Legal Liability of Employer from Occupational Accidents

Öz

There are two significant topics related to occupational accident which happened and resulted in with disability or death: Activities to prevent occupational accidents and compensation of damage related occupational accidents. There are liabilities put by legal regulations legislated by state in this sense preventation and compensation . In this context source of assignment of state to assign liabilities is Constitution. Constitution assigns three liabilities concerning occupational health and safety: These are; lawmaking, organization and conduction of inspection.

Anahtar Kelimeler

• Occupational accidents, liability, legal liability, legal liability of employer

İşverenin İş Kazasından Doğan Hukuki Sorumluluğu

Öz

Meydana gelen ve maluliyetle ya da ölümle sonuçlanan bir iş kazası ile ilgili olarak üzerinde durulması gereken iki önemli konu bulunmaktadır: İş kazalarının önlenmesine yönelik faaliyetler ve iş kazalarından kaynaklanan zararların tazmini. Devlet tarafından işverene bu anlamda önleme ve tazmin kanuni düzenlemelerle yüklenmiş sorumluluklar bulunmaktadır. Bu kapsamda işverene devlet tarafından yüklenen bu sorumluluğun kaynağı Anayasa’dır. Anayasa’da iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak devlete üç önemli ödev yüklenmiştir: Bunlar; mevzuat oluşturma, teşkilat kurma ve denetim yapma ödevleridir.

Anahtar Kelimeler

• İş Kazası, Sorumluluk, Hukuki Sorumluluk, İşverenin Hukuki Sorumluluğu.

Kaynakça

1. Bal, Ö. (2012). Türk İş Hukukunda Manevi Tazminat Talebinde Taraflar, Sicil, Haziran 2012, S.25.
2. Başboğa Şahbaz, Z. (2010). İşverenin İş Kazası ve Meslek Hastalığından Doğan Hukuki Sorumluluğu ile Maddi Zararın Hesabına İlişkin Esaslar. İstanbul. Beta Yayınevi.
3. Başbuğ A. (1992). Sosyal Sigortalar Kurumunun İşverene ve Üçüncü Kişiye Rücuu, Ankara.
4. Caniklioğlu, N. (2008). Geçici İş İlişkisinin Tarafları Açısından Hukuki Sonuçları, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, İstanbul: Legal Yayınları.
5. Caniklioğlu, N. (2012). 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununda Öngörülen İşveren Yükümlülükleri, Çalışma Mevzuatı Seminer Notları, İstanbul: Türkiye Toprak İşverenleri Sendikası.
6. Çelik, N. & Caniklioğlu, N. & Canbolat, T.(2016). İş Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 29. Bası, Beta Basım Yayım DağıtımA.Ş., İstanbul.
7. Centel, T. (1994). İş Hukuku: Bireysel İş Hukuku, C.I, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
8. Centel, T. (2008). İş Hukukunun Esasları, İstanbul: Beta Yayınları.

9. Çenberci, M. (1984). İş Kanunu Şerhi, Ankara: Olgaç Matbaası.
10. Ekmekçi, Ö. (1996). Özel Hukukta Vücut Bütünlüğünün İhlali ve Ölüm Hallerinde Maddi Zarar Hesabının Unsurları, Galatasaray Üniversitesi, İstanbul Barosu 1996 yılı Toplantısında sunulan tebliğ.
11. Doğan Yenisey, K. (2014). İş Hukukunun Emredici Yapısı, İstanbul.
12. Ekonomi, M. (1987). İş Hukuku: Cilt 1, Ferdi İş Hukuku, İstanbul: İTÜ Yay. No.18. s.24, Aralık.
13. Eren, F. (1974). Borçlar Hukuku ve İş Hukuku Açısından İşverenin İş Kazası ve Meslek Hastalığından Doğan Sorumluluğu, Ankara.
14. Eyrenci, Ö. & Taşkent, S. & Ulucan,D. (2017), Bireysel İş Hukuku, 8. Baskı, İstanbul.
15. Gürsoy, K. T. (1974). İşverenin Sorumluluğu, AÜHF Mecmuası, C.31, S.1-4.
16. Gürsoy, K. T. (1972). Destekten Yoksun Kalma Tazminatı, AÜHF Mecmuası, C.29, S.1.
17. Güzel, A./ Okur, A. R./ Caniklioğlu, N. (2012). Sosyal Güvenlik Hukuku. İstanbul. Beta Yayınları.
18. Hatemi, H. İş Kazasından Doğan Maddi Tazminat Miktarının Tayini, İHU, İşK.73, No.2.
19. Kaplan, E. T. (2003). «İşverenin Koruma ve Gözetme Borcunun Kapsamı», Kamu-İş, Prof.Dr. Kamil Turan’a Armağan, C.7, S.2, 2003.
20. Kaplan, E. T. (2017). İş Hukuku, Gazi Kitabevi, İstanbul.
21. Karahasan, M. R. (1989) Sorumluluk ve Tazminat Hukuku, 2.Cilt.
22. Keser, L. (2006). İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliğini Sağlama Yükümlülüğü, Ankara: Yetkin Yayınları.
23. Kılıçoğlu, M. (1997). Tazminat Esasları ve Hesap Yöntemleri, Ankara.
24. Narmanlıoğlu, Ü. (2012). İş Hukuku: Ferdi İş İlişkileri I, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
25. Narmanlıoğlu, Ü. (2014). İş Hukuku: Ferdi İş İlişkileri I, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
26. Oğuzman, K. (1969). İş Kazası ve Meslek Hastalıklarından Doğan Zararlardan İşverenin Sorumluluğu, İÜHF Mecmuası, C.34, S.1-4.
27. Reisoğlu, S. (1968). Hizmet Akdi, Ankara.
28. Seratlı, G.B. (2003). İş Kazasından Doğan Destekten Yoksun Kalma Tazminatı, Ankara.
29. Süzek, S. (2017). İş Hukuku (Genel Esaslar-Bireysel İş Hukuku), İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
30. Süzek, S. (1985). İş Güvenliği Hukuku, Ankara.
31. Süzek, S. (1996). “Destekten Yoksunluk ve Cismani Zararlarda İşverenin Özel Hukuktan Doğan Sorumluluğu, İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 1996 Yılı Toplantısı, Destekten Yoksunluk ve Cismani Zararlarda Sorumluluk ve Tazminat”, İstanbul: Galatasaray Üniversitesi Yayınları.
32. Süzek S. (1996). Destekten Yoksunluk ve Cismani Zararlarda İşverenin Özel Hukuktan Doğan Sorumluluğu, Destekten Yoksunluk ve Cismani Zararlarda Sorumluluk ve Tazminat, İstanbul: , Galatasaray Üniversitesi ve İstanbul Barosu İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 1996 yılı Toplantısında sunulan tebliğ.
33. Tandoğan, H. (1981). Kusura Dayanmayan Sözleşme Dışı Sorumluluk Hukuku, Ankara: Turhan Kitabevi.
34. Tekinay S. S. (1963). Ölüm Sebebiyle Destekten Yoksun Kalma Tazminatı, İstanbul
35. Tekinay S. S. (1968). İş Kazalarından ve Meslek Hastalıklarından İşverenin Sorumluluğunun Sınırlanması Meselesi, Mukayeseli Hukuk Araştırmaları Dergisi, S.3.
36. Tuncay A.C. İş Kazasının Unsurları ve İşverenin İş kazasından Sorumluluğu, İHU, SSK, 11, No.2.
37. Tuncay, A.C./ Ekmekçi, Ö. (2013). Sosyal Güvenlik Hukuku Dersleri. İstanbul. Beta Yayınları.
38. Tunçmağ K. (1982). Sosyal Güvenlik Kavramı ve Sosyal Sigortalar, İstanbul.
39. Ulusan, İ. (1990). İşverenin İşçiyi Gözetme Borcu, İstanbul: Kazancı Hukuk Yayınları.
40. Üçışık, F. (1996). Destekten Yoksunluk ve Cismani Zararlarda Sorumluluk ve Tazminat, İstanbul: Galatasaray Üniversitesi ve İstanbul Barosu İş Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 1996 yılı Toplantısı.