek şekilde 750-1000 sözcükten oluşan geniş İngilizce özete yer verebilir. Bu özet alt başlıklar içermemeli ve makalenin temel fikirlerini yansıtmalıdır. Geniş özette aynen alıntıya yer verilmemeli, tablo ve şekil kullanılmamalı, Cambria yazı stilinde 11 punto olarak hazırlanmalıdır.

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Yayın Etiği
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar oluşturulurken açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi’nde bilimsel bilginin objektif bir şekilde üretilmesini ve yaygınlaşmasını destekleyici bir yayın süreci izlenmektedir. Bu sürecin başarılı bir şekilde işleyebilmesi ancak bütün paydaşların (yayıncı, editör(ler), yazar(lar), hakem(ler) ve okuyucu(lar) vb.) etik ilkelere yönelik standartlara uymaları ile mümkün olabilir. Bu nedenle dergi yayın sürecinin tüm paydaşlarının aşağıda belirtilen etik ilkelere uygun davranmaları beklenmektedir:
Yazarların Etik Sorumlulukları
Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi’nde yayımlanmak üzere makale sunumu gerçekleştiren yazar(lar)ın etik sorumlulukları:
 Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi Türkçe ve İngilizce dillerinde özgün bilimsek çalışmaların yayımlanmak üzere kabul edildiği bilimsel-akademik bir e-dergidir. Bu nedenle yazar(lar)ın yayımlanmak üzere özgün çalışmalar sunmaları, başka dergilerde yayımlanmış veya yayımlanmak üzere gönderilmiş makaleleri göndermemeleri gerekmektedir.
 Yazar(lar) çalışmalarında yararlandıkları kaynaklara etik ilkeler doğrultusunda ve bilimsel kural ve kaidelere uygun olarak gönderme (atıf) yapmalıdırlar.
 Makaleye katkı sağlamayan şahısların adı yazar olarak bildirilmemeli, makalenin yayımlanmak üzere sisteme yüklenmesinden sonra yazar ekleme, çıkarma veya yazar sırasını değiştirme talebinde bulunulmamalıdır.
 Değerlendirme sürecinde yazar(lar)dan makalelerine ilişkin bilgi ya da ham veri istenmesi durumunda bu bilgi ve belgeler editöre sunulmalıdır.
 Yayınlanma başvurusu yapılan makaleyle ilgili çıkar çatışması-çıkar birliği olan kişileri editörlere bildirmelidir.
 Yazar(lar), makalelerinde kullandıkları verilerin kullanım haklarına, araştırma-çözümlemelerle ilgili izinlerin ya da üzerinde araştırma yaptıkları katılımcıların onayının alındığını belgelemelidirler.
 Yazar(lar), değerlendirme ve erken görünüm aşamasındaki ya da elektronik ortamda yayımlanmış makalesiyle ilgili hatayı fark ettiklerinde bilgi vermek, düzeltmek ya da geri çekmek için editörle iletişime geçmesi gerekir.
 Yazar(lar), etik kurul kararı gerektiren deney, anket, ölçek, görüşme, gözlem, odak grup çalışması gibi nicel ya da nitel yöntemlerle veri toplamayı gerektiren araştırmalar için etik kurul onayı aldığını; etik kurul adı, karar tarihi ve sayısı aday makalenin ilk-son sayfasında ve yöntem bölümünde belirtmeli, etik kurul kararını gösteren belgeyi makalenin başvurusuyla birlikte sisteme yüklemelidir. Ayrıca olgu sunumlarında aydınlatılmış olur/onam formunun alındığına ilişkin bilgiye makalede yer vermelidir.
 Yazar(lar), veri toplama sürecinde etik ilkelere özen gösterdiklerinin kanıtlarını (başkalarının ölçek, anket, fotoğraf gibi belgelerinin kullanılması için kendilerinden izin alınması gibi) makale içinde sunmalıdır. Makalelerde araştırma ve yayın etiği ile fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğu belirtilmelidir. Araştırma insan ve hayvan denekler üzerinde gerçekleştirilmiş ise araştırmanın uluslararası bildiriler, kılavuzlar vb uygun gerçekleştirildiği bildirilmelidir.
 Yazar(lar)dan derleme makaleler için etik kurul onayı istenmez. Bununla birlikte etik kurul kararı gerektirmeyen makalelerde de, etik kurul kararının gerekmediği, makalenin ilk-son sayfasında ve yöntem bölümünde belirtilmelidir.

Editör, Editör Yardımcıları ve Alan Editörlerinin Etik Sorumlulukları
 Editörler, hakemlerin, yazar(lar)ın, araştırmacı, uygulayıcı ve okuyucuların bilgi gereksinimlerini karşılamaya gerektiğinde dönüt vermeye, yayın sürecinde düzeltme, açıklama gerektiren konularda açıklık ilkelerine göre davranmaya çaba gösterirler.
 Editörler, makalelerle ilgili olumlu ya da olumsuz karar verirken, makalelerin özgün değeri, alana katkısı, araştırma yönteminin geçerli ve güvenirliği, anlatımın açıklığı ile derginin amaç ve kapsamını göz önünde tutarlar.
 Editörler, başvurusu yapılan makalelerin önemli sorunu olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına alır, olumlu hakem önerilerini göz önünde bulundurur, ciddi sorun olmadıkça önceki editör(ler)ce verilen kararları değiştirmezler.
 Editörler, derginin yayın politikaları arasında bulunan kör hakemlik ve değerlendirme süreci politikalarını uygular, hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutar, her makalenin yansız ve süresi içinde değerlendirilmesini sağlarlar.
 Editörler, makaleleri alan editörleri ve hakemlerin uzmanlık alanlarını dikkate alarak gönderir, değerlendirmelerin yansız ve bağımsız yapılmasını desteklerler.
 Editörler, makalenin yansız değerlendirilmesi için editörler, hakemler ve yazar(lar) arasındaki çıkar çatışması-çıkar birliği olup olmamasını göz önüne alırlar.
 Editörler, hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması ve sürekli güncellenmesi için arayış içinde olurlar.
 Editörler, akademik görgü kurallarına uymayan ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellerler.
 Editörler, dergi yayın süreçlerini yayın politikaları ve kılavuzlara uygun işletilmesini sağlar, süreçte görev alanları yayın politikaları konusundaki gelişmelerden bilgilendirir, gerektiğinde eğitim programı hazırlarlar.
 Editörler, yayın sürecinde görev alanlar herkesle etkili bir iletişim içinde olur, belirli aralıklarla toplantılar düzenlerler.
 Editörler, değerlendirilen makalelerdeki kişisel verilerin korunmasını sağlarlar; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korurlar.
 Editörler; makalelerde insan ve hayvan haklarının korunmasına özen gösterirler, makalenin katılımcılarının açık onayının belgelendirilmesini önemserler, makalenin katılımcılarına ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalarda izinleri olmadığında makaleyi reddederler.
 Editörler; görevi kötüye kullanmaya karşı önlem alırlar. Görevi kötüye kullanmaya yönelik yakınmalar olduğunda, nesnel bir soruşturma yaparak, konuyla ilgili bulguları paylaşır.
 Editörler, makalelerdeki hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirmelerin düzeltilmesini sağlarlar.
 Editörler, yayınlanan makalelerin fikri mülkiyet hakkını korur, ihlal olması durumunda derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunurlar. Ayrıca yayımlanan makalelerin içeriğinin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi konusunda gerekli önlemleri alırlar; özgünlük-benzerlik denetimini yaparlar.
 Editörler, Dergide yayımlanan makalelere yönelik tutarlı eleştirileri dikkate alırlar, eleştirilen makalelerin yazar(lar)ına yanıt hakkı tanırlar.
 Editörler olumsuz sonuçları içeren çalışmaları da göz önünde bulundururlar.
 Editörler, Dergiye iletilen yakınmaları inceler ve gerekli açıklamaları yapıp, haklı yakınmalarla ilgili sorunların giderilmesi için gerekli önlemleri alırlar.

Hakemlerin Etik Sorumlulukları
Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi makale değerlendirme sürecinde yazar(lar)ın hakemleri, hakemlerin yazarları tanımadıkları çift yönlü kör hakemlik ilkesi uygulanır, hakemler yazarlar ile doğrudan iletişim kuramaz; makale değerlendirme formları ve metin üzerinde belirtilen notlar ile düzeltme istemleri dergi yönetim sistemi üzerinden editörlerce yazar(lar)a iletilir. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi’ne başvurusu yapılan makaleleri değerlendirecek hakemlerin aşağıda belirtilen etik ilkelere riayet etmeleri beklenmektedir:
Hakemler yalnız uzmanlık alanı ile ilgili makaleleri değerlendirmeyi kabul etmelidir.
Hakemler, değerlendirmeyi yansızlık ve gizlilik içinde yapmalıdır. Bu ilke gereğince inceledikleri makaleleri değerlendirme sürecinden sonra yok etmeli, ancak yayınlandıktan sonra kullanmalıdırlar. Uyruk, cinsiyet, dinsel inanç, siyasal inanç ve ticari kaygılar, değerlendirmenin yansızlığını bozmamalıdır.
Hakemler, çıkar çatışması-çıkar birliği olduğunu anladıklarında, makaleyi değerlendirmeyi reddederek, editörlere bilgi vermelidir.
Hakemler, değerlendirmeyi akademik görgü kurallarına uygun biçimde, yapıcı bir dille yapmalı; hakaret ve düşmanlık içeren kişisel yorumlardan kaçınmalıdır.
Hakemler değerlendirmesini kabul ettikleri makaleyi süresi içinde değerlendirmelidirler.

Etik İlkelere Uygun Olmayan Durumların Bildirilmesi
Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi’nde editörler, hakemler, yazarlar ile ilgili etik ilkelere uymayan bir davranış ya da değerlendirme sürecindeki, erken görünümdeki ya da yayımlanmış bir makale ilgili etik olmayan bir durumun tespiti halinde la karşılaşılması durumunda edt.synergy@gmail.com adresine bildirilmesi gerekmektedir.