Compassionate Leave Granted to Detainees and Convicts

Öz

Both international instruments and supranational jurisprudence impose a positive obligation upon national authorities to asist prisoners to maintain contact with outside world. Rights to be visited, sending and recieving letters, making telephone calls or leaving prison due to particular purposes under special permission all play a crucial role in the process of an offender’s treatment and reintegration into society as well. However, importance of compassionate leave enabling prisoners to pay a special visit to relatives suffering from a life-threatening disease or to attend funerals if loved-ones passed away can in no way be compared with others, as that type of permissions mostly rest upon humanitarian grounds.Law no.5275 on Execution of Criminal Sentences and Security Measures had only given convicts such a chance with considerable restrictions till a number of amendments made in relevant provisions between 2011 and 2013. Amendments that improved the legal framework not only eased the process, but also included detainees in the scope. In this article, compassionate leave granted to detainees and convicts on the occasion of their relatives’ death or life-threatening illness is discussed on the base of legal amendments and its implemantation

Anahtar Kelimeler

• Criminal execution,detainee,convict,compassionate leave

TUTUKLU ve HÜKÜMLÜLERE VERİLEN MAZERET İZİNLERİ

Öz

Gerek uluslararası belgeler, gerekse ulusüstü içtihatlar, mahpusların dış dünya ile bağlantılarını sürdürmelerini desteklemede ulusal makamlara pozitif bir yükümlülük yüklemektedir. Ziyaret edilme, mektup alma ve gönderme, telefon görüşmesi yapma veya özel amaçlar doğrultusunda ve özel izinle cezaevini terk etme gibi haklar, suçlunun ıslahı sürecinde olduğu kadar toplumla yeniden bütünleşmesi sürecinde de önemli rol oynarlar. Bununla birlikte, mahpuslara ölümcül hastalığı bulunan yakınları ziyaret etme veya vefatında cenaze törenine katılma imkânı tanıyan mazeret izinlerinin önemi, büyük ölçüde insani nedenlere dayanması sebebiyle diğerleriyle hiçbir şekilde kıyaslanamaz.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Hakkında Kanun, 2011 ilâ 2013 yılları arasında ilgili hükümlerinde yapılan bir dizi değişikliğe kadar önemli kısıtlamalarla sadece hükümlülere böyle bir imkân tanımaktaydı. Yasal çerçeveyi geliştiren değişiklikler, sadece süreci kolaylaştırmakla kalmadı, aynı zamanda tutukluları da kapsama dâhil etti. Makalede, ceza infaz kurumlarında bulunan tutuklu ve hükümlülere yakınlarının ölümü veya ağır hastalığı sebebiyle verilen mazeret izinleri, uygulama ve yasal değişim temelinde ele alınmaktadır

Anahtar Kelimeler

• İnfaz,tutuklu,hükümlü,mazeret izni

Kaynakça

1. Aldemir, Hüsnü, Türk İnfaz Hukuku ve İnfaz Yargılaması, Ankara 2012.
2. Aumüller, Alexander M., “Dealing with dangerous offenders through preventive sentencing: a comparison of Germany and England and Wales”, Publikationsreihe des Kriminalwissenschaftlichen Instituts der Leibniz Universität Hannover, Band 1, (Frühjahr 2013).
3. Artuk, Mehmet Emin, Güvenlik Tedbirleri, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.XII, Y. 2008, S.1-2, s.461-492.
4. Avcı, Mustafa, Hukuk Tarihimizde Hapis, Ankara 2014.
5. Balcıoğlu, İbrahim, Şiddet ve Toplum, İstanbul 2001.
6. Centel, Nur/Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul 2015.
7. Demirbaş, Timur, İnfaz Hukuku, Ankara 2008.
8. Dönmezer, Sulhi, “Teröristlerin Rehabilitasyonu”, İÜHFD, C. 51, S.1-4 (1985)

9. Dünkel, Frieder/Snacken, Sonja, Strafvollzug im europaeischen Vergleich; Probleme, Praxis und Perspektiven, İn. ZfStrVo, 4/2001.
10. Ed., Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin Ceza İnfaz Alanındaki Tavsiye Kararları (Ankara, Avrupa Konseyi Y, 2011).
11. Erdoğan, Oktay, İnfaz Hukuku, İstanbul 2008.
12. Hoebel, E. Adamson, The Law of Primitive Man (USA: Harvard University Press, 2006).
13. Karakaş Doğan, Fatma, Ceza İnfaz Hukukunda Güncel Gelişmeler Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanarak Hapis Cezasının İnfazı-Hapis Cezasının İnfazının Ertelenmesi-İzinler-Eş Ziyareti, Ceza Hukuku Dergisi (CHD), Y.8, S.23, Aralık , s.61 (53-70). Kilkelly, Ursula, Özel Hayata ve Aile Hakkına Saygı Gösterilmesi Hakkı, Almanya: Avrupa Konseyi Y.2001.
14. Laubenthal, Klaus/Nestler, Nina, Strafvollstreckung, Würzburg 2010.
15. Maghan, Jess, “Dangerous Inmates: Maximum Security Incarceration In The State Prison Systems of the United States”, Aggression and Violent Behavior, Vol. 4, No. 1, 1999, p. 1-12.
16. Özbek, Veli Özer, İnfaz Hukuku, Ankara 2013.
17. Slobogin, Christopher, “Preventive Detention in Europe and the United States”, http://www.law.unc.edu/documents/faculty/adversaryconference/ sloboginravennapaper.pdf. Şahin, Cumhur, “Tahliye Öncesi ve Sonrası Hükümlüye ve Eski Hükümlüye Yardım”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 5, Sayı 1-2, Haziran- Aralık 2001.
18. Toroslu, Haluk, Ceza Müeyyidesi, Ankara 2010.
19. Walter, Michael, Strafvollzug, Köln 1999.
20. Yumak, Semih, “Karşılaştırmalı Hukuk ve Türk Hukukunda Hükümlüyü Topluma Yeniden Kazandırmak Bağlamında Salıverilmeye Hazırlık, Geçiş Sürecinin Yönetimi ve Koşullu Salıverilme”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Sayı 17, Nisan 2014.
21. Yakışır, Berivan, Türkiye’de Tutuklu ve Hükümlülerin Yeniden Sosyalleştirilmesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi SBE yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Yıldız, Sinem, Hükümlülerde Tehlikelilik ve Tekrar Suç İşlemeye Etki Eden Faktörler, İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü Sosyal bilimler Anabilim Dalı, yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul 2009.
22. Yücel, Mustafa Tören, Türk Ceza Siyaseti ve Kriminolojisi, TBB Yayını, Ankara
23. www.anayasa.gov.tr.
24. hudoc.echr.coe.int.
25. www.gesetze-im-internet.de/stvollzg/BJNR005810976.html.
26. https://www.unodc.org.
27. https://www.tbmm.gov.tr.
28. https://wcd.coe.int.
29. http://www.correctiveservices.qld.gov.au.
30. http://www.milliyet.com.tr.